وَاِذْ قُلْتُمْ يٰمُوْسٰى لَنْ نَّصْبِرَ عَلٰى طَعَامٍ وَّاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ مِنْۢ بَقْلِهَا وَقِثَّاۤىِٕهَا وَفُوْمِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۗ قَالَ اَتَسْتَبْدِلُوْنَ الَّذِيْ هُوَ اَدْنٰى بِالَّذِيْ هُوَ خَيْرٌ ۗ اِهْبِطُوْا مِصْرًا فَاِنَّ لَكُمْ مَّا سَاَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاۤءُوْ بِغَضَبٍ مِّنَ اللّٰهِ ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ كَانُوْا يَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَيَقْتُلُوْنَ النَّبِيّٖنَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذٰلِكَ بِمَا عَصَوْا وَّكَانُوْا يَعْتَدُوْنَ ࣖ
wa iż qultum yā mūsā lan naṣbira ‘alā ṭa‘āmiw wāḥidin fad‘u lanā rabbaka yukhrij lanā mimmā tumbitul-arḍu mim baqlihā wa qiṡṡā'ihā wa fūmihā wa ‘adasihā wa baṣalihā, qāla atastabdilūnal-lażī huwa adnā bil-lażī huwa khair(un), ihbiṭū miṣran fa inna lakum mā sa'altum, wa ḍuribat ‘alaihimuż-żillatu wal-maskanatu wa bā'ū bigaḍabim minallāh(i), żālika bi'annahum kānū yakfurūna bi'āyātillāhi wa yaqtulūnan- nabiyyīna bi gairil-ḥaqq(i), żālika bimā ‘aṣaw wa kānū ya‘tadūn(a).
او (یاد کړئ) کله چې تاسو وویل: "ای موسی! موږ یوازې په یو ډول خواړه (خوړلو) صبر نشو کولی، نو له خپل رب څخه وغواړئ چې موږ ته هغه څه راکړي چې ځمکه یې زرغونوي: بوټي، بادرنګ، لہسن، نسک او پیاز." هغه (موسی) وویل: "ایا تاسو د ښه شی په بدل کې بد شی غواړئ؟ یو ښار ته لاړ شئ؛ تاسو ته به هغه څه درکړل شي چې تاسو یې غواړئ." بیا دوی په ذلت او فقر اخته شول، او دوی (بیا) د الله غضب سره مخ شول. دا (پیښ شو) ځکه چې دوی د الله له نښو څخه انکار وکړ او پیغمبران یې په ناحقه ووژل. دا ځکه چې دوی نافرماني او سرکشي کوله.
مَثَلُ الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ اَمْوَالَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ اَنْۢبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِيْ كُلِّ سُنْۢبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللّٰهُ يُضٰعِفُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
maṡalul-lażīna yunfiqūna amwālahum fī sabīlillāhi kamaṡali ḥabbatin ambatat sab‘a sanābila fī kulli sumbulatim mi'atu ḥabbah(tin), wallāhu yuḍā‘ifu limay yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
د هغه چا مثال چې خپل مال د الله په لاره کې لګوي د هغه تخم په څیر دی چې اووه ډډونه زرغونوي، په هره ډډ کې سل تخمونه وي، الله د چا لپاره چې وغواړي زیاتوي، او الله پراخ او پوه دی.
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۚ فَاَخْرَجْنَا بِهٖ نَبَاتَ كُلِّ شَيْءٍ فَاَخْرَجْنَا مِنْهُ خَضِرًا نُّخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُّتَرَاكِبًاۚ وَمِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِهَا قِنْوَانٌ دَانِيَةٌ وَّجَنّٰتٍ مِّنْ اَعْنَابٍ وَّالزَّيْتُوْنَ وَالرُّمَّانَ مُشْتَبِهًا وَّغَيْرَ مُتَشَابِهٍۗ اُنْظُرُوْٓا اِلٰى ثَمَرِهٖٓ اِذَٓا اَثْمَرَ وَيَنْعِهٖ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكُمْ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
wa huwal-lażī anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī nabāta kulli syai'in fa akhrajnā minhu khaḍiran nukhriju minhu ḥabbam mutarākibā(n), wa minan nakhli min ṭal‘ihā qinwānun dāniyatuw wa jannātim min a‘nābiw waz-zaitūna war-rummāna musytabihaw wa gaira mutasyābih(in), unẓurū ilā ṡamarihī iżā aṡmara wa yan‘ih(ī), inna fī żālikum la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
او هغه ذات دی چې له اسمانه یې اوبه نازلې کړې، بیا موږ د هغې په واسطه هر ډول بوټي را شنه کوو، نو موږ له دې بوټو څخه شنه بوټي را ایستلي، موږ له دې شنه بوټو څخه ډیری غلې دانې را ایستلي؛ او د خرما له ونې څخه موږ ځوړند څانګې او انګور پرې کړي، او (موږ هم) زیتون او انار یو شان او مختلف. کله چې میوه ورکړي او پخه شي نو میوې ته پام وکړئ. په حقیقت کې، پدې کې د هغو کسانو لپاره (د الله د قدرت) نښې دي چې ایمان لري.
اِنَّمَا مَثَلُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ مِمَّا يَأْكُلُ النَّاسُ وَالْاَنْعَامُ ۗحَتّٰٓى اِذَآ اَخَذَتِ الْاَرْضُ زُخْرُفَهَا وَازَّيَّنَتْ وَظَنَّ اَهْلُهَآ اَنَّهُمْ قٰدِرُوْنَ عَلَيْهَآ اَتٰىهَآ اَمْرُنَا لَيْلًا اَوْ نَهَارًا فَجَعَلْنٰهَا حَصِيْدًا كَاَنْ لَّمْ تَغْنَ بِالْاَمْسِۗ كَذٰلِكَ نُفَصِّلُ الْاٰيٰتِ لِقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
innamā maṡalul-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi mimmā ya'kulun-nāsu wal-an‘ām(u), ḥattā iżā akhażatil-arḍu zukhrufahā wazzayyanat wa ẓanna ahluhā annahum qādirūna ‘alaihā, atāhā amrunā lailan au nahāran fa ja‘alnāhā ḥaṣīdan ka'allam tagna bil-ams(i), każālika nufaṣṣilul-āyāti liqaumiy yatafakkarūn(a).
د دې دنیاوي ژوند مثال د هغو اوبو په څېر دی چې موږ له اسمانه راورولې دي، او د ځمکې بوټي پرېمانه راټوکېږي، چې ځینې یې انسانان او څاروي خوري. تر هغه چې ځمکه په خپل ښکلا کې بشپړه او ښکلې شي، او د هغې اوسیدونکي فکر وکړي چې دوی به خامخا دا (د هغې حاصلات) ترلاسه کړي، زموږ عذاب د شپې یا ورځې لخوا پرې راځي، او موږ هغه (بوټي) د هغه کښت په څیر کوو چې رېبل شوی وي، لکه پرون چې نه وي کرل شوي. په دې توګه موږ د (زموږ د قدرت نښې) هغو خلکو ته بیانوو چې فکر کوي.
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَّوْزُوْنٍ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli syai'im mauzūn(in).
او موږ ځمکه وغځوله او په هغې کې مو غرونه ودرول او هر څه مو د هغې د اندازې سره سم پکې زرغون کړل.
يُنْۢبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُوْنَ وَالنَّخِيْلَ وَالْاَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرٰتِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّتَفَكَّرُوْنَ
yumbitu lakum bihiz-zar‘a waz-zaitūna wan-nakhīla wal-a‘nāba wa min kulliṡ-ṡamarāt(i), inna fī żālika la'āyatal liqaumiy yatafakkarūn(a).
هغه په دې سره ستاسو لپاره فصلونه، زیتون، خرماوې، انګور او هر ډول میوې زرغونوي، په حقیقت کې په دې کې د هغو خلکو لپاره یوه نښه ده چې فکر کوي.
وَاضْرِبْ لَهُمْ مَّثَلَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَاۤءٍ اَنْزَلْنٰهُ مِنَ السَّمَاۤءِ فَاخْتَلَطَ بِهٖ نَبَاتُ الْاَرْضِ فَاَصْبَحَ هَشِيْمًا تَذْرُوْهُ الرِّيٰحُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا
waḍrib lahum maṡalal-ḥayātid-dun-yā kamā'in anzalnāhu minas-samā'i fakhtalaṭa bihī nabātul-arḍi fa aṣbaḥa hasyīman tażrūhur-riyāḥ(u), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'im muqtadirā(n).
او د دوی (خلکو) لپاره د دنیا د ژوند مثال داسې بیان کړه لکه هغه اوبه (باران) چې موږ له اسمانه را واوروله، ترڅو په ځمکه کې بوټي سرې کړي، بیا (بوټي) وچ شي لکه څنګه چې باد یې والوزوي، او الله په هرڅه باندې قادر دی.
الَّذِيْ جَعَلَ لَكُمُ الْاَرْضَ مَهْدًا وَّسَلَكَ لَكُمْ فِيْهَا سُبُلًا وَّاَنْزَلَ مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءًۗ فَاَخْرَجْنَا بِهٖٓ اَزْوَاجًا مِّنْ نَّبَاتٍ شَتّٰى
al-lażī ja‘ala lakumul-arḍa mahdaw wa salaka lakum fīhā subulaw wa anzala minas-samā'i mā'ā(n), fa akhrajnā bihī azwājam min nabātin syattā.
هغه (خدای) چې ځمکه یې ستاسو لپاره د ارام ځای ګرځولې او ستاسو لپاره یې په هغې کې لارې جوړې کړې او له اسمانه یې اوبه (باران) نازلې کړې." بیا موږ د هغې (باران اوبو) په واسطه ډول ډول نباتات را شنه کړل.
يٰٓاَيُّهَا النَّاسُ اِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّنَ الْبَعْثِ فَاِنَّا خَلَقْنٰكُمْ مِّنْ تُرَابٍ ثُمَّ مِنْ نُّطْفَةٍ ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ ثُمَّ مِنْ مُّضْغَةٍ مُّخَلَّقَةٍ وَّغَيْرِ مُخَلَّقَةٍ لِّنُبَيِّنَ لَكُمْۗ وَنُقِرُّ فِى الْاَرْحَامِ مَا نَشَاۤءُ اِلٰٓى اَجَلٍ مُّسَمًّى ثُمَّ نُخْرِجُكُمْ طِفْلًا ثُمَّ لِتَبْلُغُوْٓا اَشُدَّكُمْۚ وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّتَوَفّٰى وَمِنْكُمْ مَّنْ يُّرَدُّ اِلٰٓى اَرْذَلِ الْعُمُرِ لِكَيْلَا يَعْلَمَ مِنْۢ بَعْدِ عِلْمٍ شَيْـًٔاۗ وَتَرَى الْاَرْضَ هَامِدَةً فَاِذَآ اَنْزَلْنَا عَلَيْهَا الْمَاۤءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَاَنْۢبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍ
yā ayyuhan-nāsu in kuntum fī raibim minal-ba‘ṡi fa innā khalaqnākum min turābin ṡumma min nuṭfatin ṡumma min ‘alaqatin ṡumma mim muḍgatim mukhallaqatiw wa gairi mukhallaqatil linubayyina lakum, wa nuqirru fil-arḥāmi mā nasyā'u ilā ajalim musamman ṡumma nukhrijukum ṭiflan ṡumma litablugū asyuddakum, wa minkum may yutawaffā wa minkum may yuraddu ilā arżalil-‘umuri likailā ya‘lama ba‘da ‘ilmin syai'ā(n), wa taral-arḍa hāmidatan fa iżā anzalnā ‘alaihal-mā'ahtazzat wa rabat wa ambatat min kulli zaujim bahīj(in).
اې خلکو! که تاسو د قیامت په اړه شک لرئ، نو یقینا موږ تاسو له خاورې څخه پیدا کړي یاست، بیا د منی له څاڅکي څخه، بیا د وینې له ټوټې څخه، بیا د غوښې له یوې ټوټې څخه چې کامل او نیمګړی دی، ترڅو موږ تاسو ته تشریح کړو؛ او موږ تاسو د خپلې ارادې سره سم تر یوې ټاکلې مودې پورې په رحم کې ځای پر ځای کړل، بیا موږ تاسو د ماشومانو په توګه راوویستل، بیا (په تدریجي ډول) تاسو بلوغ ته ورسیدل، او ځینې ستاسو څخه مړه شول او (ځینې) ستاسو څخه ډیر عمر (بوډاوالي) ته بیرته واستول شول، نو هغه نور هغه څه نه پوهیدل چې هغه یې دمخه پوهیده. او تاسو ګورئ چې ځمکه وچه ده، بیا کله چې موږ پرې اوبه (باران) واوروو، ځمکه ژوندۍ کیږي او زرخیز کیږي او ډول ډول ښکلي بوټي (نباتات) زرغونیږي.
فَاَنْشَأْنَا لَكُمْ بِهٖ جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍۘ لَكُمْ فِيْهَا فَوَاكِهُ كَثِيْرَةٌ وَّمِنْهَا تَأْكُلُوْنَ ۙ
fa ansya'nā lakum bihī jannātim min nakhīliw wa a‘nāb(in), lakum fīhā fawākihu kaṡīratuw wa minhā ta'kulūn(a).
بیا موږ په دې سره ستاسو لپاره د خرماوو او انګورو باغونه زرغونوو، هلته ستاسو لپاره ډېرې مېوې دي او له هغو څخه تاسو خورئ.
وَشَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُوْرِ سَيْنَاۤءَ تَنْۢبُتُ بِالدُّهْنِ وَصِبْغٍ لِّلْاٰكِلِيْنَ
wa syajaratan takhruju min ṭūri sainā'a tambutu bid-duhni wa ṣibgil lil-ākilīn(a).
او (موږ) د زیتون هغه ونه (راټوو) چې د سینا له غره څخه راټوکېږي، غوړي تولیدوي او د خوړونکو لپاره خوندوره ده.
اَوَلَمْ يَرَوْا اِلَى الْاَرْضِ كَمْ اَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
awalam yarau ilal-arḍi kam ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
او ایا دوی ځمکې ته نه ګوري چې موږ په هغې کې څومره ښکلې جوړې زرغونولې دي؟
اَمَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ وَاَنْزَلَ لَكُمْ مِّنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ حَدَاۤىِٕقَ ذَاتَ بَهْجَةٍۚ مَا كَانَ لَكُمْ اَنْ تُنْۢبِتُوْا شَجَرَهَاۗ ءَاِلٰهٌ مَّعَ اللّٰهِ ۗبَلْ هُمْ قَوْمٌ يَّعْدِلُوْنَ ۗ
am man khalaqas-samāwāti wal-arḍa wa anzala minas-samā'i mā'an fa ambatnā bihī ḥadā'iqa żāta bahjah(tin), mā kāna lakum an tumbitū syajarahā, a'ilāhum ma‘allāh(i), bal hum qaumuy ya‘dilūn(a).
ایا هغه (الله) نه دی چې اسمانونه او ځمکه یې پیدا کړي دي او ستاسو لپاره یې له اسمانه اوبه را واورولې دي، او موږ د هغې په واسطه ښکلي باغونه زرغونوو؟ تاسو به د هغې ونې ونه کرئ. ایا له الله پرته بل معبود شته؟ بلکه دوی هغه کسان دي چې (له حق څخه) منحرف شوي دي.
خَلَقَ السَّمٰوٰتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا وَاَلْقٰى فِى الْاَرْضِ رَوَاسِيَ اَنْ تَمِيْدَ بِكُمْ وَبَثَّ فِيْهَا مِنْ كُلِّ دَاۤبَّةٍۗ وَاَنْزَلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً فَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيْمٍ
khalaqas-samāwāti bigairi ‘amadin taraunahā wa alqā fil-arḍi rawāsiya an tamīda bikum wa baṡṡa fīhā min kulli dābbah(tin), wa anzalnā minas-samā'i mā'an fa ambatnā fīhā min kulli zaujin karīm(in).
هغه اسمانونه بې ستنو پیدا کړل لکه څنګه چې تاسو یې ګورئ، او هغه غرونه د ځمکې په سطحه کېښودل ترڅو هغه (ځمکه) تاسو ونه لړزوي؛ او په ځمکه کې هر ډول خوځنده مخلوقات یې پیدا کړل. او موږ له اسمانه باران واوراوه، بیا مو په هغه کې هر ډول ښه بوټي را شنه کړل.
وَجَعَلْنَا فِيْهَا جَنّٰتٍ مِّنْ نَّخِيْلٍ وَّاَعْنَابٍ وَّفَجَّرْنَا فِيْهَا مِنَ الْعُيُوْنِۙ
wa ja‘alnā fīhā jannātim min nakhīliw wa a‘nābiw wa fajjarnā fīhā minal-‘uyūn(i).
او موږ په هغې کې د خرماوو او انګورو باغونه جوړ کړل، او موږ په هغې کې چینې وبهولې؛
سُبْحٰنَ الَّذِيْ خَلَقَ الْاَزْوَاجَ كُلَّهَا مِمَّا تُنْۢبِتُ الْاَرْضُ وَمِنْ اَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لَا يَعْلَمُوْنَ
subḥānal-lażī khalaqal-azwāja kullahā mimmā tumbitul-arḍu wa min anfusihim wa mimmā lā ya‘lamūn(a).
پاک دی هغه الله ته چې ټول شیان یې په جوړه جوړه پیدا کړي دي، له هغه څه څخه چې ځمکه یې شنه کوي او له ځانه او له هغه څه څخه چې دوی یې نه پوهیږي.
وَاَنْۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّنْ يَّقْطِيْنٍۚ
wa ambatnā ‘alaihi syajaratam miy yaqṭīn(in).
بیا مو د هغه لپاره د کدو یوه ونه را زرغونه کړه.
وَالْاَرْضَ مَدَدْنٰهَا وَاَلْقَيْنَا فِيْهَا رَوَاسِيَ وَاَنْۢبَتْنَا فِيْهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍۢ بَهِيْجٍۙ
wal-arḍa madadnāhā wa alqainā fīhā rawāsiya wa ambatnā fīhā min kulli zaujim bahīj(in).
او هغه ځمکه چې موږ خپره کړې او په هغې کې مو قوي غرونه ایښي دي او ښکلي بوټي مو پرې ایښي دي،
وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاۤءِ مَاۤءً مُّبٰرَكًا فَاَنْۢبَتْنَا بِهٖ جَنّٰتٍ وَّحَبَّ الْحَصِيْدِۙ
wa nazzalnā minas-samā'i mā'am mubārakan fa'ambatnā bihī jannātiw wa ḥabbal-ḥaṣīd(i).
او موږ له اسمانه برکت لرونکې اوبه نازلې کړې، او د هغې په واسطه مو شنه ونې او د حاصلاتو لپاره غلې دانې را شنې کړې.
لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًاۙ
linukhrija bihī ḥabbaw wa nabātā(n).
ترڅو موږ ورسره غله او بوټي وکرو،