وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
И помавны хадж да умра Аллах ради. Но тіянӧс кӧ гӧгӧрвоӧдӧны (врагъяс), сэки (вины) кокниа шедӧдӧм хадюсӧ, а юрнытӧ эн бритӧй, хадюыс воӧм бӧрын лыйӧм местаӧ. Тіян пиысь кӧ кодкӧ висьӧ либӧ юр весьтын эм мытшӧд (а сійӧ бритчӧ), сэки сылы колӧ нуӧдны фидья, сідзкӧ, пост, милостыня сетӧм либӧ жертва вайӧм. Ті кӧ дзоньвидзаӧсь, сэки коді нуӧдӧ умрасӧ хадж бӧрын, сылы (ковмас лыйны) хадюӧс, коді кокниа шедӧдчӧ. Но оз кӧ сійӧ босьт, сэки сылы (ковмас) пост кутны куим лун хадж (сезон) дырйи да сизим (лун) тэ бӧр воӧм бӧрын. Тайӧ ставнас дас (лун). Сідз жӧ йӧзлы, кодъяслӧн семьяясыс оз овны Ыджыд мечеть дорын. Полӧй Аллахысь да тӧдӧй, мый Аллах зэв чорыд мыждӧмӧн.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
О, эскысьяс! Эн торкӧй Аллахлысь вежа принципъяссӧ, энӧ (торкӧй) харам тӧлысьяслысь честьсӧ, энӧ (торкӧй) хадю (жертва вайӧм пемӧсъяс) да калаид (маркируйтӧм жертва вайӧм пемӧсъяс), эн (сідзжӧ) жугӧдӧй йӧзӧс, кодъяс ветлӧны Байтулхарамӧ; найӧ корсьӧны асланыс Господьлысь бурлунсӧ да нимкодьлунсӧ. Но ті кӧ помавлінныд ихрам, сэки верманныд кыйсьыны. Эн лэдз (тэнад) войтыр дорӧ ӧбида сыысь, мый найӧ торкӧны тэнӧ Священнӧй мечетьысь петӧмысь, ышӧдӧны тэнӧ мунны аслад границаясысь ылӧджык (на дорӧ). И отсав тэныд (керны) веськыдлун да енбилун, а эн отсав тэныд мыжъяс да враглун вöчöмын. Полӧй Аллахысь, збыльысь, Аллах зэв чорыд мыждӧмӧн.
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
Сэсся, медым найö перйисны гряз (кодi эм налöн тушаа), помалiсны кывкутöмъяссö да нуöдiсны важ керка гöгöр таваф (Байтулла).