زُيِّنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُوْنَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا ۘ وَالَّذِيْنَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

zuyyina lil-lażīna kafarul-ḥayātud-dun-yā wa yaskharūna minal-lażīna āmanū, wal-lażīnattaqau fauqahum yaumal-qiyāmah(ti), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).

লৌকিক জীৱনক কাফিৰ সকলৰ দৃষ্টিত সুন্দৰ যেন কৰি তোলা হয়, আৰু বিশ্বাসীক অপমান কৰে। যদিও যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ লোক কিয়ামতৰ দিনত তেওঁলোকৰ ওপৰত হ’ব। আৰু আল্লাহে নিজৰ ইচ্ছামতে বিনা হিচাপত জীৱিকা প্ৰদান কৰে।

۞ قُلْ اَؤُنَبِّئُكُمْ بِخَيْرٍ مِّنْ ذٰلِكُمْ ۗ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا وَاَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَّرِضْوَانٌ مِّنَ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِۚ

qul a'unabbi'ukum bikhairim min żālikum, lil-lażīnattaqau ‘inda rabbihim jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā wa azwājum muṭahharatuw wa riḍwānum minallāh(i), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

কোৱা, "মই তোমাক ইয়াতকৈ ভাল কিবা এটাৰ বিষয়ে অৱগত কৰিম নেকি?" কাৰণ সৎ লোকসকল তেওঁলোকৰ প্ৰভুৰ ওচৰত এনে বাগিচা, যাৰ তলত নদী বৈ যায়, য’ত তেওঁলোক চিৰকাল থাকিব, আৰু নিৰ্মল পত্নী আৰু আল্লাহৰ সদ্বিচাৰ। আৰু আল্লাহ তেওঁৰ বান্দাসকলক দেখে।

اِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَةٌ تَسُؤْهُمْۖ وَاِنْ تُصِبْكُمْ سَيِّئَةٌ يَّفْرَحُوْا بِهَا ۗ وَاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا لَا يَضُرُّكُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًٔا ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِمَا يَعْمَلُوْنَ مُحِيْطٌ ࣖ

in tamsaskum ḥasanatun tasu'hum, wa in tuṣibkum sayyi'atuy yafraḥū bihā, wa in taṣbirū wa tattaqū lā yaḍurrukum kaiduhum syai'ā(n), innallāha bimā ya‘malūna muḥīṭ(un).

যদি আপুনি ভাল পায়, (অনিবাৰ্যভাৱে) তেওঁলোক দুখী হ’ব, কিন্তু আপুনি যদি কোনো দুৰ্যোগৰ সন্মুখীন হয় তেন্তে তেওঁলোকে সেই বিষয়ে সুখী হ’ব। ধৈৰ্য্য আৰু ধৰ্মপৰায়ণ হ’লে তেওঁলোকৰ কৌশলে আপোনাক অলপো অশান্তি নিদিয়ে। সঁচাকৈয়ে তেওঁলোকৰ সকলো কামতে আল্লাহ সৰ্বাংগীন।

۞ وَسَارِعُوْٓا اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوٰتُ وَالْاَرْضُۙ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِيْنَۙ

wa sāri‘ū ilā magfiratim mir rabbikum wa jannatin ‘arḍuhas-samāwātu wal-arḍ(u), u‘iddat lil-muttaqīn(a).

আৰু আপোনাৰ প্ৰভুৰ ওচৰত ক্ষমা বিচাৰিবলৈ খৰখেদা কৰক আৰু আকাশ-পৃথিৱীৰ সমান বহল জান্নাত লাভ কৰক যিসকল ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা হৈছে;

اَلَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِلّٰهِ وَالرَّسُوْلِ مِنْۢ بَعْدِ مَآ اَصَابَهُمُ الْقَرْحُ ۖ لِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا مِنْهُمْ وَاتَّقَوْا اَجْرٌ عَظِيْمٌۚ

al-lażīnastajābū lillāhi war-rasūli mim ba‘di mā aṣābahumul-qarḥ(u), lil-lażīna aḥsanū minhum wattaqau ajrun ‘aẓīm(un).

(অৰ্থাৎ) যিসকলে আহত হোৱাৰ পিছত (উহুদৰ যুদ্ধত) আল্লাহ আৰু ৰাছুলৰ আজ্ঞা পালন কৰে। তেওঁলোকৰ মাজত যিসকলে ভাল কাম কৰে আৰু ধৰ্মপৰায়ণ হয় তেওঁলোকৰ বহুত পুৰস্কাৰ পাব।

مَا كَانَ اللّٰهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلٰى مَآ اَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيْزَ الْخَبِيْثَ مِنَ الطَّيِّبِ ۗ وَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُطْلِعَكُمْ عَلَى الْغَيْبِ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَجْتَبِيْ مِنْ رُّسُلِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۖ فَاٰمِنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖ ۚ وَاِنْ تُؤْمِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَلَكُمْ اَجْرٌ عَظِيْمٌ

mā kānallāhu liyażaral-mu'minīna ‘alā mā antum ‘alaihi ḥattā yamīzal-khabīṡa minaṭ-ṭayyib(i), wa mā kānallāhu liyuṭli‘akum ‘alal-gaibi wa lākinnallāha yajtabī mir rusulihī may yasyā'(u), fa āminū billāhi wa rusulih(ī), wa in tu'minū wa tattaqū fa lakum ajrun ‘aẓīm(un).

আল্লাহে আপোনাৰ বৰ্তমানৰ পৰিস্থিতিত মুমিনসকলক এৰি নাযায়, গতিকে তেওঁ বেয়াৰ পৰা ভালৰ মাজত পাৰ্থক্য ৰাখে। আল্লাহে তোমালোকক অদৃশ্য দেখুৱাব নোৱাৰে, কিন্তু আল্লাহে নিজৰ ৰাছুলৰ মাজৰ পৰা কাক ইচ্ছা কৰে বাছি লয়। সেয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ ওপৰত বিশ্বাস ৰাখক। যদি আপোনাৰ বিশ্বাস আৰু ধৰ্মপৰায়ণতা থাকে, তেন্তে আপুনি এটা ডাঙৰ পুৰস্কাৰ পাব।

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ جَنّٰتٌ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَا نُزُلًا مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ وَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّلْاَبْرَارِ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum jannātun tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā nuzulam min ‘indillāh(i), wa mā ‘indallāhi khairul lil-abrār(i).

কিন্তু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে, তেওঁলোকে জান্নাত পাব যাৰ তলত নদী বৈ যায়, তাত আল্লাহৰ দান হিচাপে থাকিব। আৰু আল্লাহৰ লগত যি আছে সেয়া ভক্তৰ বাবে ভাল।

اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ قِيْلَ لَهُمْ كُفُّوْٓا اَيْدِيَكُمْ وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَۚ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللّٰهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوْا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَۚ لَوْلَآ اَخَّرْتَنَآ اِلٰٓى اَجَلٍ قَرِيْبٍۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيْلٌۚ وَالْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقٰىۗ وَلَا تُظْلَمُوْنَ فَتِيْلًا

alam tara ilal-lażīna qīla lahum kuffū aidiyakum wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāt(a), fa lammā kutiba ‘alaihimul-qitālu iżā farīqum minhum yakhsyaunan-nāsa kakhasy-yatillāhi au asyadda khasy-yah(tan), wa qālū rabbanā lima katabta ‘alainal-qitāl(a), lau lā akhkhartanā ilā ajalin qarīb(in), qul matā‘ud-dun-yā qalīl(un), wal-ākhiratu khairul limanittaqā, wa lā tuẓlamūna fatīlā(n).

যিসকল লোকক কোৱা হয়, "হাত (যুদ্ধৰ পৰা) সংযত কৰা, নামাজ আদায় কৰা আৰু জাকাত কৰা!" যেতিয়া তেওঁলোকে যুদ্ধ কৰিবলৈ বাধ্য হৈছিল, তেতিয়া হঠাতে তেওঁলোকৰ মাজৰ কিছুমানে (মুনাফিকসকলে) মানুহক (শত্ৰু) ভয় কৰিছিল, যেনেকৈ তেওঁলোকে আল্লাহক ভয় কৰিছিল, তাতোকৈও বেছি ভয় কৰিছিল। তেওঁলোকে ক’লে, “হে আমাৰ প্ৰভু, আপুনি আমাক যুদ্ধ কৰিবলৈ কিয় বাধ্য কৰালে? আপুনি আমাক (যুদ্ধ কৰাৰ বাধ্যবাধকতা) কিয় কিছু সময়ৰ বাবে পিছুৱাই নিদিলে?” কওক, "এই জগতত আনন্দ কম আৰু যিসকলে ধৰ্মপৰায়ণ (যুদ্ধৰ পুৰস্কাৰ পোৱা) তেওঁলোকৰ বাবে পৰলোক ভাল আৰু তোমালোকক অলপো অন্যায় কৰা নহ'ব।'

وَلَوْ اَنَّ اَهْلَ الْكِتٰبِ اٰمَنُوْا وَاتَّقَوْا لَكَفَّرْنَا عَنْهُمْ سَيِّاٰتِهِمْ وَلَاَدْخَلْنٰهُمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

wa lau anna ahlal-kitābi āmanū wattaqau lakaffarnā ‘anhum sayyi'ātihim wa la'adkhalnāhum jannātin-na‘īm(i).

আৰু যদি কিতাবৰ লোকসকলে বিশ্বাস কৰিলেহেঁতেন আৰু ধৰ্মপৰায়ণ হ’লহেঁতেন তেন্তে আমি তেওঁলোকৰ ভুলবোৰ মচি পেলালোঁহেঁতেন, আৰু আমি তেওঁলোকক আনন্দৰে ভৰা জান্নাতত ভৰ্তি কৰিলোঁহেঁতেন।

قُلْ لَّا يَسْتَوِى الْخَبِيْثُ وَالطَّيِّبُ وَلَوْ اَعْجَبَكَ كَثْرَةُ الْخَبِيْثِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ يٰٓاُولِى الْاَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ

qul lā yastawil-khabīṡu waṭ-ṭayyibu wa lau a‘jabaka kaṡratul-khabīṡ(i), fattaqullāha yā ulil-albābi la‘allakum tufliḥūn(a).

কওক (মহাম্মদ), "বেয়া আৰু ভাল একে নহয়, যদিও বেয়াৰ প্ৰচুৰতাই তোমালোকৰ হৃদয়ক আকৰ্ষণ কৰে, গতিকে হে সাধাৰণ জ্ঞানসম্পন্ন লোকসকল, আল্লাহক ভয় কৰা, যাতে তোমালোক সফল হ'বা।"

وَمَا الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَعِبٌ وَّلَهْوٌ ۗوَلَلدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mal-ḥayātud-dun-yā illā la‘ibuw wa lahw(un), wa lad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).

আৰু এই পৃথিৱীৰ জীৱনটো মাথোঁ খেলা-ধূলা আৰু মজা। ইফালে পৰলোকৰ দেশখন সঁচা অৰ্থত ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে উত্তম। বুজি পোৱা নাই নেকি?

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَتَّقُوا اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّكُمْ فُرْقَانًا وَّيُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّاٰتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْۗ وَاللّٰهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيْمِ

yā ayyuhal-lażīna āmanū in tattaqullāha yaj‘al lakum furqānaw wa yukaffir ‘ankum sayyi'ātikum wa yagfir lakum, wallāhu żul-faḍlil-‘aẓīm(i).

হে বিশ্বাসী সকল! যদি আপুনি আল্লাহক ভয় কৰে তেন্তে নিশ্চয় তেওঁ আপোনাক ফুৰকান (সঠিক আৰু বেয়াৰ পাৰ্থক্য নিৰ্ণয় কৰাৰ ক্ষমতা) দিব আৰু আপোনাৰ সকলো ভুল মচি পেলাব আৰু আপোনাক (আপোনাৰ পাপ) ক্ষমা কৰিব। ঈশ্বৰৰ ডাঙৰ ডাঙৰ দান আছে।

اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ مِّنَ الْمُشْرِكِيْنَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوْكُمْ شَيْـًٔا وَّلَمْ يُظَاهِرُوْا عَلَيْكُمْ اَحَدًا فَاَتِمُّوْٓا اِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ اِلٰى مُدَّتِهِمْۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

illal-lażīna ‘āhattum minal-musyrikīna ṡumma lam yanquṣūkum syai'aw wa lam yuẓāhirū ‘alaikum aḥadan fa atimmū ilaihim ‘ahdahum ilā muddatihim, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

বাদে সেই মুশ্বৰিকসকলৰ বাহিৰে যিসকলে আপোনাৰ লগত চুক্তি কৰিছে আৰু তেওঁলোকে (চুক্তিখনৰ বিষয়বস্তু) অলপো হ্ৰাস কৰা নাই আৰু (নতুবা) তেওঁলোকে আপোনাৰ প্ৰতি শত্ৰুতা কৰা কাকো সহায় কৰা নাই, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সময়সীমালৈকে পূৰণ কৰক। সঁচাকৈ আল্লাহে যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ লোকক ভাল পায়।

كَيْفَ يَكُوْنُ لِلْمُشْرِكِيْنَ عَهْدٌ عِنْدَ اللّٰهِ وَعِنْدَ رَسُوْلِهٖٓ اِلَّا الَّذِيْنَ عَاهَدْتُّمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِۚ فَمَا اسْتَقَامُوْا لَكُمْ فَاسْتَقِيْمُوْا لَهُمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِيْنَ

kaifa yakūnu lil-musyrikīna ‘ahdun ‘indallāhi wa ‘inda rasūlihī illal-lażīna ‘āhattum ‘indal-masjidil-ḥarām(i), famastaqāmū lakum fastaqīmū lahum, innallāha yuḥibbul-muttaqīn(a).

আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ লগত মুশ্বৰিকসকলৰ লগত কেনেকৈ চুক্তি (নিৰাপদ) হ’ব পাৰে, মাথোঁ যিসকলৰ লগত আপুনি মহামছজিদ (হুদাইবিয়া)ৰ ওচৰত (তেওঁলোকৰ সৈতে) চুক্তি কৰিছে, গতিকে যেতিয়ালৈকে তেওঁলোকে আপোনাৰ প্ৰতি সততাৰে কাম কৰে, তেতিয়ালৈকে আপুনি তেওঁলোকৰ প্ৰতি সততাৰে (ও) কাম কৰিব লাগে। সঁচাকৈ আল্লাহে যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ লোকক ভাল পায়।

اِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِيْ كِتٰبِ اللّٰهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ مِنْهَآ اَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۗذٰلِكَ الدِّيْنُ الْقَيِّمُ ەۙ فَلَا تَظْلِمُوْا فِيْهِنَّ اَنْفُسَكُمْ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِيْنَ كَاۤفَّةً كَمَا يُقَاتِلُوْنَكُمْ كَاۤفَّةً ۗوَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

inna ‘iddatasy-syuhūri ‘indallāhiṡnā ‘asyara syahran fī kitābillāhi yauma khalaqas-samāwāti wal-arḍa minhā arba‘atun ḥurum(un), żālikad-dīnul-qayyim(u), falā taẓlimū fīhinna anfusakum wa qātilul-musyrikīna kāffatan kamā yuqātilūnakum kāffah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

সঁচাকৈয়ে আল্লাহৰ মতে মাহৰ সংখ্যা বাৰ মাহ, (যেনে) আল্লাহৰ আজ্ঞাত যেতিয়া তেওঁ আকাশ আৰু পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছিল, যাৰ ভিতৰত চাৰিটা হাৰাম মাহ আছে। অৰ্থাৎ সৰল ধৰ্মৰ (আদেশ) গতিকে (চতুৰ্থ মাহত) নিজৰ ওপৰত অন্যায় নকৰিবা, আৰু সকলো মৰিষকৰ লগত যুঁজিব যেনেকৈ তেওঁলোকেও তোমালোকৰ সকলোৰে লগত যুঁজিব। আৰু জানি থওক যে আল্লাহ ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ লগত আছে।

اَفَمَنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى تَقْوٰى مِنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ اَمْ مَّنْ اَسَّسَ بُنْيَانَهٗ عَلٰى شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهٖ فِيْ نَارِ جَهَنَّمَۗ وَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ

afaman assasa bun-yānahū ‘alā taqwā minallāhi wa riḍwānin khairun am man assasa bun-yānahū ‘alā syafā jurufin hārin fanhāra bihī fī nāri jahannam(a), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).

গতিকে যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি ভক্তি আৰু (তেওঁৰ) আনন্দৰ বাবে অট্টালিকা (মছজিদ) নিৰ্মাণ কৰে, তেওঁলোক ভাল নেকি, নে যিসকলে নিজৰ অট্টালিকা এটা খাদৰ প্ৰান্তত নিৰ্মাণ কৰে যিটো ভাঙি যায়, তাৰ পিছত (অট্টালিকাটো) তেওঁলোকৰ লগতে জাহান্নামত ভাঙি যায়? আল্লাহে অন্যায় লোকক পথ প্ৰদৰ্শন নকৰে

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَاتِلُوا الَّذِيْنَ يَلُوْنَكُمْ مِّنَ الْكُفَّارِ وَلْيَجِدُوْا فِيْكُمْ غِلْظَةًۗ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ مَعَ الْمُتَّقِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū qātilul-lażīna yalūnakum minal-kuffāri wal-yajidū fīkum gilẓah(tan), wa‘lamū annallāha ma‘al-muttaqīn(a).

হে মুমিনসকল! আপোনাৰ চৌপাশৰ কাফিৰসকলৰ লগত যুঁজ দিয়ক, আৰু তেওঁলোকক আপোনাৰ দৃঢ়তা অনুভৱ কৰিবলৈ দিয়ক, আৰু জানি লওক যে আল্লাহ ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ লগত আছে।

اَلَآ اِنَّ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَۚ

alā inna auliyā'allāhi lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

আল্লাহৰ বন্ধুসকলক স্মৰণ কৰক, তেওঁলোকৰ ওপৰত কোনো ভয় নাই আৰু তেওঁলোকে দুখ নকৰে।

اَلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَۗ

al-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

(যেনে) যিসকলে বিশ্বাস কৰে আৰু সদায় ধৰ্মপৰায়ণ।

وَلَاَجْرُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ ࣖ

wa la'ajrul-ākhirati khairul lil-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

আৰু সঁচাকৈয়ে, যিসকলে বিশ্বাস কৰে আৰু সদায় ভক্তিশীল, তেওঁলোকৰ বাবে পৰলোকত পোৱা পুৰস্কাৰ উত্তম।

وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ قَبْلِكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ مِّنْ اَهْلِ الْقُرٰىۗ اَفَلَمْ يَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَيَنْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْۗ وَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ اتَّقَوْاۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ

wa mā arsalnā min qablika illā rijālan nūḥī ilaihim min ahlil-qurā, afalam yasīrū fil-arḍi fa yanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-lażīna min qablihim, wa ladārul-ākhirati khairul lil-lażīnattaqau, afalā ta‘qilūn(a).

আৰু আমি তোমালোকৰ আগত (মহম্মদ) পঠোৱা নাছিলো, বৰঞ্চ এনে এজন মানুহক পঠিয়াইছিলো, যাক আমি দেশৰ মানুহৰ মাজত ওহাই দিলোঁ। তেওঁলোকে পৃথিৱীত ভ্ৰমণ কৰি তেওঁলোকৰ আগৰ লোকসকলৰ (যিসকলে পাঁচনিক মিছা কথা কোৱা) কি হৈছিল সেয়া চাব পৰা নাছিল নেকি। আৰু সঁচাকৈয়ে পৰলোকৰ দেশখন ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে উত্তম। বুজি পোৱা নাই নেকি?

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍۗ

innal-muttaqīna fī jannātiw wa ‘uyūn(in).

সঁচাকৈ ধৰ্মপৰায়ণসকল বাৰী-বসন্তত থাকিব।

۞ وَقِيْلَ لِلَّذِيْنَ اتَّقَوْا مَاذَآ اَنْزَلَ رَبُّكُمْ ۗقَالُوْا خَيْرًا ۚلِلَّذِيْنَ اَحْسَنُوْا فِيْ هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ ۗوَلَدَارُ الْاٰخِرَةِ خَيْرٌ ۗوَلَنِعْمَ دَارُ الْمُتَّقِيْنَۙ

wa qīla lil-lażīnattaqau māżā anzala rabbukum, qālū khairā(n), lil-lażīna aḥsanū fī hāżihid-dun-yā ḥasanah(tun), wa ladārul-ākhirati khair(un), wa lani‘ma dārul-muttaqīn(a).

আৰু তাৰ পিছত ধৰ্মপৰায়ণসকলক কোৱা হয়, "তোমাৰ প্ৰভুৱে কি অৱতীৰ্ণ কৰিলে?" তেওঁলোকে উত্তৰ দিলে, “ময়া।” যিসকলে এই সংসাৰত ভাল কাম কৰে তেওঁলোকে মংগল (পুৰস্কাৰ) পায়। আৰু সঁচাকৈয়ে পৰলোকৰ দেশখন নিশ্চয়কৈ ভাল হ’ব। আৰু সেইটোৱেই হৈছে ধৰ্মপৰায়ণসকলৰ বাবে উত্তম স্থান,

تِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِيْ نُوْرِثُ مِنْ عِبَادِنَا مَنْ كَانَ تَقِيًّا

tilkal-jannatul-latī nūriṡu min ‘ibādinā man kāna taqiyyā(n).

সেই স্বৰ্গ আমি সদায় ভক্তিময় আমাৰ বান্দাসকলক উইল কৰিম।

يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِيْنَ اِلَى الرَّحْمٰنِ وَفْدًا

yauma naḥsyurul-muttaqīna ilar-raḥmāni wafdā(n).

(মনত ৰাখিবা) সেইদিনা (যেতিয়া) আমি (যেতিয়া) পৰম ৰহমত ভয় কৰা লোকসকলক একত্ৰিত কৰিছিলো, সন্মানীয় কাৰাভানৰ দৰে,

وَمَنْ يُّطِعِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَيَخْشَ اللّٰهَ وَيَتَّقْهِ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْفَاۤىِٕزُوْنَ

wa may yuṭi‘illāha wa rasūlahū wa yakhsyallāha wa yattaqhi fa ulā'ika humul-fā'izūn(a).

আৰু যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ আজ্ঞা পালন কৰে আৰু আল্লাহক ভয় কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰতি নিষ্ঠাবান হয়, সেইসকল লোকেই বিজয়ী হ’ব।

قُلْ اَذٰلِكَ خَيْرٌ اَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِيْ وُعِدَ الْمُتَّقُوْنَۗ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاۤءً وَّمَصِيْرًا

qul ażālika khairun am jannatul-khuldil-latī wu‘idal-muttaqūn(a), kānat lahum jazā'aw wa maṣīrā(n).

কওক (মহম্মদ), "এনে (এটা শাস্তি) ভাল নেকি, নে চিৰন্তন জান্নাত ধৰ্মপৰায়ণসকলক পুৰস্কাৰ হিচাপে প্ৰতিজ্ঞা কৰা হৈছে, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে উভতি অহাৰ স্থান?"

وَاَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَكَانُوْا يَتَّقُوْنَ

wa anjainal-lażīna āmanū wa kānū yattaqūn(a).

আৰু বিশ্বাসীসকলক আমি ৰক্ষা কৰোঁ আৰু তেওঁলোক সদায় ভক্তিশীল হৈ থাকে।

لٰكِنِ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ لَهُمْ غُرَفٌ مِّنْ فَوْقِهَا غُرَفٌ مَّبْنِيَّةٌ ۙتَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ ەۗ وَعْدَ اللّٰهِ ۗ لَا يُخْلِفُ اللّٰهُ الْمِيْعَادَ

lākinil-lażīnattaqau rabbahum lahum gurafum min fauqihā gurafum mabniyyah(tun), tajrī min taḥtihal-anhār(u), wa‘dallāh(i), lā yukhlifullāhul-mī‘ād(a).

কিন্তু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ কোঠা (জন্নাতত) থাকিব, তাৰ ওপৰত কোঠা নিৰ্মাণ কৰা হ’ব (তৰপত), যাৰ তলত নদী বৈ যায়। (অৰ্থাৎ) আল্লাহৰ প্ৰতিজ্ঞা। আল্লাহে নিজৰ প্ৰতিজ্ঞা ভংগ নকৰে।

وَسِيْقَ الَّذِيْنَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ اِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَاۤءُوْهَا وَفُتِحَتْ اَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلٰمٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوْهَا خٰلِدِيْنَ

wasīqal-lażīnattaqau rabbahum ilal-jannati zumarā(n), ḥattā iżā jā'ūhā wa futiḥat abwābuhā wa qāla lahum khazanatuhā salāmun ‘alaikum ṭibtum fadkhulūhā khālidīn(a).

আৰু যিসকলে নিজৰ প্ৰভুক ভয় কৰে তেওঁলোকক গোটত স্বৰ্গলৈ অনা হয়। যাতে যেতিয়া তেওঁলোকে তাত (স্বৰ্গ) পালে আৰু ইয়াৰ দুৱাৰ মুকলি হ’ল, তেতিয়া ৰক্ষকে তেওঁলোকক ক’লে, "তোমালোকৰ ওপৰত সমৃদ্ধি (দান কৰা হওক), ধন্য তোমালোক! গতিকে ভিতৰলৈ আহক, তাত চিৰকাল থাকিবা।"

وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَرُسُلِهٖٓ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الصِّدِّيْقُوْنَ ۖوَالشُّهَدَاۤءُ عِنْدَ رَبِّهِمْۗ لَهُمْ اَجْرُهُمْ وَنُوْرُهُمْۗ وَالَّذِيْنَ كَفَرُوْا وَكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَآ اُولٰۤىِٕكَ اَصْحٰبُ الْجَحِيْمِ ࣖ

wal-lażīna āmanū billāhi wa rasūlihī ulā'ika humuṣ-ṣiddīqūn(a), wasy-syuhadā'u ‘inda rabbihim, lahum ajruhum wa nūruhum, wal-lażīna kafarū wa każżabū bi'āyātinā ulā'ika aṣḥābul-jaḥīm(i).

আৰু যিসকলে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক বিশ্বাস কৰে, তেওঁলোক আন্তৰিক (সত্যপ্ৰেমী) আৰু নিজৰ প্ৰভুৰ লগত সাক্ষী। তেওঁলোকে পুৰস্কাৰ আৰু পোহৰৰ যোগ্য। কিন্তু যিসকলে আমাৰ চিনবোৰক কাফিৰ কৰে আৰু অস্বীকাৰ কৰে তেওঁলোক জাহান্নামৰ বাসিন্দা।

فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ

fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

গতিকে নিজৰ সামৰ্থ্য অনুযায়ী আল্লাহক ভয় কৰা আৰু শুনা আৰু আজ্ঞা পালন কৰা; আৰু নিজৰ বাবে ভাল ধন বিনিয়োগ কৰক। আৰু যিয়ে নিজকে কৃপণালিৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, সেইবোৰেই ভাগ্যৱান।

فَاِذَا بَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ فَارِقُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ وَّاَشْهِدُوْا ذَوَيْ عَدْلٍ مِّنْكُمْ وَاَقِيْمُوا الشَّهَادَةَ لِلّٰهِ ۗذٰلِكُمْ يُوْعَظُ بِهٖ مَنْ كَانَ يُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ ەۗ وَمَنْ يَّتَّقِ اللّٰهَ يَجْعَلْ لَّهٗ مَخْرَجًا ۙ

fa iżā balagna ajalahunna fa amsikūhunna bima‘rūfin au fāriqūhunna bima‘rūfiw wa asyhidū żawai ‘adlim minkum wa aqīmusy-syahādata lillāh(i), żālikum yū‘aẓu bihī man kāna yu'minu billāhi wal-yaumil-ākhir(i), wa may yattaqillāha yaj‘al lahū makhrajā(n).

গতিকে যেতিয়া তেওঁলোকৰ নামাজৰ শেষ হ’ব, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মাজত ভালদৰে মিলন ঘটাওক (উলটি) বা তেওঁলোকক ভালকৈ যাবলৈ দিয়ক আৰু আপোনালোকৰ মাজৰ দুজন ন্যায্য সাক্ষীৰ সৈতে সাক্ষ্য দিয়ক আৰু আল্লাহৰ স্বাৰ্থত আপোনালোকৰ সাক্ষ্য প্ৰতিষ্ঠিত হওক। আল্লাহ আৰু আখিৰাতক বিশ্বাসী সকলক এই শিক্ষা দিয়া হৈছে। যিয়ে আল্লাহক ভয় কৰে, তেওঁ নিশ্চয় তেওঁৰ বাবে এটা বাহিৰ পথ মুকলি কৰিব;

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتِ النَّعِيْمِ

inna lil-muttaqīna ‘inda rabbihim jannātin-na‘īm(i).

সঁচাকৈয়ে যিসকল ধৰ্মপৰায়ণ, তেওঁলোকৰ বাবে তেওঁলোকৰ প্ৰভুৰ ওচৰত আনন্দৰে ভৰা জান্নাত (প্ৰদান কৰা হৈছে)।

اِنَّ الْمُتَّقِيْنَ فِيْ ظِلٰلٍ وَّعُيُوْنٍۙ

innal-muttaqīna fī ẓilāliw wa ‘uyūn(in).

সঁচাকৈয়ে ধাৰ্মিকসকল (জান্নাতৰ ছাঁয়াময় গছৰ) আৰু (আশে-পাশে) বসন্তৰ ছাঁত থাকিব,

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًاۙ

inna lil-muttaqīna mafāzā(n).

সঁচাকৈয়ে ভকত সকলে বিজয়ী হ’ব,