۞ اَتَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنْسَوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَاَنْتُمْ تَتْلُوْنَ الْكِتٰبَ ۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
ata'murūnan-nāsa bil-birri wa tansauna anfusakum wa antum tatlūnal-kitāb(a), afalā ta‘qilūn(a).
መጽሐፍን (ተውራትን) ብታነቡም እንኳ ራሳችሁን ስትረሱ ሌሎችን በጽድቅ ለምን ታዛላችሁ? አታስተውሉምን?
قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ ۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْكٰفِرِيْنَ
qul aṭī‘ullāha war-rasūl(a), fa'in tawallau fa innallāha lā yuḥibbul-kāfirīn(a).
(ሙሐመድ ሆይ) «አላህንና መልክተኛውን ታዘዙ። ብትሸሹም አላህ ከሓዲዎችን እንደማይወድ እወቁ» በላቸው።
وَكَيْفَ تَكْفُرُوْنَ وَاَنْتُمْ تُتْلٰى عَلَيْكُمْ اٰيٰتُ اللّٰهِ وَفِيْكُمْ رَسُوْلُهٗ ۗ وَمَنْ يَّعْتَصِمْ بِاللّٰهِ فَقَدْ هُدِيَ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ ࣖ
wa kaifa takfurūna wa antum tutlā ‘alaikum āyātullāhi wa fīkum rasūluh(ū), wa may ya‘taṣim billāhi faqad hudiya ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
የአላህ አንቀጾች በእናንተ ላይ ሲነበቡ፣ መልክተኛውም (ሙሐመድ) በመካከላችሁ እያለ፣ እንዴት ከሐዲ ሆናችሁ (ከሓዲዎች ሆናችሁ)? በአላህ (ሃይማኖት) የሚጠብቅ ሰው በእርግጥ ወደ ቀጥተኛው መንገድ ይመራል።
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۚ
wa aṭī‘ullāha war-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
አላህንና መልክተኛውን (ሙሐመድን) ታዘዙ፤ ምሕረትም ይደረግላችኋልና።
تِلْكَ حُدُوْدُ اللّٰهِ ۗ وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ يُدْخِلْهُ جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا ۗ وَذٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيْمُ
tilka ḥudūdullāh(i), wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū yudkhilhu jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālikal-fauzul-‘aẓīm(u).
እነዚህ የአላህ (ሕግ) ገደቦች ናቸው። አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ ሰው ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸውን ገነቶች ያስገባቸዋል፤ በውስጣቸውም ለዘላለም ይኖራሉ። ይህም ታላቅ ድል ነው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاُولِى الْاَمْرِ مِنْكُمْۚ فَاِنْ تَنَازَعْتُمْ فِيْ شَيْءٍ فَرُدُّوْهُ اِلَى اللّٰهِ وَالرَّسُوْلِ اِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِۗ ذٰلِكَ خَيْرٌ وَّاَحْسَنُ تَأْوِيْلًا ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa ulil-amri minkum, fa in tanāza‘tum fī syai'in fa ruddhu ilallāhi war-rasūli in kuntum tu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhir(i), żālika khairuw wa aḥsanu ta'wīlā(n).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ተገዙ፤ መልእክተኛውንም (ሙሐመድን) እና በመካከላችሁ ያለውን ስልጣን (ኡሊል አሚሪን) ታዘዙ። ከዚያም በአንድ ነገር ላይ በአመለካከት ከተለያያችሁ፣ በአላህና በመጨረሻው ቀን የምታምኑ ከሆነ፣ ወደ አላህ (ቁርኣን) እና ወደ መልእክተኛው (ሱናው) መልሱት። ይህ የበለጠ አስፈላጊ ነው (ለእናንተ) ውጤቱም የተሻለ ነው።
فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُوْنَ حَتّٰى يُحَكِّمُوْكَ فِيْمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوْا فِيْٓ اَنْفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوْا تَسْلِيْمًا
falā wa rabbika lā yu'minūna ḥattā yuḥakkimūka fīmā syajara bainahum ṡumma lā yajidū fī anfusihim ḥarajam mimmā qaḍaita wa yusallimū taslīmā(n).
ስለዚህ፣ በጌታህ እምላለሁ፣ በሚከራከሩበት ጉዳይ ላይ አንተን (ሙሐመድን) እስኪፈርዱህ ድረስ አያምኑም፤ ከዚያም በልባቸው ውስጥ ለሰጠኸው ውሳኔ ምንም ተቃውሞ እንዳይኖርና ሙሉ በሙሉ እንዲቀበሉት (እስኪያደርጉት ድረስ)።
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ فَاُولٰۤىِٕكَ مَعَ الَّذِيْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمْ مِّنَ النَّبِيّٖنَ وَالصِّدِّيْقِيْنَ وَالشُّهَدَاۤءِ وَالصّٰلِحِيْنَ ۚ وَحَسُنَ اُولٰۤىِٕكَ رَفِيْقًا
wa may yuṭi‘illāha war-rasūla fa ulā'ika ma‘al-lażīna an‘amallāhu ‘alaihim minan-nabiyyīna waṣ-ṣiddīqīna wasy-syuhadā'i waṣ-ṣāliḥīn(a), wa ḥasuna ulā'ika rafīqā(n).
አላህንና መልክተኛውን (ሙሐመድን) የሚታዘዝ ሁሉ፣ አላህ ከሰጣቸው ሰዎች ጋር ይሆናሉ፤ እነሱም ከነቢያት፣ ከእውነት ወዳጆች፣ ከሰማእታትና ከጥንቁቆቹ ጋር ይሆናሉ። እነሱ ምርጥ ጓደኞች ናቸው።
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
ይህ ያወረድነው መጽሐፍ (ቁርኣን) በረከቶች የተሞላ ነው። ተከተሉት፤ ታዘዙትም፤ ምሕረትን ታገኛላችሁና።
يَسْـَٔلُوْنَكَ عَنِ الْاَنْفَالِۗ قُلِ الْاَنْفَالُ لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَصْلِحُوْا ذَاتَ بَيْنِكُمْ ۖوَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗٓ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
yas'alūnaka ‘anil-anfāl(i), qulil-anfālu lillāhi war-rasūl(i), fattaqullāha wa aṣliḥū żāta bainikum, wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū in kuntum mu'minīn(a).
ስለ ጦር ምርኮዎች (መከፋፈል) ይጠይቁሃል። «የጦር ምርኮዎች የአላህና የመልክተኛው ናቸው (በአላህና በመልክተኛው ሲሳይ መሠረት)። ስለዚህ አላህን ፍሩ፤ በጎረቤቶቻችሁም መካከል ያለውን ግንኙነት ያሻሽሉ፤ አማኞችም ከሆናችሁ አላህንና መልክተኛውን ታዘዙ» በላቸው።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَاَنْتُمْ تَسْمَعُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tawallau ‘anhu wa antum tasma‘ūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህንና መልክተኛውን ታዘዙ፤ (ትዕዛዛቱን ብትሰሙም) ከእርሱ አትሸሹ።
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اسْتَجِيْبُوْا لِلّٰهِ وَلِلرَّسُوْلِ اِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيْكُمْۚ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ يَحُوْلُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهٖ وَاَنَّهٗٓ اِلَيْهِ تُحْشَرُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanustajībū lillāhi wa lir-rasūli iżā da‘ākum limā yuḥyīkum, wa‘lamū annallāha yaḥūlu bainal-mar'i wa qalbihī wa annahū ilaihi tuḥsyarūn(a).
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህና መልክተኛው ሕያው ወደሚያደርጋችሁ ነገር ሲጠራችሁ የአላህንና የመልክተኛውን ጥሪ ሙሉ፤ አላህም በሰውና በልቡ መካከል ድንበርን እንደፈጠረና በእርግጥም ወደ እርሱ የምትሰበሰቡ መሆናችሁን እወቁ።
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ
wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
አላህንና መልክተኛውንም ታዘዙ፤ አትጨቃጨቁም፤ ይህም እንድትፈሩና ኃይላችሁ እንዲጠፋና እንድትታገሱ ያደርጋል። አላህ በእርግጥ ከታጋሾች ጋር ነው።
وَالْمُؤْمِنُوْنَ وَالْمُؤْمِنٰتُ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَيُطِيْعُوْنَ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗاُولٰۤىِٕكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللّٰهُ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-mu'minūna wal-mu'minātu ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa yuṭī‘ūnallāha wa rasūlah(ū), ulā'ika sayarḥamuhumullāh(u), innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
እነዚያም ያመኑ ወንዶችና ሴቶች ከፊላቸው ለከፊሉ ረዳቶች ይሆናሉ። በመልካም ነገር ያዛሉ፣ ከክፉም ነገር ይከለክላሉ፣ ሶላትንም ይሰግዳሉ፣ ዘካንም ይሰጣሉ፣ አላህንና መልክተኛውንም ይታዘዛሉ። አላህም ምህረትን ይሰጣቸዋል። አላህ በእርግጥ ቻይ፣ ጥበበኛ ነው።
قُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ يُوْحٰٓى اِلَيَّ اَنَّمَآ اِلٰهُكُمْ اِلٰهٌ وَّاحِدٌۚ فَمَنْ كَانَ يَرْجُوْا لِقَاۤءَ رَبِّهٖ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَّلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهٖٓ اَحَدًا ࣖ
qul innamā ana basyarum miṡlukum yūḥā ilayya annamā ilāhukum ilāhuw wāḥid(un), faman kāna yarjū liqā'a rabbihī falya‘mal ‘amalan ṣāliḥaw wa lā yusyrik bi‘ibādati rabbihī aḥadā(n).
(ሙሐመድ) በላቸው፡- “እኔ እንደ እናንተው ሰው ብቻ ነኝ፤ አምላካችሁ በእርግጥ ሁሉን ቻይ አምላክ መሆኑን የተገለጠልኝ ሰው ብቻ ነኝ። ስለዚህ ከጌታው ጋር መገናኘትን የሚፈልግ ሰው መልካም ሥራን ይሥራ፤ ጌታውንም በማምለክ ከምንም ጋር አያጋራ።”
وَاِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
wa iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum iżā farīqum minhum mu‘riḍūn(a).
ወደ አላህና ወደ መልክተኛውም (መልእክተኛው) በተጠሩ ጊዜ፣ በመካከላቸው ያለውን ነገር እንዲፈርድ፣ በድንገት ከነሱ አንዳዶቹ እምቢ አሉ።
اِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِيْنَ اِذَا دُعُوْٓا اِلَى اللّٰهِ وَرَسُوْلِهٖ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ اَنْ يَّقُوْلُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَاۗ وَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
innamā kāna qaulal-mu'minīna iżā du‘ū ilallāhi wa rasūlihī liyaḥkuma bainahum ay yaqūlū sami‘nā wa aṭa‘nā, wa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
የምእመናን ቃል ብቻ ነው፤ መልእክተኛው በመካከላቸው እንዲፈርድ ወደ አላህና ወደ መልክተኛው ሲጠሩ “ሰምተናል፤ ታዘናልም” ይላሉ። እነሱም እድለኞች ሕዝቦች ናቸው።
وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ
wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).
አላህንና መልክተኛውን የሚታዘዝ፣ አላህን የሚፈራና ለእርሱ ታማኝ የሆነ ሰው እነዚያ አሸናፊዎች ናቸው።
قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).
«አላህን ተገዙ፤ መልክተኛውንም ታዘዙ፤ ብትሸሹም የመልክተኛው (ሙሐመድ) ግዴታ በርሱ ላይ የተጣለበት ብቻ ነው፤ ግዴታችሁም በእናንተ ላይ የተጣለበት ብቻ ነው። ብትታዘዙት በእርግጥ መመሪያ ታገኛላችሁ። የመልክተኛው ግዴታ (የአላህን መልእክት) በግልጽ ማድረስ ብቻ ነው።»
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
ሶላትንም ስገዱ፣ ዘካንም ስጡ፣ መልክተኛውንም (ሙሐመድን) ታዘዙ፤ ምሕረትን ታገኛላችሁና።
وَّاتَّبِعْ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًاۙ
wattabi‘ mā yūḥā ilaika mir rabbik(a), innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ጌታህም ወደ አንተ ያወረደልህን ተከተል። አላህ በምትሠሩት ነገር ሁሉ በጣም ጠንቃቃ ነው።
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَّلَا مُؤْمِنَةٍ اِذَا قَضَى اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗٓ اَمْرًا اَنْ يَّكُوْنَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ اَمْرِهِمْ ۗوَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَقَدْ ضَلَّ ضَلٰلًا مُّبِيْنًاۗ
wa mā kāna limu'miniw wa lā mu'minatin iżā qaḍallāhu wa rasūluhū amran ay yakūna lahumul-khiyaratu min amrihim, wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū faqad ḍalla ḍalālam mubīnā(n).
ለምእመናን ወንዶችና ለምእመናን ሴቶችም ተገቢ አይደለም። አላህና መልክተኛው ውሳኔ ቢያደርጉላቸው በጉዳያቸው ሌላ ምርጫ ይኖራቸዋል። አላህንና መልክተኛውንም የሚያምፅ ሁሉ በግልጽ ስህተት ተሳሳተ።
فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِيْٓ اُوْحِيَ اِلَيْكَ ۚاِنَّكَ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
fastamsik bil-lażī ūḥiya ilaik(a), innaka ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
ስለዚህ የተወረደልህን (ሃይማኖት) አጥብቀህ ያዝ። አንተ በእርግጥ በቀጥተኛው መንገድ ላይ ነህ።
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَلَا تُبْطِلُوْٓا اَعْمَالَكُمْ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla wa lā tubṭilū a‘mālakum.
እናንተ ያመናችሁ ሆይ! አላህን ተገዙ፤ መልክተኛውንም ታዘዙ፤ መልካም ስራችሁንም ሁሉ አታበላሹ።
ءَاَشْفَقْتُمْ اَنْ تُقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقٰتٍۗ فَاِذْ لَمْ تَفْعَلُوْا وَتَابَ اللّٰهُ عَلَيْكُمْ فَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ ۗوَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
a'asyfaqtum an tuqaddimū baina yaday najwākum ṣadaqāt(in), fa iż lam taf‘alū wa tāballāhu ‘alaikum fa'aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ullāha wa rasūlah(ūwallāhu khabīrum bimā ta‘malūn(a).
ከመልእክተኛው ጋር ከመነጋገርህ በፊት ምጽዋት ስለሰጠህ (ድህነትን) ትፈራለህን? ነገር ግን ይህን ካላደረግክና አላህ ይቅር ካለህ፣ ሶላትን ፈጽም፣ ዘካንም ስጥ፣ አላህንና መልክተኛውንም ታዘዙ! አላህም በምትሠራው ነገር በጣም ይጠነቀቃል።
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ
wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).
አላህንም ተገዙ፤ መልክተኛውንም ታዘዙ። ብትሸሹ የመልክተኛው ግዴታ (የአላህን ትዕዛዝ) በግልጽ ማድረስ ብቻ ነው።
لِمَنْ شَاۤءَ مِنْكُمْ اَنْ يَّسْتَقِيْمَۗ
liman syā'a minkum ay yastaqīm(a).
(ማለትም) ከናንተ ውስጥ ቀጥተኛውን መንገድ መከተል ለሚፈልግ ሰው።