وَاِذَا لَقُوا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا قَالُوْٓا اٰمَنَّا ۚ وَاِذَا خَلَوْا اِلٰى شَيٰطِيْنِهِمْ ۙ قَالُوْٓا اِنَّا مَعَكُمْ ۙاِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِءُوْنَ

wa iżā laqul-lażīna āmanū qālū āmannā, wa iżā khalau ilā syayāṭīnihim qālū innā ma‘akum, innamā naḥnu mustahzi'ūn(a).

Иман килтергән кешеләр менән осрашһалар, улар: «Беҙ иман килтерҙек», — тиҙәр. Әммә улар үҙҙәренең шайтандарына (башлыҡтарына) ҡайтҡас: «Беҙ һеҙҙең менән, беҙ тик мыҫҡыл итәбеҙ», — тинеләр.

اَللّٰهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ

allāhu yastahzi'u bihim wa yamudduhum fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).

Аллаһ уларҙан мыҫҡыл итер һәм аҙашыуға юл ҡуйыр.

وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهٖٓ اِنَّ اللّٰهَ يَأْمُرُكُمْ اَنْ تَذْبَحُوْا بَقَرَةً ۗ قَالُوْٓا اَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۗ قَالَ اَعُوْذُ بِاللّٰهِ اَنْ اَكُوْنَ مِنَ الْجٰهِلِيْنَ

wa iż qāla mūsā liqaumihī innallāha ya'murukum an tażbaḥū baqarah(tan), qālū atattakhiżunā huzuwā(n), qāla a‘ūżu billāhi an akūna minal-jāhilīn(a).

Улар: «Раббыңдан беҙгә был турала аңлатыуын һора», — тинеләр. Ул (Муса) яуап бирҙе: «Ул (Аллаһ) быҙау ҡарт та, йәш тә түгел, тип әйтте, (әммә) арала.

اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ نَصِيْبٌ مِّمَّا كَسَبُوْا ۗ وَاللّٰهُ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

ulā'ika lahum naṣībum mimmā kasabū, wallāhu sarī‘ul-ḥisāb(i).

Тап улар ҡылған эштәренән өлөш ала, Аллаһ иҫәп-хисапта тиҙ.

وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِى الْكِتٰبِ اَنْ اِذَا سَمِعْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَاُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوْا مَعَهُمْ حَتّٰى يَخُوْضُوْا فِيْ حَدِيْثٍ غَيْرِهٖٓ ۖ اِنَّكُمْ اِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ جَامِعُ الْمُنٰفِقِيْنَ وَالْكٰفِرِيْنَ فِيْ جَهَنَّمَ جَمِيْعًاۙ

wa qad nazzala ‘alaikum fil-kitābi an iżā sami‘tum āyātillāhi yukfaru bihā wa yustahza'u bihā falā taq‘udū ma‘ahum ḥattā yakhūḍū fī ḥadīṡin gairih(ī), innakum iżam miṡlahum, innallāha jāmi‘ul-munāfiqīna wal-kāfirīna fī jahannama jamī‘ā(n).

Ысынлап та, Аллаһ һеҙгә Китапта (Ҡөрьәндә) ҡағиҙәләр индергән: әгәр ҙә һеҙ Аллаһтың аяттарын инҡар итеүҙәрен һәм (кафырҙар тарафынан) мыҫҡыл итеүҙәрен ишетһәгеҙ, улар менән бергә ултырмағыҙ, улар икенсе әңгәмәгә ингәнсе. Сөнки (әгәр һеҙ улар менән ултырыуҙы дауам итһәгеҙ), әлбиттә, һеҙ уларға оҡшаш буласаҡһығыҙ. Ысынлап та, Аллаһ бөтә монафиҡтарҙы һәм кәферҙәрҙе йәһәннәмгә йыйыр,

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّخِذُوا الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا دِيْنَكُمْ هُزُوًا وَّلَعِبًا مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ اَوْلِيَاۤءَۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattakhiżul-lażīnattakhażū dīnakum huzuwaw wa la‘ibam minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum wal-kuffāra auliyā'(a), wattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Етәкселәрегеҙҙе үҙегеҙҙән алда китап бирелгәндәр һәм кафырҙар (мөшриктәр) араһында динегеҙҙе мыҫҡыллау һәм уйын объекты иткән кешеләр итмәгеҙ. Әгәр мөьмин булһағыҙ, Аллаһтан ҡурҡығыҙ.

وَاِذَا نَادَيْتُمْ اِلَى الصَّلٰوةِ اتَّخَذُوْهَا هُزُوًا وَّلَعِبًا ۗذٰلِكَ بِاَ نَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُوْنَ

wa iżā nādaitum ilaṣ-ṣalātittakhażūhā huzuwaw wa la‘ibā(n), żālika bi'annahum qaumul lā ya‘qilūn(a).

Әгәр ҙә һин (уларҙы) намаҙға саҡырһаң, улар уны мыҫҡыл итеү һәм уйын әйберенә әйләндерә. Был улар аңламаған кешеләр булғанға.

فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ысынлап та, улар үҙҙәренә килгәндә хәҡиҡәтте (Ҡөрьәнде) инҡар итте, шуға күрә киләсәктә уларға һәр ваҡыт мыҫҡыл иткән хәбәрҙәр килер.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм, ысынлап та, һинән (Мөхәммәткә) тиклемге пәйғәмбәрҙәрҙең ҡайһы берҙәрен мыҫҡыл иткәндәр, шуға күрә уларҙың мыҫҡыл итеүҙәренә яуап итеп мыҫҡыллаусыларға ғазап төшкән.

يَحْذَرُ الْمُنٰفِقُوْنَ اَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُوْرَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِمَا فِيْ قُلُوْبِهِمْۗ قُلِ اسْتَهْزِءُوْاۚ اِنَّ اللّٰهَ مُخْرِجٌ مَّا تَحْذَرُوْنَ

yaḥżarul-munāfiqūna an tunazzala ‘alaihim sūratun tunabbi'uhum bimā fī qulūbihim, qulistahzi'ū, innallāha mukhrijum mā taḥżarūn(a).

Был монафиҡтар күңелдәрендә йәшерелгәнде аңлатҡан сүрә төшөрөүҙән ҡурҡалар. (Уларға): «Аллаһтан һәм Уның Рәсүленән мыҫҡыл итеүҙе дауам итегеҙ», — тип әйт. Ысынлап та, һеҙ ҡурҡҡан нәмәләрҙе Аллаһ асып һалыр.

وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ لَيَقُوْلُنَّ اِنَّمَا كُنَّا نَخُوْضُ وَنَلْعَبُۗ قُلْ اَبِاللّٰهِ وَاٰيٰتِهٖ وَرَسُوْلِهٖ كُنْتُمْ تَسْتَهْزِءُوْنَ

wa la'in sa'altahum layaqūlunna innamā kunnā nakhūḍū wa nal‘ab(u), qul abillāhi wa āyātihī wa rasūlihī kuntum tastahzi'ūn(a).

Әгәр ҙә һеҙ уларҙан һораһағыҙ, улар һис шикһеҙ яуап бирәсәк: «Ысынында, беҙ шаяртып, уйнап ҡына йөрөнөк». Әйт: «Ни өсөн һеҙ һәр ваҡыт Аллаһтан, Уның аяттарын һәм Пәйғәмбәрен мыҫҡыл итәһегеҙ?»

اَلَّذِيْنَ يَلْمِزُوْنَ الْمُطَّوِّعِيْنَ مِنَ الْمُؤْمِنِيْنَ فِى الصَّدَقٰتِ وَالَّذِيْنَ لَا يَجِدُوْنَ اِلَّا جُهْدَهُمْ فَيَسْخَرُوْنَ مِنْهُمْ ۗسَخِرَ اللّٰهُ مِنْهُمْ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ

allażīna yalmizūnal-muṭṭawwi‘īna minal-mu'minīna fiṣ-ṣadaqāti wal-lażīna lā yajidūna illā juhdahum fa yaskharūna minhum, sakhirallāhu minhum, wa lahum ‘ażābun alīm(un).

(Монафиҡтар) — үҙ теләге менән саҙаҡа биргән мөьминдәрҙе хурлаусылар һәм үҙҙәренең мөмкинлектәре булғанды ​​ғына алғандарҙы хурлаусылар. Шуға күрә монафиҡтар уларҙы кәмһетә. Аллаһ уларҙың кәмһетеүҙәре өсөн яза бирер һәм уларға ауыр ғазап булыр.

وَلَىِٕنْ اَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ اِلٰٓى اُمَّةٍ مَّعْدُوْدَةٍ لَّيَقُوْلُنَّ مَا يَحْبِسُهٗ ۗ اَلَا يَوْمَ يَأْتِيْهِمْ لَيْسَ مَصْرُوْفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa la'in akhkharnā ‘anhumul-‘ażāba ilā ummatim ma‘dūdatil layaqūlunna mā yaḥbisuh(ū), alā yauma ya'tīhim laisa maṣrūfan ‘anhum wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм, ысынлап та, әгәр Беҙ уларға ҡаршы ғазапты билдәләнгән ваҡытҡа тиклем кисектерһәк, улар: «Быны нимә туҡтата?» Шуны белегеҙ: уларға ғазап килгәс, улар тарафынан унан ҡотолоп булмай. Уларҙы элек мыҫҡыл иткән (адзаб) уратып алған.

وَيَصْنَعُ الْفُلْكَۗ وَكُلَّمَا مَرَّ عَلَيْهِ مَلَاٌ مِّنْ قَوْمِهٖ سَخِرُوْا مِنْهُ ۗقَالَ اِنْ تَسْخَرُوْا مِنَّا فَاِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَمَا تَسْخَرُوْنَۗ

wa yaṣna‘ul-fulk(a), wa kullamā marra ‘alaihi mala'um min qaumihī sakhirū minh(u), qāla in taskharū minnā fa innā naskharu minkum kamā taskharūn(a).

Һәм ул (Нух) карап эшләй башланы. Халҡының етәкселәре уның эргәһенән үткән һайын уны мыҫҡыл иткәндәр. Ул (Нух): «Әгәр һеҙ беҙҙән мыҫҡыл итһәгеҙ, һеҙ (беҙҙе) мыҫҡыл иткән кеүек, беҙ ҙә һеҙҙе мыҫҡыл итербеҙ.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм уларға берәй рәсүл килһә, һәр ваҡыт унан мыҫҡыллап мыҫҡыл итә торғайнылар.

اِنَّا كَفَيْنٰكَ الْمُسْتَهْزِءِيْنَۙ

innā kafainākal-mustahzi'īn(a).

Ысынлап та, Беҙ һине (Мөхәммәтте) мыҫҡыллаусыларҙан (яуызлыҡтан) һаҡлайбыҙ;

فَاَصَابَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

fa aṣābahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Тимәк, улар үҙҙәренең ҡылған эштәренең язаһына (эҙемтәһенә) һуғылған һәм элек гел мыҫҡыл иткән яза менән баҫылған.

وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ وَيُجَادِلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِالْبَاطِلِ لِيُدْحِضُوْا بِهِ الْحَقَّ وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَمَآ اُنْذِرُوْا هُزُوًا

wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa yujādilul-lażīna kafarū bil-bāṭili liyudḥiḍū bihil-ḥaqqa wattakhażū āyātī wa mā unżirū huzuwā(n).

Беҙ пәйғәмбәрҙәрҙе һөйөнөслө һәм киҫәтеүселәр итеп кенә ебәрҙек. әммә кәферҙәр, хәҡиҡәтте (хәҡиҡәтте) юҡҡа сығарыр өсөн, ялған (юл) менән бәхәсләшәләр һәм Минең аяттарымдан һәм уларға ҡаршы киҫәтелгән нәмәләрҙән мыҫҡыл итәләр.

ذٰلِكَ جَزَاۤؤُهُمْ جَهَنَّمُ بِمَا كَفَرُوْا وَاتَّخَذُوْٓا اٰيٰتِيْ وَرُسُلِيْ هُزُوًا

Żālika jazā'uhum jahannamu bimā kafarū wattakhażū āyātī wa rusulī huzuwā(n).

Шулай итеп, уларҙың язаһы йәһәннәм булыр, сөнки улар кәферҙәре һәм Минең аяттарымды һәм Минең пәйғәмбәрҙәремде мыҫҡыл итеп ҡабул иткәндәре өсөн.

وَاِذَا رَاٰكَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْٓا اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ يَذْكُرُ اٰلِهَتَكُمْۚ وَهُمْ بِذِكْرِ الرَّحْمٰنِ هُمْ كٰفِرُوْنَ

wa iżā ra'ākal-lażīna kafarū iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī yażkuru ālihatakum, wa hum biżikrir-raḥmāni hum kāfirūn(a).

Ә кәферҙәр һине (Мөхәммәдте) күргәс, һиңә мыҫҡыллау объекты итеп кенә ҡарай. (Улар): «Һеҙҙең илаһтарығыҙҙы яманлаған кеше былмы?» Мәрхәмәтле Аллаһты иҫкә алыуҙы инҡар итеүсе кешеләр булһалар ҙа.

وَلَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَحَاقَ بِالَّذِيْنَ سَخِرُوْا مِنْهُمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ ࣖ

wa laqadistuhzi'a birusulim min qablika fa ḥāqa bil-lażīna sakhirū minhum mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм, ысынлап та, һинән (Мөхәммәткә) тиклемге пәйғәмбәрҙәр ҙә мыҫҡыл ителгән, шуға күрә улар һәр ваҡыт мыҫҡыл иткән нәмәләрҙе мыҫҡыл иткәндәргә (ғазап) төштө.

لَقَدْ وُعِدْنَا نَحْنُ وَاٰبَاۤؤُنَا هٰذَا مِنْ قَبْلُ اِنْ هٰذَآ اِلَّآ اَسَاطِيْرُ الْاَوَّلِيْنَ

laqad wu‘idnā naḥnu wa ābā'unā hāżā min qablu in hāżā illā asāṭīrul-awwalīn(a).

Ысынлап та, был беҙгә лә, ата-бабаларыбыҙға ла вәғәҙә ителгән, был бит боронғо халыҡтың әкиәте генә!»

فَاتَّخَذْتُمُوْهُمْ سِخْرِيًّا حَتّٰىٓ اَنْسَوْكُمْ ذِكْرِيْ وَكُنْتُمْ مِّنْهُمْ تَضْحَكُوْنَ

fattakhażtumūhum sikhriyyan ḥattā ansaukum żikrī wa kuntum minhum taḍḥakūn(a).

Һуңынан һеҙ уларҙы мыҫҡыллау объекты итәһегеҙ, Мине иҫкә алыуҙы онотоп, уларҙан (һәр ваҡыт) көләһегеҙ,

وَاِذَا رَاَوْكَ اِنْ يَّتَّخِذُوْنَكَ اِلَّا هُزُوًاۗ اَهٰذَا الَّذِيْ بَعَثَ اللّٰهُ رَسُوْلًا

wa iżā ra'auka iy yattakhiżūnaka illā huzuwā(n), ahāżal-lażī ba‘aṡallāhu rasūlā(n).

Һине (Мөхәммәтте) күргәс, улар һинән мыҫҡыл итеп кенә ҡуялар: «Аллаһтың пәйғәмбәре итеп ебәргән кеше былмы?

فَقَدْ كَذَّبُوْا فَسَيَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

faqad każżabū fa saya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Ысынлап та, улар (Ҡөрьәнде) ялғанға сығарҙы, шуға күрә киләсәктә уларға (хәҡиҡәтте) мыҫҡыл иткән нәмәләр тураһында хәбәрҙәр килер.

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهٗٓ اَلَا تَسْتَمِعُوْنَ

qāla liman ḥaulahū alā tastami‘ūn(a).

Ул (Фирғәүен) тирә-яҡтағы кешеләргә: «Һеҙ (Уның әйткәндәрен) ишетмәнегеҙме?»

۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوْٓا اَخْرِجُوْٓا اٰلَ لُوْطٍ مِّنْ قَرْيَتِكُمْۙ اِنَّهُمْ اُنَاسٌ يَّتَطَهَّرُوْنَ

famā kāna jawāba qaumihī illā an qālū akhrijū āla lūṭim min qaryatikum, innahum unāsuy yataṭahharūn(a).

Уның халҡы яуабы: «Лутты һәм уның ғаиләһен үҙ ерегеҙҙән ҡыуып сығарығыҙ, улар үҙҙәрен изге тип һанаған кешеләр», — тип яуап бирҙе.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَّشْتَرِيْ لَهْوَ الْحَدِيْثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ بِغَيْرِ عِلْمٍۖ وَّيَتَّخِذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌ

wa minan-nāsi may yasytarī lahwal-ḥadīṡi liyuḍilla ‘an sabīlillāhi bigairi ‘ilmiw wa yattakhiżahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Кешеләр араһында буш һүҙ менән ҡулланып, белемһеҙ Аллаһ юлынан яҙҙырыусылар һәм унан мыҫҡыл итеүселәр ҙә бар. Улар кәмһетеүсе язаға дусар буласаҡ.

يٰحَسْرَةً عَلَى الْعِبَادِۚ مَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

yā ḥasratan ‘alal-‘ibād(i), mā ya'tīhim mir rasūlin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Күпме үкенгән был хеҙмәтселәр, яндарына илсе килгән һайын гел мыҫҡыл иткәндәр.

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُوْنَ ۖ

bal ‘ajibta wa yaskharūn(a).

Хатта һин дә (Мөхәммәт) (уларҙың буйһонмауына) аптырап ҡалдың һәм улар (һине) хурланы.

وَاِذَا رَاَوْا اٰيَةً يَّسْتَسْخِرُوْنَۖ

wa iżā ra'au āyatay yastaskhirūn(a).

(Аллаһтың бөйөклөгө тураһында) берәй ғәләмәт күрһәләр, унан мыҫҡыл итәләр.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا كَسَبُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā kasabū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм уларға ниндәй яуызлыҡ эшләгәндәре асыҡланды һәм улар һәр ваҡыт мыҫҡыл иткән нәмәләрҙән ҡапланды.

اَنْ تَقُوْلَ نَفْسٌ يّٰحَسْرَتٰى عَلٰى مَا فَرَّطْتُّ فِيْ جَنْۢبِ اللّٰهِ وَاِنْ كُنْتُ لَمِنَ السّٰخِرِيْنَۙ

an taqūla yā ḥasratā ‘alā mā farraṭṭu fī jambillāhi wa in kuntu laminas-sākhirīn(a).

бер кем дә: «Аллаһҡа ҡарата (үҙемдең фарыздарымды үтәүемдә) ғәмһеҙлегем өсөн ни тиклем үкенәм, ысынлап та, мин (Аллаһтың динен) мыҫҡыл итеүселәрҙәнмен», — тип әйтмәһен өсөн.

وَمَا يَأْتِيْهِمْ مِّنْ نَّبِيٍّ اِلَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa mā ya'tīhim min nabiyyin illā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Һәм уларға берәй пәйғәмбәр килһә, улар уны һәр ваҡыт мыҫҡыл итә торғайнылар.

اَهُمْ يَقْسِمُوْنَ رَحْمَتَ رَبِّكَۗ نَحْنُ قَسَمْنَا بَيْنَهُمْ مَّعِيْشَتَهُمْ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۙ وَرَفَعْنَا بَعْضَهُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجٰتٍ لِّيَتَّخِذَ بَعْضُهُمْ بَعْضًا سُخْرِيًّا ۗوَرَحْمَتُ رَبِّكَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُوْنَ

ahum yaqsimūna raḥmata rabbik(a), naḥnu qasamnā bainahum ma‘īsyatahum fil-ḥayātid-dun-yā, wa rafa‘nā ba‘ḍahum fauqa ba‘ḍin darajātil liyattakhiża ba‘ḍuhum ba‘ḍan sukhriyyā(n), wa raḥmatu rabbika khairum mimmā yajma‘ūn(a).

Улар Раббыңдың рәхмәтен таратамы? Донъя тормошонда уларҙың йәшәү рәүешен Беҙ билдәләйбеҙ һәм ҡайһы берҙәре башҡаларҙан файҙа алһын өсөн дәрәжәләр буйынса ҡайһы берҙәрен башҡаларҙан юғарыраҡ күтәрҙек. Раббыңдың рәхмәте улар йыйған нәмәләрҙән дә хәйерлерәк.

وَاِذَا عَلِمَ مِنْ اٰيٰتِنَا شَيْـًٔا ۨاتَّخَذَهَا هُزُوًاۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُّهِيْنٌۗ

wa iżā ‘alima min āyātinā syai'anittakhażahā huzuwā(n), ulā'ika lahum ‘ażābum muhīn(un).

Әгәр ҙә ул Беҙҙең аяттарыбыҙҙан бер аҙ белһә, улар мыҫҡыллауға әйләнәсәк. Уларға кәмһетеүсе яза биреләсәк.

وَبَدَا لَهُمْ سَيِّاٰتُ مَا عَمِلُوْا وَحَاقَ بِهِمْ مَّا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ

wa badā lahum sayyi'ātu mā ‘amilū wa ḥāqa bihim mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).

Уларҙың ҡылған яуызлыҡтарының яуызлығы уларға асыҡланыр, улар мыҫҡыл иткән кешеләргә яза бирер.

ذٰلِكُمْ بِاَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّغَرَّتْكُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا ۚفَالْيَوْمَ لَا يُخْرَجُوْنَ مِنْهَا وَلَا هُمْ يُسْتَعْتَبُوْنَ

Żālikum bi'annakumuttakhażtum āyātillāhi huzuwaw wa garratkumul-ḥayātud-dun-yā, fal-yauma lā yukhrajūna minhā wa lā hum yusta‘tabūn(a).

Был һеҙҙең Аллаһтың аяттарынан мыҫҡыл итеүегеҙ һәм донъя тормошо менән алданыуығыҙ өсөн». Тимәк, бөгөн улар йәһәннәмдән ҡыуылмай, тәүбә итеү мөмкинлеге лә бирелмәй.

يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا يَسْخَرْ قَوْمٌ مِّنْ قَوْمٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُوْنُوْا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاۤءٌ مِّنْ نِّسَاۤءٍ عَسٰٓى اَنْ يَّكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّۚ وَلَا تَلْمِزُوْٓا اَنْفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوْا بِالْاَلْقَابِۗ بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوْقُ بَعْدَ الْاِيْمَانِۚ وَمَنْ لَّمْ يَتُبْ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الظّٰلِمُوْنَ

yā ayyuhal-lażīna āmanū lā yaskhar qaumum min qaumin ‘asā ay yakūnū khairam minhum wa lā nisā'um min nisā'in ‘asā ay yakunna khairam minhunn(a), wa lā talmizū anfusakum wa lā tanābazū bil-alqāb(i), bi'salismul-fusūqu ba‘dal-īmān(i), wa mal lam yatub fa ulā'ika humuẓ-ẓālimūn(a).

Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Бер халыҡ икенсе халыҡтан мыҫҡыл итмәһен (сөнки) улар (көлөүселәр) үҙҙәренән (көлөүселәр) яҡшыраҡ булыуы мөмкин һәм ҡатын-ҡыҙҙар ҙа башҡа ҡатын-ҡыҙҙарҙан (көлөргә) тейеш түгел (сөнки) ҡатын-ҡыҙҙар (көлөүселәр) ҡатын-ҡыҙҙарҙан (көлөүселәр) яҡшыраҡ булыуы ихтимал. Бер-берегеҙҙе яманламағыҙ, насар исем ҡушмағыҙ. Иң насар саҡырыу – иман килтергәндән һуң насар (аллаһыҙ) булған (саҡырыу). Кем тәүбә итмәһә, улар залимдар булыр.