كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ
kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
உங்களில் இருந்தே நமது வசனங்களை ஓதி, உங்களைத் தூய்மைப்படுத்தி, வேதத்தையும் (அல்-குர்ஆனையும்) ஞானத்தையும் (சுன்னாவையும்) உங்களுக்குக் கற்பித்து, நீங்கள் அறியாதவற்றையும் உங்களுக்குக் கற்பிக்கும் ஒரு தூதரை (முஹம்மதுவை) நாம் உங்களுக்கு அனுப்பியது போலவே.
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
நிச்சயமாக, உங்களுக்கு முன்பாக அல்லாஹ்வின் சுன்னத்துகள் கடந்துவிட்டன. எனவே, பூமியின் எல்லா மூலைகளுக்கும் பயணம் செய்து, (தூதர்களை) மறுப்பவர்களின் முடிவு என்னவென்று பாருங்கள்.
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
அவர்களுடைய மதகுருக்களும் பூசாரிகளும் ஏன் அவர்களைப் பொய்ப் பேச்சு பேசுவதிலிருந்தும் ஹராமானவற்றை உண்பதிலிருந்தும் தடுக்கவில்லை? அவர்கள் செய்தது மிகவும், மிகவும் மோசமானது.
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).
மேலும், நாம் யாருக்கு நமது வசனங்களை வழங்கினோமோ, அவரைப் பற்றிய செய்தியை அவர்களுக்கு ஓதிக் காட்டுங்கள் (முஹம்மது). பின்னர் அவர் அந்த வசனங்களிலிருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொள்கிறார். பின்னர் ஷைத்தான் அவரைப் பின்தொடர்கிறான் (அவர் சோதிக்கப்படும் வரை). பின்னர் அவர் வழிதவறியவர்களில் ஒருவராக ஆகிவிடுகிறார்.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
நாம் நாடியிருந்தால், அந்த வசனத்தைக் கொண்டு அவனது தகுதியை உயர்த்தியிருப்போம். ஆனால் அவனோ உலகத்தின்பால் சாய்ந்து, தனது கீழ்த்தரமான ஆசைகளைப் பின்பற்றினான். ஆகையால், அவனது உதாரணம் ஒரு நாயைப் போன்றது; நீ அதை விரட்டினால் அது தன் நாவை வெளியே நீட்டும், நீ அதை விட்டால் அதுவும் தன் நாவை வெளியே நீட்டும். நமது வசனங்களை மறுப்பவர்களின் உவமை இதுவே. எனவே, அவர்களைச் சிந்திக்க வைப்பதற்காக அந்தக் கதைகளைச் சொல்லுங்கள்.
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
மேலும், நம்பிக்கையாளர்கள் அனைவரும் (போர்க்களத்திற்கு) செல்வது பொருத்தமானதல்ல. அவர்களில் ஒவ்வொரு குழுவிலிருந்தும் சிலர் சென்று, தங்கள் மார்க்க அறிவை ஆழப்படுத்திக்கொண்டு, திரும்பி வரும்போது தங்கள் மக்களை எச்சரிக்கலாமே, அதன் மூலம் அவர்கள் தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள முடியும்.
وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا
wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).
மேலும், நாம் இரவையும் பகலையும் நமது மகத்துவத்தின் இரு அடையாளங்களாக ஆக்கினோம்; பின்னர், இரவின் அடையாளத்தை அழித்து, பகலின் அடையாளத்தைப் பிரகாசமானதாக ஆக்கினோம். இதன்மூலம், நீங்கள் உங்கள் இறைவனிடம் அருளைத் தேடவும், ஆண்டுகளின் எண்ணிக்கையையும் காலக் கணக்கையும் அறிந்து கொள்ளவும் முடியும். மேலும், நாம் எல்லாவற்றையும் தெளிவாக விளக்கியுள்ளோம்.
قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا
qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).
மூசா அவரிடம், "நீர் வழிகாட்டி என்று போதித்த மெய்யான ஞானத்தை எனக்கும் போதிப்பதற்காக நான் உம்மைப் பின்தொடரலாமா?" என்று கேட்டார்.
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ
naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).
மிகவும் நேர்மையான ஒருவர், “நீங்கள் (இவ்வுலகில்) ஒரு நாளுக்கு மேல் தங்கவில்லை” என்று கூறும்போது, அவர்கள் என்ன சொல்வார்கள் என்பது நமக்கு நன்றாகவே தெரியும்.
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
தோராவைச் சுமக்கும் பணி ஒப்படைக்கப்பட்டும், அதைச் சுமக்காத (நடவடிக்கை எடுக்காத) மக்களின் உவமையானது, ஒரு கழுதை தடித்த புத்தகத்தைச் சுமப்பதைப் போன்றது. அல்லாஹ்வின் வசனங்களை மறுக்கும் மக்களின் உவமை மிகவும் மோசமானது. மேலும், அநியாயம் செய்பவர்களுக்கு அல்லாஹ் நேர்வழி காட்டுவதில்லை.