كَمَآ اَرْسَلْنَا فِيْكُمْ رَسُوْلًا مِّنْكُمْ يَتْلُوْا عَلَيْكُمْ اٰيٰتِنَا وَيُزَكِّيْكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُمْ مَّا لَمْ تَكُوْنُوْا تَعْلَمُوْنَۗ
kamā arsalnā fīkum rasūlam minkum yatlū ‘alaikum āyātinā wa yuzakkīkum wa yu‘allimukumul-kitāba wal-ḥikmata wa yu‘allimukum mā lam takūnū ta‘lamūn(a).
जहिना हम अहाँ सभ केँ (मध्य सँ) एकटा रसूलुल्लाह (मुहम्मद) पठेने छी जे हमर आयत पढ़ैत अछि, अहाँ सभ केँ पवित्र करैत अछि, आ अहाँ सभ केँ किताब (अल-कुरान) आ बुद्धि (सुन्नत) सिखाबैत अछि, आ अहाँ सभ केँ ओ बात सिखाबैत अछि जे अहाँ सभ नहि जनैत छी।
قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِكُمْ سُنَنٌۙ فَسِيْرُوْا فِى الْاَرْضِ فَانْظُرُوْا كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُكَذِّبِيْنَ
qad khalat min qablikum sunan(un), fa sīrū fil-arḍi fanẓurū kaifa kāna ‘āqibatul-mukażżibīn(a).
सचमुच, अहाँ सब स पहिने (अल्लाह) के सुन्नत बीति गेल अछि, ताहि लेल धरती के (सब कोना में) यात्रा करू आ देखू जे (दूत के (दूत) के इनकार करय वाला के अंत की अछि।
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
हुनका लोकनिक मौलवी आ पुरोहित हुनका सभ केँ झूठ बाजब आ हरम चीज खाय सँ मना किएक नहि करैत छथि? ओ सब जे केलनि से सचमुच, सचमुच खराब अछि।
وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ الَّذِيْٓ اٰتَيْنٰهُ اٰيٰتِنَا فَانْسَلَخَ مِنْهَا فَاَتْبَعَهُ الشَّيْطٰنُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِيْنَ
watlu ‘alaihim naba'al-lażī ātaināhu āyātinā fansalakha minhā fa atba‘ahusy-syaiṭānu fa kāna minal-gāwīn(a).
आ हुनका सभ केँ (मुहम्मद) पढ़ू, जकरा हम सभ अपन आयत देने छी, ओकर खबरि, तखन ओ आयत सभ सँ अलग भ' जाइत अछि, तखन ओकर पाछाँ शैतान (जखन धरि ओकरा प्रलोभन नहि भेटैत छैक), तखन ओ ओहि मे सँ एक भ' जाइत अछि जे भटकल अछि।
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
आ जँ हम सभ चाहैत रहितहुँ तँ ओहि (श्लोक) सँ (हुनकर स्तर) ऊपर उठौने रहितहुँ, मुदा ओ दुनियाँ दिस झुकल छलाह आ अपन (नीच) इच्छाक पालन करैत छलाह, तखन हुनकर उदाहरण कुकुर जकाँ अछि, जँ अहाँ ओकरा भगा दैत छी तँ अहाँ ओकर जीह बाहर निकालि दैत छी आ जँ अहाँ ओकरा छोड़ि दैत छी तँ ओ अपन जीह बाहर निकालि दैत अछि (ओहो)। एहन दृष्टान्त अछि जे हमर श्लोक के नकारैत छथि । तेँ ओ खिस्सा सभ ओकरा सभकेँ सोचबाक लेल कहू।
۞ وَمَا كَانَ الْمُؤْمِنُوْنَ لِيَنْفِرُوْا كَاۤفَّةًۗ فَلَوْلَا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ مِّنْهُمْ طَاۤىِٕفَةٌ لِّيَتَفَقَّهُوْا فِى الدِّيْنِ وَلِيُنْذِرُوْا قَوْمَهُمْ اِذَا رَجَعُوْٓا اِلَيْهِمْ لَعَلَّهُمْ يَحْذَرُوْنَ ࣖ
wa mā kānal-mu'minūna liyanfirū kāffah(tan), falau lā nafara min kulli firqatim minhum ṭā'ifatul liyatafaqqahū fid-dīni wa liyunżirū qaumahum iżā raja‘ū ilaihim la‘allahum yaḥżarūn(a).
आ विश्वासी सभक लेल (युद्धक मैदान मे) जेनाइ उचित नहि। कियैक नहि हुनका लोकनिक प्रत्येक समूह मे सँ किछु गोटे अपन धार्मिक ज्ञान केँ गहींर करय लेल आ घुरला पर अपन लोक केँ चेताबय लेल जाइत छथि, जाहि सँ ओ सब अपन रक्षा क' सकथि।
وَجَعَلْنَا الَّيْلَ وَالنَّهَارَ اٰيَتَيْنِ فَمَحَوْنَآ اٰيَةَ الَّيْلِ وَجَعَلْنَآ اٰيَةَ النَّهَارِ مُبْصِرَةً لِّتَبْتَغُوْا فَضْلًا مِّنْ رَّبِّكُمْ وَلِتَعْلَمُوْا عَدَدَ السِّنِيْنَ وَالْحِسَابَۗ وَكُلَّ شَيْءٍ فَصَّلْنٰهُ تَفْصِيْلًا
wa ja‘alnal-laila wan-nahāra āyataini fa maḥaunā āyatal-laili wa ja‘alnā āyatan-nahāri mubṣiratal litabtagū faḍlam mir rabbikum wa lita‘lamū ‘adadas-sinīna wal-ḥisāb(a), wa kulla syai'in faṣṣalnāhu tafṣīlā(n).
आ हम राति आ दिन के दू टा निशानी (अपन महानता के) बना देलियैक, तखन हम राति के निशानी के समाप्त क देलियैक आ दिन के निशानी के उज्ज्वल बना देलियैक, जाहि स अहाँ सब अपन प्रभु स कृपा (कर सकैत छी), आ ताकि अहाँ सब के साल के संख्या आ (समय के) हिसाब (समय के) के बारे में पता चलय। आ हम सब किछु साफ-साफ बुझा देने छी।
قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا
qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).
मूसा हुनका कहलकै, "की हम अहाँक पाछाँ पड़ि सकैत छी जाहि सँ अहाँ हमरा (सत्य ज्ञान) सिखाबी जे अहाँ मार्गदर्शन (बनबाक) सिखबैत छी?"
نَحْنُ اَعْلَمُ بِمَا يَقُوْلُوْنَ اِذْ يَقُوْلُ اَمْثَلُهُمْ طَرِيْقَةً اِنْ لَّبِثْتُمْ اِلَّا يَوْمًا ࣖ
naḥnu a‘lamu bimā yaqūlūna iż yaqūlu amṡaluhum ṭarīqatan il labiṡtum illā yaumā(n).
हम सभ नीक जकाँ जनैत छी जे ओ सभ की कहताह, जखन सभसँ सोझ लोक कहत जे “अहाँ (दुनियामे) एक दिनसँ बेसी नहि रहलहुँ।”
مَثَلُ الَّذِيْنَ حُمِّلُوا التَّوْرٰىةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوْهَا كَمَثَلِ الْحِمَارِ يَحْمِلُ اَسْفَارًاۗ بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِ اللّٰهِ ۗوَاللّٰهُ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ
maṡalul-lażīna ḥummilut-taurāta ṡumma lam yaḥmilūhā kamaṡalil-ḥimāri yaḥmilu asfārā(n), bi'sa maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātillāh(i), wallāhu lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
जेकरा तोराह ढोबै के काम देलऽ जाय छै, लेकिन ओकरा बाद ओकरा नै ढोबै छै (अभ्यास नै करै छै) ओकरऽ दृष्टान्त वू गदहा के तरह छै जे मोटऽ किताब ले जाय छै । बहुत खराब अछि ओहि लोकक दृष्टान्त जे अल्लाह के आयत के नकारैत अछि। आ अल्लाह अपराधी के मार्गदर्शन नै करै छै।