رَبَّنَآ اِنِّيْٓ اَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِيْ بِوَادٍ غَيْرِ ذِيْ زَرْعٍ عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِۙ رَبَّنَا لِيُقِيْمُوا الصَّلٰوةَ فَاجْعَلْ اَفْـِٕدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِيْٓ اِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُمْ مِّنَ الثَّمَرٰتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُوْنَ
rabbanā innī askantu min żurriyyatī biwādin gairi żī zar‘in ‘inda baitikal-muḥarram(i), rabbanā liyuqīmuṣ-ṣalāta faj‘al af'idatam minan-nāsi tahwī ilaihim warzuqhum minaṡ-ṡamarāti la‘allahum yasykurūn(a).
پروردگارا، به راستی که من بعضی از نوادگانم را در دره‌ای قرار داده‌ام که در نزدیکی خانه تو (بیت‌الله) که هیچ محصولی وجود ندارد که مورد احترام است یا پروردگارا (یعنی) تا بتوانند نماز بخوانند، پس دل بعضی از مردم را به سوی آن‌ها متمایل کن و از میوه‌ها به آنان رزق بده، به امید شکر‌گزاری‌شان.
فَبَشَّرْنٰهُ بِغُلٰمٍ حَلِيْمٍ
fa basysyarnāhu bigulāmin ḥalīm(in).
پس ما به او مژده (تولد) یک طفل بسیار صبور (اسماعیل) را دادیم.