اِنَّآ اَرْسَلْنٰكَ بِالْحَقِّ بَشِيْرًا وَّنَذِيْرًاۙ وَّلَا تُسْـَٔلُ عَنْ اَصْحٰبِ الْجَحِيْمِ

innā arsalnāka bil-ḥaqqi basyīraw wa nażīrā(n), wa lā tus'alu ‘an aṣḥābil-jaḥīm(i).

Ысынлап та, Беҙ һине (Мөхәммәтте) хәҡиҡәт менән, һөйөнөслө хәбәр еткереүсе һәм киҫәтеүсе итеп ебәрҙек. Йәһәннәм халҡы хаҡында һеҙҙән һорау бирелмәҫ.

۞ لَيْسَ عَلَيْكَ هُدٰىهُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ فَلِاَنْفُسِكُمْ ۗوَمَا تُنْفِقُوْنَ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ وَجْهِ اللّٰهِ ۗوَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ خَيْرٍ يُّوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ

laisa ‘alaika hudāhum wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa mā tunfiqū min khairin fa li'anfusikum, wa mā tunfiqūna illabtigā'a wajhillāh(i), wa mā tunfiqū min khairiy yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).

Уларҙы тура юлға күндереү һинең (Мөхәммәттең) бурысы түгел, ә Үҙе теләгән кешене тура юлға күндереүсе Аллаһтыр. Ниндәй генә байлыҡ бирһәң дә, үҙең өсөн. Аллаһ ризалығын эҙләмәһәгеҙ, инфаҡ бирмәгеҙ. Һәм ниндәй генә байлыҡ һалһағыҙ ҙа, һис шикһеҙ, һеҙгә (сауап) тулыһынса биреләсәк һәм һеҙгә золом (зыян) килтерелмәйәсәк.

فَاِنْ حَاۤجُّوْكَ فَقُلْ اَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّٰهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ ۗوَقُلْ لِّلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ وَالْاُمِّيّٖنَ ءَاَسْلَمْتُمْ ۗ فَاِنْ اَسْلَمُوْا فَقَدِ اهْتَدَوْا ۚ وَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ ۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِالْعِبَادِ ࣖ

fa'in ḥājjūka fa qul aslamtu wajhiya lillāhi wa manittaba‘an(i), wa qul lil-lażīna ūtul-kitāba wal-ummiyyīna a'aslamtum, fa'in aslamū faqadihtadau, wa in tawallau fa'innamā ‘alaikal-balāg(u), wallāhu baṣīrum bil-‘ibād(i).

Әгәр ҙә улар һинең менән бәхәсләшһә, әйт: «Мин Аллаһҡа буйһонам һәм миңә эйәргәндәр ҙә буйһонам». Китап бирелгәндәргә һәм уҡый-яҙа белмәгәндәргә: «Һеҙ Ислам динен ҡабул иттегеҙме?» Ислам динен ҡабул итһәләр, тимәк, тура юл алдылар, әгәр ҙә йөҙ сөйөрһәләр, тимәк, һеҙҙең бурысығыҙ уны еткереү генә. Аллаһ Үҙенең ҡолдарын күреп тора.

مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ

may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).

Кем Рәсүлгә (Мөхәммәткә) буйһонһа, ул Аллаһҡа буйһонған була. Кем (ул буйһоноуҙан) йөҙ сөйөрһә, Беҙ һине (Мөхәммәтте) уларға һаҡсы итеп ебәрмәнек.

۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ

yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).

Эй, Рәсүл! Раббың һиңә иңдергәнде еткер. Әгәр һеҙ эшләмәйһегеҙ (һеҙгә нимә эшләргә ҡушылған) тимәк, һеҙ Уның хәбәрен еткермәйһегеҙ. Һәм Аллаһ һеҙҙе кешелектән (зыяндан) һаҡлай. Ысынлап та, Аллаһ кафырҙарҙы тура юлға күндермәй.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَ وَاحْذَرُوْا ۚفَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūla waḥżarū, fa in tawallaitum fa‘lamū annamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Аллаһҡа итәғәт итегеҙ, Пәйғәмбәргә буйһоноп, һаҡ булығыҙ. Әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, белегеҙ: Рәсүлебеҙҙең бурысы (хәбәрҙе) асыҡ итеп еткереү генә ине.

مَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاللّٰهُ يَعْلَمُ مَا تُبْدُوْنَ وَمَا تَكْتُمُوْنَ

mā ‘alar-rasūli illal-balāg(u),wallāhu ya‘lamu mā tubdūna wa mā taktumūn(a).

Рәсүлдең бурысы (Аллаһтың ризалығын) еткереүҙән башҡа бер нәмә лә түгел, ә Аллаһ һеҙҙең асыҡлағанығыҙҙы һәм йәшергәнегеҙҙе белә.

وَلَا تَطْرُدِ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ ۗمَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِمْ مِّنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُوْنَ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ

wa lā taṭrudil-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhah(ū), mā ‘alaika min ḥisābihim min syai'iw wa mā min ḥisābika ‘alaihim min syai'in fa taṭrudahum fa takūna minaẓ-ẓālimīn(a).

Иртән һәм кисен Раббыһына доға ҡылғандарҙы ҡыума, улар Уның ризалығына өмөт итә. Һеҙ улар ҡылған ғәмәлдәр өсөн әҙ генә яуаплылыҡты үҙ өҫтөгөҙгә алмайһығыҙ, улар ҙа һеҙҙең ҡылған ғәмәлдәрегеҙ өсөн әҙ генә лә яуаплылыҡ йөкмәтмәй, шуға күрә һеҙ уларҙы ҡыуып сығарырға (хоҡуҡлыһығыҙ), һеҙ ҙә залимдар иҫәбенә инәһегеҙ.

وَكَذَّبَ بِهٖ قَوْمُكَ وَهُوَ الْحَقُّۗ قُلْ لَّسْتُ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍ ۗ

wa każżaba bihī qaumuka wa huwal-ḥaqq(u), qul lastu ‘alaikum biwakīl(in).

Һинең халҡың, ул (ғазап) хаҡ булһа ла, уны (ғазапты) инҡар итә. (Мөхәммәткә): «Мин һеҙҙең өҫтөгөҙҙә етәкселек итмәйем», — тип әйт.

وَمَا عَلَى الَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَ مِنْ حِسَابِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ وَّلٰكِنْ ذِكْرٰى لَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ

wa mā ‘alal-lażīna yattaqūna min ḥisābihim min syai'iw wa lākin żikrā la‘allahum yattaqūn(a).

Тәҡүәлеләр үҙҙәренең (гонаһтары) өсөн әҙ генә лә яуаплылыҡ йөкмәтмәй; әммә (бурыслы) уларҙы иҫкә төшөрөргә (шулай уҡ) тәҡүә булырға.

اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ هَدَى اللّٰهُ فَبِهُدٰىهُمُ اقْتَدِهْۗ قُلْ لَّآ اَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ اَجْرًاۗ اِنْ هُوَ اِلَّا ذِكْرٰى لِلْعٰلَمِيْنَ ࣖ

ulā'ikal-lażīna hadallāhu fa bihudāūhumuqtadih, qul lā as'alukum ‘alaihi ajrā(n), in huwa illā żikrā lil-‘ālamīn(a).

Тап улар (пәйғәмбәрҙәр) Аллаһ тарафынан тура юлға баҫҡандар, шуға күрә уларҙың тура юлына эйәрегеҙ. Әйт (Мөхәммәткә): «Мин һеҙҙән (Ҡөрьән) еткергәнегеҙ өсөн бер нәмә лә һорамайым». Ҡөрьән бөтә донъяла (бөтә кешеләргә) иҫкәртеүҙән башҡа нәмә түгел.

قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Ысынлап та, һинең Раббыңдан асыҡ дәлилдәр килде. Кем (хәҡиҡәтте) күрһә, ул саҡта (файҙа) үҙе өсөн; ә кем һуҡыр булһа (хәҡиҡәтте күрмәй), шул саҡта ул юғалтыуға дусар булыр. Ә мин (Мөхәммәт) (һеҙҙең) һаҡсы түгел.

وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَآ اَشْرَكُوْاۗ وَمَا جَعَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًاۚ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wa lau syā'allāhu mā asyrakū, wa mā ja‘alnā ‘alaihim ḥafīẓā(n), wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Алла теләһә, улар (Уға) тиңдәш тотмаҫ ине. Беҙ һине уларҙың һаҡсыһы итмәнек; ә һин уларҙың һаҡсыһы түгелһең.

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنْصَحُ لَكُمْ وَاَعْلَمُ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا تَعْلَمُوْنَ

uballigukum risālāti rabbī wa anṣaḥu lakum wa a‘lamu minallāhi mā lā ta‘lamūn(a).

Мин һеҙгә Раббымдың хәбәрен еткерәм, һеҙгә кәңәш бирәм һәм һеҙ белмәгәндәрҙе Аллаһтан беләм».

اَوَعَجِبْتُمْ اَنْ جَاۤءَكُمْ ذِكْرٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَلٰى رَجُلٍ مِّنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَلِتَتَّقُوْا وَلَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَ

awa‘ajibtum an jā'akum żikrum mir rabbikum ‘alā rajulim minkum liyunżirakum wa litattaqū wa la‘allakum turḥamūn(a).

Һеҙҙе киҫәтеү өсөн һәм һеҙ тәҡүәле булыу өсөн, мәрхәмәтле булыу өсөн, үҙ арағыҙҙан бер кеше аша Раббығыҙҙан киҫәтеү килеүенә аптырайһығыҙмы?

اُبَلِّغُكُمْ رِسٰلٰتِ رَبِّيْ وَاَنَا۠ لَكُمْ نَاصِحٌ اَمِيْنٌ

uballigukum risālāti rabbī wa ana lakum nāṣiḥun amīn(un).

Мин һеҙгә Раббымдың хәбәрен еткерәм һәм һеҙгә ышаныслы кәңәштәр бирәм.

فَتَوَلّٰى عَنْهُمْ وَقَالَ يٰقَوْمِ لَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّيْ وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلٰكِنْ لَّا تُحِبُّوْنَ النّٰصِحِيْنَ

fa tawallā ‘anhum wa qāla yā qaumi laqad ablagtukum risālata rabbī wa naṣaḥtu lakum wa lākil lā tuḥibbūnan-nāṣiḥīn(a).

Шунан һуң ул (Салих) уларҙан китте: «Эй, халҡым, мин һеҙгә Раббымдың хәбәрен еткерҙем һәм һеҙгә өгөт бирҙем, әммә һеҙ кәңәш биргән кешеләрҙе яратмайһығыҙ», — тине.

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُوْنَ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ وَلَوْ كَانُوْا لَا يَعْقِلُوْنَ

wa minhum may yastami‘ūna ilaik(a), afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma wa lau kānū lā ya‘qilūn(a).

Һәм улар араһында һине тыңлаусылар ҙа бар. Әммә һин һаңғырауҙарҙы, улар аңламаһа ла, ишеттерә алаһыңмы?

وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّنْظُرُ اِلَيْكَۗ اَفَاَنْتَ تَهْدِى الْعُمْيَ وَلَوْ كَانُوْا لَا يُبْصِرُوْنَ

wa minhum may yanẓuru ilaik(a), afa anta tahdil-‘umya wa lau kānū lā yubṣirūn(a).

Һәм улар араһында һине күреүселәр ҙә бар. Ә һин һуҡырҙарҙы, улар күрмәһә лә, тура юлға баҫтыра алырһыңмы?

وَلَوْ شَاۤءَ رَبُّكَ لَاٰمَنَ مَنْ فِى الْاَرْضِ كُلُّهُمْ جَمِيْعًاۗ اَفَاَنْتَ تُكْرِهُ النَّاسَ حَتّٰى يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

wa lau syā'a rabbuka la'āmana man fil-arḍi kulluhum jamī‘ā(n), afa anta tukrihun-nāsa ḥattā yakūnū mu'minīn(a).

Раббың ихтыяр итһә, Ер йөҙөндәге бөтә кешеләр иман килтерер ине. Әммә һеҙ кешеләрҙе иман килтерһен өсөн көсләп (теләйһегеҙме)?

قُلْ يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖ ۚوَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِوَكِيْلٍۗ

qul yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumul-ḥaqqu mir rabbikum, fa manihtadā fa innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biwakīl(in).

Әйт (Мөхәммәткә): «Эй, кешеләр! Һеҙгә Раббығыҙҙан хәҡиҡәт (Ҡөрьән) килде, шуға күрә кем дә кем тура юлды ала, ул ысынында үҙенеке өсөн (яҡшылыҡ).

فَلَعَلَّكَ تَارِكٌۢ بَعْضَ مَا يُوْحٰىٓ اِلَيْكَ وَضَاۤىِٕقٌۢ بِهٖ صَدْرُكَ اَنْ يَّقُوْلُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ كَنْزٌ اَوْ جَاۤءَ مَعَهٗ مَلَكٌ ۗ اِنَّمَآ اَنْتَ نَذِيْرٌ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ وَّكِيْلٌ ۗ

fa la‘allaka tārikum ba‘ḍa mā yūḥā ilaika wa ḍā'ikum bihī ṣadruka ay yaqūlū lau lā unzila ‘alaihi kanzun au jā'a ma‘ahū malak(un), innamā anta nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in wakīl(un).

Тимәк, һин (Мөхәммәт) һиңә индерелгән нәмәләрҙең ҡайһы берҙәрен ташларға теләйһең һәм шуның арҡаһында күкрәгең ҡыҫыла, сөнки улар: «Ниңә уға хазина (байлыҡ) төшөрөлмәне йәки уның менән бергә фәрештә килмәне?» Ысынлап та, һин бары тик киҫәтеүсе һәм Аллаһ һәр нәмәне һаҡлаусы.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقَدْ اَبْلَغْتُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖٓ اِلَيْكُمْ ۗوَيَسْتَخْلِفُ رَبِّيْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۗ وَلَا تَضُرُّوْنَهٗ شَيْـًٔا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ حَفِيْظٌ

fa in tawallau faqad ablagtukum mā ursiltu bihī ilaikum, wa yastakhlifu rabbī qauman gairakum, wa lā taḍurrūnahū syai'ā(n), inna rabbī ‘alā kulli syai'in ḥafīẓ(un).

Шуға күрә, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынлап та, мин һеҙгә илсе булараҡ, һеҙгә бурысымды еткерҙем. Раббым һеҙҙе икенсе халыҡҡа алмаштырыр, ә һеҙ Уға һис бер зыян килтерә алмаҫһығыҙ. Ысынлап та, минең Раббым – бөтә нәмәне тәьмин итеүсе».

بَقِيَّتُ اللّٰهِ خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ ەۚ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ

baqiyyatullāhi khairul lakum in kuntum mu'minīn(a), wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).

Әгәр иман килтергән булһағыҙ, Аллаһтың (хәләл) ҡалдығы һеҙҙең өсөн хәйерлерәк. Һәм мин һеҙҙең өҫтөгөҙҙә һаҡсы түгел».

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْلَآ اُنْزِلَ عَلَيْهِ اٰيَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُنْذِرٌ وَّلِكُلِّ قَوْمٍ هَادٍ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lau lā unzila ‘alaihi āyatum mir rabbih(ī), innamā anta munżiruw wa likulli qaumin hād(in).

Һәм кафырҙар: «Ни өсөн уға (Мөхәммәткә) Раббыһынан бер мөғжизә (мөғжизә) индерелмәне?» Ысынлап та, һин бары тик киҫәтеүсе генә; һәм һәр халыҡ өсөн тура юл күрһәтеүсе бар.

وَاِنْ مَّا نُرِيَنَّكَ بَعْضَ الَّذِيْ نَعِدُهُمْ اَوْ نَتَوَفَّيَنَّكَ فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ وَعَلَيْنَا الْحِسَابُ

wa immā nuriyannaka ba‘ḍal-lażī na‘iduhum au natawaffayannaka fa innamā ‘alaikal-balāgu wa ‘alainal-ḥisāb(u).

Әгәр ҙә Беҙ һиңә (Мөхәммәткә) уларға ҡурҡытҡан ғазаптарҙың бер өлөшөн күрһәтһәк йәки һине үлтерһәк, ысынлап та, һинең бурысың — уны еткереү генә, һәм Беҙ уларҙың ғәмәлдәрен иҫәпкә алабыҙ.

فَاصْدَعْ بِمَا تُؤْمَرُ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ

faṣda‘ bimā tu'maru wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).

Шуға күрә (Мөхәммәткә) бойоролған һәр нәмәне (һеҙгә) асыҡтан-асыҡ еткерегеҙ һәм мөшриктәрҙән йөҙ сөйөрөгөҙ.

وَقَالَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا لَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا عَبَدْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ نَّحْنُ وَلَآ اٰبَاۤؤُنَا وَلَا حَرَّمْنَا مِنْ دُوْنِهٖ مِنْ شَيْءٍ ۗ كَذٰلِكَ فَعَلَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِهِمْ ۚفَهَلْ عَلَى الرُّسُلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa qālal-lażīna asyrakū lau syā'allāhu mā ‘abadnā min dūnihī min syai'in naḥnu wa lā ābā'unā wa lā ḥarramnā min dūnihī min syai'(in), każālika fa‘alal-lażīna min qablihim, fahal ‘alar-rusuli illal-balāgul-mubīn(u).

Ә мөшриктәр: «Әгәр Аллаһ теләһә, беҙ Унан башҡа бер нәмәгә лә табынмаҫ инек, үҙебеҙ ҙә, ата-бабаларыбыҙ ҙа, Уның рөхсәтенән башҡа бер нәмәне лә тыймаҫ инек», — тинеләр. Уларҙан алда йәшәгән кешеләр шулай эшләгән. Илселәрҙең бурысы тик (Алланың хәбәрен) асыҡ итеп еткерергә түгелме?

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

fa in tawallau fa innamā ‘alaikal-balāgul-mubīn(u).

Шулай булғас, әгәр улар йөҙ сөйөрһә, бел: һиңә (Мөхәммәткә) йөкмәтелгән фарыз бары тик (Аллаһтың ризалығын) асыҡ итеп еткереү генә.

رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِكُمْ اِنْ يَّشَأْ يَرْحَمْكُمْ اَوْ اِنْ يَّشَأْ يُعَذِّبْكُمْۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ وَكِيْلًا

rabbukum a‘lamu bikum, iy yasya' yarḥamkum au iy yasya' yu‘ażżibkum, wa mā arsalnāka ‘alaihim wakīlā(n).

Һеҙҙең турала Хоҙайығыҙ күберәк белә. Ул теләһә, һис шикһеҙ, һеҙгә рәхмәт бирер, теләһә, һис шикһеҙ, һеҙгә яза бирер. Һәм Беҙ һине (Мөхәммәтте) улар өсөн һаҡсы булыр өсөн ебәрмәнек.

فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ اِنْ لَّمْ يُؤْمِنُوْا بِهٰذَا الْحَدِيْثِ اَسَفًا

fa la‘allaka bākhi‘un nafsaka ‘alā āṡārihim illam yu'minū bihāżal-ḥadīṡi asafā(n).

Шул саҡта, бәлки, улар был дәлилгә (Ҡөрьәнгә) ышанмаһалар, улар йөҙ сөйөргәндән һуң, бәлки, һин (йә Мөхәммәт) үҙеңә ҡайғы менән зыян килтерерһең.

وَقُلِ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكُمْۗ فَمَنْ شَاۤءَ فَلْيُؤْمِنْ وَّمَنْ شَاۤءَ فَلْيَكْفُرْۚ اِنَّآ اَعْتَدْنَا لِلظّٰلِمِيْنَ نَارًاۙ اَحَاطَ بِهِمْ سُرَادِقُهَاۗ وَاِنْ يَّسْتَغِيْثُوْا يُغَاثُوْا بِمَاۤءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِى الْوُجُوْهَۗ بِئْسَ الشَّرَابُۗ وَسَاۤءَتْ مُرْتَفَقًا

wa qulil-ḥaqqu mir rabbikum, faman syā'a falyu'miw wa man syā'a falyakfur, innā a‘tadnā liẓ-ẓālimīna nārā(n), aḥāṭa bihim surādiquhā, wa iy yastagīṡū yugāṡū bimā'in kal-muhli yasywil-wujūh(a), bi'sasy-syarāb(u), wa sā'at murtafaqā(n).

Һәм әйтегеҙ (Мөхәммәткә): «Хәҡиҡәт Раббығыҙҙан килә, кем иман килтерергә теләй, иман килтерһен, кем иман килтермәҫкә теләй, иман килтерһен». Ысынлап та, Беҙ залимдар өсөн йәһәннәмде әҙерләнек, уларҙың болғаныштары уларҙы уратып алған. Ярҙам һораһалар (эсһәләр), уларға биттәрен яндырырлыҡ ҡайнар тимер кеүек һыу бирерҙәр. (Был) иң насар эсемлек һәм иң насар ял итеү урыны.

فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ اٰذَنْتُكُمْ عَلٰى سَوَاۤءٍۗ وَاِنْ اَدْرِيْٓ اَقَرِيْبٌ اَمْ بَعِيْدٌ مَّا تُوْعَدُوْنَ

fa in tawallau fa qul āżantukum ‘alā sawā'(in), wa in adrī aqarībun am ba‘īdum mā tū‘adūn(a).

Әгәр ҙә улар йөҙ сөйөрһә, (Мөхәммәткә): «Мин һеҙгә шул уҡ тәғлимәтте (беҙҙең арала) еткерҙем, һеҙгә ҡаршы янаған нәмәнең яҡынмы, алыҫмы икәнен белмәйем», — тип әйтегеҙ.

لِكُلِّ اُمَّةٍ جَعَلْنَا مَنْسَكًا هُمْ نَاسِكُوْهُ فَلَا يُنَازِعُنَّكَ فِى الْاَمْرِ وَادْعُ اِلٰى رَبِّكَۗ اِنَّكَ لَعَلٰى هُدًى مُّسْتَقِيْمٍ

likulli ummatin ja‘alnā mansakan hum nāsikūhu falā yunāzi‘unnaka fil-amri wad‘u ilā rabbik(a), innaka la‘alā hudam mustaqīm(in).

Беҙ һәр халыҡ өсөн билдәле бер шәриғәт булдырҙыҡ, улар уны үтәргә тейеш, шуға күрә уларға был мәсьәләлә (шәриғәттә) һинең менән бәхәсләшеү һәм Раббыңа саҡырыу ярамай. Ысынлап та, һин (Мөхәммәт) тура юлдаһың.

قُلْ اَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُمْ مَّا حُمِّلْتُمْۗ وَاِنْ تُطِيْعُوْهُ تَهْتَدُوْاۗ وَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

qul aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa in tawallau fa innamā ‘alaihi mā ḥummila wa ‘alaikum mā ḥummiltum, wa in tuṭī‘ūhu tahtadū, wa mā ‘alar rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Әйт: «Аллаһҡа буйһон һәм Рәсүлгә буйһон, әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынында Рәсүлдең (Мөхәммәттең) фарзы уға йөкмәтелгән генә, ә һеҙҙең фарыз һеҙгә йөкмәтелгән генә.

اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ

ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).

Һеҙ (Мөхәммәт) үҙ нәфсеһен илаһ иткән кешене күрҙегеҙме? Һин уның яҡлаусыһы булырһыңмы?

وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًا

wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).

Һәм Беҙ һине (Мөхәммәтте) бары тик һөйөнөслө хәбәр итеүсе һәм киҫәтеүсе итеп кенә ебәрҙек.

لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ اَلَّا يَكُوْنُوْا مُؤْمِنِيْنَ

la‘allaka bākhi‘un nafsaka allā yakūnū mu'minīn(a).

Бәлки, һин (Мөхәммәт) үҙеңде (ҡайғы менән) һәләк итерһең, сөнки улар (Мәккә халҡы) иман килтермәй.

اِنْ اَنَا۠ اِلَّا نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ ۗ

in ana illā nażīrum mubīn(un).

Мин (был) асыҡ иҫкәртмә генә».

وَمَآ اَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ اِلَّا لَهَا مُنْذِرُوْنَ ۖ

wa mā ahlaknā min qaryatin illā lahā munżirūn(a).

Беҙ бер илде лә һәләк итмәйбеҙ, әгәр ҙә уны иҫкәрткән кешеләр булмаһа;

وَاَنْذِرْ عَشِيْرَتَكَ الْاَقْرَبِيْنَ ۙ

wa anżir ‘asyīratakal-aqrabīn(a).

Һәм иң яҡын туғандарыңа (Мөхәммәткә) киҫәт,

فَاِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ اِنِّيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تَعْمَلُوْنَ ۚ

fa in ‘aṣauka faqul innī barī'um mimmā ta‘malūn(a).

Әгәр ҙә улар һиңә буйһонмаһалар, һин (Мөхәммәткә): «Һеҙҙең ҡылған эштәрегеҙ өсөн мин яуаплы түгелмен», – тип әйтегеҙ.

وَاَنْ اَتْلُوَا الْقُرْاٰنَ ۚفَمَنِ اهْتَدٰى فَاِنَّمَا يَهْتَدِيْ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ اِنَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ

wa an atluwal-qur'ān(a), famanihtadā fa'innamā yahtadī linafsih(ī), wa man ḍalla faqul innamā ana minal-munżirīn(a).

һәм Ҡөрьән уҡыуымды (кешеләргә). Шулай итеп, кем тура юлға баҫһа, үҙе өсөн тура юлды аласаҡ, ә кем аҙашһа, шунан: «Мин тик киҫәтеүселәрҙән генә түгелмен», — тип әйтер.

اِنَّكَ لَا تَهْدِيْ مَنْ اَحْبَبْتَ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ ۚوَهُوَ اَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِيْنَ

innaka lā tahdī man aḥbabta wa lākinnallāha yahdī may yasyā'(u), wa huwa a‘lamu bil-muhtadīn(a).

Ысынлап та, һин (Мөхәммәт) яратҡан кешеләреңде тура юлға күндерә алмайһың, әммә Аллаһ Тәғәлә Үҙе теләгән кешене тура юлға күндерә, тура юлды алырға риза булғандарҙы Ул яҡшыраҡ белә.

وَاِنْ تُكَذِّبُوْا فَقَدْ كَذَّبَ اُمَمٌ مِّنْ قَبْلِكُمْ ۗوَمَا عَلَى الرَّسُوْلِ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa in tukażżibū faqad każżaba umamum min qablikum, wa mā ‘alar-rasūli illal-balāgul-mubīn(u).

Әгәр ҙә һеҙ (кафырҙар) ялған һөйләһәгеҙ, ысынлап та, һеҙҙән алда йәшәгән кешеләр ҙә ялған һөйләгән (пәйғәмбәрҙәр). Ә илсенең бурысы — (Алланың динен) асыҡ итеп еткерергә генә».

فَاِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاۤءَ اِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِيْنَ

fa innaka lā tusmi‘ul-mautā wa lā tusmi‘uṣ-ṣummad-du‘ā'a iżā wallau mudbirīn(a).

Тимәк, ысынлап та, һеҙ үлгәндәрҙе ишеттерә алмаҫһығыҙ, һаңғырауҙарҙы ҡысҡырыуҙы ишеттерә алмаҫһығыҙ, әгәр улар арҡаларын борһалар.

وَمَآ اَنْتَ بِهٰدِ الْعُمْيِ عَنْ ضَلٰلَتِهِمْۗ اِنْ تُسْمِعُ اِلَّا مَنْ يُّؤْمِنُ بِاٰيٰتِنَا فَهُمْ مُّسْلِمُوْنَ ࣖ

wa mā anta bihādil-‘umyi ‘an ḍalālatihim, in tusmi‘u illā may yu'minu bi'āyātinā fahum muslimūn(a).

Һин һуҡыр булғандарҙы (күңелдәренең күҙҙәрен) аҙашыуҙарынан тура юлға баҫтыра алмаҫһың. Һәм һеҙ (Аллаһтың күрһәтмәләрен) Беҙҙең аяттарыбыҙға иман килтергәндәрҙе генә тыңлай алмаҫһығыҙ, һуңынан улар (Беҙгә) буйһоноусылар.

ۨالَّذِيْنَ يُبَلِّغُوْنَ رِسٰلٰتِ اللّٰهِ وَيَخْشَوْنَهٗ وَلَا يَخْشَوْنَ اَحَدًا اِلَّا اللّٰهَ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ حَسِيْبًا

allażīna yuballigūna risālātillāhi wa yakhsyaunahū wa lā yakhsyauna aḥadan illallāh(a), wa kafā billāhi ḥasībā(n).

(йәғни) Аллаһтың хәбәрҙәрен еткереүселәр, улар Унан ҡурҡа һәм Аллаһтан башҡа бер кемдән дә ҡурҡмай. Ә Аллаһ етә, сөнки р.

اِنْ اَنْتَ اِلَّا نَذِيْرٌ

in anta illā nażīr(un).

Һин киҫәтеүсенән башҡа бер нәмә лә түгелһең.

وَمَا عَلَيْنَآ اِلَّا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa mā ‘alainā illal-balāgul-mubīn(u).

Беҙҙең бурыс — Аллаһтың бойороҡтарын асыҡ итеп еткереү генә».

اِنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ لِلنَّاسِ بِالْحَقِّۚ فَمَنِ اهْتَدٰى فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ ضَلَّ فَاِنَّمَا يَضِلُّ عَلَيْهَا ۚوَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ ࣖ

innā anzalnā ‘alaikal-kitāba lin-nāsi bil-ḥaqq(i), fa manihtadā fa linafsih(ī), wa man ḍalla fa innamā yaḍillu ‘alaihā, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Ысынлап та, Беҙ һиңә кешеләргә хәҡиҡәт килтереүсе Китапты (Ҡөрьәнде) иңдерҙек; Кем һуңынан (тура юлды) үҙенә ала, ә кем аҙашһа, хаҡтыр, аҙашыу үҙенә, ә һин улар өсөн яуаплы түгелһең.

وَالَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اَوْلِيَاۤءَ اللّٰهُ حَفِيْظٌ عَلَيْهِمْۖ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكِيْلٍ

wal-lażīnattakhażū min dūnihī auliyā'allāhu ḥafīẓun ‘alaihim, wa mā anta ‘alaihim biwakīl(in).

Аллаһтан башҡа яҡлаусылар алғандарҙы Алла уларҙың (ғәмәлдәрен) күҙәтә; Ә һиңә (Мөхәммәткә) килгәндә, һин уларҙы күҙәтеүҙе ышанып тапшырылған кеше түгелһең.

فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ

fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).

Әгәр улар йөҙ сөйөрһә, Беҙ һине улар өсөн етәксе итеп ебәрмәнек. Һеҙҙең бурыс башҡа түгел, еткерергә (протокол). Һәм, ысынлап та, Беҙ кешегә Үҙебеҙҙән рәхмәт тойһаҡ, ул уны шатланып ҡаршы ала; әгәр улар үҙ ҡулдары менән эшләгән эштәр арҡаһында бәләгә дусар булһалар (улар быны һис шикһеҙ инҡар итерҙәр), ысынлап та, кешеләр (ниғмәттәрҙе) бик инҡар итеүселәр.

اَفَاَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ اَوْ تَهْدِى الْعُمْيَ وَمَنْ كَانَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ

afa anta tusmi‘uṣ-ṣumma au tahdil-‘umya wa man kāna fī ḍalālim mubīn(in).

Тимәк, һин (Мөхәммәт) һаңғырау кешене ишеттерә алаһыңмы, әллә һуҡыр кешегә (йөрәге менән) һәм асыҡтан-асыҡ яңылышлыҡта ҡалған кешегә тура юл күрһәтә алаһыңмы?

قَالَ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاُبَلِّغُكُمْ مَّآ اُرْسِلْتُ بِهٖ وَلٰكِنِّيْٓ اَرٰىكُمْ قَوْمًا تَجْهَلُوْنَ

qāla innamal ‘ilmu ‘indallāh(i), wa uballigukum mā ursiltu bihī wa lākinnī arākum qauman tajhalūn(a).

Ул (Худ) әйтте: «Ысынлап та, белем тик Аллаһтан ғына, һәм мин һеҙгә миңә индерелгәнде еткерәм, әммә һеҙҙең аҡылһыҙ эш итеүсе халыҡ икәнегеҙҙе күрәм», — тине.

نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ وَمَآ اَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍۗ فَذَكِّرْ بِالْقُرْاٰنِ مَنْ يَّخَافُ وَعِيْدِ ࣖ

naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna wa mā anta ‘alaihim bijabbār(in), fażakkir bil-qur'āni may yakhāfu wa‘īd(i).

Беҙ уларҙың һөйләгәндәрен яҡшыраҡ беләбеҙ, ә һин (Мөхәммәт) уларға ҡаршы мәжбүр итеүсе түгел. Шулай булғас, Минең янауҙарымдан ҡурҡҡан һәр кемгә Ҡөрьән менән киҫәтеү бир.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ اَنْتَ بِمَلُوْمٍ

fa tawalla ‘anhum famā anta bimalūm(in).

Шулай булғас, уларға арҡаңды бор, һәм һин шелтәһеҙ булырһың.

وَذَكِّرْ فَاِنَّ الذِّكْرٰى تَنْفَعُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa żakkir fa innaż-żikra tanfa‘ul-mu'minīn(a).

Һәм киҫәтеүҙәрҙе дауам итегеҙ, сөнки киҫәтеүҙәр мөьминдәр өсөн файҙалы.

فَذَكِّرْ فَمَآ اَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَّلَا مَجْنُوْنٍۗ

fa żakkir famā anta bini‘mati rabbika bikāhiniw wa lā majnūn(in).

Шуға күрә иҫкәртегеҙ, сөнки Раббығыҙҙың рәхмәте менән һеҙ (Мөхәммәт) күрәҙәсе лә, диуана ла түгелһегеҙ.

وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوا الرَّسُوْلَۚ فَاِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاِنَّمَا عَلٰى رَسُوْلِنَا الْبَلٰغُ الْمُبِيْنُ

wa aṭī‘ullāha wa aṭī‘ur-rasūl(a), fa'in tawallaitum fa innamā ‘alā rasūlinal-balāgul-mubīn(u).

Аллаһҡа итәғәт итегеҙ, Пәйғәмбәргә лә итәғәт итегеҙ. Әгәр ҙә һеҙ йөҙ сөйөрһәгеҙ, ысынлап та, Рәсүлебеҙҙең бурысы тик (Аллаһтың әмерен) асыҡтан-асыҡ еткерергә генә тора.

قُلْ اِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللّٰهِ ۖوَاِنَّمَآ اَنَا۠ نَذِيْرٌ مُّبِيْنٌ

qul innamal-‘ilmu ‘indallāh(i), wa innamā ana nażīrum mubīn(un).

Әйт (Әй Мөхәммәт): «Ысынлап та, ғилем тик Аллаһта ғына. Мин тик асыҡ киҫәтеүсе генә».

اِلَّا بَلٰغًا مِّنَ اللّٰهِ وَرِسٰلٰتِهٖۗ وَمَنْ يَّعْصِ اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ فَاِنَّ لَهٗ نَارَ جَهَنَّمَ خٰلِدِيْنَ فِيْهَآ اَبَدًاۗ

illā balāgam minallāhi wa risālātih(ī), wa may ya‘ṣillāha wa rasūlahū fa inna lahū nāra jahannama khālidīna fīhā abadā(n).

(Мин тик) Аллаһтан һәм Уның ризалығынан (киҫәтеү) еткерәм. Аллаһҡа һәм Уның рәсүленә буйһонмаған кеше йәһәннәмдең язаһын аласаҡ, улар унда мәңге ҡаласаҡ».

لِّيَعْلَمَ اَنْ قَدْ اَبْلَغُوْا رِسٰلٰتِ رَبِّهِمْ وَاَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَاَحْصٰى كُلَّ شَيْءٍ عَدَدًا ࣖ

liya‘lama an qad ablagū risālāti rabbihim wa aḥāṭa bimā ladaihim wa aḥṣā kulla syai'in ‘adadā(n).

Рәсүлдәрҙең Раббының хәбәрҙәрен ысын мәғәнәһендә еткергәндәрен һәм (Уның белеме) үҙҙәрендә булғанды ​​үҙ эсенә алғанын һәм Ул бөтә нәмәне берәм-берәм һанап сыҡҡанын белһен өсөн.

وَمَا عَلَيْكَ اَلَّا يَزَّكّٰىۗ

wa mā ‘alaika allā yazzakkā.

Әгәр ҙә ул үҙен пакламаһа (иман килтермәһә), һеҙгә бер ниндәй ҙә ғәйеп юҡ.

فَذَكِّرْۗ اِنَّمَآ اَنْتَ مُذَكِّرٌۙ

fa żakkir, innamā anta mużakkir(un).

Шуға күрә иҫкәртмә бирегеҙ, сөнки ысынлап та һеҙ (Мөхәммәт) иҫкәртмә генә.

لَّسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍۙ

lasta ‘alaihim bimusaiṭir(in).

Һин улар өҫтөнән хакимлыҡ итеүсе түгел,