ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ فَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَكُنْتُمْ مِّنَ الْخٰسِرِيْنَ
Ṡumma tawallaitum mim ba‘di żālika falau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lakuntum minal-khāsirīn(a).
Шуннан соң сез баш тарттыгыз. Әгәр сезгә Аллаһның фазыйләте һәм рәхмәте булмаса, әлбәттә, һәлак булучылардан булыр идегез.
اِلَّا الَّذِيْنَ تَابُوْا مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ وَاَصْلَحُوْاۗ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illal-lażīna tābū mim ba‘di żālika wa aṣlaḥū, fa'innallāha gafūrur raḥīm(un).
Мәгәр шуннан соң тәүбә итсәләр һәм төзәтсәләр, әлбәттә, Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
اِنَّ الَّذِيْنَ تَوَلَّوْا مِنْكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعٰنِۙ اِنَّمَا اسْتَزَلَّهُمُ الشَّيْطٰنُ بِبَعْضِ مَا كَسَبُوْا ۚ وَلَقَدْ عَفَا اللّٰهُ عَنْهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ حَلِيْمٌ ࣖ
innal-lażīna tawallau minkum yaumal-taqal-jam‘ān(i), innamastazallahumusy-syaiṭānu biba‘ḍi mā kasabū, wa laqad ‘afallāhu ‘anhum, innallāha gafūrun ḥalīm(un).
Ике гаскәр арасында сугыш булганда, сездән борылып китүчеләрне шайтан элек кылган хата эшләре сәбәпле абындырды, Аллаһ аларны гафу итте. Әлбәттә, Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَأْكُلُوْٓا اَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ اِلَّآ اَنْ تَكُوْنَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِّنْكُمْ ۗ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيْمًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā ta'kulū amwālakum bainakum bil-bāṭili illā an takūna tijāratan ‘an tarāḍim minkum, wa lā taqtulū anfusakum, innallāha kāna bikum raḥīmā(n).
Ий мөэминнәр! Бер-берегезнең малларын хыянәт юллары белән ашамагыз, фәкать үзара ризалашып ашаган сәүдәгез белән генә. Үзегезне үтермәгез! Әлбәттә, Аллаһ сезгә рәхимле.
وَمَآ اَرْسَلْنَا مِنْ رَّسُوْلٍ اِلَّا لِيُطَاعَ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ اِذْ ظَّلَمُوْٓا اَنْفُسَهُمْ جَاۤءُوْكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُوْلُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wa mā arsalnā mir rasūlin illā liyuṭā‘a bi'iżnillāh(i), wa lau annahum iẓ ẓalamū anfusahum jā'ūka fastagfarullāha wastagfara lahumur-rasūlu lawajadullāha tawwābar raḥīmā(n).
Без пәйгамбәрне җибәрмәдек, фәкать Аллаһ рөхсәте белән генә буйсынылсыннар өчен. Әгәр алар үзләренә золым иткәннәреннән соң сиңа килеп, Аллаһтан гафу сорасалар, һәм пәйгамбәр дә алар өчен гафу сораса, әлбәттә, Аллаһ тәүбәләрне кабул итүче һәм рәхимле.
وَلَوْ اَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ اَنِ اقْتُلُوْٓا اَنْفُسَكُمْ اَوِ اخْرُجُوْا مِنْ دِيَارِكُمْ مَّا فَعَلُوْهُ اِلَّا قَلِيْلٌ مِّنْهُمْ ۗوَلَوْ اَنَّهُمْ فَعَلُوْا مَا يُوْعَظُوْنَ بِهٖ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَشَدَّ تَثْبِيْتًاۙ
wa lau annā katabnā ‘alaihim aniqtulū anfusakum awikhrujū min diyārikum mā fa‘alūhu illā qalīlum minhum, wa lau annahum fa‘alū mā yū‘aẓūna bihī lakāna khairal lahum wa asyadda taṡbītā(n).
Әгәр Без аларга: "Үзегезне үтерегез яки йортларыгыздан чыгыгыз", - дип боерсак та, алар моны эшләрләр иде, ләкин алардан бик азлары гына. Әгәр алар боерыкларын үтәсәләр, бу алар өчен хәерлерәк һәм иманнарын ныгытыр иде.
مَا يَفْعَلُ اللّٰهُ بِعَذَابِكُمْ اِنْ شَكَرْتُمْ وَاٰمَنْتُمْۗ وَكَانَ اللّٰهُ شَاكِرًا عَلِيْمًا ۔
mā yaf‘alullāhu bi‘ażābikum in syakartum wa āmantum, wa kānallāhu syākiran ‘alīmā(n).
Әгәр шөкер итсәгез һәм иман китерсәгез, Аллаһ сезне газапламас. Аллаһ рәхмәтле һәм һәрнәрсәне белүче.
وَرَبُّكَ الْغَنِيُّ ذُو الرَّحْمَةِ ۗاِنْ يَّشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَيَسْتَخْلِفْ مِنْۢ بَعْدِكُمْ مَّا يَشَاۤءُ كَمَآ اَنْشَاَكُمْ مِّنْ ذُرِّيَّةِ قَوْمٍ اٰخَرِيْنَ
wa rabbukal-ganiyyu żur-raḥmah(ti), iy yasya' yużhibkum wa yastakhlif mim ba‘dikum mā yasyā'u kamā ansya'akum min żurriyyati qaumin ākharīn(a).
Синең Раббың кодрәтле һәм рәхмәтле. Әгәр теләсә, Ул сезне юк итәр, һәм сездән соң (юк ителгәннән соң) Ул сезнең урыныгызга теләгәннәрен китерер, сезне башка төркемнең нәселеннән бар иткән кебек.
وَلَا تُفْسِدُوْا فِى الْاَرْضِ بَعْدَ اِصْلَاحِهَا وَادْعُوْهُ خَوْفًا وَّطَمَعًاۗ اِنَّ رَحْمَتَ اللّٰهِ قَرِيْبٌ مِّنَ الْمُحْسِنِيْنَ
wa lā tufsidū fil-arḍi ba‘da iṣlāḥihā wad‘ūhu khaufaw wa ṭama‘ā(n), inna raḥmatallāhi qarībum minal-muḥsinīn(a).
Җир йөзе төзекләндерелгәннән соң, анда явызлык кылмагыз! Аңа курку һәм өмет белән дога кылыгыз! Әлбәттә, Аллаһның рәхмәте изгелек кылучыларга бик якын.
خُذِ الْعَفْوَ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَاَعْرِضْ عَنِ الْجٰهِلِيْنَ
khużil-‘afwa wa'mur bil-‘urfi wa a‘riḍ ‘anil-jāhilīn(a).
Гафу итегез һәм кешеләргә акыллы эш итәргә кушыгыз, ә акылсыз кешеләргә игътибар итмәгез.
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Әйт (Мөхәммәд пәйгамбәр): "Безгә Аллаһ билгеләгәннән башка бернәрсә дә ирешмәс. Ул безнең ярдәмчебез, һәм мөэминнәр бары тик Аллаһка гына ышаналар".
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
Әгәр алар Аллаһ һәм Аның рәсүле биргән нәрсәгә чыннан да канәгать булсалар һәм: "Безгә Аллаһ җитә, Аллаһ һәм Аның рәсүле безгә Үзенең юмартлыгыннан бирер. Чыннан да, без Аллаһка өмет баглаучылар", - дип әйтсәләр.
يٰبَنِيَّ اذْهَبُوْا فَتَحَسَّسُوْا مِنْ يُّوْسُفَ وَاَخِيْهِ وَلَا تَا۟يْـَٔسُوْا مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ لَا يَا۟يْـَٔسُ مِنْ رَّوْحِ اللّٰهِ اِلَّا الْقَوْمُ الْكٰفِرُوْنَ
yā baniyyażhabū fa taḥassasū miy yūsufa wa akhīhi wa lā tai'asū mir rauḥillāh(i), innahū lā yai'asu mir rauḥillāhi illal-qaumul-kāfirūn(a).
Ий балаларым! Барыгыз, Йосыф һәм аның кардәшләре турында (хәбәрләр) сорагыз һәм Аллаһ рәхмәтеннән өмет өзмәгез. Әлбәттә, Аллаһ рәхмәтеннән өмет өзүчеләр - имансызлар гына."
۞ قَالَتْ رُسُلُهُمْ اَفِى اللّٰهِ شَكٌّ فَاطِرِ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ يَدْعُوْكُمْ لِيَغْفِرَ لَكُمْ مِّنْ ذُنُوْبِكُمْ وَيُؤَخِّرَكُمْ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّىۗ قَالُوْٓا اِنْ اَنْتُمْ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا ۗ تُرِيْدُوْنَ اَنْ تَصُدُّوْنَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ اٰبَاۤؤُنَا فَأْتُوْنَا بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
qālat rusuluhum afillāhi syakkun fāṭiris-samāwāti wal-arḍ(i), yad‘ūkum liyagfira lakum min żunūbikum wa yu'akhkhirakum ilā ajalim musammā(n), qālū in antum illā basyarum miṡlunā, turīdūna an taṣuddūnā ‘ammā kāna ya‘budu ābā'unā fa'tūnā bisulṭānim mubīn(in).
Аларның рәсүлләре әйттеләр: "Күкләрне һәм җирне яратучы Аллаһка шик бармы? Ул сезне гөнаһларыгызның кайберләрен гафу итәргә һәм билгеләнгән вакытка кадәр кичектерергә чакыра?" Алар әйттеләр: "Сез безнең кебек кеше генә. Сез безне ата-бабаларыбыз гыйбадәт кылган нәрсәгә гыйбадәт кылудан тыярга телисез, безгә ачык дәлилләр китерегез".
قَالَ وَمَنْ يَّقْنَطُ مِنْ رَّحْمَةِ رَبِّهٖٓ اِلَّا الضَّاۤلُّوْنَ
qāla wa may yaqnaṭu mir raḥmati rabbihī illaḍ-ḍāllūn(a).
Ул (Ибраһим) әйтте: "Раббысының рәхмәтеннән өмет өзүчеләр генә өметсезләнер."
وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَةِ وَقُلْ رَّبِّ ارْحَمْهُمَا كَمَا رَبَّيٰنِيْ صَغِيْرًاۗ
wakhfiḍ lahumā janāḥaż-żulli minar-raḥmati wa qur rabbirḥamhumā kamā rabbayānī ṣagīrā(n).
Һәм икесенә дә зур наз белән түбәнчелек күрсәт һәм: "Ий Раббым, икесен дә кечкенә чагымда өйрәткәннәре кебек ярат", – дип әйт.
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَـُٔوْسًا
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru kāna ya'ūsā(n).
Әгәр Без кешегә рәхәтлек бирсәк, ул, әлбәттә, борылып, тәкәбберләнеп ераклашыр, ә әгәр аңа бәла-каза килсә, ул, әлбәттә, өметсез булыр.
فَمَنِ ابْتَغٰى وَرَاۤءَ ذٰلِكَ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْعَادُوْنَ ۚ
famanibtagā warā'a żālika fa ulā'ika humul-‘ādūn(a).
Әмма кем моның урынына (зина һ.б.) теләсә, алар чиктән үтүчеләрдер.
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَوٰتِهِمْ يُحَافِظُوْنَ ۘ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalawātihim yuḥāfiẓūn(a).
һәм намазларын вакытында үтәүче кешеләр.
۞ وَلَوْ رَحِمْنٰهُمْ وَكَشَفْنَا مَا بِهِمْ مِّنْ ضُرٍّ لَّلَجُّوْا فِيْ طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُوْنَ
wa lau raḥimnāhum wa kasyafnā mā bihim min ḍurril lalajjū fī ṭugyānihim ya‘mahūn(a).
Әгәр Без аларга рәхмәт кылсак һәм алардан килгән бәла-казаны бетерсәк, алар, әлбәттә, адашу юлында селкенеп йөрерләр иде.
اِنَّهٗ كَانَ فَرِيْقٌ مِّنْ عِبَادِيْ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الرّٰحِمِيْنَ ۚ
innahū kāna farīqum min ‘ibādī yaqūlūna rabbanā āmannā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairur-rāḥimīn(a).
Чыннан да, Минем колларымнан бер төркем кеше: "Ий Раббыбыз, без иман китердек, безне гафу ит һәм безгә рәхмәт кыл, Син иң яхшы мәрхәмәт бирүчесең", – дип дога кыла.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِيْ مَآ اَفَضْتُمْ فِيْهِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū fid-dun-yā wal-ākhirati lamassakum fīmā afaḍtum fīhi ‘ażābun ‘aẓīm(un).
Әгәр сезгә дөньяда һәм ахирәттә Аллаһның рәхмәте һәм рәхмәте булмаса, сез әйткән ялган хәбәрләр аркасында сезгә зур газап тотар иде.
وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ وَاَنَّ اللّٰهَ رَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ ࣖ
wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū wa annallāha ra'ūfur raḥīm(un).
Әгәр сезгә Аллаһның фазыйләте һәм рәхмәте булмаса иде (сезгә, әлбәттә, зур гәзаб тотылыр иде). Әлбәттә, Аллаһ йомшак күңелле һәм рәхимле.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ وَمَنْ يَّتَّبِعْ خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِ فَاِنَّهٗ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ مَا زَكٰى مِنْكُمْ مِّنْ اَحَدٍ اَبَدًاۙ وَّلٰكِنَّ اللّٰهَ يُزَكِّيْ مَنْ يَّشَاۤءُۗ وَاللّٰهُ سَمِيْعٌ عَلِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), wa may yattabi‘ khuṭuwātisy-syaiṭāni fa innahū ya'muru bil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū mā zakā minkum min aḥadin abadā(n), wa lākinnallāha yuzakkī may yasyā'(u), wallāhu samī‘un ‘alīm(un).
Ий мөэминнәр! Шайтан эзенә кермәгез. Кем шайтан эзенә керсә, ул (шайтан) явызлыкка һәм явыз эшләргә өнди. Әгәр сезгә Аллаһның рәхмәте һәм рәхмәте булмаса, сезнең берегез дә мәңгегә (бу бозык һәм явыз эшләрдән) пакь булмас иде, ләкин Аллаһ теләгән кешесен пакьли. Аллаһ ишетүче һәм белүче.
وَلَا يَأْتَلِ اُولُو الْفَضْلِ مِنْكُمْ وَالسَّعَةِ اَنْ يُّؤْتُوْٓا اُولِى الْقُرْبٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَالْمُهٰجِرِيْنَ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۖوَلْيَعْفُوْا وَلْيَصْفَحُوْاۗ اَلَا تُحِبُّوْنَ اَنْ يَّغْفِرَ اللّٰهُ لَكُمْ ۗوَاللّٰهُ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa lā ya'tali ulul-faḍli minkum was-sa‘ati ay yu'tū ulil-qurbā wal-masākīna wal-muhājirīna fī sabīlillāh(i), wal ya‘fū wal yaṣfaḥū, alā tuḥibbūna ay yagfirallāhu lakum, wallāhu gafūrur raḥīm(un).
Сезләрдән өстенлекләре һәм мөмкинлекләре булган кешеләр якыннарына, мескеннәргә һәм Аллаһ юлында күчеп килгәннәргә ярдәм итмәячәкбез дип ант итмәсеннәр, һәм гафу итсеннәр һәм түземле булсыннар! Аллаһ сезне гафу итүен яратмыйсызмы? Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
اِلَّا مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْنًاۢ بَعْدَ سُوْۤءٍ فَاِنِّيْ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
illā man ẓalama ṡumma baddala ḥusnam ba‘da sū'in fa innī gafūrur raḥīm(un).
Мәгәр алар золым эш кылып, аннары явызлыктан соң яхшылыкка үзгәрсәләр (тәүбә итсәләр). Әлбәттә, Мин Гафу Итүче һәм Рәхимлемен.
وَاِذَآ اَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوْا بِهَاۗ وَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ اِذَا هُمْ يَقْنَطُوْنَ
wa iżā ażaqnan-nāsa raḥmatan fariḥū bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim iżā hum yaqnaṭūn(a).
Әгәр Без кешеләргә рәхмәт кылсак, алар, әлбәттә, шатланырлар, ләкин әгәр аларга үзләре гөнаһлары аркасында бәла-каза ирешсә, алар шунда ук өметсезләнәләр.
لِّيَجْزِيَ اللّٰهُ الصّٰدِقِيْنَ بِصِدْقِهِمْ وَيُعَذِّبَ الْمُنٰفِقِيْنَ اِنْ شَاۤءَ اَوْ يَتُوْبَ عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ اللّٰهَ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًاۚ
liyajziyallāhuṣ-ṣādiqīna biṣidqihim wa yu‘ażżibal-munāfiqīna in syā'a au yatūba ‘alaihim, innallāha kāna gafūrar raḥīmā(n).
Аллаһ тәкъва кешеләрне изге гамәлләре өчен бүләкләсен, әгәр теләсә, монафыйкларны җәзаласын, яки тәүбәләрен кабул итсен өчен. Әлбәттә, Аллаһ ярлыкаучы һәм рәхимле.
وَاِنْ نَّشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلَا صَرِيْخَ لَهُمْ وَلَاهُمْ يُنْقَذُوْنَۙ
wa in nasya' nugriqhum falā ṣarīkha lahum wa lā hum yunqażūn(a).
Әгәр Без теләсәк, аларны батып һәлак итәрбез. Шуңа күрә аларга ярдәмче табылмады һәм алар коткарылмадылар.
اِلَّا رَحْمَةً مِّنَّا وَمَتَاعًا اِلٰى حِيْنٍ
illā raḥmatam minnā wa matā‘an ilā ḥīn(in).
ләкин (Без аларны) Үзебездән зур рәхмәт белән һәм аларга билгеле бер вакытка кадәр файдаланырга мөмкинлек бирү өчен коткардык.
۞ قُلْ يٰعِبَادِيَ الَّذِيْنَ اَسْرَفُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوْا مِنْ رَّحْمَةِ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ يَغْفِرُ الذُّنُوْبَ جَمِيْعًا ۗاِنَّهٗ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ
qul yā ‘ibādiyal-lażīna asrafū ‘alā anfusihim lā taqnaṭū mir raḥmatillāh(i), innallāha yagfiruż-żunūba jamī‘ā(n), innahū huwal-gafūrur-raḥīm(u).
Әйт: "Ий, үз чикләреннән чыккан колларым! Аллаһның рәхмәтеннән өмет өзмәгез. Әлбәттә, Аллаһ һәркемнең гөнаһларын гафу итә. Чыннан да, Ул - Гафу Итүче, Рәхимле."
مُحَمَّدٌ رَّسُوْلُ اللّٰهِ ۗوَالَّذِيْنَ مَعَهٗٓ اَشِدَّاۤءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاۤءُ بَيْنَهُمْ تَرٰىهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَّبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِضْوَانًا ۖ سِيْمَاهُمْ فِيْ وُجُوْهِهِمْ مِّنْ اَثَرِ السُّجُوْدِ ۗذٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ ۖوَمَثَلُهُمْ فِى الْاِنْجِيْلِۚ كَزَرْعٍ اَخْرَجَ شَطْـَٔهٗ فَاٰزَرَهٗ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوٰى عَلٰى سُوْقِهٖ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيْظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ ۗوَعَدَ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ مِنْهُمْ مَّغْفِرَةً وَّاَجْرًا عَظِيْمًا ࣖ
muḥammadur rasūlullāh(i), wal-lażīna ma‘ahū asyiddā'u ‘alal-kuffāri ruḥamā'u bainahum tarāhum rukka‘an sujjaday yabtagūna faḍlam minallāhi wa riḍwānā(n), sīmāhum fī wujūhihim min aṡaris-sujūd(i), żālika maṡaluhum fit-taurāh(ti), wa maṡaluhum fil-injīl(i), kazar‘in akhraja syaṭ'ahū fa āzarahū fastaglaẓa fastawā ‘alā sūqihī yu‘jibuz-zurrā‘a liyagīẓa bihimul-kuffār(a), wa‘adallāhul-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti minhum magfirataw wa ajran ‘aẓīmā(n).
Мөхәммәд Аллаһның илчесе иде, һәм аның белән бергә булган кешеләр кәферләргә каты, ләкин бер-берсенә мәрхәмәтле иделәр. Аларның Аллаһның рәхмәтен һәм ризалыгын теләп, рөкугъ һәм сәҗдә кылганнарын күрәсең. Аларның йөзләрендә сәҗдә билгеләре күренә иде. Аларның Тәүратта һәм Инҗилдә (ачыкланган) сыйфатлары шундый, ягъни үсенте чыгарган орлык кебек, аннары үсенте ныгый, аннары зур һәм туры булып, сабагында тора; үсемлек үзенең утыртучыларын сөендерә, чөнки Аллаһ мөэминнәрнең көче белән аларның күңелләрен ачуландырырга тели. Аллаһ алар арасыннан иман китереп изге гамәлләр кылучыларга гафу һәм зур бүләк вәгъдә итә.
لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ۙ
lisa‘yihā rāḍiyah(tun).
үз (үз) тырышлыгы аркасында бәхетле хис итә,
ثُمَّ كَانَ مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ وَتَوَاصَوْا بِالْمَرْحَمَةِۗ
Ṡumma kāna minal-lażīna āmanū wa tawāṣau biṣ-ṣabri wa tawāṣau bil-marḥamah(ti).
Аннары ул ышанучыларның берсе иде, бер-берсенә сабыр булырга һәм бер-берсенә мәрхәмәтле булырга киңәш иттеләр.
وَلَسَوْفَ يُعْطِيْكَ رَبُّكَ فَتَرْضٰىۗ
wa lasaufa yu‘ṭīka rabbuka fa tarḍā.
Һәм, әлбәттә, бер көнне Раббыгыз сезгә Үзенең рәхмәтен бирер, шуңа күрә сез канәгать булырсыз.
جَزَاۤؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنّٰتُ عَدْنٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًا ۗرَضِيَ اللّٰهُ عَنْهُمْ وَرَضُوْا عَنْهُ ۗ ذٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهٗ ࣖ
jazā'uhum ‘inda rabbihim jannātu ‘adnin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā abadā(n), raḍiyallāhu ‘anhum wa raḍū ‘anh(u), żālika liman khasyiya rabbah(ū).
Аларның Раббылары хозурындагы җәзасы - асларыннан елгалар ага торган Әдн җәннәте, алар анда мәңге калырлар. Аллаһ алардан разый булды, алар да Аңардан разый булдылар. Бу (бүләк) Раббыларыннан курыкканнар өчендер.