هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
Һиңә (Мөхәммәткә) Китапты (Ҡөрьәнде) иңдереүсе лә Ул. Улар араһында абсолют булған, Китаптың (Ҡөрьәндең) төп фекерҙәре булған һәм башҡа мөтәсиәбихәт булған аяттар ҙа бар. Күңелдәре менән аҙашыуға ынтылыусыларға килгәндә, улар мөтәшәбихәткә эйәреп, ғәйбәт эҙләргә һәм үҙ тәүилдәрен эҙләргә, хатта уларҙың тәүилдәрен Аллаһтан башҡа бер кем дә белмәһә лә. Ә тәрән белемгә эйә булғандар: «Беҙ уға (Ҡөрьәнгә) иман килтерҙек, барыһы ла Раббыбыҙҙан», — ти. Аңлаған кешеләрҙән башҡа бер кем дә һабаҡ ала алмай.
الۤرٰ ۗ كِتٰبٌ اُحْكِمَتْ اٰيٰتُهٗ ثُمَّ فُصِّلَتْ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ خَبِيْرٍۙ
alif lām rā, kitābun uḥkimat āyātuhū ṡumma fuṣṣilat mil ladun ḥakīmin khabīr(in).
Alif Lam Rа. (Был) аяттары йыйнаҡ итеп теҙелгән һәм артабан ентекләп аңлатылған китап, (ул иңдерелгән) иң хикмәтле, иң төплө (Аллаһ) яғынан,