وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Και (θυμηθείτε) όταν είπατε: «Ω, Μωυσή! Δεν μπορούμε να ανεχτούμε (να τρώμε) μόνο ένα είδος τροφής, γι' αυτό παρακάλεσε τον Κύριό σου να μας δώσει από ό,τι φυτρώνει η γη: χόρτα, αγγούρια, σκόρδα, φακές και κρεμμύδια». Αυτός (ο Μωυσής) είπε: «Ζητάτε κάτι κακό με αντάλλαγμα κάτι καλό; Πηγαίνετε σε μια πόλη· σίγουρα θα λάβετε αυτό που ζητάτε». Τότε τους χτύπησε η ντροπή και η φτώχεια, και (ξανά) υπέστησαν την οργή του Αλλάχ. Αυτό (συνέβη) επειδή αρνήθηκαν τα σημάδια του Αλλάχ και σκότωσαν τους προφήτες χωρίς δικαίωμα. Αυτό συνέβη επειδή ήταν ανυπάκουοι και παραβάτες.
ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ اَيْنَ مَا ثُقِفُوْٓا اِلَّا بِحَبْلٍ مِّنَ اللّٰهِ وَحَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ الْاَنْبِۢيَاۤءَ بِغَيْرِ حَقٍّۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ
Ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu aina mā ṡuqifū illā biḥablim minallāhi wa ḥablim minan-nāsi wa bā'ū bigaḍabim minallāhi wa ḍuribat ‘alaihimul-maskanah(tu), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnal-ambiyā'a bigairi ḥaqq(in), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
Είναι γεμάτοι ταπείνωση όπου κι αν βρίσκονται, εκτός κι αν (κρατιούνται) από το σχοινί (τη θρησκεία) του Αλλάχ και από το σχοινί (τη διαθήκη) με τους ανθρώπους. Δέχτηκαν την οργή του Αλλάχ και ήταν (πάντα) γεμάτοι δυστυχία. Αυτό συμβαίνει επειδή αρνούνται τα εδάφια του Αλλάχ και σκοτώνουν τους προφήτες, χωρίς κανένα δικαίωμα (σωστό λόγο). Αυτό συμβαίνει επειδή είναι ανυπάκουοι και παραβιάζουν τα όρια.
اِنَّ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنَالُهُمْ غَضَبٌ مِّنْ رَّبِّهِمْ وَذِلَّةٌ فِى الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُفْتَرِيْنَ
innal-lażīnattakhażul-‘ijla sayanāluhum gaḍabum mir rabbihim wa żillatun fil-ḥayātid-dun-yā, wa każālika najzil-muftarīn(a).
Πράγματι, όσοι φτιάχνουν (άγαλμα) μοσχαριού (για να το λατρεύουν), μια μέρα θα δεχτούν οργή από τον Κύριό τους και ταπείνωση στη ζωή αυτού του κόσμου. Έτσι ανταμείβουμε όσους λένε ψέματα.
فَلَمَّا نَسُوْا مَا ذُكِّرُوْا بِهٖٓ اَنْجَيْنَا الَّذِيْنَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوْۤءِ وَاَخَذْنَا الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا بِعَذَابٍۢ بَـِٔيْسٍۢ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ
falammā nasū mā żukkirū bihī anjainal-lażīna yanhauna ‘anis-sū'i wa akhażnal-lażīna ẓalamū bi‘ażābim ba'īsim bimā kānū yafsuqūn(a).
Έτσι, αφού ξέχασαν αυτά για τα οποία είχαν προειδοποιηθεί, σώσαμε εκείνους που απαγόρευαν στους ανθρώπους να κάνουν το κακό και επιβάλαμε σκληρή τιμωρία στους αδικοπραξούντες, επειδή πάντα έκαναν το κακό.
فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ مَّا نُهُوْا عَنْهُ قُلْنَا لَهُمْ كُوْنُوْا قِرَدَةً خٰسِـِٕيْنَ
falammā ‘atau ‘am mā nuhū ‘anhu qulnā lahum kūnū qiradatan khāsi'īn(a).
Έτσι, αφού έγιναν αλαζόνες για όλα όσα ήταν απαγορευμένα, τους είπαμε: «Να είστε ταπεινοί πίθηκοι».
وَاِذْ تَاَذَّنَ رَبُّكَ لَيَبْعَثَنَّ عَلَيْهِمْ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِ مَنْ يَّسُوْمُهُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِۗ اِنَّ رَبَّكَ لَسَرِيْعُ الْعِقَابِۖ وَاِنَّهٗ لَغَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
wa iż ta'ażżana rabbuka layab‘aṡanna ‘alaihim ilā yaumil-qiyāmati may yasūmuhum sū'al-‘ażāb(i), inna rabbaka lasarī‘ul-‘iqāb(i), wa innahū lagafūrur raḥīm(un).
Και (θυμήσου), όταν ο Κύριός σου ανακοίνωσε ότι πράγματι, θα έστελνε ανθρώπους που θα τους επέβαλλαν (τους Εβραίους) την χειρότερη τιμωρία μέχρι την Ημέρα της Κρίσης. Πράγματι, ο Κύριός σου είναι πολύ γρήγορος στην τιμωρία, και πράγματι είναι Πλέον Συγχωρητικός, Πλέον Ελεήμων.
وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ
wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).
Και τους χωρίσαμε σε αυτόν τον κόσμο σε διάφορες ομάδες. Ανάμεσά τους υπάρχουν ευσεβείς άνθρωποι και υπάρχουν κι αυτοί που δεν είναι. Και τους δοκιμάσαμε με καλές (ευαισθήσεις) και κακές (συμφορές), για να επιστρέψουν (στην αλήθεια).
وَاِذْ قَالَ مُوْسٰى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوْا نِعْمَةَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ اَنْجٰىكُمْ مِّنْ اٰلِ فِرْعَوْنَ يَسُوْمُوْنَكُمْ سُوْۤءَ الْعَذَابِ وَيُذَبِّحُوْنَ اَبْنَاۤءَكُمْ وَيَسْتَحْيُوْنَ نِسَاۤءَكُمْ ۗوَفِيْ ذٰلِكُمْ بَلَاۤءٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ عَظِيْمٌ ࣖ
wa iż qāla mūsā liqaumihiżkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż anjākum min āli fir‘auna yasūmūnakum sū'al-‘ażābi wa yużabbiḥūna abnā'akum wa yastaḥyūna nisā'akum, wa fī żālikum balā'um mir rabbikum ‘aẓīm(un).
Και (θυμηθείτε) όταν ο Μωυσής είπε στον λαό του: «Θυμηθείτε την εύνοια του Αλλάχ σε εσάς, όταν σας έσωσε από τους οπαδούς του Φαραώ. Σας υπέβαλαν σε οδυνηρά βασανιστήρια και έσφαξαν τους γιους σας και άφησαν πίσω τις κόρες σας, καθώς αυτή ήταν μια μεγάλη δοκιμασία από τον Κύριό σας.
فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ اُوْلٰىهُمَا بَعَثْنَا عَلَيْكُمْ عِبَادًا لَّنَآ اُولِيْ بَأْسٍ شَدِيْدٍ فَجَاسُوْا خِلٰلَ الدِّيَارِۗ وَكَانَ وَعْدًا مَّفْعُوْلًا
fa iżā jā'a wa‘du ūlāhumā ba‘aṡnā ‘alaikum ‘ibādal lanā ulī ba'sin syadīdin fa jāsū khilālad-diyār(i), wa kāna wa‘dam maf‘ūlā(n).
Έτσι, όταν ήρθε η ώρα της τιμωρίας για το πρώτο από τα δύο (εγκλήματα), σας φέραμε τους ισχυρούς δούλους μας, οι οποίοι εξαπέλυσαν έφοδο στα χωριά. Και αυτή είναι μια απόφαση που σίγουρα θα εφαρμοστεί.
اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِكُمْ ۗوَاِنْ اَسَأْتُمْ فَلَهَاۗ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ الْاٰخِرَةِ لِيَسٗۤـُٔوْا وُجُوْهَكُمْ وَلِيَدْخُلُوا الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوْهُ اَوَّلَ مَرَّةٍ وَّلِيُتَبِّرُوْا مَا عَلَوْا تَتْبِيْرًا
in aḥsantum aḥsantum li'anfusikum, wa in asa'tum fa lahā, fa iżā jā'a wa‘dul-ākhirati liyasū'ū wujūhakum wa liyadkhulal-masjida kamā dakhalūhu awwala marratiw wa liyutabbirū mā ‘alau tatbīrā(n).
Αν κάνετε καλό, κάνετε καλό στον εαυτό σας. Κι αν κάνετε κακό, είναι για τον εαυτό σας. Όταν έρθει η δεύτερη τιμωρία, (θα υψώσουμε τους εχθρούς σας) για να σας ντροπιάσουν, και θα μπουν στο τζαμί (Τζαμί Αλ-Άκσα) όπως μπήκαν την πρώτη φορά, και θα καταστρέψουν ό,τι μπορούν.
فَاَخْرَجْنٰهُمْ مِّنْ جَنّٰتٍ وَّعُيُوْنٍ ۙ
fa akhrajnāhum min jannātiw wa ‘uyūn(in).
Έπειτα, τους βγάλαμε (τον Φαραώ και τον λαό του) από τους κήπους και τις πηγές,
وَّكُنُوْزٍ وَّمَقَامٍ كَرِيْمٍ ۙ
wa kunūziw wa maqāmin karīm(in).
και (από) πλούτο και ευγενή θέση,