ثُمَّ بَعَثْنٰكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُوْنَ
Ṡumma ba‘aṡnākum mim ba‘di mautikum la‘allakum tasykurūn(a).
បន្ទាប់មក យើងបានប្រោសអ្នកឱ្យរស់ឡើងវិញ បន្ទាប់ពីការស្លាប់របស់អ្នក ដើម្បីឱ្យអ្នកនឹងដឹងគុណ។
۞ وَاِذِ اسْتَسْقٰى مُوْسٰى لِقَوْمِهٖ فَقُلْنَا اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۗ فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۗ كُلُوْا وَاشْرَبُوْا مِنْ رِّزْقِ اللّٰهِ وَلَا تَعْثَوْا فِى الْاَرْضِ مُفْسِدِيْنَ
wa iżistasqā mūsā liqaumihī faqulnaḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fanfajarat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, kulū wasyrabū mir rizqillāhi wa lā ta‘ṡau fil-arḍi mufsidīn(a).
ហើយ(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលមូសាបានសុំទឹកសម្រាប់ក្រុមរបស់គាត់ យើងបាននិយាយថា "ចូរវាយថ្មដោយដំបងរបស់អ្នក!" ដូច្នេះហើយ ប្រភពទឹកចំនួនដប់ពីរបានហូរចេញពីវា។ កុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗដឹងពីកន្លែងផឹករបស់វា។ ចូរពួកអ្នកបរិភោគ និងផឹកពីអាហារដែលអល់ឡោះបានប្រទានឱ្យ ហើយកុំធ្វើបាបនៅលើផែនដី។
۞ وَلَقَدْ جَاۤءَكُمْ مُّوْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ
wa laqad jā'akum mūsā bil-bayyināti ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).
ហើយជាការពិតណាស់ មូសាបាននាំមកជូនអ្នកនូវភស្តុតាងនៃសច្ចភាព បន្ទាប់មកអ្នកបានយករូបកូនគោជាយញ្ញបូជាបន្ទាប់ពីវា (ចាកចេញ) ហើយអ្នកក៏ក្លាយជាពួកអ្នកបំពាន។
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
ចូរអ្នកសួរកូនចៅអ៊ីស្រាអែលថា តើយើងបានប្រទានភស្តុតាងច្បាស់លាស់ប៉ុន្មានដល់ពួកគេ? អ្នកណាហើយដែលបានផ្លាស់ប្ដូរការអនុគ្រោះរបស់អល់ឡោះ បន្ទាប់ពី (ការអនុគ្រោះទាំងនោះ)បានមកដល់គេហើយ អល់ឡោះពិតជាមានទណ្ឌកម្មយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۖ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
បន្ទាប់មក (មូសា) បានបោះដំបងរបស់គាត់ ហើយភ្លាមៗនោះដំបងនោះក៏ក្លាយជាពស់ធំមួយ។
وَّنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
ហើយគាត់បានដកដៃរបស់គាត់ចេញ ភ្លាមៗនោះវាបានក្លាយជាពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) សម្រាប់អ្នកដែលបានឃើញវា។
۞ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَلْقِ عَصَاكَۚ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَۚ
wa auḥainā ilā mūsā an alqi ‘aṣāk(a), fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មូសាថា “ចូរបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ!” ភ្លាមៗនោះគាត់ក៏បានលេបយកការភូតកុហកទាំងអស់របស់ពួកគេ។
وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ
wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).
ហើយពួកគ្រូមន្តអាគមក៏ក្រាបចុះភ្លាមៗ ហើយក្រាបថ្វាយបង្គំខ្លួនឯង។
وَقَطَّعْنٰهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ اَسْبَاطًا اُمَمًاۗ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اِذِ اسْتَسْقٰىهُ قَوْمُهٗٓ اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْحَجَرَۚ فَانْۢبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًاۗ قَدْ عَلِمَ كُلُّ اُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْۗ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَاَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوٰىۗ كُلُوْا مِنْ طَيِّبٰتِ مَا رَزَقْنٰكُمْۗ وَمَا ظَلَمُوْنَا وَلٰكِنْ كَانُوْٓا اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhumuṡnatai ‘asyrata asbāṭan umamā(n), wa auḥainā ilā mūsā iżistasqāhu qaumuhū aniḍrib bi‘aṣākal-ḥajar(a), fambajasat minhuṡnatā ‘asyrata ‘ainā(n), qad ‘alima kullu unāsim masyrabahum, wa ẓallalnā ‘alaihimul-gamāma wa anzalnā ‘alaihimul-manna was-salwā, kulū min ṭayyibāti mā razaqnākum, wa mā ẓalamūnā wa lākin kānū anfusahum yaẓlimūn(a).
ហើយយើងបានបែងចែកពួកគេជាដប់ពីរកុលសម្ព័ន្ធ ដែលកុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗមានចំនួនច្រើន ហើយយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីដល់មូសា នៅពេលដែលក្រុមរបស់គាត់បានសុំទឹកពីគាត់ថា "ចូរវាយថ្មដោយដំបងរបស់អ្នក!" ដូច្នេះប្រភពទឹកដប់ពីរបានហូរចេញពីថ្មនោះ។ កុលសម្ព័ន្ធនីមួយៗស្គាល់កន្លែងផឹករបស់វា។ ហើយយើងបានគ្របដណ្ដប់ពួកគេដោយពពក ហើយយើងបានបញ្ជូនម៉ាន់ និងសាល់វ៉ាមកឱ្យពួកគេ។ (យើងបាននិយាយថា) "ចូរបរិភោគឱ្យបានល្អប្រសើរពីអាហារដែលយើងបានផ្ដល់ឱ្យអ្នក"។ ពួកគេមិនបានធ្វើបាបយើងទេ ប៉ុន្តែពួកគេជាអ្នកដែលតែងតែធ្វើបាបខ្លួនឯង។
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا مُوْسٰى بِاٰيٰتِنَا وَسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۙ
wa laqad arsalnā mūsā bi'āyātinā wa sulṭānim mubīn(in).
ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជូនមូសាជាមួយនឹងភស្តុតាង (អំណាច) និងភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់របស់យើង។
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا مُوْسٰى تِسْعَ اٰيٰتٍۢ بَيِّنٰتٍ فَسْـَٔلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اِذْ جَاۤءَهُمْ فَقَالَ لَهٗ فِرْعَوْنُ اِنِّيْ لَاَظُنُّكَ يٰمُوْسٰى مَسْحُوْرًا
wa laqad ātainā mūsā tis‘a āyātim bayyinātin fas'al banī isrā'īla iż jā'ahum fa qāla lahū fir‘aunu innī la'aẓunnuka yā mūsā masḥūrā(n).
ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានប្រទានឱ្យមូសានូវអព្ភូតហេតុចំនួនប្រាំបួនយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដូច្នេះ ចូរអ្នកសួរកូនចៅអ៊ីស្រាអែលថា នៅពេលដែលមូសាបានមកដល់ពួកគេ ហ្វៀរអោនបាននិយាយទៅកាន់គាត់ថាៈ ឱមូសា! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំពិតជាសង្ស័យថា អ្នកមានមន្តអាគម។
وَمَا تِلْكَ بِيَمِيْنِكَ يٰمُوْسٰى
wa mā tilka biyamīnika yā mūsā.
«ហើយតើមានអ្វីនៅក្នុងដៃស្តាំរបស់អ្នក ឱមូសា?»
قَالَ هِيَ عَصَايَۚ اَتَوَكَّؤُا عَلَيْهَا وَاَهُشُّ بِهَا عَلٰى غَنَمِيْ وَلِيَ فِيْهَا مَاٰرِبُ اُخْرٰى
qāla hiya ‘aṣāy(a), atwakka'u ‘alaihā wa ahusysyu bihā ‘alā ganamī wa liya fīhā ma'āribu ukhrā.
គាត់ (មូសា) បានមានប្រសាសន៍ថា “នេះជាដំបងរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងពឹងផ្អែកលើវា ហើយខ្ញុំប្រើវាសម្រាប់បកស្លឹកពពែរបស់ខ្ញុំ ហើយនៅមានអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនទៀតសម្រាប់ខ្ញុំ”។
قَالَ اَلْقِهَا يٰمُوْسٰى
qāla alqihā yā mūsā.
ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "ចូរបោះគាត់ចោលទៅ ឱមូសា!"
فَاَلْقٰىهَا فَاِذَا هِيَ حَيَّةٌ تَسْعٰى
fa alqāhā fa iżā hiya ḥayyatun tas‘ā.
បន្ទាប់មក (មូសា) បានបោះដំបងនោះ ហើយភ្លាមៗនោះវាក៏ក្លាយជាពស់ដែលវារយ៉ាងលឿន។
قَالَ خُذْهَا وَلَا تَخَفْۗ سَنُعِيْدُهَا سِيْرَتَهَا الْاُوْلٰى
qāla khużhā wa lā takhaf, sanu‘īduhā sīratahal-ūlā.
ទ្រង់ (អល់ឡោះ) បានមានបន្ទូលថា "ចូរកាន់គាត់ ហើយកុំខ្លាចអី យើងនឹងនាំគាត់ត្រឡប់ទៅសភាពដើមវិញ"។
وَاضْمُمْ يَدَكَ اِلٰى جَنَاحِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ اٰيَةً اُخْرٰىۙ
waḍmum yadaka ilā janāḥika takhruj baiḍā'a min gairi sū'in āyatan ukhrā.
ហើយដាក់ដៃរបស់អ្នកនៅក្រោមក្លៀករបស់អ្នក វានឹងចេញមកពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) ដោយគ្មានពិការភាពណាមួយឡើយ ដូចជាអព្ភូតហេតុមួយទៀត
وَاَلْقِ مَا فِيْ يَمِيْنِكَ تَلْقَفْ مَا صَنَعُوْاۗ اِنَّمَا صَنَعُوْا كَيْدُ سٰحِرٍۗ وَلَا يُفْلِحُ السَّاحِرُ حَيْثُ اَتٰى
wa alqi mā fī yamīnika talqaf mā ṣana‘ū, innamā ṣana‘ū kaidu sāḥir(in), wa lā yufliḥus-sāḥiru ḥaiṡu atā.
ហើយចូរអ្នកបោះអ្វីដែលនៅក្នុងដៃស្តាំរបស់អ្នក វានឹងលេបយកអ្វីដែលពួកគេបង្កើត។ អ្វីដែលពួកគេបង្កើតគឺគ្រាន់តែជាល្បិចវេទមន្តប៉ុណ្ណោះ។ ហើយអ្នកលេងមន្តអាគមនឹងមិនឈ្នះឡើយ ទោះបីជាគាត់មកពីណាក៏ដោយ។
وَلَقَدْ اَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنْ اَسْرِ بِعِبَادِيْ فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيْقًا فِى الْبَحْرِ يَبَسًاۙ لَّا تَخٰفُ دَرَكًا وَّلَا تَخْشٰى
wa laqad auḥainā ilā mūsā an asri bi‘ibādī faḍrib lahum ṭarīqan fil-baḥri yabasā(n), lā takhāfu darakaw wa lā takhsyā.
ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មូសាថាៈ ចូរអ្នកទៅជាមួយអ្នកបម្រើរបស់យើង (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) នៅពេលយប់ ហើយចូរអ្នកធ្វើផ្លូវស្ងួតមួយនៅក្នុងសមុទ្រសម្រាប់ពួកគេ (អ្នក) មិនចាំបាច់ខ្លាចត្រូវគេតាមទាន់ ហើយក៏មិនចាំបាច់បារម្ភ (ពីការលង់ទឹក) ដែរ។
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَا نُوْحًا اِلٰى قَوْمِهٖ فَقَالَ يٰقَوْمِ اعْبُدُوا اللّٰهَ مَا لَكُمْ مِّنْ اِلٰهٍ غَيْرُهٗۗ اَفَلَا تَتَّقُوْنَ
wa laqad arsalnā nūḥan ilā qaumihī fa qāla yā qaumi‘budullāha mā lakum min ilāhin gairuh(ū), afalā tattaqūn(a).
ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានចាត់ណូហ៍ទៅកាន់ក្រុមមនុស្សរបស់គាត់ រួចគាត់បាននិយាយថាៈ ឱក្រុមមនុស្សរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពបូជាអល់ឡោះចុះ ព្រោះគ្មានព្រះណាដែលពួកអ្នកគោរពបូជាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ដូច្នេះ ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកមិនគោរពកោតខ្លាចទ្រង់?
فَاِذَا اسْتَوَيْتَ اَنْتَ وَمَنْ مَّعَكَ عَلَى الْفُلْكِ فَقُلِ الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ نَجّٰىنَا مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fa iżastawaita anta wa mam ma‘aka ‘alal-fulki fa qulil-ḥamdu lillāhil-lażī najjānā minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
ហើយនៅពេលដែលអ្នក និងអ្នកដែលអ្នកនៅជាមួយអ្នកនៅលើកប៉ាល់នោះ ចូរអ្នកពោលថាៈ សូមសរសើរដល់អល់ឡោះ ដែលបានសង្គ្រោះយើងពីពួកអ្នកបំពាន។
قَالَ اَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِيْنٍ
qāla awalau ji'tuka bisyai'im mubīn(in).
គាត់(មូសា)បានមានប្រសាសន៍ថាៈ តើអ្នកនឹងធ្វើដូច្នោះដែរឬទេ ទោះបីជាខ្ញុំបានបង្ហាញអ្នកនូវអ្វីដែលពិតប្រាកដក៏ដោយ?
فَاَلْقٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِيْنٌ ۚ
fa alqā ‘aṣāhu fa iżā hiya ṡu‘bānum mubīn(un).
ដូច្នេះគាត់ (ម៉ូសេ) បានបោះដំបងរបស់គាត់ ភ្លាមៗនោះដំបងនោះបានក្លាយជាពស់ធំមួយពិតប្រាកដ។
وَنَزَعَ يَدَهٗ فَاِذَا هِيَ بَيْضَاۤءُ لِلنّٰظِرِيْنَ ࣖ
wa naza‘a yadahū fa iżā hiya baiḍā'u lin-nāẓirīn(a).
ហើយគាត់បានដកដៃរបស់គាត់ចេញ (ពីក្នុងសម្លៀកបំពាក់របស់គាត់) ភ្លាមៗនោះវាក៏ក្លាយជាពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) សម្រាប់អ្នកដែលបានឃើញវា។
فَاَلْقٰى مُوْسٰى عَصَاهُ فَاِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُوْنَ ۚ
fa alqā mūsā ‘aṣāhu fa iżā hiya talqafu mā ya'fikūn(a).
បន្ទាប់មក មូសាបានបោះដំបងរបស់គាត់ចុះ ហើយភ្លាមៗនោះគាត់បានលេបរបស់ក្លែងក្លាយដែលពួកគេបានបង្កើត។
فَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰٓى اَنِ اضْرِبْ بِّعَصَاكَ الْبَحْرَۗ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيْمِ ۚ
fa auḥainā ilā mūsā aniḍrib bi‘aṣākal-baḥr(a), fanfalaqa fa kāna kullu firqin kaṭ-ṭaudil ‘aẓīm(i).
បន្ទាប់មកយើងបានផ្ដល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មូសាថា "ចូរវាយសមុទ្រដោយដំបងរបស់អ្នក"។ ដូច្នេះសមុទ្រក៏បានបែកចេញ ហើយផ្នែកនីមួយៗប្រៀបដូចជាភ្នំដ៏ធំមួយ។
وَاَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰى لَا تَخَفْۗ اِنِّيْ لَا يَخَافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُوْنَ ۖ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā lā takhaf, innī lā yakhāfu ladayyal-mursalūn(a).
ហើយបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ! (ចូរបោះដំបងនោះចុះ) ដូច្នេះ នៅពេលដែលមូសាបានឃើញវាកំពុងធ្វើចលនាដូចពស់យ៉ាងលឿន គាត់ក៏រត់ ហើយបែរក្រោយដោយមិនងាកក្រោយឡើយ។ ចូរកុំខ្លាចអី ពិតប្រាកដណាស់ នៅចំពោះមុខយើង ពួកអ្នកនាំសារគ្មានអ្វីដែលត្រូវខ្លាចឡើយ។
وَاَدْخِلْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍۙ فِيْ تِسْعِ اٰيٰتٍ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهٖۚ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
wa adkhil yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), fī tis‘i āyātin ilā fir‘auna wa qaumih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ហើយចូរអ្នកដាក់ដៃរបស់អ្នកចូលទៅក្នុងកអាវរបស់អ្នក វានឹងចេញមកពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) ដោយគ្មានពិការភាពអ្វីឡើយ។ (អព្ភូតហេតុទាំងពីរនេះ) រួមមានអព្ភូតហេតុប្រាំបួនប្រភេទ (ដែលនឹងត្រូវបានពន្យល់) ដល់ហ្វៀរអោន និងប្រជាជនរបស់គាត់។ ពួកគេពិតជាមនុស្សអាក្រក់មែន។
وَاَنْ اَلْقِ عَصَاكَ ۗفَلَمَّا رَاٰهَا تَهْتَزُّ كَاَنَّهَا جَاۤنٌّ وَّلّٰى مُدْبِرًا وَّلَمْ يُعَقِّبْۗ يٰمُوْسٰىٓ اَقْبِلْ وَلَا تَخَفْۗ اِنَّكَ مِنَ الْاٰمِنِيْنَ
wa alqi ‘aṣāk(a), falammā ra'āhā tahtazzu ka'annahā jānnuw wallā mudbiraw wa lam yu‘aqqib, yā mūsā aqbil wa lā takhaf, innaka minal-āminīn(a).
ហើយចូរបោះដំបងរបស់អ្នកចុះ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ (មូសា) បានឃើញគាត់កំពុងធ្វើចលនាដូចពស់ (រហ័សរហួន) គាត់ក៏រត់ត្រឡប់មកវិញដោយមិនងាកក្រោយឡើយ (អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា) “ឱមូសា! ចូរមកទីនេះ ហើយកុំខ្លាចអី។ ពិតណាស់ អ្នកគឺជាមនុស្សដែលមានសុវត្ថិភាព។
اُسْلُكْ يَدَكَ فِيْ جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاۤءَ مِنْ غَيْرِ سُوْۤءٍ ۖوَّاضْمُمْ اِلَيْكَ جَنَاحَكَ مِنَ الرَّهْبِ فَذٰنِكَ بُرْهَانٰنِ مِنْ رَّبِّكَ اِلٰى فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهٖۗ اِنَّهُمْ كَانُوْا قَوْمًا فٰسِقِيْنَ
usluk yadaka fī jaibika takhruj baiḍā'a min gairi sū'(in), waḍmum ilaika janāḥaka minar-rahbi fażānika burhānāni mir rabbika ilā fir‘auna wa mala'ih(ī), innahum kānū qauman fāsiqīn(a).
ចូរអ្នកដាក់ដៃរបស់អ្នកចូលទៅក្នុងកអាវរបស់អ្នក វានឹងចេញមកពណ៌ស (ភ្លឺចែងចាំង) ដោយគ្មានពិការភាពអ្វីឡើយ ហើយចូរអ្នកដាក់ដៃរបស់អ្នកទៅលើទ្រូងរបស់អ្នក ប្រសិនបើអ្នកខ្លាច។ ទាំងនេះគឺជាអព្ភូតហេតុពីរពីព្រះអម្ចាស់របស់អ្នក (ដែលអ្នកនឹងបង្ហាញ) ដល់ហ្វៀរអោន និងមន្ត្រីរបស់គាត់។ ពិតណាស់ ពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់។
قُلِ اللّٰهُمَّ فَاطِرَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ عٰلِمَ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ اَنْتَ تَحْكُمُ بَيْنَ عِبَادِكَ فِيْ مَا كَانُوْا فِيْهِ يَخْتَلِفُوْنَ
qulillāhumma fāṭiras-samāwāti wal-arḍi ‘ālimal-gaibi wasy-syahādati anta taḥkumu baina ‘ibādika fīmā kānū fīhi yakhtalifūn(a).
ចូរអ្នកពោលថាៈ ឱអល់ឡោះ ជាព្រះដែលបង្កើតមេឃនិងដី ដែលទ្រង់ជ្រាបនូវអ្វីដែលមើលមិនឃើញ និងអ្វីដែលពិត គឺទ្រង់ទេដែលសម្រេចរវាងអ្នកបម្រើរបស់ទ្រង់ អំពីអ្វីដែលពួកគេតែងតែឈ្លោះប្រកែកគ្នាអំពី។
وَّاَنْ لَّا تَعْلُوْا عَلَى اللّٰهِ ۚاِنِّيْٓ اٰتِيْكُمْ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍۚ
wa al lā ta‘lū ‘alallāh(i), innī ātīkum bisulṭānim mubīn(in).
ហើយកុំមានមោទនភាពចំពោះអល់ឡោះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំមករកអ្នកជាមួយនឹងភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់។
وَاٰتَيْنٰهُمْ مِّنَ الْاٰيٰتِ مَا فِيْهِ بَلٰۤـؤٌا مُّبِيْنٌ
wa ātaināhum minal-āyāti mā fīhi balā'um mubīn(un).
ហើយយើងបានប្រទានឱ្យពួកគេនូវក្នុងចំណោមសញ្ញានានា (នៃភាពអស្ចារ្យរបស់យើង) នូវអ្វីមួយដែលមានពរជ័យពិតប្រាកដនៅក្នុងនោះ។
وَفِيْ مُوْسٰىٓ اِذْ اَرْسَلْنٰهُ اِلٰى فِرْعَوْنَ بِسُلْطٰنٍ مُّبِيْنٍ
wa fī mūsā iż arsalnāhu ilā fir‘auna bisulṭānim mubīn(in).
ហើយនៅក្នុងមូសា (មានសញ្ញានៃឫទ្ធានុភាពរបស់អល់ឡោះ) នៅពេលដែលយើងបានបញ្ជូនគាត់ទៅកាន់ហ្វៀរអោនជាមួយនឹងអព្ភូតហេតុពិតប្រាកដ។
فَاَرٰىهُ الْاٰيَةَ الْكُبْرٰىۖ
fa arāhul-āyatal-kubrā.
បន្ទាប់មក (មូសា) បានបង្ហាញគាត់នូវអព្ភូតហេតុដ៏អស្ចារ្យមួយ។