كُتِبَ عَلَيْكُمْ اِذَا حَضَرَ اَحَدَكُمُ الْمَوْتُ اِنْ تَرَكَ خَيْرًا ۖ ۨالْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ بِالْمَعْرُوْفِۚ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِيْنَ ۗ
kutiba ‘alaikum iżā ḥaḍara aḥadakumul-mautu in taraka kahirā(n), al-waṣiyyatu lil-wālidaini wal-aqrabīna bil-ma‘rūf(i), ḥaqqan ‘alal-muttaqīn(a).
अहाँ सब पर अनिवार्य अछि, जँ अहाँ सब मे ककरो मृत्यु आबि जाय, जँ ओ धन छोड़ि जायत, त' अपन माता-पिता आ निकटतम रिश्तेदारक लेल नीक ढंग सँ वसीयत करब, (जेना) पुण्यात्माक लेल दायित्व।
اَيَّامًا مَّعْدُوْدٰتٍۗ فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَّرِيْضًا اَوْ عَلٰى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ اَيَّامٍ اُخَرَ ۗوَعَلَى الَّذِيْنَ يُطِيْقُوْنَهٗ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِيْنٍۗ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهٗ ۗوَاَنْ تَصُوْمُوْا خَيْرٌ لَّكُمْ اِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ
ayyāmam ma‘dūdāt(in), faman kāna minkum marīḍan au ‘alā safarin fa ‘iddatum min ayyāmin ukhar(a), wa ‘alal-lażīna yuṭīqūnahū fidyatun ṭa‘āmu miskīn(in), faman taṭawwa‘a khairan fahuwa khairul lah(ū), wa an taṣūmū khairul lakum in kuntum ta‘lamūn(a).
(अर्थात) एक निश्चित संख्या मे दिन। तेँ अहाँ सभ मे जे कियो बीमार अछि वा यात्रा पर अछि (आ उपवास नहि करैत अछि), तखन (जखन ओ उपवास नहि केलक) आन दिनक दिनक संख्या (जकर ओ उपवास नहि केलक) तकरा भरपाई करबाक चाही। आ जे उपवास करबा मे असमर्थ अछि ओकरा लेल गरीब व्यक्ति के खुआबय के फिदियाह (क्षतिपूर्ति) अवश्य होयत। मुदा जे स्वेच्छा सँ भलाई करैत अछि, ओकरा लेल नीक, आ अहाँक उपवास अहाँक लेल नीक, जँ अहाँ केँ बुझल रहैत।
وَالَّذِيْنَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُوْنَ اَزْوَاجًاۖ وَّصِيَّةً لِّاَزْوَاجِهِمْ مَّتَاعًا اِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ اِخْرَاجٍ ۚ فَاِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيْ مَا فَعَلْنَ فِيْٓ اَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَّعْرُوْفٍۗ وَاللّٰهُ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
wal-lażīna yutawaffauna minkum wa yażarūna azwājā(n), waṣiyyatal li'azwājihim matā‘an ilal-ḥauli gaira ikhrāj(in), fa'in kharajna falā junāḥa ‘alaikum fī mā fa‘alna fī anfusihinna mim ma‘rūf(in), wallāhu ‘azīzun ḥakīm(un).
आ अहाँ सभ जे मरैत छी आ पत्नी छोड़ि दैत छी, ओ सभ अपन पत्नीक लेल वसीयत करू: (अर्थात) बिना बाहर पठौने एक साल धरि भरण-पोषण। मुदा जँ ओ सभ बाहर निकलि जाइत छथि तँ अहाँ पर कोनो दोष नहि जे ओ सभ नीक काज मे अपना संग जे करैत छथि । अल्लाह सर्वशक्तिमान, सर्वबुद्धिमान छथि।
لِلّٰهِ مَا فِى السَّمٰوٰتِ وَمَا فِى الْاَرْضِ ۗ وَاِنْ تُبْدُوْا مَا فِيْٓ اَنْفُسِكُمْ اَوْ تُخْفُوْهُ يُحَاسِبْكُمْ بِهِ اللّٰهُ ۗ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَّشَاۤءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيْرٌ
lillāhi mā fis-samāwāti wa mā fil-arḍ(i), wa in tubdū mā fī anfusikum au tukhfūhu yuḥāsibkum bihillāh(u), fayagfiru limay yasyā'u wa yu‘ażżibu may yasyā'(u), wallāhu ‘alā kulli syai'in qadīr(un).
जे किछु आकाश मे अछि आ जे किछु धरती पर अछि से अल्लाह केर अछि। जँ अहाँ अहाँक हृदय मे जे अछि वा जे नुकाबैत छी से प्रकट करब तँ अल्लाह अहाँक लेल ओकरा (ओहि काजक संबंध मे) अवश्य ध्यान मे राखताह। जेकरा चाहै छै ओकरा क्षमा करी दै छै आ जेकरा चाहै छै ओकरा दंड दै छै। अल्लाह सब किछु पर सर्वशक्तिमान छथि।
وَاِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ اُولُوا الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنُ فَارْزُقُوْهُمْ مِّنْهُ وَقُوْلُوْا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوْفًا
wa iżā ḥaḍaral-qismata ulul-qurbā wal-yatāmā wal-masākīnu farzuqūhum minhu wa qūlū lahum qaulam ma‘rūfā(n).
आ बँटवारा के दौरान जँ किछु रिश्तेदार, अनाथ आ गरीब लोक उपस्थित छथि त' हुनका सभ के (मात्र कनि) संपत्ति द' क' नीक शब्द कहू।
وَالّٰتِيْ يَأْتِيْنَ الْفَاحِشَةَ مِنْ نِّسَاۤىِٕكُمْ فَاسْتَشْهِدُوْا عَلَيْهِنَّ اَرْبَعَةً مِّنْكُمْ ۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَاَمْسِكُوْهُنَّ فِى الْبُيُوْتِ حَتّٰى يَتَوَفّٰىهُنَّ الْمَوْتُ اَوْ يَجْعَلَ اللّٰهُ لَهُنَّ سَبِيْلًا
wal-lātī ya'tīnal-fāḥisyata min nisā'ikum fastasyhidū ‘alaihinna arba‘atam minkum, fa in syahidū fa amsikūhunna fil-buyūti ḥattā yatawaffāhunnal-mautu au yaj‘alallāhu lahunna sabīlā(n).
आ जे स्त्रीगण अहाँक स्त्रीगण मे घृणित काज करैत छथि, हुनका अहाँ सभक बीच चारिटा गवाह होथि (जे एकर गवाह छथि)। जँ ओ सभ गवाही देने छथि तँ हुनका सभकेँ (महिला सभकेँ) ता धरि घरमे ताला लगा दियौक जा धरि ओ सभ नहि मरि जाएत, वा जा धरि अल्लाह हुनका सभक लेल (एकटा आओर) रास्ता नहि बना दैत छथि ।
وَالَّذٰنِ يَأْتِيٰنِهَا مِنْكُمْ فَاٰذُوْهُمَا ۚ فَاِنْ تَابَا وَاَصْلَحَا فَاَعْرِضُوْا عَنْهُمَا ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيْمًا
wal-lażāni ya'tiyānihā minkum fa āżūhumā, fa in tābā wa aṣlaḥā fa a‘riḍū ‘anhumā, innallāha kāna tawwābar raḥīmā(n).
आ अहाँ सभक बीच घृणित काज करयवला दू गोटे केँ दंडित करू। जँ दुनू गोटे पश्चाताप करैत छथि आ अपना केँ सुधारैत छथि तखन हुनका सभ केँ रहय दियौक। सचमुच अल्लाह पश्चाताप के परम स्वीकार करय वाला, परम दयालु छैथ।
وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدٰنِ وَالْاَقْرَبُوْنَ ۗ وَالَّذِيْنَ عَقَدَتْ اَيْمَانُكُمْ فَاٰتُوْهُمْ نَصِيْبَهُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدًا ࣖ
wa likullin ja‘alnā mawāliya mimmā tarakal-wālidāni wal-aqrabūn(a), wal-lażīna ‘aqadat aimānukum fa ātūhum naṣībahum, innallāha kāna ‘alā kulli syai'in syahīdā(n).
आ प्रत्येक (पुरुष आ स्त्री) के लेल हम सब ओकर माता-पिता आ ओकर रिश्तेदार जे किछु छोड़ि गेल छथि ओकर उत्तराधिकारी नियुक्त केने छी। आ जिनका प्रति निष्ठा के शपथ लेने छी, हुनका हुनकर हिस्सा दियौक। सचमुच अल्लाह सब चीज के गवाह छैथ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا لَا تَقْرَبُوا الصَّلٰوةَ وَاَنْتُمْ سُكٰرٰى حَتّٰى تَعْلَمُوْا مَا تَقُوْلُوْنَ وَلَا جُنُبًا اِلَّا عَابِرِيْ سَبِيْلٍ حَتّٰى تَغْتَسِلُوْا ۗوَاِنْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَوْ عَلٰى سَفَرٍ اَوْ جَاۤءَ اَحَدٌ مِّنْكُمْ مِّنَ الْغَاۤىِٕطِ اَوْ لٰمَسْتُمُ النِّسَاۤءَ فَلَمْ تَجِدُوْا مَاۤءً فَتَيَمَّمُوْا صَعِيْدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوْا بِوُجُوْهِكُمْ وَاَيْدِيْكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُوْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū lā taqrabuṣ-ṣalāta wa antum sukārā ḥattā ta‘lamū mā taqūlūna wa lā junuban illā ‘ābirī sabīlin ḥattā tagtasilū, wa in kuntum marḍā au ‘alā safarin au jā'a aḥadum minkum minal-gā'iṭi au lāmastumun-nisā'a falam tajidū mā'an fa tayammamū ṣa‘īdan ṭayyiban famsaḥū biwujūhikum wa aidīkum, innnallāha kāna ‘afuwwan gafūrā(n).
हे आस्तिक लोकनि! नशा मे धुत्त रहला पर नमाज के नजदीक नहि जाउ, जा धरि अहाँ के ई पता नहि चलत जे अहाँ की कहैत छी, आ (जखन रहैत छी त मस्जिद के नजदीक आबि जाइत छी) जुनुब के अवस्था मे नहि जाउ सिवाय सिर्फ सड़क स गुजरला के, नहाय स पहिने (स्नान जुनुब)। रहल बात जँ अहाँ बीमार छी वा यात्रा मे छी वा शौच केलाक बाद वा अहाँ कोनो स्त्री केँ छूबि लेने छी, आ अहाँ लग पानि नहि अछि, तखन नीक (शुद्ध) धूरा सँ तायम्मुम करू; एहि सँ मुँह आ हाथ पोछू (धूलि)। सचमुच अल्लाह परम क्षमाशील, परम क्षमाशील छथि।
اِلَّا الَّذِيْنَ يَصِلُوْنَ اِلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌ اَوْ جَاۤءُوْكُمْ حَصِرَتْ صُدُوْرُهُمْ اَنْ يُّقَاتِلُوْكُمْ اَوْ يُقَاتِلُوْا قَوْمَهُمْ ۗ وَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوْكُمْ ۚ فَاِنِ اعْتَزَلُوْكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوْكُمْ وَاَلْقَوْا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ ۙ فَمَا جَعَلَ اللّٰهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيْلًا
illal lażīna yaṣilūna ilā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāqun au jā'ūkum ḥaṣirat ṣudūruhum ay yuqātilūkum au yuqātilū qaumahum, wa lau syā'allāhu lasallaṭahum ‘alaikum fa laqātalūkum, fa ini‘tazalūkum falam yuqātilūkum wa alqau ilaikumus-salam(a), famā ja‘alallāhu lakum ‘alaihim sabīlā(n).
सिवाय ओहि लोक के जे अहां के बीच कोनो लोक सं सुरक्षा मांगय छथिन्ह आओर ओहि लोक के बीच कोनो समझौता (शांति) भ गेल अछि या जे लोक अहां के पास आबय छथिन्ह आओर हुनकर दिल अहां सं लड़य सं या अपन लोक सं लड़य मे संकोच महसूस करैत छथिन्ह. अल्लाह जँ चाहने रहितथि तँ हुनका सभकेँ अहाँक सामना करबाक शक्ति दऽ देने रहितथि , तेँ ओ सभ अहाँसँ लड़ितथि । मुदा जँ ओ सभ अहाँ सभ केँ असगर छोड़ि दैत छथि, आ अहाँ सभ सँ लड़ैत छथि आ अहाँ सभ केँ शान्ति (समर्पण) नहि दैत छथि, तखन अल्लाह अहाँ सभ केँ (पकड़ि क' मारबाक) रास्ता नहि बना देने छथि।
سَتَجِدُوْنَ اٰخَرِيْنَ يُرِيْدُوْنَ اَنْ يَّأْمَنُوْكُمْ وَيَأْمَنُوْا قَوْمَهُمْ ۗ كُلَّ مَا رُدُّوْٓا اِلَى الْفِتْنَةِ اُرْكِسُوْا فِيْهَا ۚ فَاِنْ لَّمْ يَعْتَزِلُوْكُمْ وَيُلْقُوْٓا اِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوْٓا اَيْدِيَهُمْ فَخُذُوْهُمْ وَاقْتُلُوْهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوْهُمْ ۗ وَاُولٰۤىِٕكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطٰنًا مُّبِيْنًا ࣖ
satajidūna akharīna yurīdūna ay ya'manūkum wa ya'manū qaumahum, kullamā ruddū ilal-fitnati urkisū fīhā, fa illam ya‘tazilūkum wa yulqū ilaikumus-salama wa yakuffū aidiyahum fa khużūhum waqtulūhum ḥaiṡu ṡaqiftumūhum, wa ulā'ikum ja‘alnā lakum ‘alaihim sulṭānam mubīnā(n).
जल्दिये अहाँ के दोसरो लोक भेटत जे अहाँ के संग सुरक्षित आ अपन लोक के संग सुरक्षित रहय चाहैत छथि। जखन कखनो प्रलोभन (शिर्क) मे वापस बजाओल जाइत छथि तखन ओ ओहि मे खसि पड़ैत छथि । तेँ जँ ओ सभ अहाँ केँ असगर नहि छोड़ैत अछि आ अहाँ केँ शान्ति नहि दैत अछि, आ अहाँ सँ लड़बा सँ नहि परहेज करैत अछि, तखन ओकरा सभ केँ बंदी बना कऽ जतय भेटत, मारि दियौक। ओ सभ छथि जिनका बारे मे हम अहाँ सभ केँ एकटा स्पष्ट कारण (लड़ब, पकड़ब, आ मारब) देने छी।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(मुदा) कारण ओ सभ अपन वचन तोड़ि देलक, हम सभ ओकरा सभ केँ गारि देलियैक, आ हम सभ ओकर सभक मोन कठोर क' देलियैक। हुनका सब क॑ (अल्लाह केरऽ) शब्द क॑ ओकरऽ जगह स॑ बदलना पसंद छै, आरू वू (जानबूझ क॑) वू कुछ संदेश क॑ बिसरी जाय छै, जेकरा स॑ ओकरा चेतावनी देलऽ गेलऽ छेलै । अहाँ (हे मुहम्मद) हुनका सभक बीच सँ एकटा छोट समूह (जे विश्वासघात नहि करैत छथि) छोड़ि हुनका सभ सँ विश्वासघात देखैत रहब, तेँ हुनका सभ केँ माफ करू आ छोड़ि दियौक। सचमुच अल्लाह भलाई करय वाला स प्रेम करैत छथि।
سَمّٰعُوْنَ لِلْكَذِبِ اَكّٰلُوْنَ لِلسُّحْتِۗ فَاِنْ جَاۤءُوْكَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ اَوْ اَعْرِضْ عَنْهُمْ ۚوَاِنْ تُعْرِضْ عَنْهُمْ فَلَنْ يَّضُرُّوْكَ شَيْـًٔا ۗ وَاِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِيْنَ
sammā‘ūna lil-każibi akkālūna lis-suḥt(i), fa in jā'ūka faḥkum bainahum au a‘riḍ ‘anhum, wa in tu‘riḍ ‘anhum falay yaḍurrūka syai'ā(n), wa in ḥakamta faḥkum bainahum bil-qisṭ(i), innallāha yuḥibbul-muqsiṭīn(a).
झूठ खबर सुनब हुनका सब के बहुत नीक लगैत छनि, बहुत हराम (खाना) खाइत छथि। यदि ओ (यहूदी) अहाँ लग आबि जायत (मुहम्मद फैसला मांगय लेल), तखन हुनका सब के बीच न्याय करू या हुनका सब स मुँह मोड़ू, आ जौं अहाँ हुनका सब स मुँह घुमाउ तखन ओ सब अहाँ के कनिको नुकसान नै पहुंचाओत। मुदा जँ अहाँ (हुनकर केस) निर्णय लेब तखन निष्पक्ष निर्णय करू। सचमुच अल्लाह ओहि लोक स प्रेम करैत छथि जे न्यायी छथि।
يٰٓاَيُّهَا النَّبِيُّ حَرِّضِ الْمُؤْمِنِيْنَ عَلَى الْقِتَالِۗ اِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ عِشْرُوْنَ صٰبِرُوْنَ يَغْلِبُوْا مِائَتَيْنِۚ وَاِنْ يَّكُنْ مِّنْكُمْ مِّائَةٌ يَّغْلِبُوْٓا اَلْفًا مِّنَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا بِاَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُوْنَ
yā ayyuhan-nabiyyu ḥarriḍil-mu'minīna ‘alal-qitāl(i), iy yakum minkum ‘isyrūna ṣabirūna yaglibū mi'atain(i), wa iy yakum minkum mi'atuy yaglibū alfam minal-lażīna kafarū bi'annahum qaumul lā yafqahūn(a).
हे नबी (मुहम्मद) ! विश्वासी के युद्ध में उकसाओ। जँ अहाँ सभ मे बीस गोट अडिग आदमी रहत तँ ओ सभ दू सय केँ अवश्य पराजित करत। आ जँ अहाँ सभ मे एक सय (रोगी) रहत तँ ओ सभ काफिर मे सँ हजार केँ जरूर पराजित करत, कारण काफिर एकटा एहन लोक अछि जे नहि बुझैत अछि।
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَهَاجَرُوْا وَجَاهَدُوْا بِاَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَالَّذِيْنَ اٰوَوْا وَّنَصَرُوْٓا اُولٰۤىِٕكَ بَعْضُهُمْ اَوْلِيَاۤءُ بَعْضٍۗ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَمْ يُهَاجِرُوْا مَا لَكُمْ مِّنْ وَّلَايَتِهِمْ مِّنْ شَيْءٍ حَتّٰى يُهَاجِرُوْاۚ وَاِنِ اسْتَنْصَرُوْكُمْ فِى الدِّيْنِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ اِلَّا عَلٰى قَوْمٍۢ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ مِّيْثَاقٌۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ بَصِيْرٌ
innal-lażīna āmanū wa hājarū wa jāhadū bi'amwālihim wa anfusihim fī sabīlillāhi wal-lażīna āwaw wa naṣarū ulā'ika ba‘ḍuhum auliyā'u ba‘ḍ(in), wal-lażīna āmanū wa lam yuhājirū mā lakum miw walāyatihim min syai'in ḥattā yuhājirū, wa inistanṣarūkum fid-dīni fa ‘alaikumun naṣru illā ‘alā qaumim bainakum wa bainahum mīṡāq(un), wallāhu bimā ta‘malūna baṣīr(un).
सचमुच, जे लोग विश्वास करै छै आरू प्रवास करै छै आरू अपनऽ धन आरू आत्मा के साथ अल्लाह के रास्ता में प्रयास करै छै आरू जे (मुहाजिरीन के) आश्रय दै छै आरू सहायता करै छै, वू एक-दूसरा के रक्षा करै छै। आ (जेकरा लेल) जे विश्वास करैत छथि मुदा प्रवास नहि केने छथि, हुनका सभक रक्षा करबाक अहाँक कोनो दायित्व नहि अछि, जाबत धरि ओ प्रवास नहि करैत छथि | (मुदा) जँ ओ सभ अहाँसँ धर्म (रक्षा)मे मददि माँगैत छथि तँ अहाँकेँ ओहि लोककेँ छोड़ि मददि देबाक बाध्यता अछि जे अहाँ आ हुनका सभक बीच समझौता कएने छथि। आ अल्लाह अहाँक काजक सर्वदर्शी छथि।
لَا يَحِلُّ لَكَ النِّسَاۤءُ مِنْۢ بَعْدُ وَلَآ اَنْ تَبَدَّلَ بِهِنَّ مِنْ اَزْوَاجٍ وَّلَوْ اَعْجَبَكَ حُسْنُهُنَّ اِلَّا مَا مَلَكَتْ يَمِيْنُكَۗ وَكَانَ اللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ رَّقِيْبًا ࣖ
lā yaḥillu lakan-nisā'u mim ba‘du wa lā an tabaddala bihinna min azwājiw wa lau a‘jabaka ḥusnuhunna illā mā malakat yamīnuk(a), wa kānallāhu ‘alā kulli syai'ir raqībā(n).
एकरऽ बाद तोरा (हे मुहम्मद) केरऽ शादी (अन्य) महिला के साथ करना जायज नै छै, नै ही तोरा लेली ओकरऽ जगह (अन्य) पत्नी के साथ करना जायज छै, भले ही ओकरऽ सुंदरता तोरा आकर्षित करै, सिवाय वू (दास) के, जेकरा तोरऽ दहिना हाथ में छै । आ अल्लाह सब चीज के सर्वज्ञ छैथ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُوْلَ فَقَدِّمُوْا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوٰىكُمْ صَدَقَةً ۗذٰلِكَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَاَطْهَرُۗ فَاِنْ لَّمْ تَجِدُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ غَفُوْرٌ رَّحِيْمٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā nājaitumur-rasūla fa qaddimū baina yaday najwākum ṣadaqah(tan), żālika khairul lakum wa aṭhar(u), fa'illam tajidū fa innallāha gafūrur raḥīm(un).
हे विश्वास करनिहार! जखन अहाँ रसूलुल्लाह सँ कोनो विशेष गप्प-सप्प करैत छी तखन गप्प-सप्प (करबा) सँ पहिने (गरीब केँ) दक्षिणा देबाक चाही। जे अहाँक लेल नीक आ साफ-सुथरा। मुदा जँ अहाँ सभ (जे दान मे देबाक अछि) नहि प्राप्त करैत छी तँ सचमुच अल्लाह क्षमाशील, दयालु छथि ।