وَاسْتَعِيْنُوْا بِالصَّبْرِ وَالصَّلٰوةِ ۗ وَاِنَّهَا لَكَبِيْرَةٌ اِلَّا عَلَى الْخٰشِعِيْنَۙ
wasta‘īnū biṣ-ṣabri waṣ-ṣalāh(ti), wa innahā lakabīratun illā ‘alal-khāsyi‘īn(a).
און בעט הילף (פון אַלאַ) מיט געדולד און תפילה. און (תפילה) איז טאַקע שווער, אַחוץ פֿאַר די וואָס זענען פרום.
وَكَذٰلِكَ جَعَلْنٰكُمْ اُمَّةً وَّسَطًا لِّتَكُوْنُوْا شُهَدَاۤءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُوْنَ الرَّسُوْلُ عَلَيْكُمْ شَهِيْدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِيْ كُنْتَ عَلَيْهَآ اِلَّا لِنَعْلَمَ مَنْ يَّتَّبِعُ الرَّسُوْلَ مِمَّنْ يَّنْقَلِبُ عَلٰى عَقِبَيْهِۗ وَاِنْ كَانَتْ لَكَبِيْرَةً اِلَّا عَلَى الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ ۗوَمَا كَانَ اللّٰهُ لِيُضِيْعَ اِيْمَانَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوْفٌ رَّحِيْمٌ
wa każālika ja‘alnākum ummataw wasaṭal litakūnū syuhadā'a ‘alan-nāsi wa yakūnar-rasūlu ‘alaikum syahīdā(n), wa mā ja‘alnal-qiblatal-latī kunta ‘alaihā illā lina‘lama may yattabi‘ur-rasūla mimmay yanqalibu ‘alā ‘aqibaih(i), wa in kānat lakabīratan illā ‘alal-lażīna hadallāh(u), wa mā kānallāhu liyuḍī‘a īmānakum, innallāha bin-nāsi lara'ūfur raḥīm(un).
און אזוי אויך, מיר האבן אייך (מוסלמענער) געמאכט "מיטעל מענטשן" כדי איר זאלט זיין עדות פון מענטשלעכע (מעשים) און כדי דער שליח (מוחמד) זאל זיין א עדות פון אייערע (מעשים). מיר האבן עס נישט געמאכט די קיבלה צו וועלכער איר (פריער) האט זיך געוואנדן, נאר כדי מיר זאלן וויסן ווער גייט נאך דעם שליח און ווער דרייט זיך צוריק. טאקע, (באוועגן די קיבלה) איז זייער שווער, אחוץ פאר די וואס זענען געפירט געווארן דורך גאט. און גאט וועט נישט פארשווענדן אייער גלויבן. טאקע, גאט איז מערסט גנעדיג, מערסט רחמנותדיק צו מענטשן.
فَاِذَا انْسَلَخَ الْاَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِيْنَ حَيْثُ وَجَدْتُّمُوْهُمْ وَخُذُوْهُمْ وَاحْصُرُوْهُمْ وَاقْعُدُوْا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍۚ فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَخَلُّوْا سَبِيْلَهُمْۗ اِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
fa iżansalakhal-asyhurul-ḥurumu faqtulul-musyrikīna ḥaiṡu wajattumūhum wa khużūhum waḥṣurūhum waq‘udū lahum kulla marṣad(in), fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa khallū sabīlahum, innallāha gafūrur raḥīm(un).
ווען די חראם חדשים וועלן זיין פארביי, דאן קעמפט קעגן די פאליטעאיסטן וואו איר וועט זיי געפינען, כאַפּט און אַרומרינגלט זיי, און האַלט אן אויג אויף זיי אין אויסזיכטס-פּאָזיציעס. אויב זיי תשובה טון און תפילות טאָן און צאָלן זכאט, דאן גיט זיי פרייהייט. טאַקע, אַלאַה איז מוחל, דערבאַרמענדיק.
فَاِنْ تَابُوْا وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتَوُا الزَّكٰوةَ فَاِخْوَانُكُمْ فِى الدِّيْنِ ۗوَنُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fa in tābū wa aqāmuṣ-ṣalāta wa ātawuz-zakāta fa ikhwānukum fid-dīn(i), wa nufaṣṣīlul-āyāti liqaumiy ya‘lamūn(a).
און אויב זיי וועלן תשובה טון, אויפפירן תפילה, און צאָלן זכאט, דעמאָלט (זענען זיי) אייערע ברידער אין רעליגיע. מיר מאַכן די פסוקים קלאָר פֿאַר אַ פאָלק וואָס ווייסט.
فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِّنَ السّٰجِدِيْنَۙ
fa sabbiḥ biḥamdi rabbika wa kum minas-sājidīn(a).
אַזוי פֿאַרהערלעך זיך דורך לויבן דיין גאָט און זײַ צווישן די וואָס בוקן זיך (תפֿילה),
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
און ער האט מיך געבענטשט געמאכט וואו איך בין נאָר, און ער האט מיר באַפֿױלן תּפֿילה און זכּאת ווי לאַנג איך לעב.
۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).
דעמאָלט וועלן קומען נאָך זיי יורשים וואָס פֿאַרלאָזן תּפֿילה און פֿאָלגן זייערע אייגענע תאוות, אַזוי וועלן זיי פֿאַרפֿעלן,
اِنَّنِيْٓ اَنَا اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنَا۠ فَاعْبُدْنِيْۙ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَ لِذِكْرِيْ
innanī anallāhu lā ilāha illā ana fa‘budnī, wa aqimiṣ-ṣalāta liżikrī.
טאַקע, איך בין אַלאַ, עס איז נישטאָ קיין גאָט אַחוץ מיר, אַזוי דינט מיר און זאָג תפילות צו געדענקען מיר.
وَجَعَلْنٰهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا وَاَوْحَيْنَآ اِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرٰتِ وَاِقَامَ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءَ الزَّكٰوةِۚ وَكَانُوْا لَنَا عٰبِدِيْنَ ۙ
wa ja‘alnāhum a'immatay yahdūna bi'amrinā wa auḥainā ilaihim fi‘lal-khairāti wa iqāmaṣ-ṣalāti wa ītā'az-zakāh(ti), wa kānū lanā ‘ābidīn(a).
און מיר האָבן זיי געמאַכט פירער וואָס פֿירן אונדז מיט אונדזערע געבאָטן, און מיר האָבן זיי אַנטפּלעקט אַז זיי זאָלן טאָן גוטס, דאַוונען און צאָלן זכּאת, און אַז מיר אַליין זאָלן זיי דינען.
اُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْوٰرِثُوْنَ ۙ
ulā'ika humul-wāriṡūn(a).
זיי זענען די וואָס וועלן ירשענען
الَّذِيْنَ يَرِثُوْنَ الْفِرْدَوْسَۗ هُمْ فِيْهَا خٰلِدُوْنَ
allażīna yariṡūnal-firdaus(a), hum fīhā khālidūn(a).
ווער וועט ירשענען (הימל) גן עדן. זיי בלייבן דארט.
رِجَالٌ لَّا تُلْهِيْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللّٰهِ وَاِقَامِ الصَّلٰوةِ وَاِيْتَاۤءِ الزَّكٰوةِ ۙيَخَافُوْنَ يَوْمًا تَتَقَلَّبُ فِيْهِ الْقُلُوْبُ وَالْاَبْصَارُ ۙ
rijālul lā tulhīhim tijāratuw wa lā bai‘un ‘an żikrillāhi wa iqāmiṣ-ṣalāti wa ītā'iz-zakāh(ti), yakhāfūna yauman tataqallabu fīhil-qulūbu wal-abṣār(u).
מענטשן וואָס ווערן נישט פֿאַרלאָזט דורך האַנדל און קויפֿן און פֿאַרקויפֿן פֿון געדענקען אַלאַ, טאָן תּפֿילות און צאָלן זכּאת. זיי האָבן מורא פֿאַרן טאָג ווען זייערע הערצער און אויגן וועלן ווערן געשאָקלט (דער טאָג פֿון משפט),
لِيَجْزِيَهُمُ اللّٰهُ اَحْسَنَ مَا عَمِلُوْا وَيَزِيْدَهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖۗ وَاللّٰهُ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
liyajziyahumullāhu aḥsana mā ‘amilū wa yazīduhum min faḍlih(ī), wallāhu yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
(זיי האָבן דאָס געטאָן) כּדי אַלאַה זאָל זיי באַלוינען מיט עפּעס בעסערס ווי וואָס זיי האָבן געטאָן, און כּדי ער זאָל פֿאַרגרעסערן זיין גוטסקייט אויף זיי. און אַלאַה גיט שפּייז צו וועמען ער וויל אָן קיין גרענעצן.
وَاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَ وَاٰتُوا الزَّكٰوةَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ
wa aqīmuṣ-ṣalāta wa ātuz-zakāta wa aṭī‘ur-rasūla la‘allakum turḥamūn(a).
און תפילות, צאָלט זכאט, און פאָלגט דעם שליח (מוחמד), כּדי איר זאָלט באַקומען רחמנות.
الَّذِيْ يَرٰىكَ حِيْنَ تَقُوْمُ
allażī yarāka ḥīna taqūm(u).
ווער זעט דיך ווען דו שטייסט (צו דאַוונען),
وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدِيْنَ
wa taqallubaka fis-sājidīn(a).
און (זעה) ענדערונגען אין אייערע קערפער באוועגונגען צווישן די וואס בויגן זיך אויף.
اُتْلُ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ وَاَقِمِ الصَّلٰوةَۗ اِنَّ الصَّلٰوةَ تَنْهٰى عَنِ الْفَحْشَاۤءِ وَالْمُنْكَرِ ۗوَلَذِكْرُ اللّٰهِ اَكْبَرُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُوْنَ
utlu mā ūḥiya ilaika minal-kitābi wa aqimiṣ-ṣalāh(ta), innaṣ-ṣalāta tanhā ‘anil-faḥsyā'i wal-munkar(i), wa lażikrullāhi akbar(u), wallāhu ya‘lamu mā taṣna‘ūn(a).
ליינט דאָס ספר (אַל-קוראַן) וואָס איז געוואָרן גילוי צו דיר (מוחמד) און דאַוונט. טאַקע, דאַוונען פאַרהיט שלעכטס און שלעכטע מעשים. און (וויסן) געדענקען אַלאַה (דאַוונען) איז גרעסער (זיין פּריאָריטעט איבער אַנדערע מעשים פון דינען גאָט). אַלאַה ווייסט וואָס דו טוסט.
الَّذِيْنَ يُقِيْمُوْنَ الصَّلٰوةَ وَيُؤْتُوْنَ الزَّكٰوةَ وَهُمْ بِالْاٰخِرَةِ هُمْ يُوْقِنُوْنَۗ
allażīna yuqīmūnaṣ-ṣalāta wa yu'tūnaz-zakāta wa hum bil-ākhirati hum yūqinūn(a).
(נעמלעך) די וואָס דאַוונען, צאָלן זאַקאַט און גלויבן אין דער וועלט וואָס וועט זיין.
وَالَّذِيْنَ اسْتَجَابُوْا لِرَبِّهِمْ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۖ وَاَمْرُهُمْ شُوْرٰى بَيْنَهُمْۖ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ ۚ
wal-lażīnastajābū lirabbihim wa aqāmuṣ-ṣalāta wa amruhum syūrā bainahum, wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
און (פֿאַר) די וואָס נעמען אָן (פֿאָלגן) גאָטס רוף און דאַוונען, בשעת זייערע ענינים ווערן (באַשלאָסן) דורך באַראַטונג צווישן זיי, און זיי פֿאַרברענגען אַ טייל פֿון דער פרנסה וואָס מיר האָבן זיי געגעבן,
الَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ دَاۤىِٕمُوْنَۖ
allażīna hum ‘alā ṣalātihim dā'imūn(a).
די וואָס בלייבן געטרייַ אין מקיים זיין זייערע תפילות,
وَالَّذِيْنَ هُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُوْنَۖ
wal-lażīna hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
און די וואָס האַלטן זייערע תפילות.
اُولٰۤىِٕكَ فِيْ جَنّٰتٍ مُّكْرَمُوْنَ ۗ ࣖ
ulā'ika fī jannātim mukramūn(a).
זיי ווערן פארהערליכט אין הימל.
قَالُوْا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّيْنَۙ
qālū lam naku minal-muṣallīn(a).
זיי האָבן געענטפערט, "פריער זענען מיר נישט געווען צווישן די וואָס האָבן געטאָן תפילות,
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلّٰىۙ
falā ṣaddaqa wa lā ṣallā.
ווייל ער (פריער) האט נישט געוואָלט באַשטעטיקן (דעם קוראַן און דעם שליח) און האט נישט געוואָלט טאָן תפילות,
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ ارْكَعُوْا لَا يَرْكَعُوْنَ
wa iżā qīla lahumurka‘ū lā yarka‘ūn(a).
און ווען מען זאגט צו זיי "ברוק", וועלן זיי זיך נישט בייגן.
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهٖ فَصَلّٰىۗ
wa żakarasma rabbihī fa ṣallā.
און געדענקט דעם נאמען פון זיין האר, דערנאך דאווענט ער.