لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Tiɲɛ na, Ala ye nɛɛma di lanabagaw ma tuma min na (Ala) ye ciden (Muhamadu) ci u cɛma ka bɔ u yɛrɛ cɛma, k’a ka ayataw kalan u ye, k’u (niw) saniya, k’u kalan kitabu (alikurana) ni hakilitigiya (sunna) la, hali ni fɔlɔ, u tun be fili gwɛnin kɔnɔ.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
A ka di u ye kosɔbɛ ka ngalon kibaroya mɛn, u be haram (dumuni) caaman dumu. N’u (yahutuw) nana i fɛ (Muhamadu ka kiti ɲini), o tuma na, i ka kiti tigɛ u ni ɲɔgɔn cɛ walima i k’i yɛrɛ mabɔ u la, n’i y’i yɛrɛ mabɔ u la o tuma na, u tɛna foyi kɛ i la hali dɔɔni. Nka n’i ye desizɔn ta (u ka koo la), o tuma na, i ka desizɔn ta ni tilenninya ye. Tiɲɛ na, Ala be mɔgɔ tilenninw kanu.