رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
ای ربه، ما په رښتیا سره خپل ځینې اولادونه په داسې دره کې ځای پر ځای کړي دي چې ستا (بیت الله) د کور سره نږدې فصلونه نشته، هغه څوک چې درناوی کیږي، ای ربه (یعنې) ترڅو دوی لمونځ وکړي، نو د ځینو خلکو زړونه د دوی په لور مایل کړه او دوی ته د میوو څخه روزي ورکړه، هیله ده چې دوی به شکر وباسي.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
نو موږ هغه ته د ډېر صبرناک ماشوم (اسماعیل) زېری ورکړ.