فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលតាលូតបាននាំកងទ័ពរបស់គាត់មក គាត់បាននិយាយថា "អល់ឡោះនឹងសាកល្បងអ្នកជាមួយនឹងទន្លេមួយ។ ដូច្នេះអ្នកណាដែលផឹក (ទឹករបស់វា) គាត់មិនមែនជាអ្នកដើរតាមខ្ញុំទេ។ ហើយអ្នកណាដែលមិនផឹកវា នោះគាត់គឺជាអ្នកដើរតាមខ្ញុំ លុះត្រាតែគាត់លើកដៃបន្តិច"។ ប៉ុន្តែពួកគេបានផឹកវា លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះ។ នៅពេលដែលគាត់ (តាលូត) និងអ្នកដែលមានជំនឿជាមួយគាត់បានឆ្លងកាត់ទន្លេ ពួកគេបាននិយាយថា "យើងលែងមានកម្លាំងទៀតហើយនៅថ្ងៃនេះប្រឆាំងនឹងចាលូត និងកងទ័ពរបស់គាត់"។ អ្នកដែលជឿថាពួកគេនឹងជួបអល់ឡោះនឹងនិយាយថា "តើមានក្រុមតូចៗប៉ុន្មានក្រុមដែលបានយកឈ្នះក្រុមធំៗដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ"។ ហើយអល់ឡោះនៅជាមួយអ្នកដែលអត់ធ្មត់។
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានឈានទៅមុខប្រឆាំងនឹងចាលូត និងកងទ័ពរបស់គាត់ ពួកគេបានអធិស្ឋានថា "ឱព្រះអម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់ប្រទានការអត់ធ្មត់ដល់យើង សូមទ្រង់ពង្រឹងជំហានរបស់យើង និងសូមទ្រង់ជួយយើងប្រឈមមុខនឹងពួកអជំនឿ"។
اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
នៅពេលដែលក្រុមពីរក្នុងចំណោមពួកអ្នកចង់ដកថយដោយសារការភ័យខ្លាច ខណៈដែលអល់ឡោះជាអ្នកជួយពួកគេ ចូរឱ្យអ្នកមានជំនឿប្រគល់ការទុកចិត្តរបស់ពួកគេទៅលើអល់ឡោះ។
بَلٰٓى ۙاِنْ تَصْبِرُوْا وَتَتَّقُوْا وَيَأْتُوْكُمْ مِّنْ فَوْرِهِمْ هٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ بِخَمْسَةِ اٰلَافٍ مِّنَ الْمَلٰۤىِٕكَةِ مُسَوِّمِيْنَ
balā, in taṣbirū wa tattaqū wa ya'tūkum min faurihim hāżā yumdidkum rabbukum bikhamsati ālāfim minal-malā'ikati musawwimīn(a).
«បាទ/ចាស៎» (គ្រប់គ្រាន់ហើយ)។ ប្រសិនបើអ្នកអត់ធ្មត់ និងមានចិត្តសទ្ធាជ្រះថ្លា នៅពេលដែលពួកគេវាយប្រហារអ្នកភ្លាមៗ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងជួយអ្នកជាមួយនឹងទេវតាប្រាំពាន់អង្គដែលពាក់សញ្ញា។
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
ហើយពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេគ្មានអ្វីក្រៅពីការអធិស្ឋានទេថា "ឱម្ចាស់របស់យើង សូមទ្រង់អភ័យទោសឱ្យយើងខ្ញុំនូវអំពើបាបកម្ម និងទង្វើហួសហេតុរបស់យើងខ្ញុំ (ក្នុង) កិច្ចការរបស់យើងខ្ញុំ ហើយសូមទ្រង់ពង្រឹងជំហររបស់យើងខ្ញុំ និងជួយយើងខ្ញុំប្រឆាំងនឹងពួកអជំនឿ"។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اصْبِرُوْا وَصَابِرُوْا وَرَابِطُوْاۗ وَاتَّقُوا اللّٰهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanuṣbirū wa ṣābirū wa rabiṭū, wattaqullāha la‘allakum tufliḥūn(a).
ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់ និងពង្រឹងការអត់ធ្មត់របស់ពួកអ្នក ហើយចូរប្រុងប្រយ័ត្ន (នៅតាមព្រំដែននៃប្រទេសរបស់ពួកអ្នក) ហើយចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកមានសំណាង។
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
ក្នុងចំណោមអ្នកដែលគោរពបូជា ដែលត្រូវបានអល់ឡោះប្រទានព្រះគុណដល់បុរសពីរនាក់ បាននិយាយថា "ចូរវាយប្រហារពួកគេតាមច្រកទ្វារ (នៃប្រទេស)។ ប្រសិនបើអ្នកចូលទៅក្នុងនោះ អ្នកប្រាកដជានឹងឈ្នះ។ ហើយចូរអ្នកទុកចិត្តលើអល់ឡោះតែមួយគត់ ប្រសិនបើអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ"។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
ឱអ្នកដែលមានជំនឿ! ប្រសិនបើអ្នកជួបនឹងកងទ័ព (សត្រូវ) ចូរមានកម្លាំងឡើង ហើយសូត្រ (ឈ្មោះ) អល់ឡោះឲ្យបានច្រើន (ឌីកឺរ និងអធិស្ឋាន) ដើម្បីឲ្យអ្នកមានសំណាង។
وَاَطِيْعُوا اللّٰهَ وَرَسُوْلَهٗ وَلَا تَنَازَعُوْا فَتَفْشَلُوْا وَتَذْهَبَ رِيْحُكُمْ وَاصْبِرُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ مَعَ الصّٰبِرِيْنَۚ
wa aṭī‘ullāha wa rasūlahū wa lā tanāza‘ū fa tafsyalū wa tażhaba rīḥukum waṣbirū, innallāha ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ហើយចូរពួកអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយកុំឈ្លោះប្រកែកគ្នា ដែលវាធ្វើឱ្យពួកអ្នកមានការភ័យខ្លាច និងធ្វើឱ្យកម្លាំងរបស់ពួកអ្នករលាយបាត់ទៅ ហើយចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់ចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនៅជាមួយមនុស្សដែលមានចិត្តអត់ធ្មត់។
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
ឱណាពី (មូហាំម៉ាត់)! ចូរអ្នកញុះញង់ពួកអ្នកមានជំនឿឱ្យធ្វើសង្គ្រាមចុះ។ ប្រសិនបើមានបុរសម្ភៃនាក់ដែលរឹងមាំក្នុងចំណោមពួកអ្នក ពួកគេប្រាកដជានឹងកម្ចាត់មនុស្សពីររយនាក់។ ហើយប្រសិនបើមានមួយរយនាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក ពួកគេប្រាកដជានឹងកម្ចាត់ពួកអ្នកមិនជឿមួយពាន់នាក់។ ពីព្រោះពួកអ្នកមិនជឿគឺជាក្រុមមនុស្សដែលមិនយល់។
اَلْـٰٔنَ خَفَّفَ اللّٰهُ عَنْكُمْ وَعَلِمَ اَنَّ فِيْكُمْ ضَعْفًاۗ فَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ صَابِرَةٌ يَّغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ اَلْفٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفَيْنِ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
al'āna khaffafallāhu ‘ankum wa ‘alima anna fīkum ḍa‘fā(n), fa iy yakum minkum mi'atun ṣābiratuy yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum alfuy yaglibū alfaini bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
ឥឡូវនេះ អល់ឡោះបានធ្វើឱ្យអ្វីៗកាន់តែងាយស្រួលសម្រាប់អ្នក ដោយដឹងថាអ្នកមានភាពទន់ខ្សោយ។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើមានអ្នកអត់ធ្មត់មួយរយនាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ពួកគេនឹងយកឈ្នះលើមនុស្សពីររយនាក់ ហើយប្រសិនបើមានមួយពាន់នាក់ក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នា ពួកគេនឹងយកឈ្នះលើមនុស្សពីរពាន់នាក់ដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ។ អល់ឡោះនៅជាមួយអ្នកដែលអត់ធ្មត់។
ۨالَّذِيْنَ اُخْرِجُوْا مِنْ دِيَارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ اِلَّآ اَنْ يَّقُوْلُوْا رَبُّنَا اللّٰهُ ۗوَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّهُدِّمَتْ صَوَامِعُ وَبِيَعٌ وَّصَلَوٰتٌ وَّمَسٰجِدُ يُذْكَرُ فِيْهَا اسْمُ اللّٰهِ كَثِيْرًاۗ وَلَيَنْصُرَنَّ اللّٰهُ مَنْ يَّنْصُرُهٗۗ اِنَّ اللّٰهَ لَقَوِيٌّ عَزِيْزٌ
allażīna ukhrijū min diyārihim bigairi ḥaqqin illā ay yaqūlū rabbunallāh(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lahuddimat ṣawāmi‘u wa biya‘uw wa ṣalawātuw wa masājidu yużkaru fīhasmullāhi kaṡīrā(n), wa layanṣurannallāhu may yanṣuruh(ū), innallāha laqawiyyun ‘azīz(un).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលត្រូវបានបណ្តេញចេញពីផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេដោយគ្មានសិទ្ធិ ដោយសារតែពួកគេនិយាយថា "ព្រះអម្ចាស់របស់យើងគឺអល់ឡោះ"។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានបណ្តេញ (អំពើហិង្សា) របស់មនុស្សមួយចំនួនតាមរយៈអ្នកដទៃទេ នោះនឹងមានវត្តអារាម ព្រះវិហារ សាលាប្រជុំ និងវិហារអ៊ីស្លាមជាច្រើនត្រូវបានបំផ្លាញ ដែលនៅក្នុងនោះឈ្មោះរបស់អល់ឡោះត្រូវបានលើកឡើងយ៉ាងច្រើន។ អល់ឡោះប្រាកដជានឹងជួយអ្នកដែលជួយ (សាសនា) របស់ទ្រង់។ ពិតណាស់ អល់ឡោះមានឫទ្ធានុភាព មហាអស្ចារ្យ។
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِنْ تَنْصُرُوا اللّٰهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ اَقْدَامَكُمْ
yā ayyuhal-lażīna āmanū in tanṣurullāha yanṣurkum wa yuṡabbit aqdāmakum.
ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ប្រសិនបើពួកអ្នកជួយអល់ឡោះ (សាសនា) ទ្រង់ពិតជានឹងជួយពួកអ្នក និងពង្រឹងជំហររបស់ពួកអ្នក។