لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
Ampa ara se Allah de adom ama agyidifoa no bere a (Allah) somaa Somafoa (Muhammad) bi baa won mu firii won mu, a okenkan Ne nkyekyem kyere won, tew won (akra) ho, na okyerekyere won Nwoma (Kur’aan) ne Nyansa (Sunnah) no, ewom se kan no, na wodi mfomsoo a eda adi pefee mu.
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
Wɔn ani gye ho ankasa sɛ wɔbɛte atoro nsɛm, wodi haram (aduan) pii. Sɛ wan (Yudafoɔ) ba wo nkyɛn (Muhammad sɛ ɔbɛbisa atemmuo) a, ɛnneɛ bu wɔn ntam atɛn anaa dane wo ho fi wɔn ho, na sɛ wodane wo ho firi wɔn ho a ɛnde wɔrempira wo ketewaa bi mpo. Nanso sɛ wusi (wɔn asɛm no) ho gyinae a, ɛnde si gyinae yiye. Ampa ara se, Allah do nkurafoa a wodi ateneneefoo no.