Abraza el Islam, haz clic aquí
Islam Al-Haq: Koran eta Hadith
(Benetako Islama)



Topic - Hukum pidana, jinayah Kejahatan membunuh Hukum membunuh Ancaman terhadap pembunuh
Verse Search Results :
Total Verses : 4
85
Q.S Al-Baqarah (2:85)

ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ

Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).

Orduan, zuek (Israelgo seme-alabak) zeuen buruak hil eta zuen talde bat etxeetatik kanporatu zenuten. Elkarri lagundu zenioten gaiztakerian eta etsaitasunean. Eta gatibu etorri baziren zuengana, erreskatea ordaindu zenien, kanporatzea debekatuta bazenuen ere. Liburuaren zati batean (Toran) sinesten al duzue eta zati batean ez? Orduan, zuen artean hori egiten dutenentzat ez dago saririk, mundu honetako bizitzan lotsagarria izan ezik, eta Piztuerako Egunean zigorrik larrienera itzuliko dira. Eta Allah ez da oharkabean zer egiten duzuen.


92
Q.S An-Nisa (4:92)

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا

wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).

Eta ez da egokia sinestun batek sinestun bat (beste bat) hiltzea, erruduna (nahi gabe) ez bada. Sinestun bat erruduna delako hiltzen duenak, (utzi) askatzen esklabo sinestuna eta (ordaindu) bere (hildako pertsonaren) familiari emandako erreskatea, (hildako pertsonaren familiak) ordainketa ukatzen ez badute behintzat. (Hiltzailea) zuen etsai den herri batekoa bada, nahiz eta sinestuna izan, (hiltzaileak) askatu ditzala bere zerbitzari sinestunak. Eta (hiltzailea) haien eta zuen artean ituna (bakea) dagoen herri batekoa bada, (hiltzaileak) ordaindu ditzala bere (hiltzailearen) familiari emandako erreskatea eta askatu ditzala bere zerbitzari sinestunak. (Bere esklaboa) aurkitzen ez duenak, (hiltzaileak) barau egin dezala bi hilabetez jarraian Allahren aurrean damutzeko. Eta Allah Guztiz Jakituna eta Guztiz Jakintsua da.


93
Q.S An-Nisa (4:93)

وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا

wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).

Eta sinestun bat nahita hiltzen duenak, saria Infernua izango du, non betiko biziko den. Ala haserre zegoen harekin, madarikatu egin zuen eta zigor handia prestatu zion.


32
Q.S Al-Ma'idah (5:32)

مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ

min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).

Horregatik, Israelgo seme-alabei agindu genien: norbait hiltzen duenak, beste bat hiltzeagatik edo lurraldean ustelkeria zabaltzeagatik ez mendeku gisa, gizateria osoa hil izan balu bezala da. Gizaki baten bizitza salbatzen duenak gizateria osoa salba izan balu bezala da. Egia esan, gure Mezularia froga argiekin etorri zitzaien. Baina askok, ondoren, bekatu egin zuten lurraldean.