هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
Ale lo ye kitabu (Ali-kurana) jigi i (Muhamadu) kan. O la, vɛrise dɔw be yen minw ye dafaninw ye, minw ye kitabu (Al-Qur’an) ka miiriya jɔnjɔnw ye ani dɔw wɛrɛ minw ye mutasyabihat ye. Minw dusukun b’a fɛ ka tunu, olu be tugu mutashabihat kɔ ka tɔgɔjugu ɲini ani k’u ka tawil ɲini, hali ni mɔgɔ si t’u ka tawil lɔn fɔɔ Ala. Ani minw ka lɔnniya ka bon, olu b’a fɔ ko: «An lanin b’a ra (alikurana), fɛn bɛɛ bɔra an Matigi le ra.» Mɔgɔ si tɛ se ka kalan sɔrɔ, ni mɔgɔ minw bɛ faamuri kɛ.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
Alif Lam Ra. (Nin ye) gafe ye min ka vɛrisew labɛnnin lo ka ɲɛ, ka sɔrɔ k’u ɲɛfɔ ka gwɛ, (min jigira) ka bɔ (Ala) fɛ, min ka lɔnniya ka bon, min ka lɔnniya ka bon,