هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
این اوست که کتاب (القرآن) را به شما (محمد) نازل کرد. در میان آنها آیاتی وجود دارد که مطلق هستند، که نکات اصلی کتاب (القرآن) هستند و دیگرانی که متصیابهات هستند. اما کسانی که در دلشان گرایش به گمراهی دارند، از متشابهات پیروی میکنند تا به دنبال تهمت و جستجوی تالوی خود باشند، هرچند جز الله کسی تالوی آنان را نمیداند. و کسانی که علم عمیق دارند میگویند: «ما به آن (قرآن) ایمان داریم، همه چیز از طرف پروردگار ماست». هیچ کس نمیتواند درس بگیرد مگر مردم که میفهمند.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
الیف لام را. (این) کتابی است که آیات آن بصورت مرتب ترتیب شده و سپس با جزئیات توضیح داده شده است، (که نازل شد) از جانب (الله) حکیم و کامل،