الَّذِيْنَ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مِيْثَاقِهٖۖ وَيَقْطَعُوْنَ مَآ اَمَرَ اللّٰهُ بِهٖٓ اَنْ يُّوْصَلَ وَيُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِۗ اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْخٰسِرُوْنَ
allażīna yanquḍūna ‘ahdallāhi mim ba‘di mīṡāqih(ī), wa yaqṭa‘ūna mā amarallāhu bihī ay yūṣala wa yufsidūna fil-arḍ(i), ulā'ika humul-khāsirūn(a).
जो अल्लाह दी वादा दी पुष्टि होने दे बाद तोड़दे हन, ते अल्लाह ने जो अल्लाह ने जोड़े दा हुक्म दित्ता है उस नू तोड़ के धरती ते भ्रष्टाचार फैलांदे हन। हारने वाले उन ही हैं।
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
ते किताब दे लोकें च इक ऐसा ऐ जेह्ड़ा जेकर तुस उसी मती धन सौंपदे ओ तां ओह् तुसेंगी जरूर वापस करी देग। पर उंदे च ऐसे बी न जेह्ड़े जेकर तुस उसी इक दिनार सौंपदे ओ तां ओह तुसेंगी उसी वापस नेईं करग, जदूं तकर तुस हमेशा उसी इकट्ठा नेईं करो। इसदा कारण ऐ के ओह़ आखदे न, "अनपढ़ लोकें दे खलाफ असेंगी कोई पाप नेई ऐ।" अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलदे ने, भले ही ओ जानदे ने।
وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِيْنَ يَخْتَانُوْنَ اَنْفُسَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ مَنْ كَانَ خَوَّانًا اَثِيْمًاۙ
wa lā tujādil ‘anil-lażīna yakhtānūna anfusahum, innallāha lā yuḥibbu man kāna khawwānan aṡīmā(n).
ते अपने आप गी धोखा देने आलें लेई बहस नेईं करो। सचमुच अल्लाह ओह लोग पसंद नहीं करदा जो हमेशा गद्दार ते पाप विच लंगड़ रहे हन।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(पर) किउंकि उन्हां ने अपना वादा तोड़ दित्ता, असीं उन्हां नू गाली दित्ती, ते असीं उन्हां दे दिल कठोर कर दित्ते। उनेंगी (अल्लाह दे) शब्द गी उंदी जगह थमां बदलना पसंद ऐ, ते ओह् (जानबूझकर) किश संदेशें गी भुल्ली जंदे न जिंदे कन्नै उनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही। तुस (हे मुहम्मद) उंदे कोला गद्दारी दिक्खदे रौह्गे सिवाय उंदे च इक छोटे जे समूह (जेह्ड़े धोखा नेईं करदे), इस करी उनेंगी माफ करो ते उनेंगी अकेला छोड़ो। सचमुच अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَخُوْنُوا اللّٰهَ وَالرَّسُوْلَ وَتَخُوْنُوْٓا اَمٰنٰتِكُمْ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā takhūnullāha war-rasūla wa takhūnū amānātikum wa antum ta‘lamūn(a).
हे विश्वास करने आले! अल्लाह ते रसूलुल्लाह नाल धोखा ना करो ते (इसदे नाल) तुहाडे कोल सौंपे होए भरोसे नाल धोखा ना करो, जबकि तुसीं जानदे हो।
الَّذِيْنَ عَاهَدْتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُوْنَ عَهْدَهُمْ فِيْ كُلِّ مَرَّةٍ وَّهُمْ لَا يَتَّقُوْنَ
allażīna ‘āhatta minhum ṡumma yanquḍūna ‘ahdahum fī kulli marratiw wa hum lā yattaqūn(a).
(अर्थात) ओह जो तुहाडे नाल इक वादा नाल बंधे हन, पर हर वारी वादा करदे हन तां ओह आपणा वादा तोड़दे हन, ते (अल्लाह) तों डरदे नहीं।
وَاِمَّا تَخَافَنَّ مِنْ قَوْمٍ خِيَانَةً فَانْۢبِذْ اِلَيْهِمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ࣖ
wa immā takhāfanna min qaumin khiyānatan fambiż ilaihim ‘alā sawā'(in), innallāha lā yuḥibbul-khā'inīn(a).
ते जेकर तुस (मुहम्मद) कुसे समूह कोला गद्दारी (घट्टने दी) चिंतित ओ तां इमानदार तरीके कन्ने समझौता उंदे कोल वापस करो। दरअसल, अल्लाह गद्दारी करने आले लोकें गी पसंद नेईं करदा
وَاِنْ يُّرِيْدُوْا خِيَانَتَكَ فَقَدْ خَانُوا اللّٰهَ مِنْ قَبْلُ فَاَمْكَنَ مِنْهُمْ وَاللّٰهُ عَلِيْمٌ حَكِيْمٌ
wa iy yurīdū khiyānataka faqad khānullāha min qablu fa amkana minhum wallāhu ‘alīmun ḥakim(un).
पर जेकर ओह (कैदी) तुहाडे (मुहम्मद) कन्ने धोखा करना चाहंदे ने, तां सचमुच इस तों पहलां उन्हां ने अल्लाह दा धोखा कर दित्ता है, इस करके उसने तुहानूं उन्हां ते अधिकार दे दित्ता है। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(यूसुफ ने आख्या), "इह तां कि ओ (अल-अजीज) जानन कि मैं सचमुच उस नाल धोखा नहीं कीता, जदों ओह (घर विच) नहीं सी, ते अल्लाह धोखा करन वाले दे धोखे नू मंजूर नहीं करदा।"
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
सचमुच अल्लाह इमानदारां दा बचाव करदा है। सचमुच अल्लाह उस नू पसंद नहीं करदा जो उस नूं धोखा देंदा है ते उस दी बरकत विच काफर करदा है।
ضَرَبَ اللّٰهُ مَثَلًا لِّلَّذِيْنَ كَفَرُوا امْرَاَتَ نُوْحٍ وَّامْرَاَتَ لُوْطٍۗ كَانَتَا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبَادِنَا صَالِحَيْنِ فَخَانَتٰهُمَا فَلَمْ يُغْنِيَا عَنْهُمَا مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا وَّقِيْلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدّٰخِلِيْنَ
Ḍaraballāhu maṡalal lil-lażīna kafarumra'ata nūḥiw wamra'ata lūṭ(in), kānatā taḥta ‘abdaini min ‘ibādinā ṣāliḥaini fa khānatāhumā falam yugniyā ‘anhumā minallāhi syai'aw wa qīladkhulan-nāra ma‘ad-dākhilīn(a).
अल्लाह ने काफिरां, नूह दी पत्नी ते लूत दी पत्नी वास्ते इक दृष्टांत बनाया। दोनों साडे सेवकें च दो पुण्य सेवकें दी निगरानी च न; फिर दोनों पत्नियां ने अपने दो पतियां नाल धोखा कर दित्ता, पर उन्हां दे दो पति अल्लाह दी (अत्याचार) तों ज़रा वी मदद नहीं कर सकदे सन; ते (दोनें पत्नियां गी) आखेआ गेआ हा, "तुस दवैं (नरक) च जाने आह्लें कन्नै नरक च जाओ।"