رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
اي منهنجا رب، بيشڪ مون پنهنجي اولاد مان ڪجهه کي اهڙي وادي ۾ رکيو آهي جتي تنهنجي (بيت الله) جي گهر جي ويجهو ڪو به فصل نه آهي، جيڪو عزت وارو آهي، اي منهنجا رب (يعني) ته جيئن اهي نماز پڙهي سگهن، تنهن ڪري ڪجهه ماڻهن جي دلين کي انهن ڏانهن مائل ڪر ۽ انهن کي ميون مان رزق ڏي، اميد ته اهي شڪرگذار ٿيندا.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
پوءِ اسان کيس هڪ تمام صابر ٻار (اسماعيل) جي خوشخبري ڏني.