لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Чӑнах та, Аллах ӗненекенсене ырӑлӑх панӑ, мӗншӗн тесен (Аллах) вӗсем хушшинчен Элчӗ (Мухаммед) янӑ, вӑл вӗсене Хӑйӗн сӑввисене вуласа панӑ, вӗсен (чунӗсене) тасатнӑ, вӗсене кӗнеке (Коран) тата Ӑслӑлӑх (Сунна) вӗрентнӗ, унччен вӗсем йӑнӑшнӑ пулин те.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Вӗсем чӑнах та суя хыпар илтме юратаҫҫӗ, нумай харам (апат) ҫиеҫҫӗ. Енчен те вӗсем (еврейсем) сирӗн пата (Мухаммедран приговор ыйтма) пырсан, вӗсем хушшинче суд тӑвӑр е вӗсенчен пӑрӑнӑр, енчен те эсир вӗсенчен пӑрӑнӑр пулсан, вӗсем сире нимӗн чухлӗ те сиен кӳмӗҫ. Анчах та эсир (вӗсен ӗҫне) татса парӑр пулсан, тӗрӗс татса парӑр. Чӑнах та, Аллах тӳрӗ ҫынсене юратать.