قَدْ نَرٰى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِى السَّمَاۤءِۚ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضٰىهَا ۖ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۗ وَحَيْثُ مَا كُنْتُمْ فَوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ شَطْرَهٗ ۗ وَاِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَيَعْلَمُوْنَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللّٰهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُوْنَ
qad narā taqallubaka wajhika fis-samā'(i), fa lanuwalliyannaka qiblatan tarḍāhā, fawalli wajhaka syaṭral-masjidil-ḥarām(i), wa ḥaiṡumā kuntum fawallū wujūhakum syaṭrah(ū), wa innal-lażīna ūtul-kitāba laya‘lamūna annahul-ḥaqqu mir rabbihim, wa mallāhu bigāfilin ‘ammā ya‘malūn(a).
असी तुहाडा चेहरा (मुहम्मद) नू अक्सर आसमान नू वेखदे वेखदे हां, तां असीं तुहानूं उस किबला दी तरफ मुड़ देंगे जो तुहानूं पसंद है। तो अपना चेहरा भव्य मस्जिद की ओर घुमाओ। औय जहाॊ बी शो, अऩना ऩीछे उवकी ओय ऩरट दें। ते सचमुच जिन्हां नू किताब (तोराह ते सुसमाचार) दित्ती गई है, ओह जानदे हन कि (किबला दा स्थानांतरण) उन्हां दे रब तों सच्चाई है। ते अल्लाह उंदे कम्में कोला अनजान नेईं ऐ।
اَلَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْرِفُوْنَهٗ كَمَا يَعْرِفُوْنَ اَبْنَاۤءَهُمْ ۗ وَاِنَّ فَرِيْقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
allażīna ātaināhumul-kitāba ya‘rifūnahū kamā ya‘rifūna abnā'ahum, wa inna farīqam minhum layaktumūnal-ḥaqqa wa hum ya‘lamūn(a).
जिन्हें गी अस पवित्रशास्त्र (तोराह ते सुसमाचार) दित्ता ऐ, ओ उसी (मुहम्मद) गी उस्सै चाल्ली पछानदे न जिय्यां ओ अपने बच्चें गी पछानदे न। सचमुच, उंदे च किश सच्चाई गी जानदे होई गै छुपाई लैंदे न।
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنٰتِ وَالْهُدٰى مِنْۢ بَعْدِ مَا بَيَّنّٰهُ لِلنَّاسِ فِى الْكِتٰبِۙ اُولٰۤىِٕكَ يَلْعَنُهُمُ اللّٰهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللّٰعِنُوْنَۙ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalnā minal-bayyināti wal-hudā mim ba‘di mā bayyannāhu lin-nāsi fil-kitāb(i), ulā'ika yal‘anuhumullāhu wa yal‘anuhumul-lā‘inūn(a).
सचमुच, जो असीं जानकारी ते हिदायत दे रूप विच भेजे हन, उस नूं छुपांदे हन, असीं किताब (अल-कुरान) विच इंसानियत नू समझाने दे बाद, ओह ही हन जिन्हां नू अल्लाह दी श्राप दित्ती जांदी है ते श्रापित करन वाले ने (भी) श्रापित कीता है,
اِنَّ الَّذِيْنَ يَكْتُمُوْنَ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَشْتَرُوْنَ بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًاۙ اُولٰۤىِٕكَ مَا يَأْكُلُوْنَ فِيْ بُطُوْنِهِمْ اِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللّٰهُ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ وَلَا يُزَكِّيْهِمْ ۚوَلَهُمْ عَذَابٌ اَلِيْمٌ
innal-lażīna yaktumūna mā anzalallāhu minal-kitābi wa yasytarūna bihī ṡamanan qalīlā(n), ulā'ika mā ya'kulūna fī buṭūnihim illan-nāra wa lā yukallimuhumullāhu yaumal-qiyāmati wa lā yuzakkīhim, wa lahum ‘ażābun alīm(un).
सचमुच, जो लोग अल्लाह ने किताब तों जो अल्लाह ने उतारे हन, उह छुपा के थोड़ी कीमत ते बेचदे हन, ओ अपने पेट विच सिर्फ नरक दी अग्ग ही निगलदे हन, ते अल्लाह उन्हां नू कयामत दे दिन न सलाम करदा है, ना ही उन्हां नू शुद्ध कर देगा। उन्हें कष्टदायक सजा होग।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَكْفُرُوْنَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَاَنْتُمْ تَشْهَدُوْنَ
yā ahlal-kitābi lima takfurūna bi'āyātillāhi wa antum tasyhadūn(a).
ओ किताब दे लोक ! तुसीं (सच्चाई) जानदे होए अल्लाह दे आयतां दा इन्कार क्यों करदे हो?
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لِمَ تَلْبِسُوْنَ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوْنَ الْحَقَّ وَاَنْتُمْ تَعْلَمُوْنَ ࣖ
yā ahlal-kitābi lima talbisūnal-ḥaqqa bil-bāṭili wa taktumūnal-ḥaqqa wa antum ta‘lamūn.
ओ किताब दे लोक ! तुस सच्चाई गी झूठ च कीं मिलांदे ओ, ते सच्चाई गी छुपांदे ओ, भले ही तुस जानदे ओ?
۞ وَمِنْ اَهْلِ الْكِتٰبِ مَنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِقِنْطَارٍ يُّؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَۚ وَمِنْهُمْ مَّنْ اِنْ تَأْمَنْهُ بِدِيْنَارٍ لَّا يُؤَدِّهٖٓ اِلَيْكَ اِلَّا مَا دُمْتَ عَلَيْهِ قَاۤىِٕمًا ۗ ذٰلِكَ بِاَنَّهُمْ قَالُوْا لَيْسَ عَلَيْنَا فِى الْاُمِّيّٖنَ سَبِيْلٌۚ وَيَقُوْلُوْنَ عَلَى اللّٰهِ الْكَذِبَ وَهُمْ يَعْلَمُوْنَ
wa min ahlil-kitābi man in ta'manhu bi qinṭārin yu'addīhi ilaik(a), wa minhum man in ta'manhu bidīnāril lā yu'addīhi ilaika illā mā dumta ‘alaihi qā'imā(n), żālika bi'annahum qālū laisa ‘alainā fil-ummiyyīna sabīl(un), wa yaqūlūna ‘alallāhil-każiba wa hum ya‘lamūn(a).
ते किताब दे लोकें च इक ऐसा ऐ जेह्ड़ा जेकर तुस उसी मती धन सौंपदे ओ तां ओह् तुसेंगी जरूर वापस करी देग। पर उंदे च ऐसे बी न जेह्ड़े जेकर तुस उसी इक दिनार सौंपदे ओ तां ओह तुसेंगी उसी वापस नेईं करग, जदूं तकर तुस हमेशा उसी इकट्ठा नेईं करो। इसदा कारण ऐ के ओह़ आखदे न, "अनपढ़ लोकें दे खलाफ असेंगी कोई पाप नेई ऐ।" अल्लाह दे खिलाफ झूठ बोलदे ने, भले ही ओ जानदे ने।
وَاِذْ اَخَذَ اللّٰهُ مِيْثَاقَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ لَتُبَيِّنُنَّهٗ لِلنَّاسِ وَلَا تَكْتُمُوْنَهٗۖ فَنَبَذُوْهُ وَرَاۤءَ ظُهُوْرِهِمْ وَاشْتَرَوْا بِهٖ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗ فَبِئْسَ مَا يَشْتَرُوْنَ
wa iż akhażallāhu mīṡāqal-lażīna ūtul-kitāba latubayyinunnahū lin-nāsi wa lā taktumūnah(ū), fa nabażūhu warā'a ẓuhūrihim wasytarau bihī ṡamanan qalīlā(n), fa bi'sa mā yasytarūn(a).
ते (याद रखो), जदों अल्लाह ने उन लोकां तों इक वादा लेया जिन्हां नू किताब (यानी) दित्ती गई सी, "तुहानूं सचमुच लोकां नूं इस (किताब दी सामग्री) समझाणा चाहीदा है, ते उस नूं ना छुपाना चाहिदा है," तां उन्हां ने (वादे) आपणी पीठ पिच्छे फेंक दित्ता ते सस्ती कीमत ते बेच दित्ता। तो उह सब तों बुरी तरह दी खरीद-बिक्री दा कम्म ओह करदे ने।
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(अर्थात) जो कंजूस हन, ते दूजे ते कंजूस दा हुकम करदे हन, ते अल्लाह ने उहनां नूं दित्तीआं इनाम नू छुपांदे हन। असी काफिरां वास्ते इक अपमानजनक तड़प तैयार कीता है।
مِنَ الَّذِيْنَ هَادُوْا يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖ وَيَقُوْلُوْنَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَّرَاعِنَا لَيًّاۢ بِاَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِى الدِّيْنِۗ وَلَوْ اَنَّهُمْ قَالُوْا سَمِعْنَا وَاَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانْظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَاَقْوَمَۙ وَلٰكِنْ لَّعَنَهُمُ اللّٰهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُوْنَ اِلَّا قَلِيْلًا
minal-lażīna hādū yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ihī wa yaqūlūna sami‘nā wa ‘aṣainā wasma‘ gaira musmi‘iw wa rā‘inā layyam bi'alsinatihim wa ṭa‘nan fid-dīn(i), wa lau annahum qālū sami‘nā wa aṭa‘nā wasma‘ wanẓurnā lakāna khairal lahum wa aqwam(a), wa lākil la‘anahumullāhu bikufrihim falā yu'minūna illā qalīlā(n).
(यानी) यहूदियां विच, जो अपनी जगह तों शबदां बदलदे हन। उन् ने ग् लाया, “असें सुनेया, पर अस आज्ञा नेई मनगे।” औय (उन्होनें बी कशा कक), "सुनो," जफकक (तुभ मुहम्मद ने वाफत भें) कुछ नशीॊ सुनी। ते (ओह आखदे ने) “रईना” अपनी जीभ नू मोड़ के धर्म दी निंदा करदी है। जेकर उनेंगी आखदा हा जे "अस सुनदे आं ते मनदे आं, ते सुनने आं, ते साढ़े उप्पर ध्यान दिंदे आं" तां उंदे आस्तै एह् बेहतर ते होर बी सही होंदा, पर अल्लाह ने उनेंगी गाली दित्ती, उंदी कुफर दे कारण। ओह् मते सारे लोकें गी छोड़ियै विश्वास नेईं करदे।
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُؤْمِنُوْنَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوْتِ وَيَقُوْلُوْنَ لِلَّذِيْنَ كَفَرُوْا هٰٓؤُلَاۤءِ اَهْدٰى مِنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا سَبِيْلًا
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yu'minūna bil-jibti waṭ-ṭāgūti wa yaqūlūna lil-lażīna kafarū hā'ulā'i ahdā minal-lażīna āmanū sabīlā(n).
क्या तुसें उनें लोकें उप्पर विचार नेई कित्ता जिनेंगी किताब (तोराह) दा इक हिस्सा दित्ता गेदा हा? ओ जिबत अते तगहुत विच विश्वास करेंदे हन, अते काफिरें (मक्का दे मुशरिकें) कूं आखदे हन कि ओ मुसलमानें तों वी ज्यादा अपने रास्ते विच सही हन।
فَبِمَا نَقْضِهِمْ مِّيْثَاقَهُمْ لَعَنّٰهُمْ وَجَعَلْنَا قُلُوْبَهُمْ قٰسِيَةً ۚ يُحَرِّفُوْنَ الْكَلِمَ عَنْ مَّوَاضِعِهٖۙ وَنَسُوْا حَظًّا مِّمَّا ذُكِّرُوْا بِهٖۚ وَلَا تَزَالُ تَطَّلِعُ عَلٰى خَاۤىِٕنَةٍ مِّنْهُمْ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاصْفَحْ ۗاِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَ
fabimā naqḍihim mīṡāqahum la‘annāhum wa ja‘alnā qulūbahum qāsiyah(tan), yuḥarrifūnal-kalima ‘am mawāḍi‘ih(ī), wa nasū ḥaẓẓam mimmā żukkirū bih(ī), wa lā tazālu taṭṭali‘u ‘alā khā'inatim minhum illā qalīlam minhum fa‘fu ‘anhum waṣfaḥ, innallāha yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(पर) किउंकि उन्हां ने अपना वादा तोड़ दित्ता, असीं उन्हां नू गाली दित्ती, ते असीं उन्हां दे दिल कठोर कर दित्ते। उनेंगी (अल्लाह दे) शब्द गी उंदी जगह थमां बदलना पसंद ऐ, ते ओह् (जानबूझकर) किश संदेशें गी भुल्ली जंदे न जिंदे कन्नै उनेंगी चेतावनी दित्ती गेई ही। तुस (हे मुहम्मद) उंदे कोला गद्दारी दिक्खदे रौह्गे सिवाय उंदे च इक छोटे जे समूह (जेह्ड़े धोखा नेईं करदे), इस करी उनेंगी माफ करो ते उनेंगी अकेला छोड़ो। सचमुच अल्लाह भलाई करने आलें कन्ने प्यार करदा ऐ।
يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ قَدْ جَاۤءَكُمْ رَسُوْلُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيْرًا مِّمَّا كُنْتُمْ تُخْفُوْنَ مِنَ الْكِتٰبِ وَيَعْفُوْا عَنْ كَثِيْرٍەۗ قَدْ جَاۤءَكُمْ مِّنَ اللّٰهِ نُوْرٌ وَّكِتٰبٌ مُّبِيْنٌۙ
yā ahlal-kitābi qad jā'akum rasūlunā yubayyinu lakum kaṡīram mimmā kuntum tukhfūna minal-kitābi wa ya‘fū ‘an kaṡīr(in), qad jā'akum minallāhi nūruw wa kitābum mubīn(un).
ओ किताब दे लोक ! सचमुच, साढ़ा रसूलुल्लाह तुंदे कोल आया ऐ, तुसें गी उस किताब थमां (उसदी सामग्री) थमां मती सारी गल्लां समझांदे होई जेह्ड़ी तुसें छुपाई ही, ते मती सारी गल्लां (इत्थूं तगर जे उनेंगी छड्डी दित्ती ऐ। सचमुच तुहाडे कोल अल्लाह दी रोशनी आ गई है, ते इक साफ किताब आई है।
اِنَّآ اَنْزَلْنَا التَّوْرٰىةَ فِيْهَا هُدًى وَّنُوْرٌۚ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّوْنَ الَّذِيْنَ اَسْلَمُوْا لِلَّذِيْنَ هَادُوْا وَالرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُوْا مِنْ كِتٰبِ اللّٰهِ وَكَانُوْا عَلَيْهِ شُهَدَاۤءَۚ فَلَا تَخْشَوُا النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلَا تَشْتَرُوْا بِاٰيٰتِيْ ثَمَنًا قَلِيْلًا ۗوَمَنْ لَّمْ يَحْكُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْكٰفِرُوْنَ
innā anzalnat-taurāta fīhā hudaw wa nūr(un), yaḥkumu bihan-nabiyyūnal-lażīna aslamū lil-lażīna hādū war-rabbāniyyūna wal-aḥbāru bimastuḥfiẓū min kitābillāhi wa kānū ‘alaihi syuhadā'(a), falā takhsyawun-nāsa wakhsyauni wa lā tasytarū bi'āyātī ṡamanan qalīlā(n), wa mal lam yaḥkum bimā anzalallāhu fa ulā'ika humul-kāfirūn(a).
सचमुच, अस्सां ही हां जिन्हां ने तौराह दी किताब उतारी; इस च (इत्थें) मार्गदर्शन ते रोशनी ऐ। इस किताब दे नाल अल्लाह दे अधीन होने वाले नबी ने यहूदियां दे मामलें ते फैसला कीता, जिवें उन्हां दे विद्वान ते पुजारी ने कीता, क्योंकि उन्हां नू अल्लाह दी किताबां रखन दी हुक्म दित्ती गई सी ते ओह उन्हां दे गवाह सन। इस करिए लोकें कोला मत डर, (पर) मेरे कोला डर। ते मेरे श्लोक सस्ते न बेचना। जो अल्लाह ने जो अल्लाह ने उतारे हन उस नाल फैसला नहीं करदा, तां ओह काफिर हन।
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
उंदे मौलवी ते पुजारी इन्हें गी झूठे शब्द बोलने ते हरम दी चीजां खाने थमां की नेईं मना करदे? सचमुच, सचमुच बुरा ऐ कि उन्हां ने जो कीता।
۞ يٰٓاَيُّهَا الرَّسُوْلُ بَلِّغْ مَآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ ۗوَاِنْ لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسٰلَتَهٗ ۗوَاللّٰهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الْكٰفِرِيْنَ
yā ayyuhar-rasūlu ballig mā unzila ilaika mir rabbik(a), wa illam taf‘al famā ballagta risālatah(ū), wallāhu ya‘ṣimuka minan-nās(i), innallāha lā yahdil-qaumal-kāfirīn(a).
हे रसूलुल्लाह ! जो तुहाडे रब ने तुहानूं प्रगट कीता है, उस नूं संप्रेषित करो। जेकर तुस नेई करदे ओ (जिस गी तुसेंगी करने दा हुक्म दित्ता गेदा हा) तां इसदा मतलब ऐ के तुस उदे संदेश गी नेई पुजा करदे ओ। ते अल्लाह तुहानूं इंसान (हानि) तों बचांदा है। सचमुच अल्लाह काफिरां दा मार्गदर्शन नहीं करदा।
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
क्या मैं अल्लाह दे अलावा होर जज दी तलाश करनी चाइदी, जदूं के ओह ही है जिन्हां ने तुहानूं किताब (कुरान) विस्तार नाल उतारी है? जिन्हां नू असीं किताब दित्ती है, ओह जानदे हन कि ए तुहाडे रब तों सच्चाई विच प्रगट होई है। इस करिए शक करने आलें च नेईं बनो।
فَبَدَّلَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْا مِنْهُمْ قَوْلًا غَيْرَ الَّذِيْ قِيْلَ لَهُمْ فَاَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاۤءِ بِمَا كَانُوْا يَظْلِمُوْنَ ࣖ
fa baddalal-lażīna ẓalamū minhum qaulan gairal-lażī qīla lahum fa arsalnā ‘alaihim rijzam minas-samā'i bimā kānū yaẓlimūn(a).
इस करिए उंदे च गलत करने आलें (उन शब्दें) दी जगह (उन शब्दें) उनें शब्दें कन्नै बदली दित्ता जेह्ड़े उंदे कन्नै नेईं बोले गेदे हे, इस करी असें उंदे उप्पर उंदे अन्याय दे कारण स्वर्ग थमां सजा दित्ती।
فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ وَّرِثُوا الْكِتٰبَ يَأْخُذُوْنَ عَرَضَ هٰذَا الْاَدْنٰى وَيَقُوْلُوْنَ سَيُغْفَرُ لَنَاۚ وَاِنْ يَّأْتِهِمْ عَرَضٌ مِّثْلُهٗ يَأْخُذُوْهُۗ اَلَمْ يُؤْخَذْ عَلَيْهِمْ مِّيْثَاقُ الْكِتٰبِ اَنْ لَّا يَقُوْلُوْا عَلَى اللّٰهِ اِلَّا الْحَقَّ وَدَرَسُوْا مَا فِيْهِۗ وَالدَّارُ الْاٰخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِيْنَ يَتَّقُوْنَۗ اَفَلَا تَعْقِلُوْنَ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfuw wariṡul-kitāba ya'khużūna ‘araḍa hāżal-adnā wa yaqūlūna sayugfaru lanā, wa iy ya'tihim ‘araḍum miṡluhū ya'khużūh(u), alam yu'khaż ‘alaihim mīṡāqul-kitābi allā yaqūlū ‘alallāhi illal-ḥaqqa wa darasū mā fīh(i), wad-dārul-ākhiratu khairul lil-lażīna yattaqūn(a), afalā ta‘qilūn(a).
फिरी उंदे बाद इक पीढ़ी आई जेड़ी तौराह दा वारिस होई गेई ते इस दुनिया दे नीच माल गी लेई लेआ। फिरी उनेंगी ग् लाया, "असें गी माफ करी दित्ता जाग।" ते जेकर इस दुनिया दे समान उंदे कोल औंदा तां ओह बी लेई लैंदे। क्या ओ किताब (तोराह) विच किसे वादे नाल बंधे हन कि ओ अल्लाह दे बारे विच सच्चाई दे सिवाय कुई वी गल्ल नहीं आखन, भले ही उन्हां कूं पता लग ग्ये कि ओस विच क्या हे? अल्लाह दे डरने आलें लेई आखरी दा वास बेहतर ऐ। तां केह़ तुस नेई समझ़े?