الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
(сідзкӧ) найӧс, кодъяс торкӧны Аллахлысь сёрнитчӧмсӧ (сёрнитчӧм) ёнмӧдӧм бӧрын, да торкӧны сійӧ, мый Аллах тшӧктіс йитны да вайӧдӧны му вылын лёктор. Найӧ ӧд найӧс бырӧдӧны.
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
А небӧг войтыр пӧвстын эм сэтшӧм, кодлы, тэ кӧ дӧверитан сылы уна озырлун, сійӧ тэныд сійӧс обязательнӧ бергӧдас. Но эмӧсь (тшӧтш) на пӧвстын, кодъяс, тэ кӧ дӧверитін сылы динар, сійӧ тэныд сійӧс оз бергӧд, тэ кӧ век он чукӧрт. Тайö сы вöсна, мый найö шуöны: «Миян абу мыж неграмотнöйяс водзын». Найӧ ылӧдчӧны Аллах вылӧ, кӧть и тӧдӧны.
وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ
wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).
И эн спорит (дорйыны) асьнысӧ вузасьысьясӧс. Збыльысь, Аллах оз радейт йӧзӧс, кодъяс пыр вузасьлӧны да мыжын валяйтчӧны, .
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Но) сы вöсна, мый найö торкисны ассьыныс йитöдсö, Ми лёкöдiм найöс, сьöлöмнысö сьöкыдмöдiм. Найӧ важӧн вежлісны (Аллахлысь) кывсӧ аслас местаысь, и найӧ (нарочнӧ) вунӧдісны кутшӧмкӧ юӧръяс, кодъясӧн найӧс ӧлӧдісны. Тэ (о Мухаммад) пыр аддзан насянь предательство, на пиысь неыджыд группаысь кындзи (кодъяс оз предательствоавны), сідзкӧ, прӧстит найӧс да лэдз найӧс ӧтнасӧн. Збыльысь, Аллах радейтӧ бурсӧ вӧчысьясӧс.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
О, эскысьяс! Эн вузав Аллахӧс да Посланникӧс да (сідзжӧ) эн вузав тэныд дӧверитӧм дӧвериесӧ, кор тэ тӧдан.
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
(Сідзкӧ) найӧс, кодъяс йитчӧмаӧсь тіянкӧд сёрнитчӧмӧн, сэсся быдысь, кор найӧ кӧсйӧны, найӧ предалӧны ассьыныс кӧсйӧмсӧ, а найӧ оз повны (Аллахысь) .
وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
А ті кӧ (Мухаммад) тӧждысянныд кутшӧмкӧ группасянь (лоӧмысь) предательствоысь, сэки честнӧя бергӧдӧй налы сёрнитчӧмсӧ. Збыльысь, Аллах оз радейт йӧзӧс, кодъяс вузасьлӧны .
وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).
Но кӧсйӧны кӧ найӧ (пленын пукалысьяс) вузавны тэнӧ (Мухаммадӧс), то збыльысь та бӧрын найӧ вузавлісны Аллахӧс, сідзкӧ, Сійӧ сетіс тэныд на вылын вын. Аллах ставсӧ тӧдысь, ставсӧ гӧгӧрвоысь.
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(Юсуф шуис): «Тайö сiдз, медым сiйö (Аль-Азиз) тöдiс, мый ме збыльысь эг вузав сiйöс, кор сiйö эз вöв (гортас), и мый Аллах оз лöсяв вузасьысьяслысь ылöдчöмсö .
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
Збыльысь, Аллах дорйӧ эскысьясӧс. Збыльысь, Аллах оз радейт некодӧс, коді вузасьӧ да оз эскы сылӧн бурлунъяслы.
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
Аллах лӧсьӧдіс притча кафиръяслы, Ной гӧтырлы да Лут гӧтырлы. Кыкнанныс Миян служанкаяс пӧвстын кык енлы эскысь служанкалӧн видзӧдлас улын; сэсся кык гӧтырыс вузавлісны ассьыныс кык верӧссӧ, но кык верӧсыс эз вермыны отсавны налы нинӧмӧн Аллахлӧн (мученньӧысь); и шуисны (кык гӧтырлы): «Мунӧй кыкнанныд адӧ накӧд, кодъяс мунӧны (адӧ)».