وَلَنْ تَرْضٰى عَنْكَ الْيَهُوْدُ وَلَا النَّصٰرٰى حَتّٰى تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ اِنَّ هُدَى اللّٰهِ هُوَ الْهُدٰى ۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ بَعْدَ الَّذِيْ جَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ وَّلِيٍّ وَّلَا نَصِيْرٍ
wa lan tarḍā ‘ankal-yahūdu wa lan-naṣārā ḥattā tattabi‘a millatahum, qul inna hudallāhi huwal-hudā, wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum ba‘dal-lażī jā'aka minal-‘ilm(i), mā laka minallāhi miw waliyyiw wa lā naṣīr(in).
او یهودیان او نصارا به تر هغه وخته پورې ستا (محمد صلی الله علیه وسلم) ونه مني تر څو چې ته د دوی د دین پیروي ونه کړې. ووایه: "په حقیقت کې د الله لارښوونه (اصلي) لارښوونه ده." او که ته د پوهې (حق) له راتلو وروسته د دوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو ستا لپاره به د الله له لوري هیڅ ملاتړی او مرستندوی نه وي.
وَلَىِٕنْ اَتَيْتَ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْكِتٰبَ بِكُلِّ اٰيَةٍ مَّا تَبِعُوْا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَآ اَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍۗ وَلَىِٕنِ اتَّبَعْتَ اَهْوَاۤءَهُمْ مِّنْۢ بَعْدِ مَاجَاۤءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ اِنَّكَ اِذًا لَّمِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۘ
wa la'in ataital-lażīna ūtul-kitāba bikulli āyatim mā tabi‘ū qiblatak(a), wa mā anta bitābi‘in qiblatahum, wa mā ba‘ḍuhum bitābi‘in qiblata ba‘ḍ(in), wa la'inittaba‘ta ahwā'ahum mim ba‘di mā jā'aka minal-‘ilm(i), innaka iżal laminaẓ-ẓālimīn(a).
او که څه هم ته (محمد صلی الله علیه وسلم) ټول آیتونه (معلومات) هغو کسانو ته ورکړې چې کتاب ورکړل شوی و، خو هغوی به ستا د قبلې پیروي ونه کړي، او ته به د هغوی د قبلې پیروي ونه کړې. ځینې به د نورو د قبلې پیروي ونه کړي. او که ته د پوهې له راتلو وروسته د هغوی د غوښتنو پیروي وکړې، نو خامخا به له ظالمانو څخه یې.
۞ يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا كُوْنُوْا قَوَّامِيْنَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاۤءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلٰٓى اَنْفُسِكُمْ اَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْاَقْرَبِيْنَ ۚ اِنْ يَّكُنْ غَنِيًّا اَوْ فَقِيْرًا فَاللّٰهُ اَوْلٰى بِهِمَاۗ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوٰٓى اَنْ تَعْدِلُوْا ۚ وَاِنْ تَلْوٗٓا اَوْ تُعْرِضُوْا فَاِنَّ اللّٰهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرًا
yā ayyuhal-lażīna āmanū kūnū qawwāmīna bil-qisṭi syuhadā'a lillāhi wa lau ‘alā anfusikum awil-wālidaini wal-aqrabīn(a), iy yakun ganiyyan au faqīran fallāhu aulā bihimā, falā tattabi‘ul-hawā an ta‘dilū, wa in talwū au tu‘riḍū fa innallāha kāna bimā ta‘malūna khabīrā(n).
اې هغو کسانو چې ایمان مو راوړی دی! د عدالت ساتونکي اوسئ، د الله لپاره شاهدان اوسئ، که څه هم دا ستاسو یا ستاسو د مور او پلار او خپلوانو په خلاف وي. که هغه (تورن) شتمن وي یا غریب، الله ښه پوهیږي چې د هغه په ګټه څه دي. نو د خپلو خواهشاتو پیروي مه کوئ، د حق څخه د انحراف په لټه کې. او که تاسو (ګواهي) تحریف کړئ یا یې له ورکولو څخه ډډه وکړئ، نو پوه شئ چې الله ستاسو د کارونو څخه خبر دی.
وَاَنْزَلْنَآ اِلَيْكَ الْكِتٰبَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتٰبِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ عَمَّا جَاۤءَكَ مِنَ الْحَقِّۗ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَّمِنْهَاجًا ۗوَلَوْ شَاۤءَ اللّٰهُ لَجَعَلَكُمْ اُمَّةً وَّاحِدَةً وَّلٰكِنْ لِّيَبْلُوَكُمْ فِيْ مَآ اٰتٰىكُمْ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرٰتِۗ اِلَى اللّٰهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيْعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيْهِ تَخْتَلِفُوْنَۙ
wa anzalnā ilaikal-kitāba bil-ḥaqqi muṣaddiqal limā baina yadaihi minal-kitābi wa muhaiminan ‘alaihi faḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum ‘ammā jā'aka minal-ḥaqq(i), likullin ja‘alnā minkum syir‘ataw wa minhājā(n), wa lau syā'allāhu laja‘alakum ummataw wāḥidataw wa lākil liyabluwakum fī mā ātākum fastabiqul-khairāt(i), ilallāhi marji‘ukum jamī‘an fa yunabbi'ukum bimā kuntum fīhi takhtalifūn(a).
او موږ تاته (محمد صلی الله علیه وسلم) کتاب (قرآن) رالیږلی دی چې حق لري، هغه کتابونه چې مخکې نازل شوي وو تاییدوي او د هغوی ساتنه کوي، نو د هغوی قضیې د هغه څه سره سمې پریکړې وکړئ چې الله نازل کړي دي او د هغه حق په پریښودلو سره د هغوی د غوښتنو پیروي مه کوئ چې تاسو ته راغلی دی. ستاسو د هر قوم لپاره، موږ قوانین او روښانه لاره ورکوو. که الله غوښتلی وای، نو هغه به تاسو یو امت (یوازې) جوړ کړي وای، مګر الله غواړي چې تاسو د هغه نعمتونو په اړه وازمایي چې هغه تاسو ته درکړي دي، نو د نیکو کارونو لپاره سیالي وکړئ. یوازې الله ته به تاسو ټول بیرته ورګرځئ، بیا به هغه تاسو ته هغه څه ښکاره کړي چې تاسو مخکې اختلاف کاوه.
وَاَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ اَنْ يَّفْتِنُوْكَ عَنْۢ بَعْضِ مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ اِلَيْكَۗ فَاِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ اَنَّمَا يُرِيْدُ اللّٰهُ اَنْ يُّصِيْبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوْبِهِمْ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ النَّاسِ لَفٰسِقُوْنَ
wa aniḥkum bainahum bimā anzalallāhu wa lā tattabi‘ ahwā'ahum waḥżarūhum ay yaftinūka ‘am ba‘ḍi mā anzalallāhu ilaik(a), fa in tawallau fa‘lam annamā yurīdullāhu ay yuṣībahum biba‘ḍi żunūbihim, wa inna kaṡīram minan-nāsi lafāsiqūn(a).
او د دوی ترمنځ د هغه څه سره سم پریکړه وکړئ چې الله نازل کړي دي، او د دوی د غوښتنو پیروي مه کوئ. او له دوی څخه محتاط اوسئ، چې دوی تاسو ته د هغه څه په یوه برخه کې دوکه نه کړي چې الله درته نازل کړي دي. که دوی (له هغه قانون څخه چې الله نازل کړی دی) مخ واړوي، نو پوه شئ چې الله اراده لري چې د دوی د ځینو ګناهونو له امله پر دوی بدبختي راولي. او په حقیقت کې، ډیری انسانان فاسق خلک دي.
قُلْ يٰٓاَهْلَ الْكِتٰبِ لَا تَغْلُوْا فِيْ دِيْنِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوْٓا اَهْوَاۤءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوْا مِنْ قَبْلُ وَاَضَلُّوْا كَثِيْرًا وَّضَلُّوْا عَنْ سَوَاۤءِ السَّبِيْلِ ࣖ
qul yā ahlal-kitābi lā taglū fī dīnikum gairal-ḥaqqi wa lā tattabi‘ū ahwā'a qaumin qad ḍallū min qablu wa aḍallū kaṡīraw wa ḍallū ‘an sawā'is-sabīl(i).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "ای اهل کتابو! په هغو لارو چارو کې مبالغه مه کوئ چې ستاسو په دین کې سم نه دي. او د هغو کسانو د غوښتنو پیروي مه کوئ چې په تیرو وختونو کې ګمراه شوي دي او ډیر خلک یې ګمراه کړي دي، او دوی پخپله له سمې لارې څخه ګمراه شوي دي."
قُلْ اِنِّيْ نُهِيْتُ اَنْ اَعْبُدَ الَّذِيْنَ تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗ قُلْ لَّآ اَتَّبِعُ اَهْوَاۤءَكُمْۙ قَدْ ضَلَلْتُ اِذًا وَّمَآ اَنَا۠ مِنَ الْمُهْتَدِيْنَ
qul innī nuhītu an a‘budal-lażīna tad‘ūna min dūnillāh(i), qul lā attabi‘u ahwā'akum, qad ḍalaltu iżaw wa mā ana minal-muhtadīn(a).
ووایه (ای محمده)، "زه د هغو معبودانو عبادت کولو څخه منع شوی یم چې تاسو یې له الله پرته عبادت کوئ." ووایه، "زه ستاسو د غوښتنو پیروي نه کوم. که زه دا کار وکړم، نو خامخا به ګمراه شم، او زه به د هغو کسانو څخه نه شم چې لارښوونه یې منونکي دي."
وَمَا لَكُمْ اَلَّا تَأْكُلُوْا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّٰهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُمْ مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ اِلَّا مَا اضْطُرِرْتُمْ اِلَيْهِ ۗوَاِنَّ كَثِيْرًا لَّيُضِلُّوْنَ بِاَهْوَاۤىِٕهِمْ بِغَيْرِ عِلْمٍ ۗاِنَّ رَبَّكَ هُوَ اَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِيْنَ
wa mā lakum allā ta'kulū mimmā żukirasmullāhi ‘alaihi wa qad faṣṣala lakum mā ḥarrama ‘alaikum illā maḍṭurirtum ilaih(i), wa inna kaṡīral layuḍillūna bi'ahwā'ihim bigairi ‘ilm(in), inna rabbaka huwa a‘lamu bil-mu‘tadīn(a).
او ولې تاسو له هغه غوښې څخه نه خورئ چې د الله نوم پرې یاد شوی وي، پداسې حال کې چې الله تاسو ته هغه څه روښانه کړي دي چې هغه تاسو ته حرام کړي دي، مګر دا چې تاسو مجبور شئ چې دا کار وکړئ؟ او په حقیقت کې ډیری خلک د خپلو خواهشاتو له مخې بې له پوهې څخه ګمراه کوي. ستاسو رب هغه کسان ښه پوهیږي چې فاسقان دي.
قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاۤءَكُمُ الَّذِيْنَ يَشْهَدُوْنَ اَنَّ اللّٰهَ حَرَّمَ هٰذَاۚ فَاِنْ شَهِدُوْا فَلَا تَشْهَدْ مَعَهُمْۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا وَالَّذِيْنَ لَا يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ وَهُمْ بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُوْنَ ࣖ
qul halumma syuhadā'akumul-lażīna yasyhadūna annallāha ḥarrama hāżā, fa in syahidū falā tasyhad ma‘ahum, wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna każżabū bi'āyātinā wal-lażīna lā yu'minūna bil-ākhirati wa hum birabbihim ya‘dilūn(a).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه: "خپل شاهدان راولئ چې دا ثابته کړي چې الله دا حرام کړي دي." که دوی شاهدي ورکړي، نو ته هم باید ورسره شاهدي مه ورکوه. د هغو کسانو د غوښتنو پیروي مه کوه چې زموږ آیتونه ردوي او هغه کسان چې په اخرت ایمان نه لري او له خدای سره شریکان نیسي.
وَلَوْ شِئْنَا لَرَفَعْنٰهُ بِهَا وَلٰكِنَّهٗٓ اَخْلَدَ اِلَى الْاَرْضِ وَاتَّبَعَ هَوٰىهُۚ فَمَثَلُهٗ كَمَثَلِ الْكَلْبِۚ اِنْ تَحْمِلْ عَلَيْهِ يَلْهَثْ اَوْ تَتْرُكْهُ يَلْهَثْۗ ذٰلِكَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِيْنَ كَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَاۚ فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُوْنَ
wa lau syi'nā larafa‘nāhu bihā wa lākinnahū akhlada ilal-arḍi wattaba‘a hawāh(u), fa maṡaluhū kamaṡalil-kalb(i), in taḥmil ‘alaihi yalhaṡ au tatrukūhu yalhaṡ, żālika maṡalul-qaumil-lażīna każżabū bi'āyātinā, faqṣuṣil-qaṣaṣa la‘allahum yatafakkarūn(a).
او که موږ غوښتلای، نو په دې (آیت) سره به مو (د هغه درجه) لوړه کړې وای، خو هغه د دنیا په لور تمایل درلود او د خپلو (نیمو) غوښتنو پیروي یې وکړه، نو د هغه مثال د سپي په څیر دی، که ته هغه وشړې نو ژبه یې راوباسې او که یې پرېږدې نو ژبه یې هم راوباسې. دا د هغو کسانو مثال دی چې زموږ آیتونه یې رد کړي دي. نو دا کیسې ووایه ترڅو دوی فکر وکړي.
وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِيْنَ يَدْعُوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَدٰوةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيْدُوْنَ وَجْهَهٗ وَلَا تَعْدُ عَيْنٰكَ عَنْهُمْۚ تُرِيْدُ زِيْنَةَ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَاۚ وَلَا تُطِعْ مَنْ اَغْفَلْنَا قَلْبَهٗ عَنْ ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ وَكَانَ اَمْرُهٗ فُرُطًا
waṣbir nafsaka ma‘al-lażīna yad‘ūna rabbahum bil-gadāti wal-‘asyiyyi yurīdūna wajhahū wa lā ta‘du ‘aināka ‘anhum, turīdu zīnatal-ḥayātid-dun-yā, wa lā tuṭi‘ man agfalnā qalbahū ‘an żikrinā wattaba‘a hawāhu wa kāna amruhū furuṭā(n).
او (ای محمده!) له هغو کسانو سره صبر وکړه چې سهار او ماښام خپل رب بولي او د هغه د رضا په هیله وي؛ او له هغوی څخه سترګې مه اړوه (ځکه چې دوی د دنیا د ښکلاوو هیله لري)؛ او د هغو کسانو پیروي مه کوه چې زړونه یې موږ له خپل یاد څخه غافل کړي دي، او د هغوی د غوښتنو پیروي مه کوه او حالات یې له پولې اوړي.
۞ فَخَلَفَ مِنْۢ بَعْدِهِمْ خَلْفٌ اَضَاعُوا الصَّلٰوةَ وَاتَّبَعُوا الشَّهَوٰتِ فَسَوْفَ يَلْقَوْنَ غَيًّا ۙ
fa khalafa mim ba‘dihim khalfun aḍā‘uṣ-ṣalāta wattaba‘usy-syahawāti fa saufa yalqauna gayyā(n).
بیا به له دوی وروسته داسې ځای ناستي راشي چې لمونځ به یې پریښی وي او د خپلو خواهشاتو پیروي به کوي، نو دوی به ګمراه شي،
فَلَا يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لَّا يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوٰىهُ فَتَرْدٰى
falā yaṣuddannaka ‘anhā mal lā yu'minu bihā wattaba‘a hawāhu fa tardā.
نو هغه خلک چې په هغه ایمان نه لري او هغه خلک چې د خپلو خواهشاتو پیروي کوي، له قیامت څخه مه ګرځوه، چې تا هلاکوي."
وَيَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهٖ سُلْطٰنًا وَّمَا لَيْسَ لَهُمْ بِهٖ عِلْمٌ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ نَّصِيْرٍ
wa ya‘budūna min dūnillāhi mā lam yunazzil bihī sulṭānaw wa mā laisa lahum bihī ‘ilm(un), wa mā liẓ-ẓālimīna min naṣīr(in).
او دوی د الله پرته د بل چا عبادت کوي، پرته له دې چې د دې لپاره کوم واضح دلیل ولري، او دوی د دې په اړه هیڅ پوهه (هم) نلري. د ظالمانو لپاره هیڅ مرستندوی نشته.
اَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُۗ اَفَاَنْتَ تَكُوْنُ عَلَيْهِ وَكِيْلًا ۙ
ara'aita manittakhaża ilāhahū hawāh(u), afa anta takūnu ‘alaihi wakīlā(n).
آیا تا (محمد صلی الله علیه وسلم) هغه څوک لیدلی چې خپلې غوښتنې خپل معبود ګرځوي؟ ایا ته به یې ساتونکی یې؟
فَاِنْ لَّمْ يَسْتَجِيْبُوْا لَكَ فَاعْلَمْ اَنَّمَا يَتَّبِعُوْنَ اَهْوَاۤءَهُمْۗ وَمَنْ اَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوٰىهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللّٰهِ ۗاِنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِى الْقَوْمَ الظّٰلِمِيْنَ ࣖ
fa illam yastajībū laka fa‘lam annamā yattabi‘ūna ahwā'ahum, wa man aḍallu mimmanittaba‘a hawāhu bigairi hudam minallāh(i), innallāha lā yahdil-qaumaẓ-ẓālimīn(a).
نو که دوی (ستاسو ننګونې ته) ځواب ورنکړي، نو پوه شه چې دوی یوازې د خپلو غوښتنو پیروي کوي. او څوک د هغه چا څخه ډیر ګمراه دی چې د خپلو غوښتنو پیروي کوي پرته له دې چې د الله له لوري لږ لارښوونه ترلاسه کړي؟ په حقیقت کې، الله ظالمانو ته لارښوونه نه کوي.
بَلِ اتَّبَعَ الَّذِيْنَ ظَلَمُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ بِغَيْرِ عِلْمٍۗ فَمَنْ يَّهْدِيْ مَنْ اَضَلَّ اللّٰهُ ۗوَمَا لَهُمْ مِّنْ نّٰصِرِيْنَ
balittaba‘al-lażīna ẓalamū ahwā'ahum bigairi ‘ilm(in), famay yahdī man aḍallallāh(u), wa mā lahum min nāṣirīn(a).
خو ظالمان بې له پوهې د خپلو خواهشاتو پيروي کوي؛ نو څوک هغه خلک هدايت کولی شي چې الله يې ګمراه کړي دي؟ او د هغوی لپاره هيڅ مرستندوی نه و.
يٰدَاوٗدُ اِنَّا جَعَلْنٰكَ خَلِيْفَةً فِى الْاَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوٰى فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ ۗاِنَّ الَّذِيْنَ يَضِلُّوْنَ عَنْ سَبِيْلِ اللّٰهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيْدٌ ۢبِمَا نَسُوْا يَوْمَ الْحِسَابِ ࣖ
yā dāwūdu innā ja‘alnāka khalīfatan fil-arḍi faḥkum bainan nāsi bil-ḥaqqi wa lā tattabi‘il-hawā fa yuḍillaka ‘an sabīlillāh(i), innal-lażīna yaḍillūna ‘an sabīlillāhi lahum ‘ażābun syadīdum bimā nasū yaumal-ḥisāb(i).
(الله تعالی وفرمایل)، "ای داود! موږ ته په ځمکه کې خلیفه (حاکم) ټاکلی یې، نو د خلکو ترمنځ په انصاف سره فیصله وکړه او د خپلو خواهشاتو پیروي مه کوه، ځکه چې دا به تا د الله تعالی له لارې څخه ګمراه کړي. په حقیقت کې، هغه کسان چې د الله تعالی له لارې څخه ګمراه کیږي، به سخت عذاب ترلاسه کړي، ځکه چې دوی د حساب ورځ هیره کړې ده."
فَلِذٰلِكَ فَادْعُ ۚوَاسْتَقِمْ كَمَآ اُمِرْتَۚ وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَهُمْۚ وَقُلْ اٰمَنْتُ بِمَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ مِنْ كِتٰبٍۚ وَاُمِرْتُ لِاَعْدِلَ بَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ ۗ لَنَآ اَعْمَالُنَا وَلَكُمْ اَعْمَالُكُمْ ۗ لَاحُجَّةَ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ ۗ اَللّٰهُ يَجْمَعُ بَيْنَنَا ۚوَاِلَيْهِ الْمَصِيْرُ ۗ
fa liżālika fad‘(u), wastaqim kamā umirt(a), wa lā tattabi‘ ahwā'ahum, wa qul āmantu bimā anzalallāhu min kitāb(in), wa umirtu li'a‘dila bainakum, allāhu rabbunā wa rabbukum, lanā a‘mālunā wa lakum a‘mālukum, lā ḥujjata bainanā wa bainakum, allāhu yajma‘u bainanā,wa ilaihil-maṣīr(u).
نو (هغه کسان چې ایمان راوړي) راوبلئ او (ایمان او تبلیغ) وکړئ لکه څنګه چې تاسو (محمد صلی الله علیه وسلم) تاسو ته امر کړی دی او د دوی د خواهشاتو پیروي مه کوئ او ووایاست: "زه په هغه کتاب ایمان لرم چې الله نازل کړی دی او ما ته امر شوی چې ستاسو ترمنځ عدالت وکړم. الله زموږ او ستاسو رب دی. زموږ لپاره زموږ عملونه او ستاسو لپاره ستاسو عملونه. زموږ او ستاسو ترمنځ هیڅ شخړه نشته، الله زموږ ترمنځ راټولوي او هغه ته بیرته ستنیږو."
ثُمَّ جَعَلْنٰكَ عَلٰى شَرِيْعَةٍ مِّنَ الْاَمْرِ فَاتَّبِعْهَا وَلَا تَتَّبِعْ اَهْوَاۤءَ الَّذِيْنَ لَا يَعْلَمُوْنَ
Ṡumma ja‘alnāka ‘alā syarī‘atim minal-amri fattabi‘hā wa lā tattabi‘ ahwā'al-lażīna lā ya‘lamūn(a).
بیا موږ ته (محمد صلی الله علیه وسلم) د هغه دین د شریعت پیروي وکړه، نو (د شریعت پیروي وکړه) او د هغو خلکو د غوښتنو پیروي مه کوه چې نه پوهیږي.
اَفَرَءَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ اِلٰهَهٗ هَوٰىهُ وَاَضَلَّهُ اللّٰهُ عَلٰى عِلْمٍ وَّخَتَمَ عَلٰى سَمْعِهٖ وَقَلْبِهٖ وَجَعَلَ عَلٰى بَصَرِهٖ غِشٰوَةًۗ فَمَنْ يَّهْدِيْهِ مِنْۢ بَعْدِ اللّٰهِ ۗ اَفَلَا تَذَكَّرُوْنَ
afa ra'aita manittakhaża ilāhahū hawāhu wa aḍallahullāhu ‘alā ‘ilmiw wa khatama ‘alā sam‘ihī wa qalbihī wa ja‘ala ‘alā baṣarihī gisyāwah(tan), famay yahdīhi mim ba‘dillāh(i), afalā tażakkarūn(a).
آیا تا هغه کس لیدلی چې خپلې غوښتنې یې خپل معبود ګرځولی دي، او الله هغه په پوهې سره ګمراه کړی دی، او د هغه غوږونه او زړه یې مهر کړی دی او د هغه په سترګو یې پرده اچولې ده، نو څوک شته چې هغه ته له الله وروسته لارښوونه وکړي (چې هغه ګمراه کړي؟) نو ایا تاسو نه پوهیږئ؟
اَفَمَنْ كَانَ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّهٖ كَمَنْ زُيِّنَ لَهٗ سُوْۤءُ عَمَلِهٖ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ
afaman kāna ‘alā bayyinatim mir rabbihī kaman zuyyina lahū sū'u ‘amalihī wattaba‘ū ahwā'ahum.
نو ایا هغه څوک چې د خپل رب له لوري په راغلې شهادت باور لري، د هغه چا په څېر دی چې بد عملونه ورته ښکلي ښودل شوي وي او د خپلو خواهشاتو پیروي کوي؟
وَمِنْهُمْ مَّنْ يَّسْتَمِعُ اِلَيْكَۚ حَتّٰىٓ اِذَا خَرَجُوْا مِنْ عِنْدِكَ قَالُوْا لِلَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مَاذَا قَالَ اٰنِفًا ۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ طَبَعَ اللّٰهُ عَلٰى قُلُوْبِهِمْ وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ
wa minhum may yastami‘u ilaiīk(a), ḥattā iżā kharajū min ‘indika qālū lil-ażīna ūtul-ilma māżā qāla ānifā(n), ulā'ikal-ażīna ṭaba‘allāhu ‘alā qulūbihim wattaba‘ū ahwā'ahum.
او په دوی کې داسې خلک شته چې ستا خبرې اوري (محمد صلی الله علیه وسلم)، خو کله چې ستا له څنګ څخه ووځي نو هغو کسانو ته چې علم ورکړل شوی دی (د پیغمبر صلی الله علیه وسلم ملګري) وايي، "هغه څه ویل؟" دا هغه خلک دي چې زړونه یې الله تعالی تړلي دي او د خپلو خواهشاتو پیروي کوي.
اِنْ هِيَ اِلَّآ اَسْمَاۤءٌ سَمَّيْتُمُوْهَآ اَنْتُمْ وَاٰبَاۤؤُكُمْ مَّآ اَنْزَلَ اللّٰهُ بِهَا مِنْ سُلْطٰنٍۗ اِنْ يَّتَّبِعُوْنَ اِلَّا الظَّنَّ وَمَا تَهْوَى الْاَنْفُسُۚ وَلَقَدْ جَاۤءَهُمْ مِّنْ رَّبِّهِمُ الْهُدٰىۗ
in hiya illā asmā'un sammaitumūhā antum wa ābā'ukum mā anzalallāhu bihā min sulṭān(in), iy yattabi‘ūna illaẓ-ẓanna wa mā tahwal-anfus(u), wa laqad jā'ahum mir rabbihimul-hudā.
دا یوازې هغه نومونه دي چې تاسو او ستاسو پلرونو ایجاد کړي دي، الله د دوی لپاره هیڅ دلیل نه دی نازل کړی. دوی یوازې د ګومان او هغه څه پیروي کوي چې دوی یې غواړي. مګر په حقیقت کې دوی ته د دوی د رب له خوا لارښوونه راغلې ده.
وَكَذَّبُوْا وَاتَّبَعُوْٓا اَهْوَاۤءَهُمْ وَكُلُّ اَمْرٍ مُّسْتَقِرٌّ
wa każżabū wattaba‘ū ahwā'ahum wa kullu amrim mustaqirr(un).
او دوی (محمد صلی الله علیه وسلم) ته دروغ وویل او د هغه د غوښتنو پیروي یې وکړه، سره له دې چې هر کار خپل حکم درلود.