اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالنَّصٰرٰى وَالصَّابِــِٕيْنَ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْۚ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū wan-naṣārā waṣ-ṣābi'īna man āmana billāhi wal- yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan fa lahum ajruhum ‘inda rabbihim, wa lā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කළ අය, යුදෙව්වන්, ක්‍රිස්තියානි ජාතිකයන් සහ සාබියන්වරුන්, (ඔවුන් අතරින්) අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කර, යහපත් ක්‍රියාවන් කරන්නේ නම්, ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් ඵලවිපාක ලැබෙනු ඇත, ඔවුන් කෙරෙහි කිසිදු බියක් නැත, ඔවුන් ශෝක වන්නේද නැත.

۞ لَيْسُوْا سَوَاۤءً ۗ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اُمَّةٌ قَاۤىِٕمَةٌ يَّتْلُوْنَ اٰيٰتِ اللّٰهِ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُوْنَ

laisū sawā'ā(n), min ahlil-kitābi ummatun qā'imatuy yatlūna āyātillāhi ānā'al-laili wa hum yasjudūn(a).

ඔවුන් (සම්පූර්ණයෙන්ම) සමාන නොවේ. ධර්ම ග්‍රන්ථය ලැබූ අය අතර අවංක පිරිසක් සිටිති, ඔවුන් රාත්‍රියේ අල්ලාහ්ගේ වැකි කියවති, තවද (සලාත්) කරති.

يُؤْمِنُوْنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَيَأْمُرُوْنَ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُسَارِعُوْنَ فِى الْخَيْرٰتِۗ وَاُولٰۤىِٕكَ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ

yu'minūna billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ya'murūna bil-ma‘rūfi wa yanhauna ‘anil-munkari wa yusāri‘ūna fil-khairāt(i), wa ulā'ika minaṣ-ṣāliḥīn(a).

ඔවුන් අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කරති, යහපත් දේ අණ කරති, අයහපත් දේ තහනම් කරති, විවිධ යහපත් ක්‍රියාවන් කිරීමට ඉක්මන් වෙති. ඔවුන් දැහැමි අය අතර වෙති.

وَاِنَّ مِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَمَنْ يُّؤْمِنُ بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكُمْ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ خٰشِعِيْنَ لِلّٰهِ ۙ لَا يَشْتَرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ لَهُمْ اَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ

wa inna min ahlil-kitābi lamay yu'minu billāhi wa mā unzila ilaikum wa mā unzila ilaihim khāsyi‘īna lillāh(i), lā yasytarūna bi'āyātillāhi ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika lahum ajruhum ‘inda rabbihim, innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).

තවද නියත වශයෙන්ම ග්‍රන්ථය ලත් අය අතර අල්ලාහ් කෙරෙහිද, ඔබට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිද, ඔවුන්ට පහළ කරන ලද දේ කෙරෙහිද විශ්වාස කරන අය සිටිති. මන්ද ඔවුන් අල්ලාහ්ට නිහතමානී වන අතර, ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ වැකි ලාභ මිලකට වෙළඳාම් නොකරයි. ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ස්වාමියාගෙන් විපාක ලැබෙනු ඇත. නියත වශයෙන්ම අල්ලාහ් ගණන් බැලීමේදී ඉතා ඉක්මන්ය.

فَكَيْفَ اِذَآ اَصَابَتْهُمْ مُّصِيْبَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ ثُمَّ جَاۤءُوْكَ يَحْلِفُوْنَ بِاللّٰهِ ۖاِنْ اَرَدْنَآ اِلَّآ اِحْسَانًا وَّتَوْفِيْقًا

fa kaifa iżā aṣābathum muṣībatum bimā qaddamat aidīhim ṡumma jā'ūka yaḥlifūna billāh(i), in aradnā illā iḥsānaw wa taufīqā(n).

ඉතින් (අනාගතයේදී) තමන්ගේම අත්වල ක්‍රියාවන් නිසා ඔවුන්ට (කුහකයින්ට) විපතක් සිදුවුවහොත්, ඔවුන් ඔබ (මුහම්මද්) වෙත පැමිණ, "අල්ලාහ් මත දිවුරමින්, අපි කිසි විටෙකත් යහපත හා සාමය හැර වෙනත් කිසිවක් අපේක්ෂා නොකරමු" යනුවෙන් දිවුරුම් දුන්නොත් කුමක් සිදුවේද?

اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ

innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).

නියත වශයෙන්ම අපි තව්රාත් ග්‍රන්ථය පහළ කළෙමු; එහි මඟ පෙන්වීම සහ ආලෝකය ඇත. මෙම ග්‍රන්ථය සමඟ අල්ලාහ්ට යටත් වූ අනාගතවක්තෘවරු යුදෙව්වන්ගේ කාරණා සම්බන්ධයෙන් විනිශ්චය දුන්හ, ඔවුන්ගේ විද්වතුන් සහ පූජකයන් ද එසේමය, මන්ද ඔවුන්ට අල්ලාහ්ගේ ග්‍රන්ථ තබා ගැනීමට අණ කර ඇති අතර ඔවුන් ඒවාට සාක්ෂිකරුවන් විය. එබැවින් මිනිසුන්ට බිය නොවන්න, (නමුත්) මට බිය වන්න. තවද මගේ වැකි ලාභයට විකුණන්න එපා. අල්ලාහ් හෙළි කළ දේ සමඟ තීරණය නොකරන අය අවිශ්වාසවන්තයෝ වෙති.

وَلَوْ اَنَّهُمْ اَقَامُوا التَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْهِمْ مِّنْ رَّبِّهِمْ لَاَكَلُوْا مِنْ فَوْقِهِمْ وَمِنْ تَحْتِ اَرْجُلِهِمْۗ مِنْهُمْ اُمَّةٌ مُّقْتَصِدَةٌ ۗ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ سَاۤءَ مَا يَعْمَلُوْنَ ࣖ

wa lau annahum aqāmut-taurāta wal-injīla wa mā unzila ilaihim mir rabbihim la'akalū min fauqihim wa min taḥti arjulihim, minhum ummatum muqtaṣidah(tun), wa kaṡīrum minhum sā'a mā ya‘malūn(a).

තවද ඔවුන් තම ස්වාමියාගෙන් ඔවුන්ට පහළ කරන ලද තව්රාත්, ඉන්ජිල් සහ (අල් කුර්ආනයේ නීති) සැබවින්ම ඉටු කළේ නම්, ඔවුන්ට ඉහළින් සහ ඔවුන්ගේ පාද යට ආහාර ලැබෙනු ඇත. ඔවුන් අතර අවංක හා කීකරු පිරිසක් සිටියහ. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් තමන් කරන දේ සම්බන්ධයෙන් ඉතා නරක ය.

اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَالَّذِيْنَ هَادُوْا وَالصَّابِـُٔوْنَ وَالنَّصٰرٰى مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُوْنَ

innal-lażīna āmanū wal-lażīna hādū waṣ-ṣābi'ūna wan-naṣārā man āmana billāhi wal-yaumil-ākhiri wa ‘amila ṣāliḥan falā khaufun ‘alaihim wa lā hum yaḥzanūn(a).

නියත වශයෙන්ම විශ්වාස කළ අයට, යුදෙව්වන්ට, සාබියන්ට සහ ක්‍රිස්තියානිවරුන්ට, අල්ලාහ් සහ අවසාන දිනය විශ්වාස කර යහපත කරන්නන්ට කිසිදු බියක් නැත, ඔවුන් ශෝක නොවනු ඇත.

وَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَۙ

wa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

එවිට මායාකාරයෝ වහාම බිම වැටී නමස්කාර කළහ.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

“අපි සියලු ලෝකවල ස්වාමියා කෙරෙහි විශ්වාස කළෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(එනම්) මූසා සහ ආරොන්ගේ ස්වාමියාය.”

قَالَ فِرْعَوْنُ اٰمَنْتُمْ بِهٖ قَبْلَ اَنْ اٰذَنَ لَكُمْۚ اِنَّ هٰذَا لَمَكْرٌ مَّكَرْتُمُوْهُ فِى الْمَدِيْنَةِ لِتُخْرِجُوْا مِنْهَآ اَهْلَهَاۚ فَسَوْفَ تَعْلَمُوْنَ

qāla fir‘aunu āmantum bihī qabla an āżana lakum, inna hāżā lamakrum makartumūhu fil-madīnati litukhrijū minhā ahlahā, fa saufa ta‘lamūn(a).

“මා ඔබට අවසර දීමට පෙර ඔබ ඔහුව විශ්වාස කරන්නේ ඇයි? ඇත්ත වශයෙන්ම මෙය ඔබ මෙම නගරයේ වැසියන් පලවා හැරීමට සැලසුම් කළ උපක්‍රමයකි. පසුව ඔබ (ඔබගේ ක්‍රියාවන්හි ප්‍රතිවිපාක) දැන ගනු ඇත.

لَاُقَطِّعَنَّ اَيْدِيَكُمْ وَاَرْجُلَكُمْ مِّنْ خِلَافٍ ثُمَّ لَاُصَلِّبَنَّكُمْ اَجْمَعِيْنَ

la'uqaṭṭi‘anna aidiyakum wa arjulakum min khilāfin ṡumma la'uṣallibannakum ajma‘īn(a).

මම නියත වශයෙන්ම ඔබේ අත් සහ පාද හරස් අතට කපා දමමි (දකුණු අත සහ වම් පාදය හෝ අනෙක් අතට), ඉන්පසු මම ඔබ සියල්ලන්ම කුරුසියේ ඇණ ගසමි.

قَالُوْٓا اِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَۙ

qālū innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ඔවුන් (සූනියම්කරුවන්) පිළිතුරු දුන්නේ, “නියත වශයෙන්ම අපි අපගේ ස්වාමියා වෙත ආපසු යන්නෙමු.

وَمَا تَنْقِمُ مِنَّآ اِلَّآ اَنْ اٰمَنَّا بِاٰيٰتِ رَبِّنَا لَمَّا جَاۤءَتْنَا ۗرَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّتَوَفَّنَا مُسْلِمِيْنَ ࣖ

wa mā tanqimu minnā illā an āmannā bi'āyāti rabbinā lammā jā'atnā, rabanā afrig ‘alainā ṣabraw wa tawaffanā muslimīn(a).

තවද ඔබ අපෙන් පළිගත්තේ නැත, නමුත් අපගේ ස්වාමියාගේ ආයාවන් අප වෙත පැමිණි විට අපි ඒවා විශ්වාස කළ නිසාය. ” (ඔවුන් යාච්ඤා කළේ), “අපගේ ස්වාමියාණෙනි, අපට ඉවසීම ලබා දී (ඔබට යටත් වී) මුස්ලිම්වරුන් ලෙස මිය යනු මැනව” යනුවෙනි.

اَلَّذِيْنَ يَتَّبِعُوْنَ الرَّسُوْلَ النَّبِيَّ الْاُمِّيَّ الَّذِيْ يَجِدُوْنَهٗ مَكْتُوْبًا عِنْدَهُمْ فِى التَّوْرٰىةِ وَالْاِنْجِيْلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوْفِ وَيَنْهٰىهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبٰتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبٰۤىِٕثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ اِصْرَهُمْ وَالْاَغْلٰلَ الَّتِيْ كَانَتْ عَلَيْهِمْۗ فَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا بِهٖ وَعَزَّرُوْهُ وَنَصَرُوْهُ وَاتَّبَعُوا النُّوْرَ الَّذِيْٓ اُنْزِلَ مَعَهٗٓ ۙاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ ࣖ

al-lażīna yattabi‘ūnar-rasūlan nabiyyal-ummiyyal-lażī yajidūnahū maktūban ‘indahum fit-taurāti wal-injīli ya'muruhum bil-ma‘rūfi wa yanhāhum ‘anil-munkari wa yuḥillu lahumuṭ-ṭayyibāti wa yuḥarrimu ‘alaihimul-khabā'iṡa wa yaḍa‘u ‘anhum iṣrahum wal-aglālal-latī kānat ‘alaihim, fal-lażīna āmanū bihī wa ‘azzarūhu wa naṣarūhu wattaba‘un nūral-lażī unzila ma‘ah(ū), ulā'ika humul-mufliḥūn(a).

(එනම්) තමන් සතුව ඇති තව්රාත් සහ ඉන්ජිල්හි ලියා ඇති (නම) දකින, යහපත් දේ කිරීමට අණ කරන, අයහපත් දේ තහනම් කරන, තමන්ට යහපත් සියල්ලට ඉඩ දෙන, අයහපත් සියල්ල තහනම් කරන, තමන් මත ඇති බරින් සහ විලංගුවලින් ඔවුන් නිදහස් කරන, උම්මි (කියවීමට හා ලිවීමට නොහැකි) නබිවරයා වන රසූල්වරයා අනුගමනය කරන අය. ඔහු කෙරෙහි විශ්වාස කරන, ඔහුව මහිමයට පත් කරන, ඔහුට උදව් කරන සහ ඔහුට පහළ කරන ලද දීප්තිමත් ආලෝකය (අල් කුර්ආනය) අනුගමනය කරන අය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔවුන් වාසනාවන්ත ජනතාවයි.

وَمِنْ قَوْمِ مُوْسٰٓى اُمَّةٌ يَّهْدُوْنَ بِالْحَقِّ وَبِهٖ يَعْدِلُوْنَ

wa min qaumi mūsā ummatuy yahdūna bil-ḥaqqi wa bihī ya‘dilūn(a).

මූසාගේ ජනතාව අතර සත්‍යය අනුව (ජනතාවට) මඟ පෙන්වූ පිරිසක් සිටියහ. ඔවුන් ඒ අනුව සාධාරණව කටයුතු කර යුක්තිය ඉටු කළහ.

وَسْـَٔلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِيْ كَانَتْ حَاضِرَةَ الْبَحْرِۘ اِذْ يَعْدُوْنَ فِى السَّبْتِ اِذْ تَأْتِيْهِمْ حِيْتَانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعًا وَّيَوْمَ لَا يَسْبِتُوْنَۙ لَا تَأْتِيْهِمْ ۛ كَذٰلِكَ ۛنَبْلُوْهُمْ بِمَا كَانُوْا يَفْسُقُوْنَ

was'alhum ‘anil-qaryatil-latī kānat ḥāḍiratal-baḥr(i), iż ya‘dūna fis-sabti iż ta'tīhim ḥītānuhum yauma sabtihim syurra‘aw wa yauma lā yasbitūn(a), lā ta'tīhim - każālika - nablūhum bimā kānū yafsuqūn(a).

තවද ඉස්රායිල් දරුවන්ගෙන් මුහුද අසල ඇති භූමිය ගැන විමසන්න. ඔවුන් සබත් දිනය උල්ලංඝනය කළ විට, මාළු ඔවුන් වෙත පැමිණි විට, ඔවුන් ජලය මතුපිට පාවී ගියහ. නමුත් සබත් දිනය හැර වෙනත් දිනවල ඒවා ඔවුන් වෙත නොපැමිණේ. ඔවුන් අපරාධකරුවන් වූ බැවින් අපි ඔවුන්ව පරීක්ෂා කළෙමු.

وَقَطَّعْنٰهُمْ فِى الْاَرْضِ اُمَمًاۚ مِنْهُمُ الصّٰلِحُوْنَ وَمِنْهُمْ دُوْنَ ذٰلِكَ ۖوَبَلَوْنٰهُمْ بِالْحَسَنٰتِ وَالسَّيِّاٰتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَ

wa qaṭṭa‘nāhum fil-arḍi umamā(n), minhumuṣ-ṣāliḥūna wa minhum dūna żālik(a), wa balaunāhum bil-ḥasanāti was-sayyi'āti la‘allahum yarji‘ūn(a).

තවද අපි ඔවුන් මෙලොවදී කණ්ඩායම් කිහිපයකට බෙදුවෙමු. ඔවුන් අතර දැහැමි අය සිටින අතර එසේ නොවන අයද සිටිති. තවද ඔවුන් (සත්‍යයට) නැවත පැමිණෙනු පිණිස අපි ඔවුන්ව යහපතෙන් හා අයහපතෙන් පරීක්ෂා කළෙමු.

وَالَّذِيْنَ يُمَسِّكُوْنَ بِالْكِتٰبِ وَاَقَامُوا الصَّلٰوةَۗ اِنَّا لَا نُضِيْعُ اَجْرَ الْمُصْلِحِيْنَ

wal-lażīna yumassikūna bil-kitābi wa aqāmuṣ-ṣalāh(ta), innā lā nuḍī‘u ajral-muṣliḥīn(a).

තවද, (තව්රාත්) ග්‍රන්ථය පිළිපදිමින් සලාතය ඉටු කරන්නන්ට (ඵලවිපාක දෙනු ලැබේ.) නියත වශයෙන්ම අපි දැහැමියන්ගේ ඵලවිපාක අහිමි නොකරන්නෙමු.

فَمَآ اٰمَنَ لِمُوْسٰىٓ اِلَّا ذُرِّيَّةٌ مِّنْ قَوْمِهٖ عَلٰى خَوْفٍ مِّنْ فِرْعَوْنَ وَمَلَا۟ىِٕهِمْ اَنْ يَّفْتِنَهُمْ ۗوَاِنَّ فِرْعَوْنَ لَعَالٍ فِى الْاَرْضِۚ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الْمُسْرِفِيْنَ

famā āmana limūsā illā żurriyyatum min qaumihī ‘alā khaufim min fir‘auna wa mala'ihim ay yaftinahum, wa inna fir‘auna la‘ālin fil-arḍ(i), wa innahū laminal-musrifīn(a).

එබැවින් ෆිර්අවුන් සහ ඔහුගේ නායකයින් (ජනතාව) තමන්ට වධ හිංසා කරනු ඇතැයි බිය වූ ඔහුගේ ජනතාවගේ පරම්පරාව හැර, මූසාව විශ්වාස කළ කිසිවෙකු නැත. තවද, සැබවින්ම ෆිර්අවුන් පොළොවෙහි කෲර ලෙස කටයුතු කළ අතර, සැබවින්ම අපරාධකරුවන්ගෙන් කෙනෙකි.

فَقَالُوْا عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَا ۚرَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِّلْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ

fa qālū ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanā lā taj‘alnā fitnatal lil-qaumiẓ-ẓālimīn(a).

එවිට ඔවුහු, “අපි අල්ලාහ් කෙරෙහි විශ්වාසය තබමු. අපගේ පරමාධිපතියාණනි, අසාධාරණ ජනතාව වෙනුවෙන් අපව (අපගේ) අපහාසයට ලක් නොකරනු මැනව” යි පැවසූහ.

وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ

wa najjinā biraḥmatika minal-qaumil-kāfirīn(a).

තවද ඔබගේ දයාවෙන් අපව ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ගෙන් බේරා ගන්න.

وَاَوْحَيْنَآ اِلٰى مُوْسٰى وَاَخِيْهِ اَنْ تَبَوَّاٰ لِقَوْمِكُمَا بِمِصْرَ بُيُوْتًا وَّاجْعَلُوْا بُيُوْتَكُمْ قِبْلَةً وَّاَقِيْمُوا الصَّلٰوةَۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa auḥainā ilā mūsā wa akhīhi an tabawwa'ā liqaumikumā bimiṣra buyūtaw waj‘alū buyūtakum qiblataw wa aqīmuṣ-ṣalāh(ta), wa basysyiril-mu'minīn(a).

තවද අපි මූසාට සහ ඔහුගේ සහෝදරයාට, “ඔබේ ජනතාවට ඊජිප්තුවේ නිවාස කිහිපයක් (පදිංචි) කර ගන්න. ඔබේ නිවාස නමස්කාර ස්ථාන බවට පත් කරන්න. සලාත් ඉටු කරන්න. විශ්වාසවන්තයින් සතුටු කරන්න” යනුවෙන් අපි දැනුම් දුන්නෙමු.

وَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَفْرَحُوْنَ بِمَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ وَمِنَ الْاَحْزَابِ مَنْ يُّنْكِرُ بَعْضَهٗ ۗ قُلْ اِنَّمَآ اُمِرْتُ اَنْ اَعْبُدَ اللّٰهَ وَلَآ اُشْرِكَ بِهٖ ۗاِلَيْهِ اَدْعُوْا وَاِلَيْهِ مَاٰبِ

wal-lażīna ātaināhumul-kitāba yafraḥūna bimā unzila ilaika wa minal-aḥzābi may yunkiru ba‘ḍah(ū), qul innamā umirtu an a‘budallāha wa lā usyrika bih(ī), ilaihi ad‘ū wa ilaihi ma'āb(i).

(මුහම්මද්!) අපි කාට ග්‍රන්ථය ලබා දී ඇත්ද ඔවුන් ඔබට පහළ කරන ලද දේ ගැන සතුටු වෙති. තවද (යුදෙව්වන් සහ ක්‍රිස්තියානිවරුන්) සමහරක් ප්‍රතික්ෂේප කරති. ඔබ මෙසේ පවසනු: “මට අණ කර ඇත්තේ අල්ලාහ්ට නමස්කාර කිරීම සහ ඔහුට කිසිවක් සමාන නොකිරීම පමණි. මම ඔහු වෙතට (ජනතාව) කැඳවමි, ඔහු වෙතම මම නැවත යන්නෙමි.”

وَيَقُوْلُ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَسْتَ مُرْسَلًا ۗ قُلْ كَفٰى بِاللّٰهِ شَهِيْدًاۢ بَيْنِيْ وَبَيْنَكُمْۙ وَمَنْ عِنْدَهٗ عِلْمُ الْكِتٰبِ ࣖ

wa yaqūlul-lażīna kafarū lasta mursalā(n), qul kafā billāhi syahīdam bainī wa bainakum, wa man ‘indahū ‘ilmul-kitāb(i).

තවද ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන් පවසන්නේ, "ඔබ (මුහම්මද්) රසූල්වරයෙකු නොවේ." පවසන්න, "අල්ලාහ් සහ ධර්ම ග්‍රන්ථය පිළිබඳ දැනුම අවබෝධ කරගත් අය මා සහ ඔබ අතර සාක්ෂිකරුවන් ලෙස ප්‍රමාණවත්ය."

قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ

qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).

“(මුහම්මද් තුමාණෙනි) ඔබ මෙසේ පවසන්න: “(අල් කුර්ආනය) විශ්වාස කරන්න, නැතහොත් ඔබ විශ්වාස කිරීමට අවශ්‍ය නැත (අල්ලාහ්ට එය එසේමය). නියත වශයෙන්ම, පෙර දැනුම ලබා දී ඇති අය, (අල් කුර්ආනය) ඔවුන්ට කියවා පෙන්වනු ලබන විට, ඔවුන් තම මුහුණු පහත් කර, සුජූද් කරති.”

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سُجَّدًا قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ هٰرُوْنَ وَمُوْسٰى

fa ulqiyas-saḥaratu sujjadan qālū āmannā birabbi hārūna wa mūsā.

එවිට මායාකාරයෝ හිස නමා, "අපි ආරොන්ගේ සහ මෝසෙස්ගේ දෙවියන් වහන්සේ කෙරෙහි විශ්වාස කළෙමු" යි පැවසූහ.

قَالُوْا لَنْ نُّؤْثِرَكَ عَلٰى مَا جَاۤءَنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالَّذِيْ فَطَرَنَا فَاقْضِ مَآ اَنْتَ قَاضٍۗ اِنَّمَا تَقْضِيْ هٰذِهِ الْحَيٰوةَ الدُّنْيَا ۗ

qālū lan nu'ṡiraka ‘alā mā jā'anā minal-bayyināti wal-lażī faṭaranā faqḍi mā anta qāḍ(in), innamā taqḍī hāżihil-ḥayātad-dun-yā.

“අප වෙත පැමිණි පැහැදිලි සාක්ෂි (ප්‍රාතිහාර්යයන්) මත පදනම්ව සහ අපව මැවූ (අල්ලාහ්) මත පදනම්ව අපි ඔබව තෝරා නොගන්නෙමු. එබැවින් ඔබ තීරණය කිරීමට කැමති දේ තීරණය කරන්න. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබට තීරණය කළ හැක්කේ මෙලොව ජීවිතය ගැන පමණි” යනුවෙන් ඔවුහු (සූනියම්කරුවන්) පැවසූහ.

اِنَّآ اٰمَنَّا بِرَبِّنَا لِيَغْفِرَ لَنَا خَطٰيٰنَا وَمَآ اَكْرَهْتَنَا عَلَيْهِ مِنَ السِّحْرِۗ وَاللّٰهُ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى

innā āmannā birabbinā liyagfira lanā khaṭāyānā wa mā akrahtanā ‘alaihi minas-siḥr(i), wallāhu khairuw wa abqā.

අපි අපගේ දෙවියන් වහන්සේව සැබවින්ම විශ්වාස කළෙමු, එවිට ඔහු අපගේ වැරදි සහ ඔබ අප මත පැටවූ මායාව අපට සමාව දෙනු ඇත. තවද අල්ලාහ් (ඔහුගේ විපාකය) වඩා හොඳ සහ සදාකාලික (ඔහුගේ දඬුවම) වේ.

فَاُلْقِيَ السَّحَرَةُ سٰجِدِيْنَ ۙ

fa ulqiyas-saḥaratu sājidīn(a).

එවිට මායාකාරයෝ බිම වැටී, හිස නමා ආචාර කළහ.

قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۙ

qālū āmannā birabbil-‘ālamīn(a).

“අපි සියලු ලෝකවල ස්වාමියා කෙරෙහි විශ්වාස කළෙමු” යැයි ඔවුහු පැවසූහ.

رَبِّ مُوْسٰى وَهٰرُوْنَ

rabbi mūsā wa hārūn(a).

(එනම්) මූසා සහ ආරොන්ගේ ස්වාමියාය.”

قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ

qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).

ඔවුන් මෙසේ පැවසූහ, “අපට බිය වීමට කිසිවක් නැත, මන්ද අපි අපගේ ස්වාමියා වෙත ආපසු යන්නෙමු.

اِنَّا نَطْمَعُ اَنْ يَّغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطٰيٰنَآ اَنْ كُنَّآ اَوَّلَ الْمُؤْمِنِيْنَ ۗ ࣖ

innā naṭma‘u ay yagfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwalal-mu'minīn(a).

ඇත්ත වශයෙන්ම, අපි මුලින්ම විශ්වාස කළ අය වූ නිසා, අපගේ ස්වාමියා අපගේ වැරදිවලට සමාව දෙනු ඇතැයි අපි සැබවින්ම අපේක්ෂා කරමු.

اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ مِنْ قَبْلِهٖ هُمْ بِهٖ يُؤْمِنُوْنَ

allażīna ātaināhumul-kitāba min qablihī hum bihī yu'minūn(a).

කුර්ආනයට පෙර අපි ඔවුන්ට දේව ග්‍රන්ථය ලබා දුන් අයද, ඔවුන් එය (කුර්ආනය) විශ්වාස කළහ.

وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ

wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).

ඔවුන්ට (අල්-කුර්ආනය) කියවා පෙන්වනු ලැබූ විට, ඔවුන්, “අපි එය විශ්වාස කරමු. නියත වශයෙන්ම (අල්-කුර්ආනය) අපගේ දෙවියන්ගෙන් පැමිණි සත්‍යයයි. නියත වශයෙන්ම අපි මුස්ලිම්වරුන් වීමට පෙර” යැයි පැවසූහ.

اُولٰۤىِٕكَ يُؤْتَوْنَ اَجْرَهُمْ مَّرَّتَيْنِ بِمَا صَبَرُوْا وَيَدْرَءُوْنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقْنٰهُمْ يُنْفِقُوْنَ

ulā'ika yu'tauna ajrahum marrataini bimā ṣabarū wa yadra'ūna bil-ḥasanatis-sayyi'ata wa mimmā razaqnāhum yunfiqūn(a).

(තව්රාත් සහ කුර්ආනය විශ්වාස කිරීම නිසා) ඔවුන්ට ඔවුන්ගේ ඉවසීම හේතුවෙන් දෙගුණයක් විපාක දෙන ලදී. ඔවුන් අයහපත යහපතෙන් ප්‍රතික්ෂේප කළහ. තවද අපි ඔවුන්ට ලබා දුන් ආහාරයෙන් කොටසක් වියදම් කළහ.

وَاِذَا سَمِعُوا اللَّغْوَ اَعْرَضُوْا عَنْهُ وَقَالُوْا لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۖسَلٰمٌ عَلَيْكُمْ ۖ لَا نَبْتَغِى الْجٰهِلِيْنَ

wa iżā sami‘ul-lagwa a‘raḍū ‘anhu wa qālū lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, salāmun ‘alaikum, lā nabtagil-jāhilīn(a).

තවද ඔවුන් නරක වචන ඇසූ විට, ඔවුන් ඒවායින් ඈත් වී, "අපගේ ක්‍රියාවන් අපටත්, ඔබගේ ක්‍රියාවන් ඔබටත්, ඔබ ආරක්ෂිත වේවා, අපි අඥාන ජනතාව සමඟ (සහභාගී වීමට) කැමති නැත" යනුවෙන් පවසති.

وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ اَىِٕمَّةً يَّهْدُوْنَ بِاَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوْاۗ وَكَانُوْا بِاٰيٰتِنَا يُوْقِنُوْنَ

wa ja‘alnā minhum a'immatay yahdūna bi'amrinā lammā ṣabarū, wa kānū bi'āyātinā yūqinūn(a).

තවද ඔවුන් ඉවසිලිවන්තව කටයුතු කරන තාක් කල්, අපගේ නියෝග අනුව ඔවුන්ට මඟ පෙන්වන නායකයින් ඔවුන් අතරින් අපි ඇති කළෙමු. ඔවුන් අපගේ වැකි විශ්වාස කරති.