وَاَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّٰهِ ۗ فَاِنْ اُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ وَلَا تَحْلِقُوْا رُءُوْسَكُمْ حَتّٰى يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهٗ ۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ بِهٖٓ اَذًى مِّنْ رَّأْسِهٖ فَفِدْيَةٌ مِّنْ صِيَامٍ اَوْ صَدَقَةٍ اَوْ نُسُكٍ ۚ فَاِذَآ اَمِنْتُمْ ۗ فَمَنْ تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ اِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلٰثَةِ اَيَّامٍ فِى الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ اِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗذٰلِكَ لِمَنْ لَّمْ يَكُنْ اَهْلُهٗ حَاضِرِى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ ࣖ
wa atimmul-ḥajja wal-‘umrata lillāh(i), fa'in uḥṣirtum famastaisara minal-hady(i), wa lā taḥliqū ru'ūsakum ḥattā yablugal-hadyu maḥillah(ū), faman kāna minkum marīḍan au bihī ażam mir ra'sihī fafidyatum min ṣiyāmin au ṣadaqatin au nusuk(in), fa'iżā amintum, faman tamatta‘a bil-‘umrati ilal-ḥajji famastaisara minal-hady(i), famal lam yajid faṣiyāmu ṡalāṡati ayyāmin fil-ḥajji wa sab‘atin iżā raja‘tum, tilka ‘asyaratun kāmilah(tun), żālika limal lam yakun ahluhū ḥāḍiril-masjidil-ḥarām(i), wattaqullāha wa‘lamū annallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Хаж менән ғөмрәне Аллаһ ризалығы өсөн тамамлағыҙ. Әгәр ҙә һеҙҙе (дошмандар) уратып алған булһа, еңел генә табыла торған һаҙыуҙы (һуйығыҙ), башығыҙҙы ҡырҡмағыҙ, һаҙыу һуйылған урынға барып еткәнсе. Әгәр арағыҙҙан берәйһе ауырып китһә йәки башында проблема бар икән (һәм ул ҡырынһа), ул саҡта уға фидиә ҡылыу фарыз, йәғни ураҙа тотоу, саҙаҡа биреү йәки ҡорбан салыу фарыз. Әгәр ҙә һеҙ имен булһағыҙ, тимәк, кем хажға тиклем ғөмрә ҡыла, ул (һуйырға тейеш) еңел генә табыла торған һадыу. Әгәр ҙә уға эләкмәһә, ул хаж (миҙгел) ваҡытында өс көн, һеҙ ҡайтҡандан һуң ете (көн) ураҙа тоторға тейеш. Был йәмғеһе ун (көн). Шулай уҡ ғаиләләре Оло мәсет янында йәшәмәгән кешеләр өсөн дә. Аллаһтан ҡурҡығыҙ һәм белегеҙ: Аллаһтың язаһы бик ҡаты.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تُحِلُّوْا شَعَاۤىِٕرَ اللّٰهِ وَلَا الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلَا الْهَدْيَ وَلَا الْقَلَاۤىِٕدَ وَلَآ اٰۤمِّيْنَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُوْنَ فَضْلًا مِّنْ رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا ۗوَاِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُوْا ۗوَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَاٰنُ قَوْمٍ اَنْ صَدُّوْكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ اَنْ تَعْتَدُوْاۘ وَتَعَاوَنُوْا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوٰىۖ وَلَا تَعَاوَنُوْا عَلَى الْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِ ۖ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā tuḥillū sya‘ā'irallāhi wa lasy-syahral-ḥarāma wa lal-hadya wa lal-qalā'ida wa lā āmmīnal-baital-ḥarāma yabtagūna faḍlam mir rabbihim wa riḍwānā(n), wa iżā ḥalaltum faṣṭādū, wa lā yajrimannakum syana'ānu qaumin an ṣaddūkum ‘anil- asjidil-ḥarāmi an ta‘tadū, wa ta‘āwanū ‘alal-birri wat-taqwā, wa lā ta‘āwanū ‘alal-iṡmi wal-‘udwān(i), wattaqullāh(a), innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
Эй һеҙ, иман килтергән кешеләр! Аллаһ Тәғәләнең изге принциптарын боҙмағыҙ, һәм харам айҙарҙы (намыҫын боҙмағыҙ), һадыу (ҡорбан малдары) һәм ҡәләид (билдәләнгән ҡорбан малдары) (боҙмағыҙ), Бәйтулһарамға килгән кешеләрҙе (шулай уҡ) боҙмағыҙ; улар Раббының рәхмәтен һәм ризалығын эҙләйҙәр. Әммә ихрамды үтәгәнһең икән, тимәк, һунар итергә мөмкин. Мәсеттән сығырға ҡамасаулаған өсөн халыҡҡа (һеҙҙең) нәфрәтегеҙ, сиктәрегеҙҙән сығып китергә (уларға ҡарата) дәртләндермәһен. Тәҡүәлектә һәм тәҡүәлектә һеҙгә ярҙам итһен, гонаһтар ҡылыуҙа һәм дошманлыҡта ярҙам итмәгеҙ. Аллаһтан ҡурҡығыҙ, ысынлап та, Аллаһтың язаһы бик ҡаты!
ثُمَّ لْيَقْضُوْا تَفَثَهُمْ وَلْيُوْفُوْا نُذُوْرَهُمْ وَلْيَطَّوَّفُوْا بِالْبَيْتِ الْعَتِيْقِ
Ṡummal yaqḍū tafaṡafahum wal yūfū nużūrahum wal yaṭṭawwafū bil-baitil-‘atīq(i).
Шунан, бысраҡты (тәндәрендә булған бысраҡты) алып ташлаһындар, нәҙерҙәрен үтәһендәр һәм иҫке йорт тирәләй тауаф ҡылһындар (Бәйтуллаһ).