وَلَتَجِدَنَّهُمْ اَحْرَصَ النَّاسِ عَلٰى حَيٰوةٍ ۛوَمِنَ الَّذِيْنَ اَشْرَكُوْا ۛيَوَدُّ اَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ اَلْفَ سَنَةٍۚ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهٖ مِنَ الْعَذَابِ اَنْ يُّعَمَّرَۗ وَاللّٰهُ بَصِيْرٌۢ بِمَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa latajidannahum aḥraṣan-nāsi ‘alā ḥayāh(tin), wa minal-lażīna asyrakū, yawaddu aḥaduhum lau yu‘ammaru alfa sanah(tin), wa mā huwa bi muzaḥziḥihī minal-‘ażābi ay yu‘ammar(a), wallāhu baṣīrum bimā ya‘malūn(a).
ហើយជាការពិតណាស់ អ្នក (មូហាំម៉ាត់) នឹងរកឃើញពួកគេ (ពួកយូដា) ដែលជាមនុស្សដែលលោភលន់បំផុតចំពោះជីវិត (លោកិយ) ជាងពួកអ្នកធ្វើពុតជាទៅទៀត។ ពួកគេម្នាក់ៗចង់បានជីវិតមួយពាន់ឆ្នាំ ទោះបីជាជីវិតដ៏វែងឆ្ងាយនោះមិនអាចរារាំងពួកគេពីគ្រោះមហន្តរាយក៏ដោយ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលឃើញអ្វីៗទាំងអស់នូវអ្វីដែលពួកគេធ្វើ។
وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللّٰهُ بِهٖ بَعْضَكُمْ عَلٰى بَعْضٍ ۗ لِلرِّجَالِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوْا ۗ وَلِلنِّسَاۤءِ نَصِيْبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۗوَسْـَٔلُوا اللّٰهَ مِنْ فَضْلِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيْمًا
wa lā tatamannau mā faḍḍalallāhu bihī ba‘ḍakum ‘alā ba‘ḍ(in), lir-rijāli naṣībum mimmaktasabū, wa lin-nisā'i naṣībum mimmaktasabn(a), was'alullāha min faḍlih(ī), innallāha kāna bikulli syai'in ‘alīmā(n).
ហើយចូរកុំលោភលន់ចង់បានពរជ័យដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមអ្នករាល់គ្នាលើសពីអ្នកដទៃឡើយ។ ចំពោះបុរសគឺចំណែកនៃអ្វីដែលពួកគេរកបាន ហើយចំពោះស្ត្រីវិញគឺចំណែកនៃអ្វីដែលពួកគេរកបាន។ ចូរពួកអ្នកសុំពីអល់ឡោះនូវពរជ័យមួយចំនួនរបស់ទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកដែលដឹងបំផុតអំពីអ្វីៗទាំងអស់។
وَاِنِ امْرَاَةٌ خَافَتْ مِنْۢ بَعْلِهَا نُشُوْزًا اَوْ اِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَآ اَنْ يُّصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۗوَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗوَاُحْضِرَتِ الْاَنْفُسُ الشُّحَّۗ وَاِنْ تُحْسِنُوْا وَتَتَّقُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
wa inimra'atun khāfat mim ba‘lihā nusyūzan au i‘rāḍan falā junāḥa ‘alaihimā ay yuṣliḥā bainahumā ṣulḥā(n), waṣ-ṣulḥu khair(un), wa uḥḍiratil-anfususy-syuḥḥ(a), wa in tuḥsinū wa tattaqū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
ហើយប្រសិនបើស្ត្រីម្នាក់ព្រួយបារម្ភថាស្វាមីរបស់នាងនឹងមានភាពរពិសឬព្រងើយកន្តើយ នោះពួកគេទាំងពីរអាចបង្កើតសន្តិភាពពិតប្រាកដមួយ ហើយសន្តិភាពនោះគឺប្រសើរជាង (សម្រាប់ពួកគេ) ទោះបីជាបុរសនោះមានចរិតកំណាញ់ក៏ដោយ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកកែលម្អ (ទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកជាមួយប្រពន្ធរបស់អ្នក) ហើយការពារខ្លួនអ្នក (ពីភាពល្ងង់ខ្លៅ និងភាពព្រងើយកន្តើយ) នោះអល់ឡោះពិតជាប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះអ្វីដែលអ្នកធ្វើ។
قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ
qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ប្រសិនបើពួកអ្នកមានអំណាចគ្រប់គ្រងលើទ្រព្យសម្បត្តិនៃព្រះគុណរបស់ម្ចាស់ខ្ញុំ ពួកអ្នកនឹងរក្សាវាទុក ព្រោះខ្លាចចាយវាយវា។ ហើយមនុស្សលោកពិតជាកំណាញ់ណាស់។
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
ដូច្នេះ ចូរអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមសមត្ថភាពរបស់អ្នក ហើយចូរស្ដាប់ និងគោរពប្រតិបត្តិ ហើយចូរវិនិយោគទ្រព្យសម្បត្តិល្អៗសម្រាប់ខ្លួនអ្នក។ ហើយអ្នកណាដែលរក្សាខ្លួនពីភាពកំណាញ់ អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលមានសំណាង។
وَجَمَعَ فَاَوْعٰى
wa jama‘a fa'au‘ā.
និងអ្នកដែលប្រមូល (ទ្រព្យសម្បត្តិ) ហើយបន្ទាប់មករក្សាទុកវា។
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ
wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).
ហើយពេលគាត់មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើន គាត់ក៏ក្លាយជាមនុស្សកំណាញ់
ثُمَّ يَطْمَعُ اَنْ اَزِيْدَۙ
Ṡumma yaṭma‘u an azīd(a).
បន្ទាប់មកគាត់ពិតជាចង់ឱ្យខ្ញុំបន្ថែមវាមែន។
وَتَأْكُلُوْنَ التُّرَاثَ اَكْلًا لَّمًّاۙ
wa ta'kulūnat-turāṡa aklal lammā(n).
ខណៈពេលដែលអ្នកបរិភោគមរតកដោយលាយឡំ (ហាឡាល និង ហារ៉ាម)
وَّتُحِبُّوْنَ الْمَالَ حُبًّا جَمًّاۗ
wa tuḥibbūnal-māla ḥubban jammā(n).
ហើយអ្នកស្រឡាញ់ទ្រព្យសម្បត្តិដោយក្តីស្រឡាញ់ហួសហេតុ។
وَاِنَّهٗ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيْدٌ ۗ
wa innahū liḥubbil-khairi lasyadīd(un).
ហើយជាការពិតណាស់ សេចក្ដីស្រឡាញ់របស់គាត់ចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិគឺហួសហេតុពេក។