وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ اِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوْتَ مَلِكًا ۗ قَالُوْٓا اَنّٰى يَكُوْنُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ اَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِۗ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهٗ بَسْطَةً فِى الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۗ وَاللّٰهُ يُؤْتِيْ مُلْكَهٗ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ
wa qāla lahum nabiyyuhum innallāha qad ba‘aṡa lakum ṭālūta malikā(n), qālū annā yakūnu lahul-mulku ‘alainā wa naḥnu aḥaqqu bil-mulki minhu wa lam yu'ta sa‘atam minal-māl(i), qāla innallāhaṣṭafāhu ‘alaikum wa zādahū basṭatan fil-‘ilmi wal-jism(i), wallāhu yu'tī mulkahū may yasyā'(u), wallāhu wāsi‘un ‘alīm(un).
आणि त्यांचा पैगंबर त्यांना सांगितला, 'अल्लाहने तुमच्यासाठी तालूत राजा नेमला.' ते म्हणाले, 'काय त्याला आमच्यावर राज्य मिळेल तर आम्ही राज्यासाठी अधिक हक्कदार आहोत आणि त्याला माल-दौलत दिलेली नाही.' तो म्हणाला, 'अल्लाहने त्याला तुमच्यावर श्रेष्ठ केले आहे आणि त्याला ज्ञान आणि शरीरयष्टीत वाढवले आहे. आणि अल्लाह आपली राज्य ज्याला इच्छितो त्याला देतो, आणि अल्लाह रुंद आहे, जाणणारा आहे.'
شَهِدَ اللّٰهُ اَنَّهٗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۙ وَالْمَلٰۤىِٕكَةُ وَاُولُوا الْعِلْمِ قَاۤىِٕمًاۢ بِالْقِسْطِۗ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
syahidallāhu annahū lā ilāha illā huw(a), wal-malā'ikatu wa ulul-‘ilmi qā'imam bil-qisṭ(i), lā ilāha illā huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
अल्लाह जाहीर करतो की त्याच्याशिवाय दुसरा देव नाही; (त्याचप्रमाणे) देवदूत आणि ज्ञानवान लोकही न्याय पाळतात, त्याच्याशिवाय दुसरा देव नाही, सर्वशक्तिमान, सर्वज्ञ.
وَاِذَا جَاۤءَهُمْ اَمْرٌ مِّنَ الْاَمْنِ اَوِ الْخَوْفِ اَذَاعُوْا بِهٖ ۗ وَلَوْ رَدُّوْهُ اِلَى الرَّسُوْلِ وَاِلٰٓى اُولِى الْاَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِيْنَ يَسْتَنْۢبِطُوْنَهٗ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهٗ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطٰنَ اِلَّا قَلِيْلًا
wa iżā jā'ahum amrum minal-amni awil-khaufi ażā‘ū bih(ī), wa lau ruddūhu ilar-rasūli wa ilā ulil-amri minhum la‘alimahul-lażīna yastambiṭūnahū minhum, wa lau lā faḍlullāhi ‘alaikum wa raḥmatuhū lattaba‘tumusy-syaiṭāna illā qalīlā(n).
आणि जेव्हा त्यांना सुरक्षा किंवा भीतीची माहिती मिळते, तेव्हा ते ती पसरवतात. आणि जर त्यांनी ते प्रकरण पैगंबर आणि त्यांच्यातील अधिकार्यांकडे सोपवले असते, तर ज्यांना सत्य जाणून घ्यायचे आहे, त्यांनी पैगंबर आणि अधिकार्यांकडूनच ते जाणून घेतले असते. तुमच्यावर अल्लाहची कृपा आणि दया नसती, तर तुम्ही पैकी थोड्या लोकांना वगळता शैतानाचे अनुयायी झाले असते.
لَوْلَا يَنْهٰىهُمُ الرَّبّٰنِيُّوْنَ وَالْاَحْبَارُ عَنْ قَوْلِهِمُ الْاِثْمَ وَاَكْلِهِمُ السُّحْتَۗ لَبِئْسَ مَا كَانُوْا يَصْنَعُوْنَ
lau lā yanhāhumur-rabbāniyyūna wal-aḥbāru ‘an qaulihimul-iṡma wa aklihimus-suḥt(a), labi'sa mā kānū yaṣna‘ūn(a).
त्यांचे विद्वान आणि धर्मगुरू त्यांना खोटं बोलणं आणि अवैध गोष्टींचा उपभोग घेणं का थांबवत नाहीत? खरोखरच, ते जे करतात ते वाईट आहे.
وَكَذٰلِكَ نُصَرِّفُ الْاٰيٰتِ وَلِيَقُوْلُوْا دَرَسْتَ وَلِنُبَيِّنَهٗ لِقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
wa każālika nuṣarriful-āyāti wa liyaqūlū darasta wa linubayyinahū liqaumiy ya‘lamūn(a).
खरोखरच, तुमच्या प्रभूंकडून स्पष्ट पुरावे आले आहेत. जो (सत्य) पाहतो, ते त्याच्या स्वतःच्या हितासाठी आहे; आणि जो अंध आहे (सत्य पाहत नाही), तोच तोट्यात आहे. आणि मी (मुहम्मद) मी तुमचा संरक्षक नाही.
وَاِذْ قَالَتْ اُمَّةٌ مِّنْهُمْ لِمَ تَعِظُوْنَ قَوْمًاۙ ۨاللّٰهُ مُهْلِكُهُمْ اَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا شَدِيْدًاۗ قَالُوْا مَعْذِرَةً اِلٰى رَبِّكُمْ وَلَعَلَّهُمْ يَتَّقُوْنَ
wa iż qālat ummatum minhum lima ta‘iẓūna qaumā(n), allāhu muhlikuhum au mu‘ażżibuhum ‘ażāban syadīdā(n), qālū ma‘żiratan ilā rabbikum wa la‘allahum yattaqūn(a).
'आणि (याद करा) जेव्हा त्यांच्यातील एका गटाने म्हटले, 'तुम्ही अशा लोकांना का सल्ला देता ज्यांना अल्लाह नष्ट करणार आहे किंवा कठोर शिक्षा देणार आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'ताकि आम्हाला तुमच्या प्रभूसमोर एक कारण मिळावे आणि ते धर्मपरायण व्हावेत.''
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
सांग (मुहम्मद), "त्यावर विश्वास ठेवा किंवा ठेवू नका (अल्लाहासाठी दोन्हीही एकसारखेच आहेत). निःसंशय, ज्यांना पूर्वी ज्ञान देण्यात आले होते, जेव्हा त्यांना हे वाचून दाखवले जाते, ते त्यांच्या चेहऱ्यांवर सज्दा करतात,"
وَمَآ اَرْسَلْنَا قَبْلَكَ اِلَّا رِجَالًا نُّوْحِيْٓ اِلَيْهِمْ فَسْـَٔلُوْٓا اَهْلَ الذِّكْرِ اِنْ كُنْتُمْ لَا تَعْلَمُوْنَ
wa mā arsalnā qablaka illā rijālan nūḥī ilaihim fas'alū ahlaż-żikri in kuntum lā ta‘lamūn(a).
आणि आम्ही तुझ्या (मुहम्मद) आधी (प्रेषित म्हणून) फक्त अशाच माणसांना पाठवले, ज्यांना आम्ही (वह्य) प्रकट केले. तर तुला माहिती नसेल, तर जाणकारांना विचार.
وَّلِيَعْلَمَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ اَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَيُؤْمِنُوْا بِهٖ فَتُخْبِتَ لَهٗ قُلُوْبُهُمْۗ وَاِنَّ اللّٰهَ لَهَادِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
wa liya‘lamal-lażīna ūtul-‘ilma annahul-ḥaqqu mir rabbika fa yu'minū bihī fa tukhbita lahū qulūbuhum, wa innallāha lahādil-lażīna āmanū ilā ṣirāṭim mustaqīm(in).
मग जे लोक ईमान आणतात आणि चांगले कर्म करतात, त्यांना क्षमा आणि उदार उपजीविका मिळेल.
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
पुस्तकाचा ज्ञान असलेल्या एका माणसाने म्हटले, 'मी ते तुमच्या डोळ्यांच्या पपोट झपाटण्यापूर्वीच आणून देईन.' जेव्हा सुलैमानने समोर सिंहासन पाहिले, तेव्हा त्याने म्हटले, 'ही माझ्या प्रभूची कृपा आहे, मला कृतज्ञ आहे का कृतघ्न हे पाहण्यासाठी.' आणि जो कृतज्ञ होतो, तर तो खरोखरच स्वतःच्या (चांगल्या)साठीच कृतज्ञ होतो, आणि जो कृतघ्न होतो, तर माझा प्रभू (कोणाच्याही) गरजेचा नसलेला, गौरवशाली आहे.
فَتِلْكَ بُيُوْتُهُمْ خَاوِيَةً ۢبِمَا ظَلَمُوْاۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيَةً لِّقَوْمٍ يَّعْلَمُوْنَ
fatilka buyūtuhum khāwiyatam bimā ẓalamū, inna fī żālika la'āyatal liqaumiy ya‘lamūn(a).
तर ही होती त्यांची घरे, जी आम्ही त्यांच्या अत्याचारामुळे नष्ट केली. नक्कीच, त्यात जाणणाऱ्यांसाठी एक चिन्ह आहे.
وَلَمَّا بَلَغَ اَشُدَّهٗ وَاسْتَوٰىٓ اٰتَيْنٰهُ حُكْمًا وَّعِلْمًاۗ وَكَذٰلِكَ نَجْزِى الْمُحْسِنِيْنَ
wa lammā balaga asyuddahū wastawā ātaināhu ḥukmaw wa ‘ilmā(n), wa każālika najzil-muḥsinīn(a).
आणि जेव्हा तो (मोशे) परिपक्व झाला आणि पूर्णपणे विकसित झाला, तेव्हा आम्ही त्याला शहाणपण (प्रवक्तृत्व) आणि ज्ञान प्रदान केले. आणि अशा प्रकारे आम्ही चांगले करणाऱ्यांना प्रतिफळ देतो.
وَقَالَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللّٰهِ خَيْرٌ لِّمَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ۚوَلَا يُلَقّٰىهَآ اِلَّا الصّٰبِرُوْنَ
wa qālal-lażīna ūtul-‘ilma wailakum ṡawābullāhi khairul liman āmana wa ‘amila ṣāliḥā(n), wa lā yulaqqāhā illaṣ-ṣābirūn(a).
आणि ज्यांना ज्ञान देण्यात आले होते त्यांनी (त्यांना) म्हटले, 'तुमचे वाईट झाले! मुसलमान होऊन सत्कर्म करणाऱ्यांसाठी अल्लाहचा पुरस्कार अधिक चांगला आहे, आणि तो फक्त संयमी लोकांनाच मिळतो.'
مَثَلُ الَّذِيْنَ اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اَوْلِيَاۤءَ كَمَثَلِ الْعَنْكَبُوْتِۚ اِتَّخَذَتْ بَيْتًاۗ وَاِنَّ اَوْهَنَ الْبُيُوْتِ لَبَيْتُ الْعَنْكَبُوْتِۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
maṡalul-lażīnattakhażū min dūnillāhi auliyā'a kamaṡalil-‘ankabūt(i), ittakhażat baitā(n), wa inna auhanal-buyūti labaitul-‘ankabūt(i), lau kānū ya‘lamūn(a).
जे लोक अल्लाह सोडून इतर संरक्षक धरतात, त्यांची उपमा कोळीच्या जाळ्यासारखी आहे. आणि खरोखरच, घरांपैकी सर्वात कमकुवत घर म्हणजे कोळीचे घर, जर त्यांना हे माहीत असते.
وَتِلْكَ الْاَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِۚ وَمَا يَعْقِلُهَآ اِلَّا الْعٰلِمُوْنَ
wa tilkal-amṡālu naḍribuhā lin-nās(i), wa mā ya‘qiluhā illal-‘ālimūn(a).
आणि आम्ही हे उपमा मनुष्यांसाठी आणल्या आहेत, आणि त्यांचा अर्थ फक्त ज्ञानवान लोकच समजू शकतात.
بَلْ هُوَ اٰيٰتٌۢ بَيِّنٰتٌ فِيْ صُدُوْرِ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا الظّٰلِمُوْنَ
bal huwa āyātum bayyinātun fī ṣudūril-lażīna ūtul-‘ilm(a), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illaẓ-ẓālimūn(a).
खरोखरच, हे (कुरआन) ज्ञान देण्यात आलेल्या लोकांच्या हृदयात स्पष्ट आयती आहेत. आणि आमच्या आयतींना फक्त अत्याचारीच नाकारतात.
وَمَا هٰذِهِ الْحَيٰوةُ الدُّنْيَآ اِلَّا لَهْوٌ وَّلَعِبٌۗ وَاِنَّ الدَّارَ الْاٰخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُۘ لَوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ
wa mā hāżihil-ḥayātud-dun-yā illā lahwuw wa la‘ib(un), wa innad-dāral-ākhirata lahiyal-ḥayawān(u), lau kānū ya‘lamūn(a).
'आणि या संवसाराचे जीवन हे फक्त मनोरंजन आणि खेळ आहे. आणि खरोखरच, परलोक हे खरे जीवन आहे, काश त्यांना हे कळले असते.'
وَمِنَ النَّاسِ وَالدَّوَاۤبِّ وَالْاَنْعَامِ مُخْتَلِفٌ اَلْوَانُهٗ كَذٰلِكَۗ اِنَّمَا يَخْشَى اللّٰهَ مِنْ عِبَادِهِ الْعُلَمٰۤؤُاۗ اِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ غَفُوْرٌ
wa minan-nāsi wad-dawābbi wal-an‘āmi mukhtalifun alwānuhū każālik(a), innamā yakhsyallāha min ‘ibādihil-ulamā'(u), innallāha ‘azīzun gafūr(un).
आणि मनुष्यांमध्ये, रेंगाळणाऱ्या प्राण्यांमध्ये आणि पशुधनामध्ये विविध रंग (आणि प्रकार) आहेत. खरोखर, त्याच्या सेवकांमध्ये फक्त विद्वानच अल्लाहची भीती बाळगतात. खरोखर, अल्लाह सर्वशक्तिमान, अत्यंत क्षमाशील आहे.
اَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ اٰنَاۤءَ الَّيْلِ سَاجِدًا وَّقَاۤىِٕمًا يَّحْذَرُ الْاٰخِرَةَ وَيَرْجُوْا رَحْمَةَ رَبِّهٖۗ قُلْ هَلْ يَسْتَوِى الَّذِيْنَ يَعْلَمُوْنَ وَالَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ ۗ اِنَّمَا يَتَذَكَّرُ اُولُوا الْاَلْبَابِ ࣖ
amman huwa qānitun ānā'al-laili sājidaw wa qā'imay yaḥżarul-ākhirata wa yarjū raḥmata rabbih(ī), qul hal yastawil-lażīna ya‘lamūna wal-lażīna lā ya‘lamūn(a), innamā yatażakkaru ulul-albāb(i).
(तुम्ही बहुदेववादी अधिक भाग्यवान आहात) की ते लोक जे परलोकच्या भीतीने आणि त्यांच्या प्रभूच्या कृपेची आशा बाळगून रात्री उपासना करतात, रुकू करून आणि उभे राहून? सांग, 'जे जाणतात ते जे नाहीत जाणत त्यांच्या समान आहेत का?' फक्त सुबुद्धीचे लोकच धडा शिकतात.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا قِيْلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوْا فِى الْمَجٰلِسِ فَافْسَحُوْا يَفْسَحِ اللّٰهُ لَكُمْۚ وَاِذَا قِيْلَ انْشُزُوْا فَانْشُزُوْا يَرْفَعِ اللّٰهُ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْكُمْۙ وَالَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ دَرَجٰتٍۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā qīla lakum tafassaḥū fil-majālisi fafsaḥū yafsaḥillāhu lakum, wa iżā qīlansyuzū fansyuzū yarfa‘illāhul-lażīna āmanū minkum, wal-lażīna ūtul-‘ilma darajāt(in), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
खरोखरच, गुप्त संभाषणे शैतानाकडून आहेत, जेणेकरून त्याने श्रद्धाळूंना दुःख देऊ शकेल. आणि गुप्त संभाषणे त्यांना अल्लाहच्या परवानगीशिवाय थोडंही त्रास देत नाहीत. आणि श्रद्धाळूंनी अल्लाहवरच आपला विश्वास ठेवावा.