وَاِذْ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa iż ātainā mūsal-kitāba wal-furqāna la‘allakum tahtadūn(a).
ते (याद रखो), जदों असीं मूसा नू किताब ते फुरकान दित्ती सी, तां कि तुहाडे मार्गदर्शन होवे।
رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْهُمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيْهِمْ ۗ اِنَّكَ اَنْتَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ ࣖ
rabbanā wab‘aṡ fīhim rasūlam minhum yatlū ‘alaihim āyātika wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmata wa yuzakkīhim, innaka antal-‘azīzul-ḥakīm(u).
साडे रब इन्हां विच आपणे विचों इक दूत भेजो, जो उहनां नूं तेरी आयत सुण के उहनां नूं किताब ते ज्ञान सिखावे, ते उहनां नूं शुद्ध कर देवे। सचमुच, तुस परम शक्तिशाली, परम ज्ञानी ओ।"
كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ
kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
जिवें असीं तुहाडे कोल तुहाडे विचों इक रसूलुल्लाह (मुहम्मद) भेजेया है जो साडी आयत पढ़दा है, तुहानूं पवित्र करदा है, ते तुहानूं किताब (अल-कुरान) ते हकीकत (सुन्नत) सिखांदा है, ते तुहानूं ओह सिखांदा है जो तुसीं नहीं जानदे।
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمُ اتَّبِعُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ قَالُوْا بَلْ نَتَّبِعُ مَآ اَلْفَيْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْقِلُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahumuttabi‘ū mā anzalallāhu qālū bal nattabi‘u mā alfainā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘qilūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
औय जफ उन्शें कशा जाता शै कक "अल्लाह ने जो प्रकट ककमा शै , उवका अनुसरण कयें ।" उन् ने जवाब दित्ता, “(नहीं!) अस उदे पालन करदे आं जेड़ा असें अपने पुरखें गी (करदे) पाया हा।” दरअसल, उंदे पुरखें गी कुसै बी चीजै दा पता नेई हा, ते उंदे कोल कोई मार्गदर्शन बी नेई हा।
ذٰلِكَ بِاَنَّ اللّٰهَ نَزَّلَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِى الْكِتٰبِ لَفِيْ شِقَاقٍۢ بَعِيْدٍ ࣖ
Żālika bi'annallāha nazzalal-kitāba bil-ḥaqq(i), wa innal-lażīnakhtalafū fil-kitābi lafī syiqāqim ba‘īd(in).
इसदा कारण ऐ के अल्लाह ने किताब (अल-कुरान) गी सच्चाई (लाने) कन्ने उतारया ऐ, ते सचमुच जेड़े किताब (सच्चाई) दे बारे च असहमत न, ओ गहरे बंटवारे च न।
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ اَنْ تَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ ۗ فَاِذَآ اَفَضْتُمْ مِّنْ عَرَفٰتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوْهُ كَمَا هَدٰىكُمْ ۚ وَاِنْ كُنْتُمْ مِّنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الضَّاۤلِّيْنَ
laisa ‘alaikum junāḥun an tabtagū faḍlam mir rabbikum, fa'iżā afaḍtum min ‘arafātin fażkurullāha ‘indal-masy‘aril-ḥarām(i), ważkurūhu kamā hadākum, wa in kuntum min qablihī laminaḍ-ḍāllīn(a).
तुहाडे वास्ते अपने रब तों कृपा मंगना कोई पाप नहीं। तो अराफात छोडने पर मश'अरीलहरम में अल्लाह की याद करो। ते उसी याद करो जिय्यां उने तुसेंगी मार्गदर्शन कित्ता ऐ, भले ही तुस पैह़लैं उनें लोकें च शामल हे, जेके नेई जानदे हे।
فَاِنْ زَلَلْتُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْكُمُ الْبَيِّنٰتُ فَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
fa'in zalaltum mim ba‘di mā jā'atkumul-bayyinātu fa‘lamū annallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
पर जेकर तुस साफ सबूत तुंदे कोल औने दे बाद फिसलदे ओ तां ए जान लओ के अल्लाह सर्वशक्तिमान, सब्भनें शा ज्ञानी ऐ।
سَلْ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ كَمْ اٰتَيْنٰهُمْ مِّنْ اٰيَةٍ ۢ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَنْ يُّبَدِّلْ نِعْمَةَ اللّٰهِ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُ فَاِنَّ اللّٰهَ شَدِيْدُ الْعِقَابِ
sal banī isrā'īla kam ātaināhum min āyatim bayyinah(tin), wa may yubaddil ni‘matallāhi mim ba‘di mā jā'athu fa innallāha syadīdul-‘iqāb(i).
इस्राएल दे बच्चें कोला पुच्छो जे अस उनेंगी कितने साफ सबूत दित्ते न। जो कोई अल्लाह दे एहसान दा आदान-प्रदान करदा है (उन एहसान) दे कोल आण दे बाद, तां सचमुच अल्लाह सजा विच बहुत कठोर है।
كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَّاحِدَةً ۗ فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّٖنَ مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ ۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيْمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ فِيْهِ اِلَّا الَّذِيْنَ اُوْتُوْهُ مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ بَغْيًا ۢ بَيْنَهُمْ ۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لِمَا اخْتَلَفُوْا فِيْهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِهٖ ۗ وَاللّٰهُ يَهْدِيْ مَنْ يَّشَاۤءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
kānan-nāsu ummataw wāḥidah(tan), fa ba‘aṡallāhun-nabiyyīna mubasysyirīna wa munżirīn(a), wa anzala ma‘ahumul-kitāba bil-ḥaqqi liyaḥkuma bainan-nāsi fīmakhtalafū fīh(i), wa makhtalafa fīhi illal-lażīna ūtūhu mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu bagyam bainahum, fahadallāhul-lażīna āmanū limakhtalafū fīhi minal-ḥaqqi bi'iżnih(ī), wallāhu yahdī may yasyā'u ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
इंसान (पैहले) इक लोक हे। फिर अल्लाह ने नबी (नबी) भेजे, खुशखबरी ते चेतावनी देने। ते उंदे कन्ने सच्चाई आली किताब भेजी दित्ती, तां जे लोकें दे बीच उनें गल्लें दे बारे च फैसला कीता जा जिंदे च उंदे च विवाद होंदा हा। ते मतभेद करने आले सिर्फ ओह गै न जिनेंगी (किताब) दित्ती गेई ऐ, उंदे कोल साफ सबूत पुज्जने दे बाद, आपस च ईर्ष्या दे कारण। इस करिए अल्लाह अपनी मर्जी कन्ने उनें सच्चाई दे बारे च विश्वास करने आलें गी मार्गदर्शन करदा ऐ जिसदे बारे च ओह विवाद करदे न। अल्लाह जिसी चाहंदा ऐ उसी सीधे रस्ते पर रस्ता दस्सदा ऐ।
وَاِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاۤءَ فَبَلَغْنَ اَجَلَهُنَّ فَاَمْسِكُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍ اَوْ سَرِّحُوْهُنَّ بِمَعْرُوْفٍۗ وَلَا تُمْسِكُوْهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوْا ۚ وَمَنْ يَّفْعَلْ ذٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهٗ ۗ وَلَا تَتَّخِذُوْٓا اٰيٰتِ اللّٰهِ هُزُوًا وَّاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمَآ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِّنَ الْكِتٰبِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهٖ ۗوَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاعْلَمُوْٓا اَنَّ اللّٰهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمٌ ࣖ
wa iżā ṭallaqtumun-nisā'a fabalagna ajalahunna fa'amsikūhunna bima‘rūfin au sarriḥūhunna bima‘rūf(in), wa lā tumsikūhunna ḍirāral lita‘tadū, wa may yaf‘al żālika faqad ẓalama nafasah(ū), wa lā tattakhiżū āyātillāhi huzuwaw ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mā anzala ‘alaikum minal-kitābi wal-ḥikmati ya‘iẓukum bih(ī), wattaqullāha wa‘lamū annallāha bikulli syai'in ‘alīm(un).
ते जेकर तुस (अपनी) धीएं गी तलाक देंदे ओ, तां उंदी प्रार्थना दे (अंत) तकर, फिर उनेंगी अच्छी तरीके कन्ने रोको, जां उनेंगी अच्छे तरीके कन्ने (भी) तलाक देओ। ते उनेंगी अत्याचार करने दे बुरे इरादे कन्ने नेई रोको। जो ऐसा करदा है, उसने अपने आप पर अन्याय किया है। औय अल्लाह की आयतों को मशॊग का ऩानी नशीॊ कयें । तुहाडे उप्पर अल्लाह दा एहसान याद करो, ते जो अल्लाह ने तुहाडे उप्पर उतारे दा ऐ, यानी किताब (अल-कुरान) ते हकीकत (सुन्नत) तुसेंगी सिखाने आस्ते। और अल्लाह से डरना और जानना कि अल्लाह सब कुछ जानने वाला है।
۞ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلٰى بَعْضٍۘ مِنْهُمْ مَّنْ كَلَّمَ اللّٰهُ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجٰتٍۗ وَاٰتَيْنَا عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنٰتِ وَاَيَّدْنٰهُ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِيْنَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَتْهُمُ الْبَيِّنٰتُ وَلٰكِنِ اخْتَلَفُوْا فَمِنْهُمْ مَّنْ اٰمَنَ وَمِنْهُمْ مَّنْ كَفَرَ ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ مَا اقْتَتَلُوْاۗ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيْدُ ࣖ
tilkar-rusulu faḍḍalnā ba‘ḍahum ‘alā ba‘ḍ(in), minhum man kallamallāhu wa rafa‘a ba‘ḍahum darajāt(in), wa ātainā ‘īsabna maryamal-bayyināti wa ayyadnāhu birūḥil-qudus(i), wa lau syā'allāhu maqtatalal-lażīna mim ba‘dihim mim ba‘di mā jā'athumul-bayyinātu wa lākinikhtalafū fa minhum man āmana wa minhum man kafar(a), wa lau syā'allāhu maqtatalū, wa lākinnallāha yaf‘alu mā yurīd(u).
असी किश दूतें गी दूएं कोला मता तरजीह दित्ती ऐ। उन्हां विचों ऐसे वी हन जिन्हां नाल अल्लाह (सीधी) गल्ल करदा है ते होर वी हन जिन्हां नाल कई डिग्री वधांदे हन। ते अस मरियम दे पुत्तर यीशु गी केई चमत्कार दित्ते ते अस उसी पबित्तर आत् मा कन् ने मजबूत कित्ता। अगर अल्लाह दी मर्जी होंदी तां उन्हां दे बाद दे लोग हत्या नहीं करदे, सबूत उन्हां तक पहुंचण दे बाद। पर उंदे च मतभेद हे, इस आस् ते उंदे च किश ने विश् वास कित्ता ते कुसे ने अविश् वास कित्ता। अल्लाह दी मर्जी तां हत्या नहीं करदे। पर परमेसरे अपनी मर्जी दे मताबक गै करदा ऐ।
مِنْ قَبْلُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَاَنْزَلَ الْفُرْقَانَ ەۗ اِنَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۗوَاللّٰهُ عَزِيْزٌ ذُو انْتِقَامٍۗ
min qablu hudal lin-nāsi wa anzalal-furqān(a), innal-lażīna kafarū bi āyātillāhi lahum ‘ażābun syadīd(un), wallāhu ‘azīzun żuntiqām(in).
पहले, मनुख जाति दे मार्गदर्शक दे तौर ते, ते उने अल-फुरकान दा प्रकटीकरण कीता। सचमुच, जो अल्लाह दी आयतां नूं काफ़र करदे हन, उहनां नू भारी सजा होवेगी। अल्लाह, सर्वशक्तिमान, सजा है।
وَاعْتَصِمُوْا بِحَبْلِ اللّٰهِ جَمِيْعًا وَّلَا تَفَرَّقُوْا ۖوَاذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ كُنْتُمْ اَعْدَاۤءً فَاَلَّفَ بَيْنَ قُلُوْبِكُمْ فَاَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهٖٓ اِخْوَانًاۚ وَكُنْتُمْ عَلٰى شَفَا حُفْرَةٍ مِّنَ النَّارِ فَاَنْقَذَكُمْ مِّنْهَا ۗ كَذٰلِكَ يُبَيِّنُ اللّٰهُ لَكُمْ اٰيٰتِهٖ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُوْنَ
wa‘taṣimū biḥablillāhi jamī‘aw wa lā tafarraqū, ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż kuntum a‘dā'an fa allafa baina qulūbikum fa aṣbaḥtum bi ni‘matihī ikhwānā(n), wa kuntum ‘alā syafā ḥufratim minan-nāri fa anqażakum minhā, każālika yubayyinullāhu lakum āyātihī la‘allakum tahtadūn(a).
ते तुस सारे अल्लाह दी रस्सी (धर्म) गी मजबूती कन्ने पकड़ो, ते अपने आप गी अलग नेईं करो, ते अल्लाह दी एहसान गी याद करो जेड़ा तुंदे उप्पर दुश्मन हे, फिर अल्लाह ने तुंदे दिलें गी इकजुट करी दित्ता, तां जे उंदी कृपा कन्नै तुस भ्राऽ बनी गे, जिसलै के (उस समें) तुस नरक दी खाई दे किनारे पर हे, फिर अल्लाह ने तुसेंगी उत्थूं थमां बचाई लेआ। इस तयह अल्लाह तुझे अऩनी आयतों को ऩता चराता है ताकक तुभ ऩयदे शी शो।
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).
ए अल्लाह दे ओह आयत हन जिन्हां नू असीं तुहानूं सही पढ़दे हां, ते अल्लाह सारे दुनियां विच (किसे नाल) गलत नहीं करना चाहुंदा।
لَقَدْ مَنَّ اللّٰهُ عَلَى الْمُؤْمِنِيْنَ اِذْ بَعَثَ فِيْهِمْ رَسُوْلًا مِّنْ اَنْفُسِهِمْ يَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِهٖ وَيُزَكِّيْهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَۚ وَاِنْ كَانُوْا مِنْ قَبْلُ لَفِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
laqad mannallāhu ‘alal-mu'minīna iż ba‘aṡa fīhim rasūlam min anfusihim yatlū ‘alaihim āyātihī wa yuzakkīhim wa yu‘allimuhumul-kitāba wal-ḥikmah(ta), wa in kānū min qablu lafī ḍalālim mubīn(in).
सचमुच, अल्लाह ने मुसलमानें उप्पर किरपा कीती ऐ, जिसलै (अल्लाह) ने उंदे च इक रसूलुल्लाह (मुहम्मद) भेजेआ ऐ, जिसने उनेंगी अपनी आयत पढ़ी, उंदी (आत्मा) गी शुद्ध कीता, ते उनेंगी किताब (कुरान) ते ज्ञान (सुन्नत) सिखाया, हालाँकि पैह्लें, ओह् जाहिर गलती च हे।
اَلَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ عَهِدَ اِلَيْنَآ اَلَّا نُؤْمِنَ لِرَسُوْلٍ حَتّٰى يَأْتِيَنَا بِقُرْبَانٍ تَأْكُلُهُ النَّارُ ۗ قُلْ قَدْ جَاۤءَكُمْ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِيْ بِالْبَيِّنٰتِ وَبِالَّذِيْ قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوْهُمْ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
al-lażīna qālū innallāha ‘ahida ilainā allā nu'mina lirasūlin ḥattā ya'tiyanā biqurbānin ta'kuluhun-nār(u), qul qad jā'akum rusulum min qablī bil-bayyināti wa bil-lażī qultum falima qataltumūhum in kuntum ṣādiqīn(a).
(अर्थात) ओह (यहूदी) जो आखदे ने, "सचमुच अल्लाह ने सानु हुक्म दित्ता है कि असीं किसे दूत ते विश्वास नहीं करन, जब तक कि ओह साडे कोल अग्ग नाल भस्म हो चुकी बलिदान नहीं लावे।" (मुहम्मद) आखना, "वास्तव च, मेरे कोला पैह्ले केई दूत तुंदे कोल आए न, (इसदे कन्नै) साफ सबूत लेई आए ते जेह्ड़ा तुसें दस्सेआ ऐ, उसी लेई आए, पर जेकर तुस सच्चे लोक हे तां तुसें उनेंगी कीं मारी दित्ता।"
فَاِنْ كَذَّبُوْكَ فَقَدْ كُذِّبَ رُسُلٌ مِّنْ قَبْلِكَ جَاۤءُوْ بِالْبَيِّنٰتِ وَالزُّبُرِ وَالْكِتٰبِ الْمُنِيْرِ
fa in każżabūka faqad kużżiba rusulum min qablika jā'ū bil-bayyināti waz-zuburi wal-kitābil-munīr(i).
तो अगर ओह तुहाडे नाल (मुहम्मद) नाल झूठ बोलदे ने, तां (जान लैओ कि) तुहाडे कोलों पहले दे रसूले वी झूठ बोले गए सन (भी), ओह असली चमत्कार, ज़ूबूर ते किताब लेई आए जो इक पूरी सफाई देंदी है।
اَمْ يَحْسُدُوْنَ النَّاسَ عَلٰى مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۚ فَقَدْ اٰتَيْنَآ اٰلَ اِبْرٰهِيْمَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَاٰتَيْنٰهُمْ مُّلْكًا عَظِيْمًا
am yaḥsudūnan-nāsa ‘alā mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), faqad ātainā āla ibrāhīmal-kitāba wal-ḥikmata wa ātaināhum mulkan ‘aẓīmā(n).
या क्या ओ इंसान (मुहम्मद) गी उस दान दे कारण ईर्ष्या करदे न जेड़ा अल्लाह ने उसी दित्ता ऐ? सचमुच, असी अब्राहम दे परिवार गी किताब ते बुद्धि दित्ती ऐ, ते अस उनेंगी इक बड्डा राज्य (शक्ति) दित्ती ऐ।
مَآ اَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّٰهِ ۖ وَمَآ اَصَابَكَ مِنْ سَيِّئَةٍ فَمِنْ نَّفْسِكَ ۗ وَاَرْسَلْنٰكَ لِلنَّاسِ رَسُوْلًا ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًا
mā aṣābaka min ḥasanatin fa minallāh(i), wa mā aṣābaka min sayyi'atin fa min nafsik(a), wa arsalnāka lin-nāsi rasūlā(n), wa kafā billāhi syahīdā(n).
जो भी भलाई तुहानू मिलदी है, ओ अल्लाह तों है, ते जो भी बुराई तुहाडे नाल होंदी है, ओह तुहाडे (कसूर) तों है। असी तुहानूं (मुहम्मद) नू (सब) इंसानियत दे दूत दे तौर ते भेजेया। ते अल्लाह गवाह दे तौर उप्पर काफी ऐ।
مَنْ يُّطِعِ الرَّسُوْلَ فَقَدْ اَطَاعَ اللّٰهَ ۚ وَمَنْ تَوَلّٰى فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗ
may yuṭi‘ir-rasūla faqad aṭā‘allāh(a), wa man tawallā famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n).
जो कोई रसूलुल्लाह (मुहम्मद) दी आज्ञा मनदा है, तां सचमुच उसने अल्लाह दी आज्ञा मनी है। ते जो (उस आज्ञाकारिता तों) मुड़ जावे, फिर (जान) असीं तुहानूं (मुहम्मद) नू उन्हां दा रक्षक बणन वास्ते नहीं भेजया
رُسُلًا مُّبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَ لِئَلَّا يَكُوْنَ لِلنَّاسِ عَلَى اللّٰهِ حُجَّةٌ ۢ بَعْدَ الرُّسُلِ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَزِيْزًا حَكِيْمًا
rusulam mubasysyirīna wa munżirīna li'allā yakūna lin-nāsi ‘alallāhi ḥujjatum ba‘dar-rusul(i), wa kānallāhu ‘azīzan ḥakīmā(n).
रसूले खुशखबरी दे वाहक ते चेतावनी देने आले हेन, तां जे रसूलें दे भेजे जाने दे बाद मनुखें गी अल्लाह कन्ने बहस करने दा कोई कारण नेईं होऐ। अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञानी है।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمُ الرَّسُوْلُ بِالْحَقِّ مِنْ رَّبِّكُمْ فَاٰمِنُوْا خَيْرًا لَّكُمْ ۗوَاِنْ تَكْفُرُوْا فَاِنَّ لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akumur-rasūlu bil-ḥaqqi mir rabbikum fa āminū khairal lakum, wa in takfurū fa inna lillāhi mā fis-samāwāti wal-arḍ(i), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ऐ लोक ! सचमुच रसूलुल्लाह (मुहम्मद) तुहाडे रब तों सच्चाई (लेन) नाल आया है, इस करके (उस ते (उस ते) विश्वास करो, तुहाडे वास्ते बेहतर है। ते जेकर तुस कुफर करदे ओ तां (इस कन्नै अल्लाह दा ज़रा बी नुकसान नेईं होग) कीजे सच्चें गै अल्लाह दा गै ऐ जेह्ड़ा आकाश ते धरती उप्पर ऐ। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاۤءَكُمْ بُرْهَانٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكُمْ نُوْرًا مُّبِيْنًا
yā ayyuhan-nāsu qad jā'akum burhānum mir rabbikum wa anzalnā ilaikum nūram mubīnā(n).
ऐ लोक ! सचमुच तुहाडे रब तों सच्चाई दा सबूत तुहानू आया है, (मुहम्मद अपने चमत्कारां नाल) ते असीं तुहाडे कोल इक चमकदार रोशनी (कुरान) उतार दित्ती है।
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيْرِ وَمَآ اُهِلَّ لِغَيْرِ اللّٰهِ بِهٖ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوْذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيْحَةُ وَمَآ اَكَلَ السَّبُعُ اِلَّا مَا ذَكَّيْتُمْۗ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَاَنْ تَسْتَقْسِمُوْا بِالْاَزْلَامِۗ ذٰلِكُمْ فِسْقٌۗ اَلْيَوْمَ يَىِٕسَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْ دِيْنِكُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِۗ اَلْيَوْمَ اَكْمَلْتُ لَكُمْ دِيْنَكُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِيْ وَرَضِيْتُ لَكُمُ الْاِسْلَامَ دِيْنًاۗ فَمَنِ اضْطُرَّ فِيْ مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّاِثْمٍۙ فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
Ḥurrimat ‘alaikumul-maitatu wad-damu wa laḥmul-khinzīri wa mā uhilla ligairillāhi bihī wal-munkhaniqatu wal-mauqūżatu wal-mutaraddiyatu wan-naṭīḥatu wa mā akalas-sabu‘u illā mā żakkaitum, wa mā żubiḥa ‘alan-nuṣubi wa an tastaqsimū bil-azlām(i), żālikum fisq(un), al-yauma ya'isal-lażīna kafarū min dīnikum falā takhsyauhum wakhsyaun(i), al-yauma akmaltu lakum dīnakum wa atmamtu ‘alaikum ni‘matī wa raḍītu lakumul-islāma dīnā(n), fa maniḍṭurra fī makhmaṣatin gaira mutajānifil li'iṡm(in), fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
तुहाडे वास्ते (खाना) मना है कि अल्लाह दे (नां) विच नहीं कत्ल कीते गए जानवरां दा शव, खून, सूअर दा मांस, ते (मांस), जिन्हां दा गला रेतया जांदा है, जिन्हां नूं मारया जांदा है, जिन्हां नू गिरया जांदा है, जिन्हां नूं मारया जांदा है, जिन्हां नू जंगली जानवरां ने फाड़ दित्ता है, सिवाय उहनां नूं जिन्हां नूं तुहानूं कत्ल करन दा वक्त मिलदा है। ते (इह वी मना है) जिन्हां नूं मूर्तियां वास्ते कत्ल कीते जांदे हन। ते (इह वी मना है) अजलाम (तीर) नाल ढेर सारी किस्मत खींचना, (क्योंकि) ओह इक बुराई है। आज काफिरां ने तुहाडे धर्म (हार) दी उम्मीद छड्ड दित्ती है, इस करके उन्हा तों डर ना, पर मेरे कोला डरो। अज्ज मैं तुहाडे वास्ते तेरा धर्म सिद्ध कीता है, ते मैं तुहाडे वास्ते अपनी बरकत पूरी कीती है, ते मैं इस्लाम नू तुहाडा धर्म मंजूर कर दित्ता है। पर जो कोई भूख दे कारण मजबूर होवे, ना कि पाप करना चाहंदा है, तां सचमुच अल्लाह माफ करन वाला, परम दयालु है
وَاذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَمِيْثَاقَهُ الَّذِيْ وَاثَقَكُمْ بِهٖٓ ۙاِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا ۖوَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗاِنَّ اللّٰهَ عَلِيْمٌ ۢبِذَاتِ الصُّدُوْرِ
ważkurū ni‘matallāhi ‘alaikum wa mīṡāqahul-lażī wāṡaqakum bih(ī), iż qultum sami‘nā wa aṭa‘nā, wattaqullāh(a), innallāha ‘alīmum biżātiṣ-ṣudūr(i).
ते तुंदे उप्पर अल्लाह दी कृपा ते उंदी वादा गी याद करो जिसने तुसेंगी बाध्य बनाई दित्ता हा, जिसलै तुसें आखेआ हा, "असें सुनेआ ते अस मनने आं।" ते अल्लाह तों डरो, वाकई अल्लाह तुहाडे दिल विच सब कुछ जानदा है।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी उस किताब थमां (उसदी सामग्री) थमां मती सारी गल्लां समझांदे होई जेह्ड़ी तुसें छुपाई ही, ते मती सारी गल्लां (इत्थूं तगर जे उनेंगी छड्डी दित्ती ऐ। सचमुच तुहाडे कोल अल्लाह दी रोशनी आ गई है, ते इक साफ किताब आई है।
يَّهْدِيْ بِهِ اللّٰهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهٗ سُبُلَ السَّلٰمِ وَيُخْرِجُهُمْ مِّنَ الظُّلُمٰتِ اِلَى النُّوْرِ بِاِذْنِهٖ وَيَهْدِيْهِمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
yahdī bihillāhi manittaba‘a riḍwānahū subulas-salāmi wa yukhrijuhum minaẓ-ẓulumāti ilan-nūri bi'iżnihī wa yahdīhim ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
उसी किताब कन्नै गै अल्लाह उंदी मर्जी कन्नै चलने आह्लें गी मुक्ति दे रस्ते पर लेई जंदा ऐ, ते (उस किताब कन्नै बी) अल्लाह उस माह्नू गी पूरी चाल्ली कन्नै न्हेरे थमां बाहर कड्ढियै अपनी अनुमति कन्नै रोशनी च लेई औंदा ऐ, ते उसी सीधा रस्ता दस्सदा ऐ।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلٰى فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ اَنْ تَقُوْلُوْا مَا جَاۤءَنَا مِنْۢ بَشِيْرٍ وَّلَا نَذِيْرٍۗ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَشِيْرٌ وَّنَذِيْرٌ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ ࣖ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum ‘alā fatratim minar-rusuli an taqūlū mā jā'anā mim basyīriw wa lā nażīr(in), faqad jā'akum basyīruw wa nażīr(un), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी (साढ़े नियम) समझा करदा ऐ, जिसलै दूतें दे (भेजने च) रुकावट आई गेई ही, तां जे तुस नेईं आक्खो, "साढ़े कोल कोई बी नेईं आया ऐ ते ना गै खुशखबरी दा वाहक ऐ ते ना गै चेतावनी देने आह्ला।" सचमुच तुंदे कोल इक खुशखबरी दा वाहक ते चेतावनी देने आला आया ऐ। ते अल्लाह हर चीज उप्पर सर्वशक्तिमान ऐ।
مِنْ اَجْلِ ذٰلِكَ ۛ كَتَبْنَا عَلٰى بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اَنَّهٗ مَنْ قَتَلَ نَفْسًاۢ بِغَيْرِ نَفْسٍ اَوْ فَسَادٍ فِى الْاَرْضِ فَكَاَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِيْعًاۗ وَمَنْ اَحْيَاهَا فَكَاَنَّمَآ اَحْيَا النَّاسَ جَمِيْعًا ۗوَلَقَدْ جَاۤءَتْهُمْ رُسُلُنَا بِالْبَيِّنٰتِ ثُمَّ اِنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ بَعْدَ ذٰلِكَ فِى الْاَرْضِ لَمُسْرِفُوْنَ
min ajli żālik(a), katabnā ‘alā banī isrā'īla annahū man qatala nafsam bigairi nafsin au fasādin fil-arḍi fa ka'annamā qatalan-nāsa jamī‘ā(n), wa man aḥyāhā fa ka'annamā aḥyan-nāsa jamī‘ā(n), wa laqad jā'athum rusulunā bil-bayyināt(i), ṡumma inna kaṡīram minhum ba‘da żālika fil-arḍi lamusrifūn(a).
इस आस् ते अस इस्राएल दे बच् चे आस् ते फरमान दित्ता के जेका कोई बी मानू गी मारी ओड़दा ऐ, ना के कुसे गी मारी ओड़ने दे बदले च नेई, ते उदे मुल् के च भ्रष्टाचार पैदा करने दे बदले च नेई, तां एह़ ऐ के ओह़ सारे मनुख-जाति गी मारी ओड़ेया ऐ। जो कोई इंसान दी जान बचांदा है, मानो उसने सारे इंसान दी जान बचा ली है। सचमुच साडा रसूलुल्लाह उन्दे कोल साफ सबूत दे नाल आया। लेकन उन्दे च मते सारें दे बाद उदे देश च उल्लंघन किता।
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
मरियम दा पुत्तर मसीहा सिर्फ इक प्रेरित गै हा। इस थमां पैह्लें केई प्रेरित बीती गेदे हे। ते उंदी मां बी सच्चाई दा पालन करने आह्ली कोई ही। आमतौर उप्पर एह् दवैं खाना खांदे न। निरीक्षण करो कि अस्सां उन्हां कूं (किताब दे लोगें) आयत (शक्ति दे निशान) किवें समझांदे हां, फिर निरीक्षण करो कि किवें उन्हां कूं (उन्हां दी इच्छाओं नाल) मुड़या वेंदे
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ تَعَالَوْا اِلٰى مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَاِلَى الرَّسُوْلِ قَالُوْا حَسْبُنَا مَا وَجَدْنَا عَلَيْهِ اٰبَاۤءَنَا ۗ اَوَلَوْ كَانَ اٰبَاۤؤُهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ شَيْـًٔا وَّلَا يَهْتَدُوْنَ
wa iżā qīla lahum ta‘ālau ilā mā anzalallāhu wa ilar-rasūli qālū ḥasbunā mā wajadnā ‘alaihi ābā'anā, awalau kāna ābā'uhum lā ya‘lamūna syai'aw wa lā yahtadūn(a).
ते जदूं उहनां नाल आखया जांदा है, "आओ (आओ) जो अल्लाह ने उतार दित्ता है ते (पसला) रसूले दा पालन करो।" उने जवाब दित्ता, "साढ़े आस्ते ओह़ गै काफी ऐ, जेका असेंगी अपने पुरखें गी (करदे) पाया।" क्या (ओह् अपने पुरखें दा पीछा करदे) भलेआं उंदे पुरखें गी कुसै चीजै दा पता नेईं हा ते (ओह् बी) मार्गदर्शन नेईं कीता गेदा हा?
اِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتِيْ عَلَيْكَ وَعَلٰى وَالِدَتِكَ ۘاِذْ اَيَّدْتُّكَ بِرُوْحِ الْقُدُسِۗ تُكَلِّمُ النَّاسَ فِى الْمَهْدِ وَكَهْلًا ۚوَاِذْ عَلَّمْتُكَ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ ۚوَاِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّيْنِ كَهَيْـَٔةِ الطَّيْرِ بِاِذْنِيْ فَتَنْفُخُ فِيْهَا فَتَكُوْنُ طَيْرًاۢ بِاِذْنِيْ وَتُبْرِئُ الْاَكْمَهَ وَالْاَبْرَصَ بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ تُخْرِجُ الْمَوْتٰى بِاِذْنِيْ ۚوَاِذْ كَفَفْتُ بَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ عَنْكَ اِذْ جِئْتَهُمْ بِالْبَيِّنٰتِ فَقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا مِنْهُمْ اِنْ هٰذَآ اِلَّا سِحْرٌ مُّبِيْنٌ
iż qālallāhu yā ‘īsabna maryamażkur ni‘matī ‘alaika wa ‘alā wālidatik(a), iż ayyattuka birūḥil-qudus(i), tukallimun-nāsa fil-mahdi wa kahlā(n), wa iż ‘allamtukal-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a), wa iż takhluqu minaṭ-ṭīni kahai'atiṭ-ṭairi bi'iżnī fa tanfukhu fīhā fa takūnu ṭairam bi'iżnī wa tubri'ul-akmaha wal-abraṣa bi'iżnī, wa iż tukhrijul-mautā bi'iżnī, wa iż kafaftu banī isrā'īla ‘anka iż ji'tahum bil-bayyināti fa qālal-lażīna kafarū minhum in hāżā illā siḥrum mubīn(un).
ते याद रखो, "हे यीशु, मरियम दे पुत्तर! मेरा एहसान याद करो तुंदे उप्पर ते तुंदी मां उप्पर जिसलै मैं तुसेंगी पवित्र आत्मा कन्नै मजबूत कीता हा। तुस मनुक्खें कन्नै उसलै गल्ल करी सकदे हे जिसलै तुस अजें बी पालने च हे ते जदूं तुस वयस्क हे। ते याद करो जिसलै मैं तुसेंगी लिखना सिखाया हा, (इ बी) बुद्धि, तौराह ते सुसमाचार। ते याद रखो जिसलै तुसें मेरी अनुमति कन्नै धरती थमां इक चिड़िया बनाया हा, तां तुस उदे उप्पर उड़ाया, फिरी मेरी इजाजत कन्ने (असली) चिड़िया बनी गेई, ते याद रखो, जदूं तुसें मेरी इजाजत कन्ने इक ऐसे व्यक्ति गी चंगा कीता हा, जेड़ा जन्म थमां गै अंधकार करदा हा असली जादू दे अलावा होर किश नेईं।"
فَقَدْ كَذَّبُوْا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاۤءَهُمْۗ فَسَوْفَ يَأْتِيْهِمْ اَنْۢبـٰۤؤُا مَا كَانُوْا بِهٖ يَسْتَهْزِءُوْنَ
faqad każżabū bil-ḥaqqi lammā jā'ahum fa saufa ya'tīhim ambā'u mā kānū bihī yastahzi'ūn(a).
सचमुच, उन्हां ने सच्चाई (कुरान) दा इन्कार कर दित्ता है, जदों उन्हां कोल आंदी सी, इस करके भविष्य विच उन्हां कोल (हकीकत दी) खबर आ जावेगी, जिस दा ओह हमेशा मजाक उड़ांदे सन।
قُلْ اَيُّ شَيْءٍ اَكْبَرُ شَهَادَةً ۗ قُلِ اللّٰهُ ۗشَهِيْدٌۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْ ۗوَاُوْحِيَ اِلَيَّ هٰذَا الْقُرْاٰنُ لِاُنْذِرَكُمْ بِهٖ وَمَنْۢ بَلَغَ ۗ اَىِٕنَّكُمْ لَتَشْهَدُوْنَ اَنَّ مَعَ اللّٰهِ اٰلِهَةً اُخْرٰىۗ قُلْ لَّآ اَشْهَدُ ۚ قُلْ اِنَّمَا هُوَ اِلٰهٌ وَّاحِدٌ وَّاِنَّنِيْ بَرِيْۤءٌ مِّمَّا تُشْرِكُوْنَ
qul ayyu syai'in akbaru syahādah(tan), qulillāhu syahīdum bainī wa bainakum, wa ūḥiya ilayya hāżal-qur'ānu li'unżirakum bihī wa man balag(a), a'innakum latasyhadūna anna ma‘allāhi ālihatan ukhrā, qul lā asyhad(u), qul innamā huwa ilāhuw wāḥiduw wa innanī barī'um mimmā tusyrikūn(a).
कहो (मुहम्मद) "कस दी गवाही इस तों वी मजबूत है?" कहो, "अल्लाह, ओह् मेरे ते तुंदे बश्कार इक गवाह ऐ। एह् कुरान मेरे उप्पर इस आस्तै उतारेआ गेदा ऐ जे मैं तुसेंगी ते उंदे कोल औने आह्लें गी चेतावनी देई सकां। क्या तुस सच्चें गै गवाही देई सकदे ओ जे अल्लाह दे कन्नै-कन्नै होर बी देवता बी न?" कहो, “मैं गवाही नेईं देई सकदा।” कहो, "वास्तव च, सिर्फ उसी गै सर्वशक्तिमान परमात्मा ऐ ते मैं कुसै बी चीजै थमां मुक्त ऐं जेह्ड़ा तुस (अल्लाह) कन्नै जोड़दे ओ।"
وَلَقَدْ اَرْسَلْنَآ اِلٰٓى اُمَمٍ مِّنْ قَبْلِكَ فَاَخَذْنٰهُمْ بِالْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ لَعَلَّهُمْ يَتَضَرَّعُوْنَ
wa laqad arsalnā ilā umamim min qablika fa akhażnāhum bil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i la‘allahum yataḍarra‘ūn(a).
ते सचमुच, असीं तुहाडे तों पहलां दे लोकां कोल (रसूले) भेज दित्ते हन, फिर असीं उन्हां नू गरीबी ते दुखी (उपलब्ध) कीता, तां कि ओह नम्रता नाल (अल्लाह) दी दुआ करन।
وَمَا نُرْسِلُ الْمُرْسَلِيْنَ اِلَّا مُبَشِّرِيْنَ وَمُنْذِرِيْنَۚ فَمَنْ اٰمَنَ وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
wa mā nursilul-mursalīna illā mubasysyirīna wa munżirīn(a), faman āmana wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
असी भेजे गए दूत खुशखबरी देना ते चेतावनी देनी ही। जो कोई विश्वास करदा है ते भरपाई करदा है, उहनां वास्ते कोई डर नहीं ते ओह दुखी नहीं होंदे।
وَوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ كُلًّا هَدَيْنَا وَنُوْحًا هَدَيْنَا مِنْ قَبْلُ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهٖ دَاوٗدَ وَسُلَيْمٰنَ وَاَيُّوْبَ وَيُوْسُفَ وَمُوْسٰى وَهٰرُوْنَ ۗوَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَۙ
wa wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), kullan hadainā wa nūḥan hadainā min qablu wa min żurriyyatihī dāwūda wa sulaimāna wa ayyūba wa yūsufa wa mūsā wa hārūna wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
ते अस उसी इसहाक ते याकूब देई दित्ते। उंदे च हर इक गी अस मार्गदर्शन दित्ता ऐ; ते इसदे पैह्ले अस नूह गी, ते उंदे किश वंशज (इब्राहिम) गी, अर्थात दाऊद, सुलेमान, अय्यूब, यूसुफ, मूसा ते हारून गी मार्गदर्शन दित्ता हा। ते इस चाल्ली अस भलाई करने आह्लें गी इनाम दिंदे आं,
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ते जकरयाह, याह्या, ईसा ते इलियास। सारे पुण्यवान लोक न,
وَاِسْمٰعِيْلَ وَالْيَسَعَ وَيُوْنُسَ وَلُوْطًاۗ وَكُلًّا فَضَّلْنَا عَلَى الْعٰلَمِيْنَۙ
wa ismā‘īla wal-yasa‘a wa yūnusa wa lūṭā(n), wa kullan faḍḍalnā ‘alal-‘ālamīn(a).
ते इस्माइल, अल्यासा', यूनुस, ते लुत। साढ़े च हर इक ने (अपनी डिग्री) गी दुए लोकें कोला (अपने समें च) उप्पर चुक्की लेआ ऐ,
وَمِنْ اٰبَاۤىِٕهِمْ وَذُرِّيّٰتِهِمْ وَاِخْوَانِهِمْ ۚوَاجْتَبَيْنٰهُمْ وَهَدَيْنٰهُمْ اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa min ābā'ihim wa żurriyyātihim wa ikhwānihim, wajtabaināhum wa hadaināhum ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
(ते अस उंदे किश पिता-पिता, उंदे वंशज ते उंदे भ्राएं गी बी उच्चा कीता। अस उनेंगी (नबी ते दूत दे तौर उप्पर) चुनेआ ते उनेंगी सीधे रस्ते पर लेई गे।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ ۚفَاِنْ يَّكْفُرْ بِهَا هٰٓؤُلَاۤءِ فَقَدْ وَكَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّيْسُوْا بِهَا بِكٰفِرِيْنَ
ulā'ikal-lażīna ātaināhumul-kitāba wal-ḥukma wan-nubuwwah(ta), fa iy yakfur bihā hā'ulā'i faqad wakkalnā bihā qaumal laisū bihā bikāfirīn(a).
इह ओह लोक हन जिन्हां नू असीं किताब, ज्ञान ते नबीता दित्ती है। जेकर लोक (कुरैश) इसदा इन्कार करदे न तां अस उस लोकें गी सौंप देगे जेड़े इसदा इन्कार नेईं करन।
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
उह अल्लाह दी महिमा उवें नहीं करदे जिवें उहनां नू करनी चाहिदी है, जदों ओह आखदे हन कि "अल्लाह ने इंसानां ते कुझ वी नहीं दस्सेया।" कहो (मुहम्मद), "जिसने किताब (तोराह) गी उतारया जेह्ड़ी मूसा ने मनुक्खें आस्तै रोशनी ते मार्गदर्शन दे तौर उप्पर लेई आई ही, तुसें किताब गी बिखरे दे कागज दे टुकड़े बनाई दित्ता, तुसें (इसदे किश हिस्से) दस्सेआ ते तुसें उंदे च मता किश छुपाया हा, हालाँकि तुसें गी ओह सिखाया गेदा हा जेह्ड़ा नेईं जानदा हा, ना ते तुंदे कोला ते ना गै तुंदे पुरखें आसेआ। कहो, "अल्लाह (जिसने उसी उतार दित्ता) ऐ," फिर (उसदे बाद) उनेंगी अपनी गलती च इधर-उधर खेलने देओ।
قَدْ جَاۤءَكُمْ بَصَاۤىِٕرُ مِنْ رَّبِّكُمْۚ فَمَنْ اَبْصَرَ فَلِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَاۗ وَمَآ اَنَا۠ عَلَيْكُمْ بِحَفِيْظٍ
qad jā'akum baṣā'iru mir rabbikum, faman abṣara fa linafsih(ī), wa man ‘amiya fa ‘alaihā, wa mā ana ‘alaikum biḥafīẓ(in).
सचमुच तेरे रब तों साफ सबूत आए हन। जो (सच्चाई) वेखदा है, तां (फायदा) अपने वास्ते है; ते जेका अंधा ऐ (सच्चाई गी नेई दिखदा), तां ओह़ गै हारदा ऐ। ते मैं (मुहम्मद) (तुहाडा) पहरेदार नहीं हां।
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
ते इस तर्हां असीं आपणीआं आयतां नूं बार-बार समझा दित्ता तां कि मुशरीक आख सकन, "तुस इह आयत (किताब दे लोकां तों) सिख चुके हन," ते तां कि असीं जानण वाले नूं कुरान समझा सकचे।
يٰمَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْ وَيُنْذِرُوْنَكُمْ لِقَاۤءَ يَوْمِكُمْ هٰذَاۗ قَالُوْا شَهِدْنَا عَلٰٓى اَنْفُسِنَا وَغَرَّتْهُمُ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَا وَشَهِدُوْا عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ اَنَّهُمْ كَانُوْا كٰفِرِيْنَ
yā ma‘syaral-jinni wal-insi alam ya'tikum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī wa yunżirūnakum liqā'a yaumikum hāżā, qālū syahidnā ‘alā anfusinā wa garrathumul-ḥayātud-un-yā wa syahidū ‘alā anfusihim annahum kānū kāfirīn(a).
ओ जिन्न ते इंसान दे वर्ग ! क्या तुहाडे विचों दूत नहीं आए, मेरे श्लोक तुहानूं पहुंचाया ते इस दिन दी सभा दे बारे विच चेतावनी दित्ती? उन् ने जवाब दित्ता, "(हां), अस अपने आप गी गवाह आं।" पर ओह़ इस संसार दे जीवन कन् ने धोखा च पेदे हे ते ओह़ अपने आप गी गवाह बनी गेदे ह़न, के ओह़ काफिर ह़न।
۞ قُلْ تَعَالَوْا اَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ اَلَّا تُشْرِكُوْا بِهٖ شَيْـًٔا وَّبِالْوَالِدَيْنِ اِحْسَانًاۚ وَلَا تَقْتُلُوْٓا اَوْلَادَكُمْ مِّنْ اِمْلَاقٍۗ نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَاِيَّاهُمْ ۚوَلَا تَقْرَبُوا الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَۚ وَلَا تَقْتُلُوا النَّفْسَ الَّتِيْ حَرَّمَ اللّٰهُ اِلَّا بِالْحَقِّۗ ذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُوْنَ
qul ta‘ālau atlu mā ḥarrama rabbukum ‘alaikum allā tusyrikū bihī syai'aw wa bil-wālidaini iḥsānā(n), wa lā taqtulū aulādakum min imlāq(in), naḥnu narzuqukum wa iyyāhum, wa lā taqrabul-fawāḥisya mā ẓahara minhā wa mā baṭan(a), wa lā taqtulun-nafsal-latī ḥarramallāhu illā bil-ḥaqq(i), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum ta‘qilūn(a).
कहो (मुहम्मद) "मैं जो परमात्मा ने तुहानू मना कित्ता है, उह पढ़न दे। उहदे नाल कुझ वी शरीफ ना करो, अपने मां-प्यो दा भलाई करो, अपने बच्चें नूं ना मारो किउंकि ओह गरीब हन। असीं ही तुहानू ते उन्हां नू रोजी-रूट्टी देण वाले हां; घिनौने कम्मां दे नेड़े नहीं जाओ, चाहे ओ दिखाई होवे या छिपे, उन लोकां नूं ना मारो जिन्हां नूं अल्लाह ने मना कीता है सिवाय सही कारणां दे। इस तर्हां ओह तुहानूं हुक्म दिंदा है कि तुसीं समझ जाओ
وَاَنَّ هٰذَا صِرَاطِيْ مُسْتَقِيْمًا فَاتَّبِعُوْهُ ۚوَلَا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗذٰلِكُمْ وَصّٰىكُمْ بِهٖ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُوْنَ
wa anna hāżā ṣirāṭī mustaqīman fattabi‘ūh(u), wa lā tattabi‘us-subula fa tafarraqa bikum ‘an sabīlih(ī), żālikum waṣṣākum bihī la‘allakum tattaqūn(a).
ते सचमुच, एह् मेरा सीधा रस्ता ऐ। फिर फॉलो करो ! (दूजे) रस्ते दा अनुसरण नेईं करो जेह्ड़े तुसेंगी उंदे रस्ते थमां बिखर देङन। इस तर्हां उसने तुहानूं आज्ञा दित्ती कि तुसीं भक्त हो जाओ।
ثُمَّ اٰتَيْنَا مُوْسَى الْكِتٰبَ تَمَامًا عَلَى الَّذِيْٓ اَحْسَنَ وَتَفْصِيْلًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَّهُدًى وَّرَحْمَةً لَّعَلَّهُمْ بِلِقَاۤءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُوْنَ ࣖ
Ṡumma ātainā mūsal-kitāba tamāman ‘alal-lażī aḥsana wa tafṣīlal likulli syai'iw wa hudaw wa raḥmatal la‘allahum biliqā'i rabbihim yu'minūn(a).
फिर अस मूसा गी किताब (तोराह) दित्ती तां जे ओह् भलाई करने आह्लें उप्पर (साढ़े बरकत) पूरा करी सकन, हर गल्ल समझाई सकन, ते मार्गदर्शन ते दया दे तौर उप्पर, तां जे ओह् अपने प्रभु कन्नै मिलने च विश्वास करन।
يٰبَنِيْٓ اٰدَمَ اِمَّا يَأْتِيَنَّكُمْ رُسُلٌ مِّنْكُمْ يَقُصُّوْنَ عَلَيْكُمْ اٰيٰتِيْۙ فَمَنِ اتَّقٰى وَاَصْلَحَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
yā banī ādama immā ya'tiyannakum rusulum minkum yaquṣṣūna ‘alaikum āyātī, famanittaqā wa aṣlaḥa falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
हे आदम दे वंशज! जेकर तुंदे च अपने आपै च दूत औंदे न, जेड़े तुंदे कन्ने मेरे आयत दस्सदे न, तां जेड़ा कोई धर्मी ऐ ते उसी ठीक करदा ऐ, तां उंदे कोला कोई डर नेईं ऐ ते ना गै ओह दुखी होंगन।
وَنَزَعْنَا مَا فِيْ صُدُوْرِهِمْ مِّنْ غِلٍّ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهِمُ الْاَنْهٰرُۚ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْ هَدٰىنَا لِهٰذَاۗ وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلَآ اَنْ هَدٰىنَا اللّٰهُ ۚ لَقَدْ جَاۤءَتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّۗ وَنُوْدُوْٓا اَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ اُوْرِثْتُمُوْهَا بِمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُوْنَ
wa naza‘nā mā fī ṣudūrihim min gillin tajrī min taḥtihimul-anhār(u), wa qālul-ḥamdu lillāhil-lażī hadānā lihāżā, wa mā kunnā linahtadiya lau lā an hadānallāh(u), laqad jā'at rusulu rabbinā bil-ḥaqq(i), wa nūdū an tilkumul-jannatu ūriṡtumūhā bimā kuntum ta‘malūn(a).
ते अस उंदे छाती थमां बदला उखाड़ दित्ता, जिंदे थल्ले नदियां बगदियां हियां। उन्हां ने आख्या, "अल्लाह दी स्तुति होवे जिन्हां ने सानू इस (स्वर्ग) तक दिखाया है। अगर अल्लाह ने सानु नहीं दिखाया तां सानू मार्गदर्शन नहीं होंदा। वाकई साडे रब दे रसूले सच्चाई ला के आए हन।" उनेंगी एह़ ग् लाया गेया के, "एह़ जन्नत ऐ, जेका तुंदे कम् में दे कारण तुसेंगी विरासत च मिली गेदा ऐ।"