ثُمَّ اَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تَقْتُلُوْنَ اَنْفُسَكُمْ وَتُخْرِجُوْنَ فَرِيْقًا مِّنْكُمْ مِّنْ دِيَارِهِمْۖ تَظٰهَرُوْنَ عَلَيْهِمْ بِالْاِثْمِ وَالْعُدْوَانِۗ وَاِنْ يَّأْتُوْكُمْ اُسٰرٰى تُفٰدُوْهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ اِخْرَاجُهُمْ ۗ اَفَتُؤْمِنُوْنَ بِبَعْضِ الْكِتٰبِ وَتَكْفُرُوْنَ بِبَعْضٍۚ فَمَا جَزَاۤءُ مَنْ يَّفْعَلُ ذٰلِكَ مِنْكُمْ اِلَّا خِزْيٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَيَوْمَ الْقِيٰمَةِ يُرَدُّوْنَ اِلٰٓى اَشَدِّ الْعَذَابِۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
Ṡumma antum hā'ulā'i taqtulūna anfusakum wa tukhrijūna farīqam minkum min diyārihim taẓāharūna ‘alaihim bil-iṡmi wal-‘udwān(i), wa iy ya'tūkum usārā tufādūhum wa huwa muḥarramun ‘alaikum ikhrājuhum, afa tu'minūna biba‘ḍil-kitābi wa takfurūna bi ba‘ḍ(in), famā jazā'u may yaf‘alu żālika minkum illā khizyun fil-ḥayātid-dun-yā, wa yaumal-qiyāmati yuraddūna ilā asyaddil-‘ażāb(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
דעמאָלט האָט איר (די קינדער פֿון ישׂראל) זיך געהרגעט און אַרויסגעטריבן אַ גרופּע פֿון אײַך פֿון זייערע היימען. איר האָט איינער דעם אַנדערן געהאָלפֿן אין שלעכטס און פֿײַנדשאַפֿט. און אויב זיי זענען געקומען צו אײַך ווי געפֿאַנגענע, האָט איר זיי אויסגעלייזט, כאָטש עס איז אײַך פֿאַרווערט געוואָרן זיי אַרויסצוטרייבן. גלויבט איר אין אַ טייל פֿונעם בוך (תּורה) און נישט גלויבט אין אַ טייל? דעמאָלט איז נישטאָ קיין באַלוינונג פֿאַר די צווישן אײַך וואָס טוען דאָס נאָר שאַנדע אין לעבן פֿון דער וועלט, און אין טאָג פֿון תחיית המתים וועלן זיי צוריקגעגעבן ווערן צו דער שטרענגסטער שטראָף. און אַלאַ איז נישט אומבאַוואוסטזיניק פֿון וואָס איר טוט.
وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ اَنْ يَّقْتُلَ مُؤْمِنًا اِلَّا خَطَـًٔا ۚ وَمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَـًٔا فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَّدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يَّصَّدَّقُوْا ۗ فَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۗوَاِنْ كَانَ مِنْ قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ اِلٰٓى اَهْلِهٖ وَتَحْرِيْرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۚ فَمَنْ لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِۖ تَوْبَةً مِّنَ اللّٰهِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
wa mā kāna limu'minin ay yaqtula mu'minan illā khaṭa'ā(n), wa man qatala mu'minan khaṭa'an fa taḥrīru raqabatim mu'minatiw wa diyatum musallamatun ilā ahlihī illā ay yaṣṣaddaqū, fa in kāna min qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun fa diyatum musallamatun ilā ahlihī wa taḥrīru raqabatim mu'minah(tin), famal lam yajid fa ṣiyāmu syahraini mutatābi‘aini taubatam minallāh(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
און עס איז נישט פּאַסיק פֿאַר אַ גלויביקן צו הרגענען אַ גלויביקן (אַנדערן), אַחוץ ווײַל ער איז שולדיק (אַקסאַדענטאַל). ווער עס הרגעט אַ גלויביקן ווײַל ער איז שולדיק (לאָז) באַפֿרײַען אַ גלויביקן שקלאַף און (צאָלן) די כופר וואָס ווערט געגעבן צו זײַן (געטייטטער מענטשנס) משפּחה, אַחוץ אויב זיי (די געטייטטע מענטשנס משפּחה) אָפּזאָגן זיך פֿון דער צאָלונג. אויב ער (דער דערמאָרדעטער) איז פֿון אַ פֿאָלק וואָס איז פֿײַנדלעך צו אײַך, כאָטש ער איז אַ גלויביקער, דאַן (לאָז דער מערדער) באַפֿרײַען זײַנע גלויביקע קנעכט. און אויב ער (דער דערמאָרדעטער) איז פֿון אַ פֿאָלק (כופרים) מיט וועמען עס איז אַ שלום־אָפּמאַך צווישן זיי און אײַך, דאַן (לאָז דער מערדער) צאָלן די כופר וואָס ווערט איבערגעגעבן צו זײַן (געטייטטער) משפּחה און באַפֿרײַען זײַנע גלויביקע קנעכט. ווער עס געפֿינט נישט (זײַן שקלאַף), זאָל ער (דער מערדער) פֿאַסטן צוויי חדשים נאָכאַנאַנד ווי תשובה צו אַלאַה. און אַלאַה איז אַל־וויסנדיק, אַל־קלוג.
وَمَنْ يَّقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاۤؤُهٗ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيْهَا وَغَضِبَ اللّٰهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهٗ وَاَعَدَّ لَهٗ عَذَابًا عَظِيْمًا
wa may yaqtul mu'minam muta‘ammidan fa jazā'uhū jahannamu khālidan fīhā wa gaḍiballāhu ‘alaihi wa la‘anahū wa a‘adda lahū ‘ażāban ‘aẓīmā(n).
און ווער עס הרגעט אַ גלויביקן מיט כוונה, וועט דער באַלוינונג זיין גיהנום, וואו ער וועט בלייבן אייביק. אַלאַה איז געווען בייז אויף אים, און האָט אים פארשאַלטן און צוגעגרייט אַ גרויסע שטראָף פֿאַר אים.
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
דעריבער האָבן מיר באַפוילן פֿאַר די קינדער פֿון ישׂראל, אַז ווער עס הרגעט אַ מענטש, נישט אַלס נקמה פֿאַר הרגענען אַן אַנדערן מענטש אָדער פֿאַר פֿאַראורזאַכן קאָרופּציע אין לאַנד, איז ווי ער וואָלט געהרגעט די גאַנצע מענטשהייט. ווער עס ראַטעוועט דאָס לעבן פֿון אַ מענטש, איז ווי ער וואָלט געראַטעוועט דאָס לעבן פֿון דער גאַנצער מענטשהייט. טאַקע, אונדזער שליח איז געקומען צו זיי מיט קלאָרע באַווײַזן. אָבער פֿילע פֿון זיי האָבן דערנאָך פֿאַרברענגען די עבירה אין לאַנד.