يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ كُلُوْا مِمَّا فِى الْاَرْضِ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌ
yā ayyuhan-nāsu kulū mimmā fil-arḍi ḥalālan ṭayyibā(n), wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
हे लोक! पृथ्वी पर भेटय वाला हलाल आ नीक (भोजन) के खाउ, आ शैतान के कदम पर नहि चलू। सचमुच शैतान अहाँक लेल असली दुश्मन अछि।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْ وَاشْكُرُوْا لِلّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
yā ayyuhal-lażīna āmanū kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum wasykurū lillāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
हे विश्वास करनिहार! हम अहाँक लेल जे नीक रिज़्ज़न देने छी ताहि मे सँ खाउ आ अल्लाह केर शुक्रियार करू, जँ अहाँ मात्र हुनकर इबादत करब।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَوْفُوْا بِالْعُقُوْدِۗ اُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيْمَةُ الْاَنْعَامِ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّى الصَّيْدِ وَاَنْتُمْ حُرُمٌۗ اِنَّ اللّٰهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيْدُ
yā ayyuhal-lażīna āmanū aufū bil-‘uqūd(i), uḥillat lakum bahīmatul-an‘āmi illā mā yutlā ‘alaikum gaira muḥilliṣ-ṣaidi wa antum ḥurum(un), innallāha yaḥkumu mā yurīd(u).
हे विश्वास करनिहार! वादा पूरा करू। पशुधन अहाँक लेल जायज अछि, सिवाय जकर उल्लेख अहाँ केँ कयल जायत, आ जखन अहाँ इहराम (हज वा उमरा) मे छी तखन शिकार करबाक अनुमति नहि अछि | सचमुच अल्लाह जे चाहै छै ओकर अनुसार कानून तय करै छै।
يَسْـَٔلُوْنَكَ مَاذَآ اُحِلَّ لَهُمْۗ قُلْ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۙ وَمَا عَلَّمْتُمْ مِّنَ الْجَوَارِحِ مُكَلِّبِيْنَ تُعَلِّمُوْنَهُنَّ مِمَّا عَلَّمَكُمُ اللّٰهُ فَكُلُوْا مِمَّآ اَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ وَاذْكُرُوا اسْمَ اللّٰهِ عَلَيْهِ ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
yas'alūnaka māżā uḥilla lahum, qul uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa mā ‘allamtum minal-jawāriḥi mukallibīna tu‘allimūnahunna mimmā ‘allamakumullāhu fa kulū mimmā amsakna ‘alaikum ważkurusmallāhi ‘alaih(i), wattaqullāh(a), innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
ओ सभ अहाँ (मुहम्मद) सँ पूछैत छथि जे "हुनका सभक लेल की जायज अछि?" कहब, "जे अहाँक लेल जायज अछि (ओ) नीक भोजन आ (खेल पकड़ल गेल) जानवरक शिकार करब जे अहाँ शिकार करबाक प्रशिक्षित केने छी, जकरा अहाँ अल्लाह द्वारा सिखाओल गेल अछि, ओहि हिसाब सँ प्रशिक्षित केने छी। तेँ जे पकड़ैत अछि से अहाँ सभक लेल खाउ, आ (जखन ओकरा छोड़ैत अछि) अल्लाह केर नाम लिअ। आ अल्लाह सँ डरू, सचमुच, अल्लाह अपन हिसाब मे बहुत जल्दी छथि।"
اَلْيَوْمَ اُحِلَّ لَكُمُ الطَّيِّبٰتُۗ وَطَعَامُ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ حِلٌّ لَّكُمْ ۖوَطَعَامُكُمْ حِلٌّ لَّهُمْ ۖوَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الْمُؤْمِنٰتِ وَالْمُحْصَنٰتُ مِنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِكُمْ اِذَآ اٰتَيْتُمُوْهُنَّ اُجُوْرَهُنَّ مُحْصِنِيْنَ غَيْرَ مُسٰفِحِيْنَ وَلَا مُتَّخِذِيْٓ اَخْدَانٍۗ وَمَنْ يَّكْفُرْ بِالْاِيْمَانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهٗ ۖوَهُوَ فِى الْاٰخِرَةِ مِنَ الْخٰسِرِيْنَ ࣖ
al-yauma uḥilla lakumuṭ-ṭayyibāt(u), wa ṭa‘āmul-lażīna ūtul-kitāba ḥillul lakum, wa ṭa‘āmukum ḥillul lahum, wal-muḥṣanātu minal-mu'mināti wal-muḥṣanātu minal-lażīna ūtul-kitāba min qablikum iżā ātaitumūhunna ujūrahunna muḥṣinīna gaira musāfiḥīna wa lā muttakhiżī akhdān(in), wa may yakfur bil-īmāni faqad ḥabiṭa ‘amaluh(ū), wa huwa fil-ākhirati minal-khāsirīn(a).
एहि दिन सब किछु नीक अछि जे अहाँ के अनुमति अछि। किताबक लोकक भोजन (बलिदान) अहाँक लेल हलाल अछि, आ अहाँक भोजन हुनका सभक लेल हलाल अछि | आ (अहाँक लेल विवाह करब जायज अछि) जे महिला विश्वासी महिला मे इज्जत बनौने छथि आ जे महिला अहाँ सँ पहिने किताब देल गेल छल हुनका मे इज्जत बनौने छथि, जँ अहाँ हुनका सँ विवाह करबाक लेल हुनकर दहेज देब, व्यभिचार करबाक इरादा सँ नहि आ महिला केँ पालतू जानवर नहि बनेबाक इरादा सँ। जे कियो विश्वास केलाक बाद काफिर करत, तखन सचमुच हुनकर कर्म व्यर्थ भ गेल, आ परलोक मे ओ हारल लोक मे शामिल हेताह।
وَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًا ۖوَّاتَّقُوا اللّٰهَ الَّذِيْٓ اَنْتُمْ بِهٖ مُؤْمِنُوْنَ
wa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wattaqullāhal-lażī antum bihī mu'minūn(a).
आ जे किछु अल्लाह अहाँ सभ केँ हलाल आ नीक रोजी-रोटीक रूप मे देने छथि ताहि मे सँ खाउ आ हुनका मे अल्लाह सँ डरू।
۞ وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْشَاَ جَنّٰتٍ مَّعْرُوْشٰتٍ وَّغَيْرَ مَعْرُوْشٰتٍ وَّالنَّخْلَ وَالزَّرْعَ مُخْتَلِفًا اُكُلُهٗ وَالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَابِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ كُلُوْا مِنْ ثَمَرِهٖٓ اِذَآ اَثْمَرَ وَاٰتُوْا حَقَّهٗ يَوْمَ حَصَادِهٖۖ وَلَا تُسْرِفُوْا ۗاِنَّهٗ لَا يُحِبُّ الْمُسْرِفِيْنَۙ
wa huwal-lażī ansya'a jannātim ma‘rūsyātiw wa gaira ma‘rūsyātiw wan-nakhla waz-zar‘a mukhtalifan ukuluhū waz-zaitūna war-rummāna mutasyābihaw wa gaira mutasyābih(in), kulū min ṡamarihī iżā aṡmara wa ātū ḥaqqahū yauma ḥaṣādih(ī), wa lā tusrifū, innahū lā yuḥibbul-musrifīn(a).
आ ओएह छथि जे बेल आ जे बेल नहि बनबैत अछि, खजूर, विभिन्न स्वादक पौधा, जैतून आ अनार जे समान (आकार आ रंग मे) आ समान नहि (स्वाद मे) बनौलनि | फल जखन फल देत तखन खाउ आ फसल काटला पर अपन उचित (जकात) दियौक, मुदा बेसी नहि करू। सचमुच, अल्लाह के अत्यधिक लोक पसंद नै छै,
وَمِنَ الْاَنْعَامِ حَمُوْلَةً وَّفَرْشًا ۗ كُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعُوْا خُطُوٰتِ الشَّيْطٰنِۗ اِنَّهٗ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِيْنٌۙ
wa minal-an‘āmi ḥamūlataw wa farsyā(n), kulū mimmā razaqakumullāhu wa lā tattabi‘ū khuṭuwātisy-syaiṭān(i), innahū lakum ‘aduwwum mubīn(un).
आ माल-जाल मे किछु बोझ उठाबय लेल आ किछु वधक लेल। अल्लाह जे रोजी-रोटी अहाँ सब लेल केने छथि से खाउ, आ शैतान के नक्शेकदम पर नहि चलू। सचमुच शैतान अहाँक लेल एकटा स्पष्ट दुश्मन अछि।
ثَمٰنِيَةَ اَزْوَاجٍۚ مِنَ الضَّأْنِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْمَعْزِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ نَبِّـُٔوْنِيْ بِعِلْمٍ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
Ṡamāniya azwāj(in), minaḍ-ḍa'niṡnaini wa minal-ma‘ziṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), nabbi'ūnī bi‘ilmin in kuntum ṣādiqīn(a).
जोड़ी मे आठ टा खेतक जानवर (चारि जोड़ी) अछि; एक जोड़ी बरद आ एक जोड़ी बकरी। कहब, "दू नर या दू मादा के बीच अल्लाह के की मना छै या दुनु मादा के गर्भ में की छै? हमरा ज्ञान के आधार पर समझा दियौ अगर अहाँ सच्चा छी।"
وَمِنَ الْاِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِۗ قُلْ ءٰۤالذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ اَمِ الْاُنْثَيَيْنِ اَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ اَرْحَامُ الْاُنْثَيَيْنِۗ اَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاۤءَ اِذْ وَصّٰىكُمُ اللّٰهُ بِهٰذَاۚ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا لِّيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
wa minal-ibiliṡnaini wa minal-baqariṡnain(i), qul āżżakaraini ḥarrama amil-unṡayaini ammasytamalat ‘alaihi arḥāmul-unṡayain(i), am kuntum syuhadā'a iż waṣṣākumullāhu bihāżā, faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibal liyuḍillan-nāsa bigairi ‘ilm(in), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
आ ऊँटसँ एक जोड़ी आ गायसँ एक जोड़ी। कहू, "दू नर या दू मादा के बीच की मना छै, या दुनु मादा के कोख में की छै? की अहाँ गवाह छलहुं जखन अल्लाह अहाँ सब लेल ई निर्धारित केने छलाह? ओहि लोक स बेसी अन्याय के अछि जे अल्लाह के खिलाफ झूठ के आविष्कार करैत अछि जे बिना ज्ञान के लोक के भटकाबय?" सचमुच अल्लाह अन्यायी लोक के मार्गदर्शन नहि करताह।
قُلْ لَّآ اَجِدُ فِيْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيَّ مُحَرَّمًا عَلٰى طَاعِمٍ يَّطْعَمُهٗٓ اِلَّآ اَنْ يَّكُوْنَ مَيْتَةً اَوْ دَمًا مَّسْفُوْحًا اَوْ لَحْمَ خِنْزِيْرٍ فَاِنَّهٗ رِجْسٌ اَوْ فِسْقًا اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖۚ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَّلَا عَادٍ فَاِنَّ رَبَّكَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
qul lā ajidu fīmā ūḥiya ilayya muḥarraman ‘alā ṭā‘imiy yaṭ‘amuhū illā ay yakūna maitatan au damam masfūḥan au laḥma khinzīrin fa innahū rijsun au fisqan uhilla ligairillāhi bih(ī), famaniḍṭurra gaira bāgiw wa lā ‘ādin fa inna rabbaka gafūrur raḥīm(un).
कहब, "हमरा जे किछु प्रकट कयल गेल अछि ताहि मे हमरा कोनो निषिद्ध बात नहि भेटैत अछि जे एकर इच्छा रखैत अछि, सिवाय मृत जानवरक मांस, बहैत खून, सुअरक मांस-सब किछुक लेल जे अशुद्ध अछि- वा जे अल्लाहक अतिरिक्त दोसरक नाम पर वध कयल गेल अछि। मुदा जे कियो आवश्यकताक कारणेँ मजबूर अछि, आ ने (आवश्यकताक सीमाक इच्छा करैत अछि आ ने बेसी करैत अछि), तखन वास्तव मे, अहाँक प्रभु छथि।" अक्सर क्षमाशील, परम दयालु।
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) जे रसूलुल्लाह, नबी जे उम्मी (पढ़ि-लिखि नहि सकैत छथि) छथि जिनकर (नाम) हुनका सभ केँ ओहि तौराह आ सुसमाचार मे लिखल भेटैत छनि जे हुनका सभ लग छनि, जे हुनका सभ केँ उचित करबाक आज्ञा दैत छथि आ जे गलत काज केँ मना करैत छथि, आ जे हुनका सभक लेल नीक जे किछु अछि तकरा अनुमति दैत छथि आ हुनका सभक लेल जे किछु अधलाह अछि, तकरा सभ केँ मना करैत छथि, आ हुनका सभ पर जे बोझ आ बेड़ी अछि ताहि सँ मुक्त करैत छथि | रहल बात जे हुनका पर विश्वास करैत छथि, हुनकर महिमामंडन करैत छथि, हुनकर मदद करैत छथि आ हुनका (कुरान) पर जे चमकदार इजोत आयल छल, ओकर पालन करैत छथि, ओ भाग्यशाली लोक छथि |
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
आ हम सभ हुनका सभ केँ बारह गोत्र मे बाँटि देलियनि, जाहि मे सँ प्रत्येक गोत्रक संख्या पैघ छल, आ जखन हुनकर लोक सभ हुनका सँ पानि मँगलनि तखन मूसा केँ प्रगट केलहुँ, "अपन लाठी सँ चट्टान पर प्रहार करू!" तेँ ओहि (पाथर) सँ बारह टा पानिक झरना निकलल । प्रत्येक जनजाति अपन-अपन पीबाक स्थान जनैत अछि। आ हम सभ ओकरा सभकेँ मेघसँ छाहरि देलियैक आ हम सभ ओकरा सभ लग मन आ सलवा पठा देलियैक। (हम कहलियनि) "हमरा सभ जे रोजी-रोटी अहाँ सभक लेल उपलब्ध कराओल अछि, ओहि मे सँ नीक भोजन करू।" हमरा सभ पर अन्याय नहि केने छथि, मुदा ओ सभ सदिखन अपना पर अन्याय करैत छथि ।
وَاللّٰهُ جَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَنْفُسِكُمْ اَزْوَاجًا وَّجَعَلَ لَكُمْ مِّنْ اَزْوَاجِكُمْ بَنِيْنَ وَحَفَدَةً وَّرَزَقَكُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَتِ اللّٰهِ هُمْ يَكْفُرُوْنَۙ
wallāhu ja‘ala lakum min anfusikum azwājaw wa ja‘ala lakum min azwājikum banīna wa ḥafadataw wa razaqakum minaṭ-ṭayyibāt(i), afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
आ अल्लाह अहाँ के अपन तरह के साथी (पति या पत्नी) बनौलनि आ अहाँक साथी स अहाँ के लेल संतान आ पोता-पोती बनौलनि, आ अहाँ के नीक रोजी-रोटी देलनि। ओ सब झूठ पर विश्वास किएक करैत छथि आ अल्लाह के बरकत स इनकार करैत छथि?
فَكُلُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ حَلٰلًا طَيِّبًاۖ وَّاشْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ اِيَّاهُ تَعْبُدُوْنَ
fa kulū mimmā razaqakumullāhu ḥalālan ṭayyibā(n), wasykurū ni‘matallāhi in kuntum iyyāhu ta‘budūn(a).
त अल्लाह जे रोजी-रोटी देने छथि, ओहि मे सँ जे हलाल आ नीक हो, से खाउ; आ अल्लाह के बरकत के लेल शुक्रगुजार रहू, जँ मात्र हुनकर इबादत करब।
۞ وَلَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِيْٓ اٰدَمَ وَحَمَلْنٰهُمْ فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ وَرَزَقْنٰهُمْ مِّنَ الطَّيِّبٰتِ وَفَضَّلْنٰهُمْ عَلٰى كَثِيْرٍ مِّمَّنْ خَلَقْنَا تَفْضِيْلًا ࣖ
wa laqad karramnā banī ādama wa ḥamalnāhum fil-barri wal-baḥri wa razaqnāhum minaṭ-ṭayyibāti wa faḍḍalnāhum ‘alā kaṡīrim mimman khalaqnā tafḍīlā(n).
आ सचमुच, हम आदम के संतान आ पोता-पोती के महिमामंडन केने छी, आ ओकरा जमीन पर आ समुद्र में ल गेलौं, आ नीक चीज स ओकरा रोजी-रोटी देलहुं आ ओकरा ओहि अनेक प्राणी स बेसी पसंद केलहुं जे हम पूर्ण फायदा के संग बनौने रही।
ذٰلِكَ وَمَنْ يُّعَظِّمْ حُرُمٰتِ اللّٰهِ فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ عِنْدَ رَبِّهٖۗ وَاُحِلَّتْ لَكُمُ الْاَنْعَامُ اِلَّا مَا يُتْلٰى عَلَيْكُمْ فَاجْتَنِبُوا الرِّجْسَ مِنَ الْاَوْثَانِ وَاجْتَنِبُوْا قَوْلَ الزُّوْرِ ۙ
Żālika wa may yu‘aẓẓim ḥurumātillāhi fa huwa khairul lahū ‘inda rabbih(ī), wa uḥillat lakumul-an‘āmu illā mā yutlā ‘alaikum fajtanibur-rijsa minal-auṡāni wajtanibū qaulaz-zūr(i).
एहन अछि (भगवानक आज्ञा)। आ जे कियो अल्लाह (हुरुमत) के नजरि में सम्मानजनक चीज के महिमामंडन करैत अछि तखन ओकर प्रभु के नजर में ओकरा लेल नीक अछि। आ अहाँ सभक लेल सभ माल-जालक अनुमति अछि, सिवाय ओहि पशु सभक जे अहाँ सभ केँ स्पष्ट कयल गेल अछि (निषिद्ध) तेँ अशुद्ध मूर्ति सभक (पूजा) सँ परहेज करू आ झूठ-वाणी सँ परहेज करू।
يٰٓاَيُّهَا الرُّسُلُ كُلُوْا مِنَ الطَّيِّبٰتِ وَاعْمَلُوْا صَالِحًاۗ اِنِّيْ بِمَا تَعْمَلُوْنَ عَلِيْمٌ ۗ
yā ayyuhar-rusulu kulū minaṭ-ṭayyibāti wa‘malū ṣāliḥā(n), innī bimā ta‘malūna ‘alīm(un).
अल्लाह कहलनि, "हे दूत! नीक (भोजन) खाउ, आ नीक काज करू। सचमुच हम अहाँ सब जे करैत छी ताहि मे सर्वज्ञ छी।"