۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Η αρετή δεν είναι να στρέφεις το πρόσωπό σου προς την ανατολή και τη δύση, αλλά αρετή είναι (αρετή) εκείνοι που πιστεύουν στον Αλλάχ, την Έσχατη Ημέρα, τους αγγέλους, τα βιβλία και τους προφήτες και δίνουν τον πλούτο που αγαπούν σε συγγενείς, ορφανά, φτωχούς, ανθρώπους που βρίσκονται σε ταξίδι (μουσαφίρ), ζητιάνους και για να απελευθερώσουν τους υπηρέτες τους, που τελούν προσευχές και πληρώνουν ζακάτ, άνθρωποι που τηρούν τις υποσχέσεις τους όταν τις δίνουν, και άνθρωποι που είναι υπομονετικοί στη φτώχεια, στα βάσανα και σε καιρό πολέμου. Αυτοί είναι οι ειλικρινείς άνθρωποι και αυτοί είναι οι ευσεβείς.
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(Επίσης) ο υπομονετικός, ο δίκαιος, ο υπάκουος, αυτός που δίνει τον πλούτο του και αυτός που ζητά συγχώρεση πριν από την αυγή.
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Συγκεκριμένα) εκείνοι που δίνουν ελεημοσύνη, τόσο σε στιγμές ευκολίας όσο και σε στιγμές δυσκολίας, και εκείνοι που συγκρατούν τον θυμό τους και συγχωρούν τους ανθρώπους. Και ο Αλλάχ αγαπάει αυτούς που κάνουν το καλό,
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
Και ποια (αντίρρηση) θα είχαν αν πίστευαν στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσης και ξόδευαν μέρος από την τροφή που τους έχει δώσει ο Αλλάχ; Και ο Αλλάχ είναι Παντογνώστης της κατάστασής τους.
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Και προετοιμαστείτε με όλες σας τις δυνάμεις να τους αντιμετωπίσετε με τη δύναμη που έχετε και με ιππείς που μπορούν να αποτρέψουν τους εχθρούς του Αλλάχ, τους δικούς σας εχθρούς και όσους άλλους εκτός από αυτούς, τους οποίους δεν γνωρίζετε· αλλά ο Αλλάχ το γνωρίζει. Ό,τι ξοδεύετε στο δρόμο του Αλλάχ, σίγουρα θα σας ανταμειφθεί επαρκώς και δεν θα αδικηθείτε (δεν θα υποστείτε βλάβη).
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
Πες, «Πράγματι, ο Κύριός μου επεκτείνει την τροφή και την περιορίζει σε όποιον θέλει από τους δούλους Του». Και ό,τι κι αν ξοδεύετε, ο Αλλάχ θα το αναπληρώσει και Αυτός είναι ο καλύτερος χορηγός τροφής.
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
Και στην περιουσία τους υπάρχουν δικαιώματα για τους φτωχούς που ζητούν και για τους φτωχούς που δεν ζητούν.
اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ
au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).
ή τρέφονται τις μέρες της πείνας,
يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ
yatīman żā maqrabah(tin).
(σε) ορφανά που είναι συγγενείς,
اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ
au miskīnan żā matrabah(tin).
ή πολύ φτωχοί άνθρωποι.
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
που ξοδεύει την περιουσία του (στον δρόμο του Αλλάχ) για να καθαρίσει (τον εαυτό του),
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
και δεν ενθαρρύνει τη σίτιση των φτωχών.