اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលជឿ គឺពួកយូដា ពួកគ្រីស្ទាន និងពួកសាប់ អ្នកណាដែលជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ហើយ បានប្រព្រឹត្តអំពើល្អ ពួកគេនឹងត្រូវបានគេផ្តល់រង្វាន់ពីម្ចាស់របស់ពួកគេ គ្មានការភ័យខ្លាចចំពោះពួកគេទេ ហើយពួកគេមិនសោកសៅឡើយ។
۞ فَلَمَّآ اَحَسَّ عِيْسٰى مِنْهُمُ الْكُفْرَ قَالَ مَنْ اَنْصَارِيْٓ اِلَى اللّٰهِ ۗ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ نَحْنُ اَنْصَارُ اللّٰهِ ۚ اٰمَنَّا بِاللّٰهِ ۚ وَاشْهَدْ بِاَنَّا مُسْلِمُوْنَ
falammā aḥassa ‘īsā minhumul-kufra qāla man anṣārī ilallāh(i), qālal-ḥawāriyyūna naḥnu anṣārullāh(i), āmannā billāh(i), wasyhad bi'annā muslimūn(a).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្រះយេស៊ូវបានដឹងពីការមិនស្តាប់បង្គាប់របស់ពួកគេ (កូនចៅអ៊ីស្រាអែល) ទ្រង់មានបន្ទូលថា «តើអ្នកណានឹងក្លាយជាអ្នកជួយ (បង្កើតសាសនារបស់) អល់ឡោះ?» ពួកហាវ៉ារីយ៉ុន (មិត្តភក្តិស្មោះត្រង់) បានឆ្លើយថា «យើងជាអ្នកជួយ (សាសនា) របស់អល់ឡោះ។ យើងជឿលើអល់ឡោះ ហើយធ្វើជាសាក្សីថាយើងជាអ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម»។
رَبَّنَآ اٰمَنَّا بِمَآ اَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُوْلَ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
rabbanā āmannā bimā anzalta wattaba‘nar-rasūla faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
ឱព្រះអម្ចាស់នៃយើងខ្ញុំ យើងខ្ញុំបានជឿលើអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះ ហើយយើងខ្ញុំបានដើរតាមអ្នកនាំសារ ដូច្នេះសូមទ្រង់ចាត់យើងខ្ញុំឲ្យស្ថិតនៅក្នុងចំណោមក្រុមមនុស្សដែលធ្វើជាសាក្សីផង។
كُنْتُمْ خَيْرَ اُمَّةٍ اُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَتُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ ۗ وَلَوْ اٰمَنَ اَهْلُ الْكِتٰبِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ مِنْهُمُ الْمُؤْمِنُوْنَ وَاَكْثَرُهُمُ الْفٰسِقُوْنَ
kuntum khaira ummatin ukhrijat lin-nāsi ta'murūna bil-ma‘rūfi wa tanhauna ‘anil-munkari wa tu'minūna billāh(i), wa lau āmana ahlul-kitābi lakāna khairal lahum, minhumul-mu'minūna wa akṡaruhumul-fāsiqūn(a).
អ្នករាល់គ្នា (អ្នកកាន់សាសនាឥស្លាម) គឺជាមនុស្សល្អបំផុតដែលកើតមកជាមនុស្ស (ពីព្រោះអ្នករាល់គ្នា) បញ្ជា (ធ្វើ) អ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលអាក្រក់ ហើយជឿលើអល់ឡោះ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកនៃគម្ពីរបានជឿ នោះវាជាការប្រសើរជាងសម្រាប់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេមានអ្នកជឿ ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃពួកគេជាមនុស្សអាក្រក់។
۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ
laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).
ពួកគេមិនដូចគ្នាទាំងស្រុងទេ។ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកកាន់គម្ពីរ មានក្រុមមនុស្សស្មោះត្រង់មួយក្រុម ពួកគេអានអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះនៅពេលយប់ ហើយពួកគេក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំដែរ។
يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ពួកគេជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ណែនាំឲ្យធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ ហាមឃាត់អ្វីដែលខុស និងប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើអំពើល្អផ្សេងៗ។ ពួកគេស្ថិតក្នុងចំណោមមនុស្សដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះ។
وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
ហើយជាការពិតណាស់ ក្នុងចំណោមពួកអ្នកនៃគម្ពីរ មានអ្នកដែលជឿលើអល់ឡោះ និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះបញ្ចូលដល់អ្នក និងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះបញ្ចូលដល់ពួកគេ ពីព្រោះពួកគេបន្ទាបខ្លួនចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកគេមិនដោះដូរអាយ៉ាត់ៗរបស់អល់ឡោះក្នុងតម្លៃថោកនោះទេ។ ពួកគេនឹងទទួលបានរង្វាន់ពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នករហ័សរហួនក្នុងការគណនារបស់ទ្រង់។
وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).
ហើយប្រសិនបើពួកគេពិតជាបានអនុវត្តតាម (ច្បាប់) តូរ៉ា ដំណឹងល្អ និង (គម្ពីរគួរអាន) ដែលត្រូវបានបញ្ជូនមកពួកគេពីព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេមែន ពួកគេប្រាកដជានឹងទទួលបានអាហារពីខាងលើពួកគេ និងពីក្រោមជើងរបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេមានក្រុមមនុស្សស្មោះត្រង់ និងគោរពប្រតិបត្តិតាម។ ហើយពួកគេជាច្រើននាក់មានស្នាដៃមិនល្អ។
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ
innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).
ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលជឿ អ្នកដែលជាជនជាតិយូដា ជនជាតិសាប៊ី និងគ្រិស្តសាសនិក អ្នកណាដែលជឿលើអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោក ហើយធ្វើអំពើល្អ គឺគ្មានការភ័យខ្លាចចំពោះពួកគេទេ ហើយពួកគេក៏មិនសោកសៅដែរ។
۞ لَتَجِدَنَّ اَشَدَّ النَّاسِ عَدَاوَةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الْيَهُوْدَ وَالَّذِيْنَ اَشْرَكُوْاۚ وَلَتَجِدَنَّ اَقْرَبَهُمْ مَّوَدَّةً لِّلَّذِيْنَ اٰمَنُوا الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّا نَصٰرٰىۗ ذٰلِكَ بِاَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيْسِيْنَ وَرُهْبَانًا وَّاَنَّهُمْ لَا يَسْتَكْبِرُوْنَ ۔
latajidanna asyaddan-nāsi ‘adāwatal lil-lażīna āmanul-yahūda wal-lażīna asyrakū, wa latajidanna aqrabahum mawaddatal lil-lażīna āmanul-lażīna qālū innā naṣārā, żālika bi'anna minhum qissīsīna wa ruhbānaw wa annahum lā yastakbirūn(a).
អ្នកពិតជានឹងរកឃើញមនុស្សដែលមានអរិភាពបំផុតចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿ គឺពួកយូដា និងពួកអ្នកមិនជឿព្រះ។ ហើយអ្នកពិតជានឹងរកឃើញអ្នកដែលមិត្តភាពជិតស្និទ្ធបំផុតជាមួយអ្នកដែលជឿគឺអ្នកដែលនិយាយថា "ពិតប្រាកដណាស់ យើងខ្ញុំជាគ្រិស្តសាសនិក"។ នេះក៏ព្រោះតែក្នុងចំណោមពួកគេមានបូជាចារ្យ និងព្រះសង្ឃផងដែរ ពីព្រោះពួកគេមិនអួតអាង។
وَاِذَا سَمِعُوْا مَآ اُنْزِلَ اِلَى الرَّسُوْلِ تَرٰٓى اَعْيُنَهُمْ تَفِيْضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوْا مِنَ الْحَقِّۚ يَقُوْلُوْنَ رَبَّنَآ اٰمَنَّا فَاكْتُبْنَا مَعَ الشّٰهِدِيْنَ
wa iżā sami‘ū mā unzila ilar-rasūli tarā a‘yunahum tafīḍu minad-dam‘i mimmā ‘arafū minal-ḥaqq(i), yaqūlūna rabbanā āmannā faktubnā ma‘asy-syāhidīn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានស្តាប់អ្វីដែល (គម្ពីរគួរអាន) ត្រូវបានគេបញ្ចុះមកលើអ្នកនាំសារ (មូហាំម៉ាត់) អ្នកបានឃើញភ្នែករបស់ពួកគេស្រក់ទឹកភ្នែកដោយសារតែការពិតដែលពួកគេដឹង (ពីសៀវភៅរបស់ពួកគេ) ដោយនិយាយថាៈ ឱព្រះអម្ចាស់អើយ យើងបានជឿហើយ ដូច្នេះសូមទ្រង់កត់ត្រាយើងជាមួយនឹងអ្នកដែលជាសាក្សី (អំពីសច្ចភាពនៃគម្ពីរគួរអាន និងឋានៈជាណាពីរបស់មូហាំម៉ាត់)។
وَمَا لَنَا لَا نُؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَا جَاۤءَنَا مِنَ الْحَقِّۙ وَنَطْمَعُ اَنْ يُّدْخِلَنَا رَبُّنَا مَعَ الْقَوْمِ الصّٰلِحِيْنَ
wa mā lanā lā nu'minu billāhi wa mā jā'anā minal-ḥaqq(i), wa naṭma‘u ay yudkhilanā rabbunā ma‘al-qaumiṣ-ṣāliḥīn(a).
ហើយហេតុអ្វីបានជាយើងមិនជឿលើអល់ឡោះ និងសច្ចភាពដែលបានមកដល់យើង ទោះបីជាយើងចង់ឱ្យព្រះអម្ចាស់របស់យើងរាប់បញ្ចូលយើងក្នុងចំណោមមនុស្សសុចរិតក៏ដោយ?
فَاَثَابَهُمُ اللّٰهُ بِمَا قَالُوْا جَنّٰتٍ تَجْرِيْ مِنْ تَحْتِهَا الْاَنْهٰرُ خٰلِدِيْنَ فِيْهَاۗ وَذٰلِكَ جَزَاۤءُ الْمُحْسِنِيْنَ
fa aṡābahumullāhu bimā qālū jannātin tajrī min taḥtihal-anhāru khālidīna fīhā, wa żālika jazā'ul-muḥsinīn(a).
ដូច្នេះ អល់ឡោះបានប្រទានរង្វាន់ដល់ពួកគេចំពោះពាក្យសម្ដីដែលពួកគេបាននិយាយ គឺឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេហូរនៅក្រោម ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជារៀងរហូត។ ហើយនោះគឺជារង្វាន់សម្រាប់អ្នកដែលធ្វើល្អ។
وَاِذْ اَوْحَيْتُ اِلَى الْحَوَارِيّٖنَ اَنْ اٰمِنُوْا بِيْ وَبِرَسُوْلِيْ ۚ قَالُوْٓا اٰمَنَّا وَاشْهَدْ بِاَنَّنَا مُسْلِمُوْنَ
wa iż auḥaitu ilal-ḥawāriyyīna an āminū bī wa birasūlī, qālū āmannā wasyhad bi'annanā muslimūn(a).
ហើយ (ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលខ្ញុំបានបំផុសគំនិតដល់អ្នកដើរតាមដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះយេស៊ូវថា "ចូរពួកអ្នកជឿលើខ្ញុំ និងអ្នកនាំសាររបស់ខ្ញុំ"។ ពួកគេបានឆ្លើយថា "យើងបានជឿ ហើយ (ឱអ្នកនាំសារ) បានធ្វើបន្ទាល់ថា យើងជាក្រុមមនុស្សដែលចុះចូល (មូស្លីម)"។
اِذْ قَالَ الْحَوَارِيُّوْنَ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيْعُ رَبُّكَ اَنْ يُّنَزِّلَ عَلَيْنَا مَاۤىِٕدَةً مِّنَ السَّمَاۤءِ ۗقَالَ اتَّقُوا اللّٰهَ اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
iż qālal-ḥawāriyyūna yā ‘īsabna maryama hal yastaṭī‘u rabbuka ay yunazzila ‘alainā mā'idatam minas-samā'(i), qālattaqullāha in kuntum mu'minīn(a).
(ចូរចងចាំ) នៅពេលដែលអ្នកដើរតាមដ៏ស្មោះត្រង់របស់ព្រះយេស៊ូវបាននិយាយថា "ឱព្រះយេស៊ូវ ជាបុត្ររបស់ម៉ារី! តើព្រះអម្ចាស់របស់អ្នកសុខចិត្តបញ្ជូនអាហារពីស្ថានសួគ៌មកយើងទេ?" ព្រះយេស៊ូវបានឆ្លើយថា "ចូរកោតខ្លាចអល់ឡោះ ប្រសិនបើអ្នករាល់គ្នាជាអ្នកជឿ"។
قَالُوْا نُرِيْدُ اَنْ نَّأْكُلَ مِنْهَا وَتَطْمَىِٕنَّ قُلُوْبُنَا وَنَعْلَمَ اَنْ قَدْ صَدَقْتَنَا وَنَكُوْنَ عَلَيْهَا مِنَ الشّٰهِدِيْنَ
qālū nurīdu an na'kula minhā wa taṭma'inna qulūbunā wa na‘lama an qad ṣadaqtanā wa nakūna ‘alaihā minasy-syāhidīn(a).
ពួកគេបាននិយាយថាៈ ពួកយើងចង់បរិភោគវា ដើម្បីឱ្យចិត្តរបស់ពួកយើងបានស្ងប់សុខ និងដើម្បីឲ្យពួកយើងប្រាកដថា អ្នកបានប្រាប់ពួកយើងពីការពិត ហើយដើម្បីឲ្យពួកយើងក្លាយជាសាក្សី។
اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ
al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
(ពោលគឺ) អ្នកដែលដើរតាមអ្នកនាំសារ ព្យាការីដែលជាអ៊ុំមី (មិនអាចអាន និងសរសេរបាន) ដែលពួកគេបានរកឃើញថា (ឈ្មោះ) របស់គាត់ត្រូវបានសរសេរនៅក្នុងគម្ពីរតូរ៉ា និងដំណឹងល្អដែលពួកគេមាន ដែលបញ្ជាឱ្យពួកគេធ្វើអ្វីដែលត្រឹមត្រូវ និងហាមឃាត់អ្វីដែលខុស និងអ្នកដែល អនុញ្ញាតឱ្យអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលល្អសម្រាប់ពួកគេ និងហាមឃាត់អ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលអាក្រក់សម្រាប់ពួកគេ និងដោះលែងពួកគេពីបន្ទុក និងច្រវាក់ដែលស្ថិតនៅលើពួកគេ។ ចំពោះអ្នកដែលជឿលើគាត់ លើកតម្កើងគាត់ ជួយគាត់ និងដើរតាមពន្លឺភ្លឺស្វាងដែលត្រូវបានបង្ហាញដល់គាត់ (គម្ពីរកូរ៉ាន) ពួកគេគឺជាមនុស្សដែលមានសំណាង។
وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ
wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).
ហើយអ្នកដែលយើងបានប្រទានគម្ពីរដល់ពួកគេ ចូរអរសប្បាយនឹងអ្វីដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកលើអ្នក (ឱមូហាំម៉ាត់) ហើយមានអ្នកខ្លះ (ពួកយូដា និងពួកគ្រីស្ទាន) បដិសេធវាខ្លះ។ ចូរអ្នកពោលថាៈ ខ្ញុំត្រូវបានបញ្ជាឱ្យគោរពបូជាតែអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនត្រូវភ្ជាប់អ្វីជាមួយទ្រង់ឡើយ។ ខ្ញុំហៅមនុស្សទៅកាន់ទ្រង់ ហើយខ្ញុំត្រឡប់ទៅរកទ្រង់វិញ។
وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ
wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).
ហើយពួកដែលគ្មានជំនឿនិយាយថា អ្នក (មូហាំម៉ាត់) មិនមែនជាអ្នកនាំសារទេ។ ចូរអ្នកពោលថា អល់ឡោះ និងអ្នកដែលយល់អំពីចំណេះដឹងនៃគម្ពីរ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយជាសាក្សីរវាងខ្ញុំ និងពួកអ្នក។
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
ចូរអ្នក(មូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ចូរអ្នកជឿលើវា(គម្ពីរគួរអាន) ឬអ្នកមិនចាំបាច់ជឿទេ (វាដូចគ្នាចំពោះអល់ឡោះ)។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់ចំណេះដឹងពីមុន នៅពេលដែលគេសូត្រ(គម្ពីរគួរអាន)ដល់ពួកគេ ពួកគេឱនមុខចុះ ហើយក្រាបថ្វាយបង្គំ។
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).
អ្នកណាដែលយើងបានប្រទានគម្ពីរដល់ពួកគេមុនគម្ពីរគួរអាន ពួកគេក៏ជឿលើវាដែរ (គម្ពីរគួរអាន)។
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
ហើយនៅពេលដែលគេបានអាន (គម្ពីរគួរអាន) ឲ្យពួកគេស្តាប់ ពួកគេបាននិយាយថាៈ ពួកយើងជឿលើវា ពិតប្រាកដណាស់ (គម្ពីរគួរអាន) គឺជាសច្ចភាពមកពីព្រះអម្ចាស់របស់យើង។ ពិតប្រាកដណាស់ មុនពេលពួកយើងជាមូស្លីម។
اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ
ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).
ពួកគេត្រូវបានរង្វាន់ទ្វេដង (សម្រាប់ការជឿលើគម្ពីរតូរ៉ា និងគម្ពីរកូរ៉ាន) ដោយសារតែការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេ ហើយពួកគេបានបដិសេធអំពើអាក្រក់ដោយអំពើល្អ ហើយបានចំណាយផ្នែកខ្លះនៃអាហារដែលយើងបានប្រទានដល់ពួកគេ។
وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ
wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).
ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានឮពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗ ពួកគេបែរចេញពីពាក្យសម្ដីអាក្រក់ៗទាំងនោះ ហើយនិយាយថាៈ សូមឲ្យអំពើអាក្រក់របស់ពួកយើង និងអំពើអាក្រក់របស់អ្នកទាំងអស់គ្នាបានមករកពួកយើង។ សូមឲ្យអ្នកមានសេចក្ដីសុខ។ យើងមិនចង់ (សេពគប់) ជាមួយមនុស្សល្ងង់ខ្លៅឡើយ។
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
បន្ទាប់មកយើងបានចាត់អ្នកនាំសាររបស់យើងឱ្យដើរតាមគន្លងរបស់ពួកគេ ហើយយើងបានដើរតាមព្រះយេស៊ូវជាបុត្ររបស់ម៉ារី ហើយយើងបានប្រទានដំណឹងល្អដល់គាត់ ហើយយើងបានបង្កើតសុជីវធម៌ និងសេចក្ដីមេត្តាករុណានៅក្នុងចិត្តរបស់អ្នកដែលដើរតាមគាត់។ ពួកគេបានកាន់រ៉ោះបានីយ៉ា ទោះបីជាយើងមិនបានបង្ខំពួកគេក៏ដោយ (អ្វីដែលយើងត្រូវការគឺ) ឱ្យស្វែងរកការយល់ព្រមពីអល់ឡោះ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានរក្សាវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវទេ។ ដូច្នេះ ចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមពួកគេ យើងបានប្រទានរង្វាន់របស់ពួកគេ ហើយពួកគេជាច្រើននាក់ជាមនុស្សអាក្រក់។