۞ وَاِذِ ابْتَلٰٓى اِبْرٰهٖمَ رَبُّهٗ بِكَلِمٰتٍ فَاَتَمَّهُنَّ ۗ قَالَ اِنِّيْ جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا ۗ قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتِيْ ۗ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِى الظّٰلِمِيْنَ
wa iżibtalā ibrāhīma rabbuhū bikalimātin fa atammahunn(a), qāla innī jā‘iluka lin-nāsi imāmā(n), qāla wa min żurriyyatī, qāla lā yanālu ‘ahdiẓ-ẓālimīn(a).
او (یاد کړئ) کله چې ابراهیم علیه السلام د هغه رب په څو خبرو سره وازمایه، نو هغه په بشپړ ډول هغه پوره کړې. هغه (الله) وویل: "بې شکه، ما ته د ټولو انسانانو مشر ټاکلی یې." هغه (ابراهیم علیه السلام) وویل: "او (هم) زما له اولادونو او لمسیانو څخه؟" الله فرمایي: "(حقیقت دی، مګر) زما ژمنه په ظالمانو نه پلي کیږي."
۞ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىٓ اٰدَمَ وَنُوْحًا وَّاٰلَ اِبْرٰهِيْمَ وَاٰلَ عِمْرٰنَ عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
innallāhaṣṭafā ādama wa nūḥaw wa āla ibrāhīma wa āla ‘imrāna ‘alal-‘ālamīn(a).
په حقيقت کې الله جل جلاله آدم، نوح، د ابراهيم کورنۍ او د عمران کورنۍ د ټولو خلکو په پرتله (په خپلو وختونو کې) غوره کړې ده.
فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
بیا فرښتو هغه ته غږ وکړ، په داسې حال کې چې هغه په محراب کې ولاړ و او لمونځ یې کاوه، "الله تاسو ته د یحیی (د زیږون) په اړه ښه خبر درکوي، چې د الله له لوري د یوې کلمې تصدیق کوي، یو رول ماډل، د ځان د ساتلو توان لري (له شهوت څخه) او د متقیانو له ډلې څخه یو پیغمبر دی."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(یاد کړئ) کله چې ملایکو وویل: "ای مریم! الله تا ته د خپل یو کلمې زیری درکوي، چې نوم یې مسیح عیسی د مریم زوی دی، په دنیا او آخرت کې به معزز وي او له نږدې کسانو څخه به وي."
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
نو د الله تعالی د فضل له امله، ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغوی په وړاندې نرم وې. که ته سخت عمل وکړې او زړه یې سخت وي، نو خامخا به له هغو کسانو څخه ځان لرې کړي چې ستا شاوخوا دي. نو هغوی ته بخښنه وکړه او د هغوی لپاره بخښنه وغواړه، او په دې مسله کې ورسره مشوره وکړه. بیا، کله چې ته خپله اراده وکړه، نو په الله تعالی توکل وکړه. په حقیقت کې، الله تعالی هغه کسان خوښوي چې په هغه باندې توکل کوي.
وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ اَنْ يَّغُلَّ ۗوَمَنْ يَّغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۚ ثُمَّ تُوَفّٰى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُوْنَ
wa mā kāna linabiyyin ay yagull(a), wa may yaglul ya'ti bimā galla yaumal-qiyāmah(ti), ṡumma tuwaffā kullu nafsim mā kasabat wa hum lā yuẓlamūn(a).
او د نبي لپاره دا ناممکنه ده چې (د جګړې په غنیمتونو کې) خیانت وکړي. څوک چې خیانت وکړي، نو یقینا د قیامت په ورځ به هغه څه سره راشي چې هغه یې خیانت کړی دی. بیا به هر چا ته د هغه د عمل سره سم بشپړ اجر ورکړل شي، او پر دوی به ظلم ونه شي.
مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ
mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).
الله به مومنان ستاسو په اوسني حالت کې نه پریږدي، نو هغه بد له ښه څخه توپیر کوي. الله به تاسو ته غیب ونه ښیي، مګر الله د خپلو رسولانو څخه څوک غوره کوي چې وغواړي. له همدې امله، په الله او د هغه په رسولانو باور ولرئ. که تاسو ایمان او تقوا ولرئ، نو تاسو به لوی اجر ترلاسه کړئ.
وَتِلْكَ حُجَّتُنَآ اٰتَيْنٰهَآ اِبْرٰهِيْمَ عَلٰى قَوْمِهٖۗ نَرْفَعُ دَرَجٰتٍ مَّنْ نَّشَاۤءُۗ اِنَّ رَبَّكَ حَكِيْمٌ عَلِيْمٌ
wa tilka ḥujjatunā ātaināhā ibrāhīma ‘alā qaumih(ī), narfa‘u darajātim man nasyā'(u), inna rabbaka ḥakīmun ‘alīm(un).
او دا زموږ هغه معلومات دي چې موږ ابراهیم ته د هغه د قوم سره د مخامخ کیدو لپاره ورکړل. موږ د چا درجې لوړوو چې وغواړو. په حقیقت کې ستا رب حکمت والا او پوه دی.
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
او موږ هغه ته اسحاق او یعقوب ورکړل. موږ هر یو ته لارښوونه کړې ده؛ او له دې څخه مخکې موږ نوح او د هغه د اولادې څخه ځینو (ابراهيم) ته لارښوونه کړې وه، یعنې داود، سلیمان، ایوب، یوسف، موسی او هارون. او په دې توګه موږ نیکوکارانو ته بدله ورکوو.
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
او زکریا، یحیی، عیسی او الیاس. دا ټول متقیان دي،
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
او اسماعیل، الیاس، یونس او لوط. موږ هر یو (خپله درجه) د نورو خلکو څخه (په خپل وخت کې) لوړه کړې ده،
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
(او موږ د دوی ځینې پلرونه، د دوی اولادونه او د دوی وروڼه هم لوړ کړل. موږ دوی (د پیغمبرانو او رسولانو په توګه) غوره کړل او دوی ته مو سمه لاره وښودله.)
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ
ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).
دا هغه خلک دي چې موږ ورته کتاب، حکمت او نبوت ورکړی دی. که خلک (قریش) ترې انکار وکړي، نو موږ به یې داسې خلکو ته وسپارو چې ترې انکار نه کوي.
وَاِذَا جَاۤءَتْهُمْ اٰيَةٌ قَالُوْا لَنْ نُّؤْمِنَ حَتّٰى نُؤْتٰى مِثْلَ مَآ اُوْتِيَ رُسُلُ اللّٰهِ ۘ اَللّٰهُ اَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسٰلَتَهٗۗ سَيُصِيْبُ الَّذِيْنَ اَجْرَمُوْا صَغَارٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعَذَابٌ شَدِيْدٌۢ بِمَا كَانُوْا يَمْكُرُوْنَ
wa iżā jā'athum āyatun qālū lan nu'mina ḥattā nu'tā miṡla mā ūtiya rusulullāh(i), allāhu a‘lamu ḥaiṡu yaj‘alu risālatah(ū), sayuṣībul-lażīna ajramū ṣagārun ‘indallāhi wa ‘ażābun syadīdum bimā kānū yamkurūn(a).
او کله چې دوی ته یو آیت راشي، دوی وايي: "موږ به تر هغه وخته پورې ایمان ونه راوړو تر څو چې موږ ته هغه څه نه وي ورکړل شوي لکه څنګه چې د الله رسولانو ته ورکړل شوي وو." الله ښه پوهیږي چې هغه خپل د رسول دنده چیرته ټاکي. هغه خلک چې ګناه کوي د الله په وړاندې به ذلت او سخت عذاب راوړل شي ځکه چې دوی یې د فریب کار کړی دی.
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ ضَلٰلَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī ḍalālatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
هغه (نوح) ځواب ورکړ: "ای زما قومه! زه ګمراه نه یم؛ بلکې زه د ټولو کائیناتو د رب له لوري رسول یم."
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).
او ایا تاسو تعجب کوئ چې ستاسو د رب له خوا ستاسو له ډلې څخه د یو سړي په واسطه نصیحت راغی، ترڅو تاسو وویروي او د دې لپاره چې تاسو پرهیزګاره شئ او د دې لپاره چې تاسو رحم وکړئ؟
قَالَ يٰقَوْمِ لَيْسَ بِيْ سَفَاهَةٌ وَّلٰكِنِّيْ رَسُوْلٌ مِّنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَ
qāla yā qaumi laisa bī safāhatuw wa lākinnī rasūlum mir rabbil-‘ālamīn(a).
هغه (هود علیه السلام) ځواب ورکړ: "ای زما قومه! دا زما لیونی نه دی، بلکې زه د ټولو کایناتو د رب رسول یم."
اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ
uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).
زه تاسو ته د خپل رب پیغام رسوم او تاسو ته باوري مشوره درکوم.
اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْۗ وَاذْكُرُوْٓا اِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاۤءَ مِنْۢ بَعْدِ قَوْمِ نُوْحٍ وَّزَادَكُمْ فِى الْخَلْقِ بَصْۣطَةً ۚفَاذْكُرُوْٓا اٰلَاۤءَ اللّٰهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ
awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum, ważkurū iż ja‘alakum khulafā'a mim ba‘di qaumi nūḥiw wa zādakum fil-khalqi basṭah(tan), fażkurū ālā'allāhi la‘allakum tufliḥūn(a).
او ایا تاسو حیران یاست چې ستاسو د رب له خوا ستاسو د یو سړي په واسطه تاسو ته نصیحت راغی چې ستاسو څخه وي، ترڅو تاسو ته وویروي؟ یاد کړئ کله چې هغه تاسو د نوح له قوم وروسته ځای ناستي کړل، او هغه تاسو ته په ځواک او قد کې غوره والی درکړ. نو د الله نعمتونه یاد کړئ ترڅو تاسو بریالي شئ.
وَاِلٰى ثَمُوْدَ اَخَاهُمْ صٰلِحًاۘ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْۗ هٰذِهٖ نَاقَةُ اللّٰهِ لَكُمْ اٰيَةً فَذَرُوْهَا تَأْكُلْ فِيْٓ اَرْضِ اللّٰهِ وَلَا تَمَسُّوْهَا بِسُوْۤءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
wa ilā ṡamūda akhāhum ṣāliḥā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum, hāżihī nāqatullāhi lakum āyatan fa żarūhā ta'kul fī arḍillāhi wa lā tamassūhā bisū'in fa ya'khużakum ‘ażābun alīm(un).
او د ثمود قوم ته مو د دوی ورور صالح ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ! ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا تاسو ته یو څرګند دلیل راغلی دی. دا (اوښه) د الله له لوري ستاسو لپاره یوه نښه ده. پریږدئ چې دا د الله په ځمکه کې وخوري، زیان مه رسوئ، که نه نو په پایله کې به تاسو دردناک عذاب سره مخ شئ."
وَاِلٰى مَدْيَنَ اَخَاهُمْ شُعَيْبًاۗ قَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ قَدْ جَاۤءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَوْفُوا الْكَيْلَ وَالْمِيْزَانَ وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ اَشْيَاۤءَهُمْ وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَاۗ ذٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَۚ
wa ilā madyana akhāhum syu‘aibā(n), qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), qad jā'atkum bayyinatum mir rabbikum fa auful-kaila wal-mīzāna wa lā tabkhasun-nāsa asy-yā'ahum wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā, żālikum khairul lakum in kuntum mu'minīn(a).
او د مدین خلکو ته موږ د دوی ورور شعیب علیه السلام ولیږه. هغه وویل: "ای زما قومه! د الله عبادت وکړئ، ستاسو لپاره له هغه پرته بل معبود نشته. په حقیقت کې، ستاسو د رب له خوا روښانه دلیل راغلی دی. اندازه او تله سمه کړئ او هیچا ته هیڅ زیان مه رسوئ. ځمکه وروسته له هغه چې ښه جوړه شوې وه، زیان مه رسوئ. دا ستاسو لپاره غوره ده که تاسو مومنان یاست."
ثُمَّ بَعَثْنَا مِنْۢ بَعْدِهِمْ مُّوْسٰى بِاٰيٰتِنَآ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖ فَظَلَمُوْا بِهَاۚ فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِيْنَ
Ṡumma ba‘aṡnā mim ba‘dihim mūsā bi'āyātinā ilā fir‘auna wa mala'ihī fa ẓalamū bihā, fanẓur kaifa kāna ‘āqibatul-mufsidīn(a).
له هغوی وروسته، موږ موسی علیه السلام له خپلو معجزو سره فرعون او د هغه د قوم مشرانو ته ولیږه، او هغوی دا معجزې رد کړې. نو پام وکړئ چې د هغو کسانو سره څه کیږي چې زیان رسوي.
حَقِيْقٌ عَلٰٓى اَنْ لَّآ اَقُوْلَ عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّۗ قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ فَاَرْسِلْ مَعِيَ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
Ḥaqīqun ‘alā allā aqūla ‘alallāhi illal-ḥaqq(a), qad ji'tukum bibayyinatim mir rabbikum fa arsil ma‘iya banī isrā'īl(a).
زه مکلف یم چې د الله په اړه رښتیا ووایم. په حقیقت کې، زه ستاسو د رب له لوري له څرګندو دلیلونو سره راغلی یم، نو بني اسرائیل زما سره پریږدئ.
قَالَ يٰمُوْسٰٓى اِنِّى اصْطَفَيْتُكَ عَلَى النَّاسِ بِرِسٰلٰتِيْ وَبِكَلَامِيْ ۖفَخُذْ مَآ اٰتَيْتُكَ وَكُنْ مِّنَ الشّٰكِرِيْنَ
qāla yā mūsā inniṣṭafaituka ‘alan-nāsi birisālātī wa bikalāmī, fa khuż mā ātaituka wa kum minasy-syākirīn(a).
(الله) وفرمایل: "ای موسی! په حقیقت کې ما ته (ستاسو په وخت کې) د نورو خلکو څخه غوره کړې یې چې زما پیغام او زما خبرې ورسوي، نو هغه څه چې ما درکړي دي په کلکه ونیسئ او د شکر کوونکو څخه اوسئ."
وَكَذٰلِكَ يَجْتَبِيْكَ رَبُّكَ وَيُعَلِّمُكَ مِنْ تَأْوِيْلِ الْاَحَادِيْثِ وَيُتِمُّ نِعْمَتَهٗ عَلَيْكَ وَعَلٰٓى اٰلِ يَعْقُوْبَ كَمَآ اَتَمَّهَا عَلٰٓى اَبَوَيْكَ مِنْ قَبْلُ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْحٰقَۗ اِنَّ رَبَّكَ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ ࣖ
wa każālika yajtabīka rabbuka wa yu‘allimuka min ta'wīlil-aḥādīṡi wa yutimmu ni‘matahū ‘alaika wa ‘alā āli ya‘qūba kamā atammahā ‘alā abawaika min qablu ibrāhīma wa isḥāq(a), inna rabbaka ‘alīmun ḥakīm(un).
او په دې توګه، خدای ته (د پیغمبر کیدو لپاره) غوره کړې او د خوبونو ځینې تعبیرونه یې درښودلي او (خپل نعمت) یې پر تا او د یعقوب په کورنۍ پوره کړ، لکه څنګه چې یې له دې څخه مخکې ستا په دوو نیکونو، (یعنې ابراهیم او اسحاق) خپله نعمت پوره کړې وه، په حقیقت کې ستا رب پوه او حکمت والا دی.
وَرَاوَدَتْهُ الَّتِيْ هُوَ فِيْ بَيْتِهَا عَنْ نَّفْسِهٖ وَغَلَّقَتِ الْاَبْوَابَ وَقَالَتْ هَيْتَ لَكَ ۗقَالَ مَعَاذَ اللّٰهِ اِنَّهٗ رَبِّيْٓ اَحْسَنَ مَثْوَايَۗ اِنَّهٗ لَا يُفْلِحُ الظّٰلِمُوْنَ
wa rāwadathul-latī huwa fī baitihā ‘an nafsihī wa gallaqatil-abwāba wa qālat haita lak(a), qāla ma‘āżallāhi innahū rabbī aḥsana maṡwāy(a), innahū lā yuflihuẓ-ẓālimūn(a).
او هغه ښځه چې هغه (یوسف) په خپل کور کې اوسېده، هغه یې په غوسه کړ. او دروازې یې وتړلې او ویې ویل: "زما سره نږدې شه." یوسف وویل: "زه په الله پناه غواړم، په حقیقت کې، زما مالک زما سره ښه چلند کړی دی." په حقیقت کې، ظالم سړی به بختور نه وي.
وَلَقَدْ هَمَّتْ بِهٖۙ وَهَمَّ بِهَا ۚ لَوْلَآ اَنْ رَّاٰ بُرْهَانَ رَبِّهٖۗ كَذٰلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوْۤءَ وَالْفَحْشَاۤءَۗ اِنَّهٗ مِنْ عِبَادِنَا الْمُخْلَصِيْنَ
wa laqad hammat bihī wa hamma bihā lau lā ar ra'ā burhāna rabbih(ī), każālika linaṣrifa ‘anhus-sū'a wal-faḥsyā'(a), innahū min ‘ibādinal-mukhlaṣīn(a).
او په حقیقت کې، ښځې د هغه (یوسف) غوښتنه کړې وه. او یوسف هم د هغه هیله درلوده، که چیرې هغه د خپل رب نښه ونه ګوري. په دې توګه موږ له هغه څخه بدي او ناخوښي لرې کړه. په حقیقت کې، هغه (یوسف) زموږ د غوره شویو بندګانو څخه دی.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).
او موږ له تا (محمد صلی الله علیه وسلم) مخکې نه دی لیږلی مګر یو سړی چې موږ ورته د ځمکې په خلکو کې وحیې ورکړې. ایا دوی په ځمکه کې سفر نه دی کړی چې وګوري چې د دوی څخه مخکې د هغو کسانو سره څه شوي دي (چې د رسول دروغجن وو) او په حقیقت کې د آخرت ځمکه د متقیانو لپاره غوره ده. ایا تاسو نه پوهیږئ؟
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
د هغوی رسولانو ورته وویل: "موږ یوازې ستاسو په څېر انسانان یو، خو الله تعالی په خپلو بندګانو کې چې چا ته وغواړي فضل کوي. دا زموږ لپاره مناسبه نه ده چې د الله تعالی له اجازې پرته تاسو ته کوم دلیل راوړو. او مومنان باید یوازې په الله تعالی توکل وکړي."
يُنَزِّلُ الْمَلٰۤىِٕكَةَ بِالرُّوْحِ مِنْ اَمْرِهٖ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖٓ اَنْ اَنْذِرُوْٓا اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاتَّقُوْنِ
yunazzilul-malā'ikata bir-rūḥi min amrihī ‘alā may yasyā'u min ‘ibādihī an anżirū annahū lā ilāha illā ana fattaqūn(i).
هغه پرښتې رالېږلې چې د خپلو بندګانو څخه چا ته چې وغواړي وحي راوړي، یعنې "زما بندګانو ته یادونه وکړئ چې زما پرته بل معبود نشته، نو له ما څخه ووېرېږئ."
شَاكِرًا لِّاَنْعُمِهِ ۖاجْتَبٰىهُ وَهَدٰىهُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
syākiral li'an‘umih(ī), ijtabāhu wa hadāhu ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
هغه د هغه د نعمتونو شکر ګزار دی. الله هغه غوره کړی او سمې لارې ته یې لارښوونه کړې ده.
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ مِنْ ذُرِّيَّةِ اٰدَمَ وَمِمَّنْ حَمَلْنَا مَعَ نُوْحٍۖ وَّمِنْ ذُرِّيَّةِ اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْرَاۤءِيْلَ ۖوَمِمَّنْ هَدَيْنَا وَاجْتَبَيْنَاۗ اِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيٰتُ الرَّحْمٰنِ خَرُّوْا سُجَّدًا وَّبُكِيًّا ۩
ulā'ikal-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna min żurriyyati ādama wa mimman ḥamalnā ma‘a nūḥ(in), wa min żurriyyati ibrāhīma wa isrā'īl(a), wa mimman hadainā wajtabainā, iżā tutlā ‘alaihim āyātur-raḥmāni kharrū sujjadaw wa bukiyyā(n).
دا هغه خلک دي چې الله تعالی پرې احسان کړی دی، یعنې د آدم علیه السلام له اولادې څخه د پیغمبرانو له ډلې څخه، او له هغو کسانو څخه چې موږ له نوح علیه السلام سره (په کښتۍ کې) راوستل، او د ابراهیم علیه السلام او اسراییل علیه السلام له اولادې څخه (چې موږ ورته لارښوونه کړې او غوره کړې ده). کله چې د لوی خدای تعالی آیتونه ورته لوستل کېږي، نو سجده کوي او ژاړي.
وَاصْطَنَعْتُكَ لِنَفْسِيْۚ
wasṭana‘tuka linafsī.
او ما ته د ځان لپاره غوره کړی یې (د پیغمبر په توګه).
وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِدْرِيْسَ وَذَا الْكِفْلِۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰبِرِيْنَ ۙ
wa ismā‘īla wa idrīsa wa żal-kifl(i), kullum minaṣ-ṣābirīn(a).
او (کیسه په یاد ولرئ) اسماعیل، ادریس او ذوالکفلي. دوی ټول صبرناک خلک دي.
وَاَدْخَلْنٰهُمْ فِيْ رَحْمَتِنَاۗ اِنَّهُمْ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
wa adkhalnāhum fī raḥmatinā, innahum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
او موږ هغوی په خپل رحمت کې داخل کړل، په حقیقت کې هغوی له متقیانو څخه دي.
اَللّٰهُ يَصْطَفِيْ مِنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ رُسُلًا وَّمِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ سَمِيْعٌۢ بَصِيْرٌ ۚ
allāhu yaṣṭafī minal-malā'ikati rusulaw wa minan-nās(i), innallāha samī‘um baṣīr(un).
الله (ج) له ملائکو او له انسانانو څخه خپل پيغمبران غوره کړل، په حقيقت کې الله (ج) اورېدونکی او ليدونکی دی.
ثُمَّ اِنَّكُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ لَمَيِّتُوْنَ ۗ
Ṡumma innakum ba‘da żālika lamayyitūn(a).
بیا له دې وروسته، ته به خامخا مړ شې.
وَيَضِيْقُ صَدْرِيْ وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِيْ فَاَرْسِلْ اِلٰى هٰرُوْنَ
wa yaḍīqu ṣadrī wa lā yanṭaliqu lisānī fa arsil ilā hārūn(a).
ترڅو زما سينه تنګ شي او زما ژبه روانه نه شي، نو هارون (زما سره) ولېږه.
وَمَآ اَنَا۠ بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِيْنَ ۚ
wa mā ana biṭāridil-mu'minīn(a).
او زه به مؤمنان نه وباسم.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
او وروسته له هغه چې هغه (موسی علیه السلام) بالغ شو او عقل یې بشپړ کړ، موږ هغه ته حکمت (پیغمبري) او پوهه ورکړه، او په دې توګه موږ هغو کسانو ته اجر ورکوو چې نیکي کوي.
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
او له دواړو (ښځو) څخه یوې وویل: "ای زما پلاره! هغه (زموږ لپاره) کار کوونکی وګرځوه، په حقیقت کې غوره کس چې ته یې (زموږ لپاره) کار کوې هغه هغه دی چې قوي او امانتدار وي."
وَاِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْاَخْيَارِۗ
wa innahum ‘indanā laminal-muṣṭafainal-akhyār(i).
او په حقیقت کې، دوی زموږ له لوري له غوره شویو خلکو څخه دي.
وَاذْكُرْ اِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۗوَكُلٌّ مِّنَ الْاَخْيَارِۗ
ważkur ismā‘īla wal-yasa‘a wa żal-kifl(i), wa kullum minal-akhyār(i).
او اسماعیل، الیاس او ذوالکفلي په یاد ولرئ. دوی ټول د ښو خلکو څخه دي.
۞ شَرَعَ لَكُمْ مِّنَ الدِّيْنِ مَا وَصّٰى بِهٖ نُوْحًا وَّالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَمَا وَصَّيْنَا بِهٖٓ اِبْرٰهِيْمَ وَمُوْسٰى وَعِيْسٰٓى اَنْ اَقِيْمُوا الدِّيْنَ وَلَا تَتَفَرَّقُوْا فِيْهِۗ كَبُرَ عَلَى الْمُشْرِكِيْنَ مَا تَدْعُوْهُمْ اِلَيْهِۗ اَللّٰهُ يَجْتَبِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يَّشَاۤءُ وَيَهْدِيْٓ اِلَيْهِ مَنْ يُّنِيْبُۗ
syara‘a lakum minad-dīni mā waṣṣā bihī nūḥaw wal-lażī auḥainā ilaika wa mā waṣṣā bihī ibrāhīma wa mūsā wa ‘īsā an aqīmud-dīna wa lā tatafarraqū fīh(i), kabura ‘alal-musyrikīna mā tad‘ūhum ilaih(i), allāhu yajtabī ilaihi may yasyā'u wa yahdī ilaihi may yunīb(u).
هغه نوح ته وصیت وکړ او هغه څه چې موږ تاته (محمد) ته وحې کړي دي او هغه څه چې موږ ابراهیم، موسی او عیسی ته ورکړي دي، یعنې خپل دین (ایمان او تقوا) ټینګ کړئ او په هغه کې مه سره وېشئ. د مشرکانو لپاره دا ډېره سخته ده چې هغه دین تعقیب کړئ چې تاسو یې ورته بلئ. الله هغه کسان غوره کوي چې وغواړي د توحید دین ته او هغه کسان چې هغه ته رجوع کوي د هغه (دین) لارښوونه کوي.
هُوَ الَّذِيْ بَعَثَ فِى الْاُمِّيّٖنَ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍۙ
huwal-lażī ba‘aṡa fil-ummiyyīna rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
هغه ذات دی چې د دوی له ډلې څخه یې یو نا لوستي قوم ته یو رسول واستاوه، چې دوی ته یې د هغه آیتونه تلاوت کړل، دوی یې پاک کړل او دوی ته یې کتاب او حکمت (سنت) ورزده کړ، که څه هم دوی له دې مخکې په څرګنده ګمراهۍ کې وو.
فَاجْتَبٰىهُ رَبُّهٗ فَجَعَلَهٗ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
fajtabāhu rabbuhū faja‘alahū minaṣ-ṣāliḥīn(a).
بيا د هغه رب هغه غوره کړ او د صالحانو له ډلې څخه يې وګرځاوه.
وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِيْنٍۚ
wa mā huwa ‘alal-gaibi biḍanīn(in).
او هغه (محمد) داسې څوک نه و چې د غیب په تشریح کولو کې بخل (بې زړه) و.
وَوَجَدَكَ ضَاۤلًّا فَهَدٰىۖ
wa wajadaka ḍāllan fa hadā.
او ته یې ګډوډ وموندلې، نو هغه درته لارښوونه وکړه