وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
wa lā talbisul-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumul-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn(a).
आ सत्य के झूठ में नै मिला दियौ आ (नहि) सत्य के नुका दियौ जाबत अहाँ ओकरा जनैत छी।
وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ كِتٰبٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْۙ وَكَانُوْا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُوْنَ عَلَى الَّذِيْنَ كَفَرُوْاۚ فَلَمَّا جَاۤءَهُمْ مَّا عَرَفُوْا كَفَرُوْا بِهٖ ۖ فَلَعْنَةُ اللّٰهِ عَلَى الْكٰفِرِيْنَ
wa lammā jā'akum kitābum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum, wa kānū min qablu yastaftiḥūna ‘alal-lażīna kafarū, falammā jā'ahum mā ‘arafū kafarū bih(ī), fala‘natullāhi ‘alal-kāfirīn(a).
आरू अल्लाह केरऽ तरफऽ स॑ किताब (अल-कुरान) ओकरा सिनी के पास ऐला के बाद जे ओकरा सिनी के पास जे कुछ छेलै ओकरऽ पुष्टि करलकै, जबकि पहलें वू लोगऽ न॑ काफिरऽ प॑ जीत के आग्रह करल॑ छेलै, त॑ पता चललै कि जब॑ ओकरा सिनी के पास जे कुछ पता छेलै, वू ओकरा सिनी के पास आबी गेलै, त॑ वू ओकरा नकार देलकै । त अल्लाह के श्राप ओहि पर अछि जे काफिर करैत अछि।
وَلَمَّا جَاۤءَهُمْ رَسُوْلٌ مِّنْ عِنْدِ اللّٰهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيْقٌ مِّنَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَۙ كِتٰبَ اللّٰهِ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ كَاَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَۖ
wa lammā jā'ahum rasūlum min ‘indillāhi muṣaddiqul limā ma‘ahum nabaża farīqum minal-lażīna ūtul-kitāb(a), kitāballāhi warā'a ẓuhūrihim ka'annahum lā ya‘lamūn(a).
आरू जब॑ हुनका सिनी के पास अल्लाह केरऽ एगो रसूलुल्लाह (मुहम्मद) ऐलै, जे हुनका सिनी के साथ जे कुछ छै ओकरऽ पुष्टि करी रहलऽ छेलै, त॑ जेकरा किताब (तोराह) देलऽ गेलऽ छेलै, ओकरऽ एगो दल अल्लाह केरऽ किताब क॑ अपनऽ पीठ के पीछू फेंकी देलकै, जेना कि ओकरा सिनी क॑ पता नै छेलै ।
وَدَّ كَثِيْرٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ لَوْ يَرُدُّوْنَكُمْ مِّنْۢ بَعْدِ اِيْمَانِكُمْ كُفَّارًاۚ حَسَدًا مِّنْ عِنْدِ اَنْفُسِهِمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۚ فَاعْفُوْا وَاصْفَحُوْا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِاَمْرِهٖ ۗ اِنَّ اللّٰهَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
wadda kaṡīrum min ahlil-kitābi lau yaruddūnakum mim ba‘di īmānikum kuffārā(n), ḥasadam min ‘indi anfusihim mim ba‘di mā tabayyana lahumul-ḥaqq(u), fa‘fū waṣfaḥū ḥattā ya'tiyallāhu bi amrih(ī), innallāha ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
किताबक बहुतो लोकक इच्छा छनि जे अहाँ विश्वास केलाक बाद अहाँ केँ पाछू घुमा सकैत छथि, फेर सँ अविश्वासी बनि सकैत छथि, हुनका सभक भीतरक ईर्ष्याक कारणेँ, हुनका सभ केँ सत्य स्पष्ट भेलाक बाद। त माफ करू आ धैर्य राखू, जा धरि अल्लाह अपन हुक्म नहि द दैत छथि। सचमुच अल्लाह सब चीज पर सर्वशक्तिमान छथि।
اَمْ تَقُوْلُوْنَ اِنَّ اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطَ كَانُوْا هُوْدًا اَوْ نَصٰرٰى ۗ قُلْ ءَاَنْتُمْ اَعْلَمُ اَمِ اللّٰهُ ۗ وَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهَادَةً عِنْدَهٗ مِنَ اللّٰهِ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
am taqūlūna inna ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭa kānū hūdan au naṣārā, qul a'antum a‘lamu amillāh(u), wa man aẓlamu mimman katama syahādatan ‘indahū minallāh(i), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
या अहाँ (यहूदी आ मसीही) कहैत छी जे अब्राहम, इस्माइल, इसहाक, याकूब आ हुनकर वंशज यहूदी छल वा मसीही? कहब, "की अहाँ बेसी नीक जनैत छी वा अल्लाह, आ ओहि व्यक्ति सँ बेसी अन्यायी के अछि जे अपन गवाही केँ अल्लाह सँ नुका दैत अछि?" अल्लाह अहाँ की करैत छी ताहि सँ अनभिज्ञ नहि छथि।
قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
हम अहाँक चेहरा (मुहम्मद) केँ प्रायः आकाश दिस तकैत देखैत छी, तेँ हम अहाँ केँ ओहि किबला दिस घुमा देब जे अहाँ केँ नीक लगैत अछि | अस्तु, अपन मुँह भव्य मस्जिद दिस घुमाउ. आ जतय छी ओतय मुँह घुमाउ। आरू सचमुच जेकरा किताब (तोराह आरू सुसमाचार) देलऽ गेलऽ छेलै, वू जान॑ छै कि (किबला के स्थानांतरण) ओकरऽ प्रभु स॑ सच्चाई छै । आ अल्लाह एहि बात स अनभिज्ञ नहि छथि जे ओ सब की करैत छथि।
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).
जिनका हम शास्त्र (तोराह आ सुसमाचार) देने छी हुनका (मुहम्मद) के ओहिना चिन्हैत छथि जेना ओ अपन बच्चा के चिन्हैत छथि | सचमुच, किछु गोटे सत्य के नुका लैत छथि जखन कि ओ जनैत छथि।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).
सचमुच, जे लोग हमनें जानकारी आरू मार्गदर्शन के रूप में उतारलऽ गेलऽ बात क॑ छिपाबै छै, हम्मं॑ एकरा किताब (अल-कुरान) म॑ मानवता क॑ समझैला के बाद, वू ही छै जेकरा अल्लाह केरऽ अभिशाप छै आरू गारी दै वाला के द्वारा भी अभिशापित छै,
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, जे लोग अल्लाह केरऽ किताब स॑ जे कुछ उतारलऽ छै ओकरा नुका क॑ कम दाम म॑ बेचै छै, वू खाली नरक के आग क॑ अपनऽ पेट म॑ निगलै छै, आरू अल्लाह ओकरा कयामत के दिन नमस्कार नै करतै आरू नै ही ओकरा शुद्ध करतै । हुनका सभकेँ कष्टदायक सजाय भेटतनि।
اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ اشْتَرَوُا الضَّلٰلَةَ بِالْهُدٰى وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَآ اَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ
ulā'ikal-lażīnasytarawuḍ-ḍalālata bil-hudā wal-‘ażāba bil-magfirah(ti), famā aṣbarahum ‘alan-nār(i).
मार्गदर्शन स गलती आ क्षमा स दण्ड खरीदनिहार छथि। त' कतेक बहादुर छथि जे नरकक आगि केँ अवहेलना करैत छथि!
اِنَّ الدِّيْنَ عِنْدَ اللّٰهِ الْاِسْلَامُ ۗ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ اِلَّا مِنْۢ بَعْدِ مَا جَاۤءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًاۢ بَيْنَهُمْ ۗوَمَنْ يَّكْفُرْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ سَرِيْعُ الْحِسَابِ
innad-dīna ‘indallāhil-islām(u), wa makhtalafal-lażīna ūtul-kitāba illā mim ba‘di mā jā'ahumul-‘ilmu bagyam bainahum, wa may yakfur bi'āyātillāhi fa innallāha sarī‘ul-ḥisāb(i).
सचमुच अल्लाह के साथ धर्म इस्लाम छै। जेकरा किताब देल गेलै, ओकरा में कोनो अंतर नै छेलै सिवाय ज्ञान प्राप्त करला के बाद, आपस में ईर्ष्या के कारण । जे कियो अल्लाह के आयत में काफिर करै छै, तखन सचमुच अल्लाह हिसाब-किताब में तेज छै।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).
हे किताबक लोक ! अहाँ अल्लाह के आयत के इन्कार किएक करैत छी, भले अहाँ (सत्य) के जनैत छी?
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
हे किताबक लोक ! अहाँ सत्य केँ मिथ्या मे किएक मिला दैत छी, आ सत्य केँ नुकाबैत छी, भले अहाँ जनैत छी?
وَقَالَتْ طَّاۤىِٕفَةٌ مِّنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ اٰمِنُوْا بِالَّذِيْٓ اُنْزِلَ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَجْهَ النَّهَارِ وَاكْفُرُوْٓا اٰخِرَهٗ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُوْنَۚ
wa qālaṭ-ṭā'ifatum min ahlil-kitābi āminū bil-lażī unzila ‘alal-lażīna āmanū wajhan-nahāri wakfurū ākhirahū la‘allahum yarji‘ūn(a).
आरू किताब केरऽ लोगऽ के एक समूह (एक-दूसरा स॑) कहलकै, "दिन केरऽ आरंभ में जे बात विश्वासी सिनी के सामने प्रकट होय गेलऽ छेलै, ओकरा पर विश्वास करी क॑ अंत में ओकरा नकारऽ, ताकि वू (अविश्वास में) वापस आबी जाय ।
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
आ किताबक लोक मे एकटा एहन छथि जे जँ अहाँ हुनका बहुत रास धन सौंपबनि तँ ओ अहाँ केँ अवश्य वापस क' देताह | मुदा ओहि मे (एहो) एहन छथि जे जँ अहाँ हुनका दिनार सौंपबनि तऽ ओ अहाँ केँ वापस नहि करताह, जाबत अहाँ सदिखन जमा नहि करब। एकरऽ कारण छै कि हुनी कहै छै, "हमरा सिनी के अनपढ़ लोगऽ के खिलाफ कोनो पाप नै छै।" अल्लाह के खिलाफ झूठ बोलै छै, भले ही ओकरा पता छै।
وَاِنَّ مِنْهُمْ لَفَرِيْقًا يَّلْوٗنَ اَلْسِنَتَهُمْ بِالْكِتٰبِ لِتَحْسَبُوْهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَمَا هُوَ مِنَ الْكِتٰبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ وَمَا هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa inna minhum lafarīqay yalwūna alsinatahum bil-kitābi litaḥsabūhu minal-kitābi wa mā huwa minal-kitāb(i), wa yaqūlūna huwa min ‘indillāhi wa mā huwa min ‘indillāh(i), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
आ सचमुच, हुनका सब में एकटा एहन दल अछि जे अपन जीह स किताब के विकृत क दैत अछि, कहीं अहाँ सब के ई किताब के हिस्सा नै लागय, मुदा ई किताब स नै अछि, आ ओ सब कहैत अछि जे ई अल्लाह स अछि, मुदा ई अल्लाह स नै अछि। अल्लाह के खिलाफ झूठ बोलै छै, हालांकि ओकरा सब के पता छै।
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَصُدُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ مَنْ اٰمَنَ تَبْغُوْنَهَا عِوَجًا وَّاَنْتُمْ شُهَدَاۤءُ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ
qul yā ahlal-kitābi lima taṣuddūna ‘an sabīlillāhi man āmana tabgūnahā ‘iwajaw wa antum syuhadā'(u), wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
कहू (मुहम्मद), "हे किताब के लोग! अहाँ सब विश्वास करय वाला के अल्लाह के रास्ता स कियैक बाधा दैत छी, अहाँ चाहैत छी जे ई (अल्लाह के रास्ता) टेढ़ हो, भले अहाँ सब देखैत छी?" आ अल्लाह अहाँ जे काज करैत छी ताहि सँ अनभिज्ञ नहि छथि।
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).
आ (याद राखू), जखन अल्लाह ओहि लोक सभ सँ एकटा वादा लेलनि जिनका किताब (अर्थात) देल गेल छलनि, "अहाँ सभ केँ सही मायने मे एकरा (किताबक सामग्री) लोक केँ बुझेबाक चाही, आ ओकरा नुकाबय पड़त" तखन ओ सभ (वादा) केँ अपन पीठ पाछू फेकि देलक आ सस्ता दाम पर बेचि देलक। त' ओहि मे सभ सं खराब तरहक खरीद-बिक्री के काज ओ सभ करैत छथिन्ह.
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(अर्थात) यहूदी सभक बीच, जे अपन स्थान सँ शब्द बदलि लैत छथि। ओ सभ कहलथिन, “हम सभ सुनलहुँ, मुदा आज्ञा नहि मानब।” आ (ओ सभ सेहो कहलनि), "सुनू," जखन कि (अहाँ मुहम्मद वास्तव मे) किछु नहि सुनलहुँ। आ (कहैत छथि) “रईना” जीह मोड़ि धर्मक निंदा करैत छथि | जँ ओ सभ कहने रहितथि जे "हम सभ सुनैत छी आ मानैत छी, आ सुनैत छी, आ हमरा सभ पर ध्यान दैत छी" तँ ई हुनका सभक लेल नीक आ बेसी सही रहैत, मुदा अल्लाह हुनका सभ केँ गारि देलनि, हुनकर सभक कुफरक कारणेँ। बहुत कम लोक के छोड़ि ओ सब विश्वास नहि करैत छथि।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
की अहाँ ओहि लोक पर विचार नहि केने छी जिनका किताब (तोराह) के एकटा हिस्सा देल गेल छल? ओ सब जिबत आ तगहुत में विश्वास करैत छथि, आ काफिर (मक्का के मुशरिक) के कहैत छथि, जे ओ सब अपन रास्ता में विश्वासी सब स बेसी सही छथि।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(मुदा) कारण ओ सभ अपन वचन तोड़ि देलक, हम सभ ओकरा सभ केँ गारि देलियैक, आ हम सभ ओकर सभक मोन कठोर क' देलियैक। हुनका सब क॑ (अल्लाह केरऽ) शब्द क॑ ओकरऽ जगह स॑ बदलना पसंद छै, आरू वू (जानबूझ क॑) वू कुछ संदेश क॑ बिसरी जाय छै, जेकरा स॑ ओकरा चेतावनी देलऽ गेलऽ छेलै । अहाँ (हे मुहम्मद) हुनका सभक बीच सँ एकटा छोट समूह (जे विश्वासघात नहि करैत छथि) छोड़ि हुनका सभ सँ विश्वासघात देखैत रहब, तेँ हुनका सभ केँ माफ करू आ छोड़ि दियौक। सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
हे किताबक लोक ! सचमुच, हमर रसूलुल्लाह अहाँ सभ लग आबि गेल छथि, जे अहाँ सभ जे किताब नुका देने छी, ताहि मे सँ (ओकर सामग्री) बहुत रास बात अहाँ सभ केँ बुझबैत छथि, आ बहुत रास बात सभ जे ओ छोड़ने छथि। सचमुच, अल्लाह के तरफ स एकटा इजोत आबि गेल अछि, आ एकटा साफ किताब।
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ لَا يَحْزُنْكَ الَّذِيْنَ يُسَارِعُوْنَ فِى الْكُفْرِ مِنَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِاَفْوَاهِهِمْ وَلَمْ تُؤْمِنْ قُلُوْبُهُمْ ۛ وَمِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا ۛ سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ سَمّٰعُوْنَ لِقَوْمٍ اٰخَرِيْنَۙ لَمْ يَأْتُوْكَ ۗ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ مِنْۢ بَعْدِ مَوَاضِعِهٖۚ يَقُوْلُوْنَ اِنْ اُوْتِيْتُمْ هٰذَا فَخُذُوْهُ وَاِنْ لَّمْ تُؤْتَوْهُ فَاحْذَرُوْا ۗوَمَنْ يُّرِدِ اللّٰهُ فِتْنَتَهٗ فَلَنْ تَمْلِكَ لَهٗ مِنَ اللّٰهِ شَيْـًٔا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ لَمْ يُرِدِ اللّٰهُ اَنْ يُّطَهِّرَ قُلُوْبَهُمْ ۗ لَهُمْ فِى الدُّنْيَا خِزْيٌ ۖوَّلَهُمْ فِى الْاٰخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيْمٌ
yā ayyuhar-rasūlu lā yaḥzunkal-lażīna yusāri‘ūna fil-kufri minal-lażīna qālū āmannā bi'afwāhihim wa lam tu'min qulūbuhum - wa minal-lażīna hādū - sammā‘ūna lil-każibi sammā‘ūna liqaumin ākharīna lam ya'tūk(a), yuḥarrifūnal-kalima mim ba‘di mawāḍi‘ih(ī), yaqūlūna in ūtītum hāżā fa khużhu wa illam tu'tauhu faḥżarū, wa may yuridillāhu fitnatahū falan tamlika lahū minallāhi syai'ā(n), ulā'ikal-lażīna lam yuridillāhu ay yuṭahhira qulūbahum, lahum fid-dun-yā khizyuw wa lahum fil-ākhirati ‘ażābun ‘aẓīm(un).
हे रसूल (मुहम्मद) ! दुखी नहि होउ, कारण ओ सभ अपन अविश्वास मे प्रतिस्पर्धा क' रहल छथि। अर्थात ओ (पाखंडी) जे मुँह सँ कहैत छथि, "हम सभ विश्वास कएने छी," भले ओकर हृदय एखन धरि विश्वास नहि कएने हो, आ संगहि यहूदी सभ जे वास्तव मे (समाचार) झूठ सुनब पसिन करैत छथि आ वास्तव मे दोसर लोकक (वचन) सुनब पसिन करैत छथि जे कहियो अहाँ लग नहि आयल छथि। ओ सभ शब्द (तोराह) केँ ओकर असली अर्थ सँ बदलि देलक। ओ सभ कहलक, "जँ ई अहाँ केँ देल गेल अछि (जे बदलल गेल अछि) त' स्वीकार करू, आ जँ अहाँ केँ किछु एहन देल गेल अछि जे ई नहि अछि, तखन सावधान रहू।" जेकरा अल्लाह ओकरा भटकय देबय चाहैत छथि, अहाँ अल्लाह सँ (ओकर मदद करय लेल) कोनो बात केँ कनिको मना नहि क' सकब। ओ एहन लोक छथि जिनका भगवान आब हुनकर हृदय शुद्ध नहि करय चाहैत छथि । एहि संसार मे हुनका लोकनि केँ अपमानित कयल जायत आ परलोक मे हुनका लोकनि केँ बहुत पैघ दण्ड होयतनि |
وَكَيْفَ يُحَكِّمُوْنَكَ وَعِنْدَهُمُ التَّوْرٰىةُ فِيْهَا حُكْمُ اللّٰهِ ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْۢ بَعْدِ ذٰلِكَ ۗوَمَآ اُولٰۤىِٕكَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ ࣖ
wa kaifa yuḥakkimūnaka wa ‘indahumut-taurātu fīhā ḥukmullāhi ṡumma yatawallauna mim ba‘di żālik(a), wa mā ulā'ika bil-mu'minīn(a).
आ ओ सभ अहाँकेँ अपन न्यायाधीश कोना बनाओत, जखन कि हुनका सभ लग तोराह अछि जाहिमे अल्लाहक नियम अछि, आ तखन तकर बाद ओ सभ मुँह घुमा लैत छथि? सचमुच, ओ सभ आस्तिक नहि छथि।
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
ओ सब अल्लाह के ओहिना महिमामंडन नहि करैत छथि जेना करबाक चाही जखन ओ कहैत छथि जे "अल्लाह मनुक्ख पर किछु नहि प्रकट केने छथि |" कहू (मुहम्मद), "जे किताब (तोराह) के उतारलखिन जे मूसा मनुष्य के लेल प्रकाश आ मार्गदर्शन के रूप में अनने छलाह, अहाँ किताब के छिड़ियाएल कागज के टुकड़ा में बनेलौं, अहाँ (ओकर किछु हिस्सा) देखौलौं आ ओकर बहुत किछु नुका देलौं, भले अहाँ के ओ बात सिखाओल गेल छल जे अहाँ के नहि बुझल छल, ने अहाँ के द्वारा आ ने अहाँक पूर्वज द्वारा।" कहब, "ई अल्लाह छथि (जे एकरा उतारने छलाह)," तखन (एकर बाद) हुनका सभ केँ अपन गलती मे खेलाइत रहय दियौक।
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
की हमरा अल्लाह के अलावा कोनो अन्य न्यायाधीश के खोज करबाक चाही, जखन कि ओ छथि जे अहाँ के किताब (कुरान) के विस्तार स उतारने छथि? जिनका हम किताब देने छी से जनैत छथि जे ई अहाँक प्रभु सँ सत्य मे प्रकट भेल अछि | तेँ संदेह करयवला मे नहि रहू।
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
तेँ हुनका सभ मे सँ अपराधी सभ (ओहि शब्द सभ)क स्थान पर एहन शब्द सभ देलनि जे हुनका सभ सँ नहि कहल गेल छलनि, तेँ हम सभ हुनका सभक अन्यायक कारणेँ स्वर्ग सँ सजा देलियनि।
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
तखन हुनका लोकनिक बाद एकटा एहन पीढ़ी आयल जे तौराहक उत्तराधिकारी बनल आ एहि संसारक नीच माल केँ ल' लेलक। तखन ओ सभ कहलक, "हमरा सभ केँ माफ कयल जायत।" आ जँ एहि संसार सन लोक हुनका सभ लग आबि जाइत तँ ओहो सभ ल' लैतथि । की ओ सभ किताब (तोराह) मे कोनो वादा सँ बान्हल नहि छलाह जे ओ सभ अल्लाह के बारे मे सच्चाई के अलावा किछु नहि कहताह, भले ओ सभ एहि मे की अछि से सीख लेने होथि? अल्लाह स डरय वाला के लेल परलोक के निवास नीक अछि। तखन की अहाँ सभ नहि बुझैत छी?
وَتَفَقَّدَ الطَّيْرَ فَقَالَ مَا لِيَ لَآ اَرَى الْهُدْهُدَۖ اَمْ كَانَ مِنَ الْغَاۤىِٕبِيْنَ
wa tafaqqadaṭ-ṭaira fa qāla mā liya lā aral-hudhud(a), am kāna minal-gā'ibīn(a).
आ चिड़ै-चुनमुनी सभक जाँच करैत बजलाह, “हमरा हुपकी किएक नहि देखाइ पड़ैत अछि, की ओ अनुपस्थित लोक मे अछि?