لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Ысынлап та, Аллаһ мөьминдәргә рәхмәт бирҙе, сөнки (Аллаһ) улар араһынан Пәйғәмбәрҙе (Мөхәммәтте) ебәрҙе, Ул уларға Уның аяттарын уҡыны, уларҙы (йәндәрен) таҙартты, уларға Китап (Ҡөрьән) һәм Хикмәт (Сөннәт) өйрәтте, хатта быға тиклем улар асыҡтан-асыҡ аҙашыуҙа булһалар ҙа.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Улар ысынлап та ялған хәбәр ишетергә ярата, харам (ризыҡ) күп ашайҙар. Әгәр улар (йәһүдтәр) һиңә (Мөхәммәтте) хөкөм һорарға килһә, улар араһында хөкөм ит йәки уларҙан йөҙ борһаң, әгәр ҙә һин уларҙан йөҙ борһаң, улар һиңә әҙ генә зыян килтермәҫ. Әммә әгәр һеҙ хәл итһәгеҙ (улар эшен), тимәк, ғәҙел хәл итегеҙ. Ысынлап та, Аллаһ ғәҙел булғандарҙы ярата.