ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
შემდეგ კი ზურგი აქციე და რომ არა ალლაჰის წყალობა და მადლი შენზე, უეჭველად, წაგებულთაგანი იქნებოდი.
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
გარდა იმათი, ვინც ამის შემდეგ მოინანიებს და გამოასწორებს, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც თქვენგან ზურგი აქციეს ორ ლაშქარს შორის შეხვედრისას, სატანამ გადააგდო ისინი წარსულში ჩადენილი ზოგიერთი შეცდომის (ცოდვის) გამო, მაგრამ ალლაჰმა ჭეშმარიტად მიუტევა მათ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალე.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ შეჭამთ ერთმანეთის ქონებას ცრუდ, გარდა იმ ვაჭრობისა, რომელიც თქვენს შორის ურთიერთშეთანხმებით არის დაფუძნებულნი და ნუ მოიკლავთ თავს, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწყალეა თქვენს მიმართ.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
და ჩვენ არ გამოგვიგზავნია მაცნე, თუ არა იმისთვის, რომ ალაჰის ნებართვით დაემორჩილებინათ. და მართლაც, თუ ისინი, საკუთარი თავის უსამართლობის შემდეგ, მოვიდოდნენ შენთან (მუჰამედ) და სთხოვდნენ ალაჰს პატიებას, და მაცნეც ითხოვდა მათთვის პატიებას, ისინი ჭეშმარიტად ხედავენ, რომ ალაჰი ყველაზე მიმღებია მონანიებისა და ყველაზე მწყალობელია.
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
და მაშინაც კი, თუ ჩვენ ვუბრძანებდით მათ: „მოკალით თავი ან დატოვეთ თქვენი სახლები!“ ისინი ამას არ გააკეთებდნენ, გარდა მცირერიცხოვანისა. და თუ შეასრულებდნენ მათ ბრძანებას, ეს მათთვის უკეთესი იქნებოდა და გაამყარებდა მათ რწმენას.
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
ალლაჰი არ დაგტანჯავთ, თუ მადლიერნი და მორწმუნენი იქნებით. ალლაჰი კი ყოვლისმადლიერია, ყოვლისმცოდნე.
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
და შენი უფალი ყოვლისშემძლეა, მოწყალე. თუ ინებებს, გაგანადგურებს და შენი განადგურების შემდეგ ჩაგანაცვლებს იმით, ვინც ინებებს, ისევე როგორც შეგქმნა სხვა ჯგუფის შთამომავლებისგან.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
და ნუ დააზიანებთ დედამიწას მისი სიკეთის შემდეგ. ევედრეთ მას შიშითა და იმედით. ჭეშმარიტად, ალლაჰის წყალობა ახლოსაა მათთან, ვინც სიკეთეს აკეთებს.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
იყავით მიმტევებელი და ურჩიეთ ხალხს, რომ გონივრულად მოიქცნენ და სულელებს ყურადღება არ მიაქციოთ.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
ოჰ, შვილებო, წადით და მოიძიეთ (სიახლეები) იუსუფისა და მისი ძმების შესახებ და ნუ დაკარგავთ იმედს ალლაჰის წყალობაზე, რადგან ისინი, ვინც დაკარგავენ იმედს ალლაჰის წყალობაზე, მხოლოდ ურწმუნოები არიან.
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
მათმა მაცნეებმა უთხრეს: „ეჭვი გეპარება ალლაჰში, ცათა და დედამიწის შემოქმედში? ის მოგიწოდებთ (რწმენისკენ), რათა მოგიტევოთ თქვენი ცოდვები და გადადოთ თქვენი (ტანჯვა) დანიშნულ დრომდე?“ მათ უთხრეს: „თქვენც ისეთივე ადამიანები ხართ, როგორიც ჩვენ ვართ. გსურთ, რომ ხელი შეგვიშალოთ (გვთავაზოთ) ის, რასაც ჩვენი წინაპრები სცემდნენ თაყვანს, ამიტომ მოგვიტანეთ ცხადი მტკიცებულება.“
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
მან (იბრაჰიმმა) თქვა: „არავინ იმედოვნებს თავისი უფლის წყალობას, გარდა გზააბნეულებისა“.
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
და დიდი სიყვარულით დაიმდაბლე თავი ორივეს წინაშე და თქვი: „ღმერთო ჩემო! შეიყვარე ორივე ისე, როგორც მასწავლეს ბავშვობაში.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
და როდესაც ჩვენ ადამიანს სიამოვნებას ვანიჭებთ, ის უეჭველად ზურგს შეაქცევს და განშორდება სიამაყით; და როდესაც უბედურება დაატყდება თავს, უეჭველად სასოწარკვეთილებაში ჩავარდება.
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
მაგრამ ვინც ამის მიღმა (მრუშობა და ა.შ.) ისწრაფვის, სწორედ ისინი არიან ცოდვის ჩამდენი ადამიანები.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
და ადამიანები, რომლებიც ლოცვებს აღასრულებენ.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
და თუ შეგვიწყალეს ისინი და მოვხსნათ მათზე დატეხილი უბედურება, ისინი უეჭველად კვლავაც ირყეოდნენ თავიანთ ცდომილებაში.
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
ჭეშმარიტად, ჩემი მსახურთა ჯგუფი ლოცულობს: „ღმერთო ჩვენო, ჩვენ ვირწმუნეთ, მაშ, მოგვიტევე და მოგვიწყალე, შენ ხარ საუკეთესო მოწყალების მომცემი“.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
და რომ არა ალლაჰის წყალობა და მისი წყალობა თქვენზე ამქვეყნიურ და იმქვეყნიურ ცხოვრებაში, დიდი სასჯელი დაგმართებდათ იმის გამო, რაც თქვით ამის შესახებ (ცრუ ამბავზე).
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
და რომ არა ალლაჰის წყალობა და წყალობა თქვენს მიმართ (დიდი სასჯელი გელით), ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწყალეა, მწყალობელია.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
ოჰ, მორწმუნეებო, ნუ გაჰყვებით სატანის კვალს! ვინც სატანის კვალს მიჰყვება, ის (სატანა) ბოროტებასა და ცუდ საქმეებს ბრძანებს. რომ არა ალლაჰის წყალობა და მადლი თქვენს მიმართ, არცერთი თქვენგანი არ იქნებოდა განწმენდილი (ამ სიბილწეებისა და ბოროტებისგან) სამუდამოდ, მაგრამ ალლაჰი განწმენდს იმას, ვისაც ინებებს. და ალლაჰი ყოვლისმსმენი და ყოვლისმცოდნეა.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
და ნუ დაიფიცებენ თქვენ შორის, ვისაც აქვს უპირატესობა და შესაძლებლობა, რომ არ დაეხმარებიან ნათესავებს, ღარიბებს და ალლაჰის გზაზე მიგრირებს, და აპატიონ და შეიწყნარონ ისინი. განა არ მოგწონთ, რომ ალლაჰი გპატიობთ? ალლაჰი მიმტევებელია, მოწყალეა.
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
გარდა უსამართლოებისა, რომლებიც შემდეგ ბოროტების შემდეგ სიკეთით იქცევიან (მოინანიებენ); ჭეშმარიტად, მე მიმტევებელი და მოწყალე ვარ.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
და თუ ჩვენ ადამიანებს წყალობას მივანიჭებთ, ისინი უეჭველად კმაყოფილები იქნებიან ამით (მადლით). მაგრამ თუ მათ საკუთარი ბრალით უბედურება (საფრთხე) დაემართებათ, მაშინვე სასოწარკვეთილებაში ჩავარდებიან.
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
რათა ალლაჰმა დააჯილდოოს მართალნი მათი სიკეთისთვის და დასაჯოს თვალთმაქცნი, თუ ინებებს, ან მიიღოს მათი მონანიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემწყნარებელია, მოწყალე.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
და თუ მოვინდომებთ, დავახრჩობთ მათ. ამიტომ მათთვის არავინ იყო შემწე და არც ისინი გადარჩნენ.
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
მაგრამ (ჩვენ გადავარჩინეთ ისინი) ჩვენი დიდი წყალობით და იმისთვის, რომ დროებით სიამოვნება მიგვეცა მათთვის.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
თქვი: „ჰეი, ჩემო მსახურნო, ვინც საკუთარი თავის საზღვრებს სცილდებით! ნუ დაკარგავთ იმედს ალლაჰის წყალობის მიმართ! ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველას ცოდვებს მიუტევებს. ჭეშმარიტად, ის ყველაზე მიმტევებელია, ყველაზე მოწყალე.
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
მუჰამედი ალაჰის მაცნე იყო და ისინი, ვინც მას თან ახლდა, ურწმუნოების მიმართ მკაცრები იყვნენ, მაგრამ ერთმანეთის მიმართ მოწყალენი. თქვენ ხედავთ, როგორ იხრიან ისინი და თაყვანს სცემენ ალაჰის წყალობასა და სიამოვნებას ეძებენ. მათ სახეებზე თაყვანის ნიშნები ეტყობოდათ. ასეთია მათი თვისებები (გამოვლენილი) თორაში და მათი თვისებები (გამოვლენილი) სახარებაში, კერძოდ, როგორც თესლი, რომელიც ყლორტს გამოსცემს, შემდეგ ყლორტი ძლიერდება და შემდეგ დიდი ხდება და ღეროზე მაღლა ადის; მცენარე ახარებს თავის დამრგველებს, რადგან ალაჰს სურს ურწმუნოების გულების გაღიზიანება (მორწმუნეთა ძალით). ალაჰი ჰპირდება მათ, ვინც ირწმუნა და მათ შორის კეთილ საქმეებს აკეთებს, პატიებას და დიდ ჯილდოს.
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
შემდეგ ის ერთ-ერთი იყო, ვინც მორწმუნე იყო და ერთმანეთს მოთმინებასა და სიყვარულს ურჩევდა.