هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
É wɛ sɛ́ wema (Al-Qur’an) dó we (Muhammad). Ðò ye mɛ ɔ, wemafɔ e nyí nǔjɔnǔ lɛ é tíìn, ee nyí nǔ taji e ɖò Wema ɔ mɛ lɛ é (Al-Qur’an) kpo ɖevo lɛ kpo bɔ ye nyí mutasyabihat. Mɛ e ɖò ayi yetɔn mɛ bo nɔ jló na bú ali lɛ é ɔ, ye nɔ xwedó mutashabihat bo nɔ ba xó nyanya dó mɛ wu, bo nɔ ba tawil yetɔn, enyi mɛɖebǔ na bo ma tuùn tawil yetɔn zɛ Allah wu ǎ ɔ nɛ. Bɔ mɛ e ɖo nunywɛ gɔngɔn lɛ ɔ nɔ ɖɔ : "Mi ɖi nu e (Al-Qur'an), nu bi wɛ gosin Aklunɔ mitɔn gɔn." Mɛ ɖěbǔ sixú kplɔ́n nǔ zɛ mɛ e mɔ nukúnnú jɛ nǔ mɛ lɛ́ɛ wú ǎ.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
Alif Lam Ra. (Énɛ́ ɔ́) wěma ɖé wɛ bɔ è tò wemafɔ tɔn lɛ́ɛ ganjí, bɔ énɛ́ ɔ́ gúdo ɔ́, è tínmɛ yě tlítlí, (é è ɖe xlɛ́) sín (Allah) Nǔnywɛ́tɔ́ hú mɛ bǐ, Mɛ e nɔ kpɔ́n nǔ bǐ mlɛ́mlɛ́ é sín akpáxwé,