اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
सचमुच, जे विश्वास करै छै, यहूदी, ईसाई आरू सबियन, जे भी (ओकरा सब में) अल्लाह आरू आखिरी दिन में विश्वास करै छै, आरू अच्छा काम करै छै, ओकरा ओकरऽ प्रभु के तरफ से इनाम मिलतै, ओकरा सें कोय डर नै छै, आरो वू दुखी नै होय छै।
۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
अतः जखन यीशु हुनका लोकनिक (इजरायल के संतान) के आज्ञा के आज्ञा नै मानैत छलाह त ओ कहलनि, "अल्लाह के धर्म (स्थापत) के लेल के सहायक होयत?" हरियुन (वफादार मित्र) जवाब देलकै, "हम अल्लाह के (धार्मिक) सहायक छी। हम अल्लाह पर विश्वास करैत छी, आ गवाह छी जे हम मुसलमान छी।"
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
हमर प्रभु, हम अहाँक जे किछु प्रकट केने छी ताहि पर विश्वास कएने छी आ हम सभ रसूलुल्लाहक पाछाँ चललहुँ, तेँ हमरा सभ केँ ओहि लोकक समूह मे राखू जे गवाही दैत छथि |"
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
अहाँ (मुसलमान) मनुक्ख सँ जन्मल सबसँ नीक लोक छी, (कारण अहाँ) जे सही अछि ओकरा आज्ञा (करब) करू, आ बुराई पर मना करू, आ अल्लाह पर विश्वास करू। जँ किताबक लोक सभ विश्वास कएने रहितथि तँ हुनका सभक लेल नीक रहैत । ओहि मे विश्वासी छथि, मुदा बेसी दुष्ट लोक छथि।
۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
ओ सभ (पूर्णतः) एके रंग नहि अछि। किताब के लोग में एक ईमानदार समूह छै, रात में अल्लाह के आयत पढ़ै छै, आरू सजदा (नमाज भी) करै छै।
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
अल्लाह आ अंतिम दिन पर विश्वास करैत छथि, सही के हुक्म (करब) करैत छथि, आ गलत के मना करैत छथि आ विभिन्न नीक काज (करबा) मे जल्दबाजी करैत छथि | पुण्यात्मा लोक मे छथि।
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
आरू सचमुच, किताब केरऽ लोगऽ म॑ ऐन्हऽ लोग छै जे अल्लाह प॑ विश्वास करै छै, आरू जे तोरा प॑ उतारलऽ गेलऽ छै, आरू ओकरा प॑ जे उतारलऽ गेलऽ छै, ओकरा प॑ विश्वास करै छै, कैन्हेंकि वू अल्लाह के प्रति विनम्र छै, आरू वू अल्लाह केरऽ आयतऽ के सस्ता दाम प॑ व्यापार नै करै छै । हुनका सभ केँ अपन प्रभु सँ इनाम भेटतनि। सचमुच अल्लाह अपन गणना मे बहुत जल्दी छथि।
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
आरू अगर वू सही मायने में तोराह, सुसमाचार आरू (कुरान) के (नियम) के पालन करतै जे ओकरा सिनी के प्रभु के तरफ सें उतरलोॅ गेलोॅ छेलै, तबेॅ ओकरा सिनी कॅ ओकरा सिनी के ऊपर सें आरो पैर के नीचें सें भोजन जरूर मिलतै। ओहि मे इमानदार आ आज्ञाकारी लोकक एकटा समूह छल। आ कतेको गोटे जे काज करैत छथि ताहि मे बहुत खराब छथि।
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
सचमुच, जे विश्वास करै छै, जे यहूदी छै, सबिया आरू ईसाई छै, जे अल्लाह आरू आखिरी दिन पर विश्वास करै छै आरू भलाई करै छै, ओकरा लेली कोय डर नै छै, नै ओकरा दुखी होतै।
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
अहाँकेँ एहन लोक अवश्य भेटत जे विश्वासी सभक प्रति सभसँ बेसी शत्रुता रखैत छथि, अर्थात यहूदी आ मुशरीक। आरू तोरा वू लोग जरूर मिलतै, जेकरऽ विश्वास करै वाला के साथ सबसें घनिष्ठ दोस्ती वू लोग छै जे कहै छै, "सत्ते, हम्में मसीही छियै।" एकर कारण अछि जे हुनका सभ मे पुरोहित आ भिक्षु सेहो छथि, (संगहि) एहि लेल जे ओ सभ घमंड नहि करैत छथि |
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
आरू जबेॅ वू सब सुनलकै कि (कुरान) रसूलुल्लाह (मुहम्मद) के सामने जे कुछ उतारलऽ गेलऽ छेलै, त॑ तोहें देखलकै कि ओकरऽ आँखऽ सें नोर बहा रहलऽ छै, कैन्हेंकि वू सच्चाई के कारण छेलै जेकरा वू (अपनऽ किताबऽ सें) जानत॑ छेलै, कहै छेलै, "हे प्रभु, हम्में विश्वास करी लेल॑ छियै, ई लेली हमरा सिनी क॑ वू लोगऽ के साथ रिकॉर्ड में डालऽ जे (कुरान केरऽ सच्चाई आरू मुहम्मद केरऽ पैगम्बर केरऽ) गवाह छै ।
وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ
wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).
आ हम सभ अल्लाह आ हमरा सभ लग आयल सच्चाई पर किएक नहि मानब, भले हम सभ एतेक चाहैत छी जे हमर प्रभु हमरा सभ केँ धर्मी मे शामिल करथि?”
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
त अल्लाह हुनका सब के ओहि बात के इनाम देलखिन जे हुनका सब के कहल गेल छल, (अर्थात) जन्नत जाहि के नीचा नदी बहैत अछि, ओ सब ओहि में अनन्त काल तक रहत। आ से नीक काज करयवला के (के लेल) इनाम अछि।
وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ
wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).
आ (याद राखू), जखन हम यीशुक विश्वासी अनुयायी सभ केँ प्रेरित केलहुँ, "हमरा आ हमर दूत पर विश्वास करू।" ओ सभ उत्तर देलक, "हम सभ विश्वास कएने छी, आ गवाही (हे रसूलुल्लाह) दैत छी जे हम सभ (मुसलमान) अधीन करय बला लोक छी।"
اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
(याद राखू), जखन यीशुक विश्वासी अनुयायी सभ कहलनि, "हे मरियमक पुत्र यीशु! की अहाँक प्रभु स् वर्ग सँ हमरा सभ केँ भोजन पठेबाक लेल तैयार छथि?" यीशु उत्तर देलथिन, "अहाँ सभ मुसलमान छी त' अल्लाह सँ डरू।"
قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ
qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).
ओ सभ कहलकनि, “हम सभ एकरा खाय चाहैत छी जाहि सँ हमर सभक मोन आराम सँ रहय आ हमरा सभ केँ ई निश्चिंत भ’ जाय जे अहाँ हमरा सभ केँ सत् य कहलहुँ, आ हम सभ (एकर) गवाह बनि सकब।”
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(अर्थात) जे रसूलुल्लाह, नबी जे उम्मी (पढ़ि-लिखि नहि सकैत छथि) छथि जिनकर (नाम) हुनका सभ केँ ओहि तौराह आ सुसमाचार मे लिखल भेटैत छनि जे हुनका सभ लग छनि, जे हुनका सभ केँ उचित करबाक आज्ञा दैत छथि आ जे गलत काज केँ मना करैत छथि, आ जे हुनका सभक लेल नीक जे किछु अछि तकरा अनुमति दैत छथि आ हुनका सभक लेल जे किछु अधलाह अछि, तकरा सभ केँ मना करैत छथि, आ हुनका सभ पर जे बोझ आ बेड़ी अछि ताहि सँ मुक्त करैत छथि | रहल बात जे हुनका पर विश्वास करैत छथि, हुनकर महिमामंडन करैत छथि, हुनकर मदद करैत छथि आ हुनका (कुरान) पर जे चमकदार इजोत आयल छल, ओकर पालन करैत छथि, ओ भाग्यशाली लोक छथि |
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
आरू जेकरा हम्में किताब देल॑ छियै, वू तोरा (हे मुहम्मद) के सामने जे कुछ प्रकट होय गेलऽ छै, ओकरा पर आनन्दित होय छै, आरू कुछ (यहूदी आरू ईसाई) भी छै जे ओकरा म॑ स॑ कुछ के नकार॑ छै । कहू, "हमरा केवल अल्लाह के इबादत करबाक आज्ञा देल गेल अछि आ हुनका संग कोनो बात नहि करबाक आज्ञा देल गेल अछि। हम हुनका लग (लोक) बजबैत छी आ हुनका लग वापस आबि जाइत छी।"
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
आरू जे काफिर करै छै, वू कहै छै, "अहाँ (मुहम्मद) रसूलुल्लाह नै छियै।" कहब, "अल्लाह आ जे किताबक ज्ञान बुझैत छथि, ओ हमरा आ अहाँक बीच गवाहक रूप मे पर्याप्त छथि।"
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
(मुहम्मद) कहू, "एहि पर (कुरान) विश्वास करू या अहाँ के विश्वास नहि करबाक चाही (अल्लाह के लेल सेहो इएह अछि)। सचमुच, जेकरा पहिने के ज्ञान देल गेल अछि, जखन ओकरा (कुरान) पढ़ल जाइत अछि त ओ मुँह नीचा क दैत छथि, सजदा करैत छथि।"
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).
जिनका हम हुनका सब के कुरान स पहिने किताब देने छलहुं, ओ सब ओहि (कुरान) पर सेहो विश्वास केलक।
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
आ जखन (कुरान) हुनका सभ केँ पढ़ल गेलनि तखन ओ सभ कहलनि, "हम सभ एहि मे विश्वास करैत छी, सचमुच (कुरान) हमरा सभक प्रभु सँ सच्चाई अछि। सचमुच, हम सभ मुसलमान हेबा सँ पहिने।"
اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
हुनका सब के अपन धैर्य के कारण (तोराह आ कुरान में विश्वास करय के लेल) दुगुना इनाम भेटलनि, आ ओ सब नीक के संग बुराई के नकारलनि, आ ओहि रोजी-रोटी के किछु हिस्सा जे हम सब हुनका सब के देने छलहुं, ओकर किछु हिस्सा खर्च केलनि।
وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ
wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).
आ जखन ओ सभ अधलाह बात सुनैत छथि त' हुनका सभ सँ मुँह मोड़ि क' कहैत छथि, "हमरा सभ केँ हमर सभक काज आ अहाँ सभक लेल अहाँक कर्म, अहाँ सभ सुरक्षित रहू, हम सभ अज्ञानी लोक सभ सँ (संगति) नहि चाहैत छी।"
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
तखन हम अपन दूत सभ केँ हुनका सभक नक्शेकदम पर चलबाक लेल पठौलहुँ आ हम सभ मरियमक पुत्र यीशुक पाछाँ (ओहो) चललहुँ; आ हम हुनका सुसमाचार देलियनि आ हुनकर पालन करय बला लोकक हृदय मे शिष्टाचार आ करुणा उत्पन्न केलहुँ। ओ सब रहबनियाह के पालन करैत छलाह, भले हम हुनका सब के बाध्य नहि केने रही (हमरा सब के बस एतबे चाही छल) जे ओ सब अल्लाह के प्रसन्नता के मांग करथि, मुदा ओ सब एकर ठीक स कायम नहि रखलनि। तेँ हुनका सभक बीच जे विश् वास केलक तकरा सभ केँ हम सभ ओकर इनाम देलियैक, आ ओहि मे सँ बहुतो दुष्ट छल।