ذٰلِكَ الْكِتٰبُ لَا رَيْبَ ۛ فِيْهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِيْنَۙ
Żālikal-kitābu lā raiba fīh(i), hudal lil-muttaqīn(a).
ამ წიგნში (ყურანში) ეჭვი არ ეპარება; ეს არის ღვთისმოსავებისთვის გზამკვლევი.
وَاِنْ كُنْتُمْ فِيْ رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَأْتُوْا بِسُوْرَةٍ مِّنْ مِّثْلِهٖ ۖ وَادْعُوْا شُهَدَاۤءَكُمْ مِّنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ كُنْتُمْ صٰدِقِيْنَ
wa in kuntum fī raibim mimmā nazzalnā ‘alā ‘abdinā fa'tū bisūratim mim miṡlih(ī), wad‘ū syuhadā'akum min dūnillāhi in kuntum ṣādiqīn(a).
და თუ ეჭვი გეპარება (ყურანში), რომ ჩვენს მსახურს (მუჰამედს) გავუგზავნეთ, მაშინ შექმენი მისი მსგავსი სურა და მოიწვიე შენი შემწე ალლაჰის გარდა, თუ მართალი ხარ.
هُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتٰبَ مِنْهُ اٰيٰتٌ مُّحْكَمٰتٌ هُنَّ اُمُّ الْكِتٰبِ وَاُخَرُ مُتَشٰبِهٰتٌ ۗ فَاَمَّا الَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ زَيْغٌ فَيَتَّبِعُوْنَ مَا تَشَابَهَ مِنْهُ ابْتِغَاۤءَ الْفِتْنَةِ وَابْتِغَاۤءَ تَأْوِيْلِهٖۚ وَمَا يَعْلَمُ تَأْوِيْلَهٗٓ اِلَّا اللّٰهُ ۘوَالرّٰسِخُوْنَ فِى الْعِلْمِ يَقُوْلُوْنَ اٰمَنَّا بِهٖۙ كُلٌّ مِّنْ عِنْدِ رَبِّنَا ۚ وَمَا يَذَّكَّرُ اِلَّآ اُولُوا الْاَلْبَابِ
huwal-lażī anzala ‘alaikal-kitāba minhu āyātum muḥkamātun hunna ummul-kitābi wa ukharu mutasyābihāt(un), fa'ammal-lażīna fī qulūbihim zaigun fayattabi‘ūna mā tasyābaha minhubtigā'al-fitnati wabtigā'a ta'wīlih(ī), wa mā ya‘lamu ta'wīlahū illallāh(u), war-rāsikhūna fil-‘ilmi yaqūlūna āmannā bih(ī), kullum min ‘indi rabbinā, wa mā yażżakkaru illā ulul-albāb(i).
ეს არის ის, ვინც შენ (მუჰამედ) გამოგიგზავნა წიგნი (ყურანი). მათ შორის არის აბსოლუტური აიატები, რომლებიც წიგნის (ყურანის) მთავარი პუნქტებია და სხვები, რომლებიც მუტაშაბიჰათია. რაც შეეხება მათ, ვინც გულში გზას აცდენს, ისინი მიჰყვებიან მუტაშაბიჰათს ცილისწამებისა და თავიანთი თავილის საძიებლად, მიუხედავად იმისა, რომ არავინ იცის მათი თავილი, გარდა ალაჰისა. ხოლო ღრმა ცოდნის მქონენი ამბობენ: „ჩვენ გვწამს მისი (ყურანის), ყველაფერი ჩვენი უფლისგანაა“. ვერავინ ისწავლის ჭკუას, გარდა იმ ადამიანებისა, რომლებიც გამჭრიახები არიან.
اَلَمْ تَرَ اِلَى الَّذِيْنَ اُوْتُوْا نَصِيْبًا مِّنَ الْكِتٰبِ يُدْعَوْنَ اِلٰى كِتٰبِ اللّٰهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ يَتَوَلّٰى فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ وَهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
alam tara ilal-lażīna ūtū naṣībam minal-kitābi yud‘auna ilā kitābillāhi liyaḥkuma bainahum ṡumma yatawallā farīqum minhum wa hum mu‘riḍūn(a).
ნუთუ არ შეხედე მათ, ვისაც წიგნის (თორას) ნაწილი მიეცა? ისინი ალლაჰის წიგნისკენ იყვნენ მოწოდებულნი, რათა მათ შორის განესაჯათ, შემდეგ კი მათგან ერთმა ჯგუფმა ზურგი აქცია და უარყო (ჭეშმარიტება).
اَلْحَقُّ مِنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُنْ مِّنَ الْمُمْتَرِيْنَ
al-ḥaqqu mir rabbika falā takum minal-mumtarīn(a).
ჭეშმარიტება შენი უფლისგანაა, ამიტომ ნუ იქნები ეჭვმიტანილთა შორის.
اِنَّ هٰذَا لَهُوَ الْقَصَصُ الْحَقُّ ۚ وَمَا مِنْ اِلٰهٍ اِلَّا اللّٰهُ ۗوَاِنَّ اللّٰهَ لَهُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
inna hāżā lahuwal-qaṣaṣul-ḥaqq(u), wa mā min ilāhin illallāh(u), wa innallāha lahuwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
ჭეშმარიტად, ეს ნამდვილი ამბავია. არ არსებობს ღვთაება, გარდა ალლაჰისა და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისშემძლეა, ყოვლისმცოდნეა.
تِلْكَ اٰيٰتُ اللّٰهِ نَتْلُوْهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۗ وَمَا اللّٰهُ يُرِيْدُ ظُلْمًا لِّلْعٰلَمِيْنَ
tilka āyātullāhi natlūhā ‘alaika bil-ḥaqq(i), wa mallāhu yurīdu ẓulmal lil-‘ālamīn(a).
ესენი არიან ალლაჰის აიათები, რომლებსაც ჩვენ სწორად გიკითხავთ და ალლაჰს არ სურს უსამართლობა (არავის) მთელ მსოფლიოში.
اَفَلَا يَتَدَبَّرُوْنَ الْقُرْاٰنَ ۗ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِنْدِ غَيْرِ اللّٰهِ لَوَجَدُوْا فِيْهِ اخْتِلَافًا كَثِيْرًا
afalā yatadabbarūnal-qur'ān(a), wa lau kāna min ‘indi gairillāhi lawajadū fīhikhtilāfan kaṡīrā(n).
მაშ, განა ისინი ყურანს არ აფასებენ? თუ (ყურანი) ალაჰისგან არ იქნებოდა, მასში ბევრ წინააღმდეგობრივ რამეს იპოვიდნენ.
وَقَالَتِ الْيَهُوْدُ يَدُ اللّٰهِ مَغْلُوْلَةٌ ۗغُلَّتْ اَيْدِيْهِمْ وَلُعِنُوْا بِمَا قَالُوْا ۘ بَلْ يَدٰهُ مَبْسُوْطَتٰنِۙ يُنْفِقُ كَيْفَ يَشَاۤءُۗ وَلَيَزِيْدَنَّ كَثِيْرًا مِّنْهُمْ مَّآ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ طُغْيَانًا وَّكُفْرًاۗ وَاَلْقَيْنَا بَيْنَهُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاۤءَ اِلٰى يَوْمِ الْقِيٰمَةِۗ كُلَّمَآ اَوْقَدُوْا نَارًا لِّلْحَرْبِ اَطْفَاَهَا اللّٰهُ ۙوَيَسْعَوْنَ فِى الْاَرْضِ فَسَادًاۗ وَاللّٰهُ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِيْنَ
wa qālatil-yahūdu yadullāhi maglūlah(tun), gullat aidīhim wa lu‘inū bimā qālū, bal yadāhu mabsūṭatān(i), yunfiqu kaifa yasyā'(u), wa layazīdanna kaṡīram minhum mā unzila ilaika mir rabbika ṭugyānaw wa kufrā(n), wa alqainā bainahumul-‘adāwata wal-bagḍā'a ilā yaumil-qiyāmah(ti), kullamā auqadū nāral lil-ḥarbi aṭfa'ahallāh(u), wa yas‘auna fil-arḍi fasādā(n), wallāhu lā yuḥibbul-mufsidīn(a).
და ებრაელებმა თქვეს: „ღმერთის ხელები შეკრულია“. სინამდვილეში, მათი ხელები შეკრულია და ისინი დაწყევლილები არიან იმის გამო, რაც თქვეს, თუმცა ალაჰის ორივე ხელი ღიაა; ის აძლევს საზრდოს, როგორც სურს. და (ყურანი), რომელიც შენთვის გადმოგეგზავნა შენი უფლისგან, უეჭველად გაზრდის მათი უმეტესობის ურჩობას და ურწმუნოებას. და ჩვენ მათ შორის მტრობა და სიძულვილი ჩავდეთ აღდგომის დღემდე. ყოველ ჯერზე, როცა ისინი ომის ცეცხლს ანთებდნენ, ალაჰი აქრობდა მას. და ისინი ცდილობენ (მოიტანონ) განადგურება დედამიწაზე. და ალაჰს არ უყვარს ისინი, ვინც ზიანს აყენებენ.
وَمَا قَدَرُوا اللّٰهَ حَقَّ قَدْرِهٖٓ اِذْ قَالُوْا مَآ اَنْزَلَ اللّٰهُ عَلٰى بَشَرٍ مِّنْ شَيْءٍۗ قُلْ مَنْ اَنْزَلَ الْكِتٰبَ الَّذِيْ جَاۤءَ بِهٖ مُوْسٰى نُوْرًا وَّهُدًى لِّلنَّاسِ تَجْعَلُوْنَهٗ قَرَاطِيْسَ تُبْدُوْنَهَا وَتُخْفُوْنَ كَثِيْرًاۚ وَعُلِّمْتُمْ مَّا لَمْ تَعْلَمُوْٓا اَنْتُمْ وَلَآ اٰبَاۤؤُكُمْ ۗقُلِ اللّٰهُ ۙثُمَّ ذَرْهُمْ فِيْ خَوْضِهِمْ يَلْعَبُوْنَ
wa mā qadarullāha ḥaqqa qadrihī iż qālū mā anzalallāhu ‘alā basyarim min syai'(in), qul man anzalal-kitābal-lażī jā'a bihī mūsā nūraw wa hudal lin-nāsi taj‘alūnahū qarāṭīsa tubdūnahā wa tukhfūna kaṡīrā(n), wa ‘ullimtum mā lam ta‘lamū antum wa lā ābā'ukum, qulillāh(u), ṡumma żarhum fī khauḍihim yal‘abūn(a).
ისინი არ ადიდებენ ალაჰს ისე, როგორც საჭიროა, როდესაც ამბობენ: „ალაჰმა არაფერი გამოუცხადა ადამიანებს“. უთხარი (მუჰამედს): „ვინც მოავლინა წიგნი (თორა), რომელიც მოსემ მოიტანა, როგორც ნათელი და გზამკვლევი კაცობრიობისთვის? თქვენ წიგნი მიმოფანტეთ ქაღალდის ნაჭრებად, გამოაჩინეთ (მისი ნაწილები) და დამალეთ მისი დიდი ნაწილი, მიუხედავად იმისა, რომ გასწავლეს ის, რაც არ იცოდნენ არც თქვენ და არც თქვენსმა წინაპრებმა“. უთხარი: „ეს ალაჰია (რომელმაც მოავლინა იგი)“, შემდეგ კი (ამის შემდეგ) დაე, ისინი თავიანთ შეცდომაში ჩაერთონ.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ مُّصَدِّقُ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ اُمَّ الْقُرٰى وَمَنْ حَوْلَهَاۗ وَالَّذِيْنَ يُؤْمِنُوْنَ بِالْاٰخِرَةِ يُؤْمِنُوْنَ بِهٖ وَهُمْ عَلٰى صَلَاتِهِمْ يُحٰفِظُوْنَ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakum muṣaddiqul-lażī baina yadaihi wa litunżira ummal-qurā wa man ḥaulahā, wal-lażīna yu'minūna bil-ākhirati yu'minūna bihī wa hum ‘alā ṣalātihim yuḥāfiẓūn(a).
და ეს (ყურანი), წიგნი, რომელიც ჩვენ მოვავლინეთ კურთხევით, ადასტურებს წინათ გამოცხადებულ წიგნებს და რათა გააფრთხილო უმმულ ყურას (მექას) მკვიდრნი და მის გარშემო მყოფი ხალხი. ისინი, ვინც სწამთ სიკვდილის შემდგომი ცხოვრების, ნამდვილად სწამთ მისი (ყურანის) და ყოველთვის აღასრულებენ ლოცვას.
اِتَّبِعْ مَآ اُوْحِيَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَۚ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ وَاَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِيْنَ
ittabi‘ mā ūḥiya ilaika mir rabbik(a), lā ilāha illā huw(a), wa a‘riḍ ‘anil-musyrikīn(a).
მიჰყევი იმას, რაც შენმა უფალმა (მუჰამედმა) გამოგიცხადა; არ არსებობს ღვთაება მის გარდა და ზურგი აქცია პოლითეისტებს.
اَفَغَيْرَ اللّٰهِ اَبْتَغِيْ حَكَمًا وَّهُوَ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ اِلَيْكُمُ الْكِتٰبَ مُفَصَّلًا ۗوَالَّذِيْنَ اٰتَيْنٰهُمُ الْكِتٰبَ يَعْلَمُوْنَ اَنَّهٗ مُنَزَّلٌ مِّنْ رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلَا تَكُوْنَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِيْنَ
afagairallāhi abtagī ḥakamaw wa huwal-lażī anzala ilaikumul-kitāba mufaṣṣalā(n), wal-lażīna ātaināhumul-kitāba ya‘lamūna annahū munazzalum mir rabbika bil-ḥaqqi falā takunanna minal-mumtarīn(a).
განა ალლაჰის გარდა სხვა მსაჯული უნდა ვეძებო, როცა სწორედ მან მოგივლინა წიგნი (ყურანი) დაწვრილებით? მათ, ვისაც წიგნი მივეცით, იციან, რომ ის შენი უფლისგან არის მოვლენილი ჭეშმარიტებით. მაშ, ნუ იქნები ეჭვმიტანილთა შორის.
وَهٰذَا كِتٰبٌ اَنْزَلْنٰهُ مُبٰرَكٌ فَاتَّبِعُوْهُ وَاتَّقُوْا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُوْنَۙ
wa hāżā kitābun anzalnāhu mubārakun fattabi‘ūhu wattaqū la‘allakum turḥamūn(a).
და ეს არის წიგნი (ყურანი), რომელიც ჩვენ გამოვავლინეთ კურთხევებით სავსე. მიჰყევით მას და იყავით ღვთისმოსავი, რათა შეწყალებული იყოთ.
اَوْ تَقُوْلُوْا لَوْ اَنَّآ اُنْزِلَ عَلَيْنَا الْكِتٰبُ لَكُنَّآ اَهْدٰى مِنْهُمْۚ فَقَدْ جَاۤءَكُمْ بَيِّنَةٌ مِّنْ رَّبِّكُمْ وَهُدًى وَّرَحْمَةٌ ۚفَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَّبَ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ وَصَدَفَ عَنْهَا ۗسَنَجْزِى الَّذِيْنَ يَصْدِفُوْنَ عَنْ اٰيٰتِنَا سُوْۤءَ الْعَذَابِ بِمَا كَانُوْا يَصْدِفُوْنَ
au taqūlū lau annā unzila ‘alainal-kitābu lakunnā ahdā minhum, faqad jā'akum bayyinatum mir rabbikum wa hudaw wa raḥmah(tun), faman aẓlamu mimman każżaba bi'āyātillāhi wa ṣadafa ‘anhā, sanajzil-lażīna yaṣdifūna ‘an āyātinā sū'al-‘ażābi bimā kānū yaṣdifūn(a).
ან რომ არ თქვათ: „წიგნი რომ ჩვენთვის ყოფილიყო გამოცხადებული, ჩვენ უფრო სწორ გზაზე ვიქნებოდით, ვიდრე ისინი!“ ჭეშმარიტად, თქვენ მოგივიდათ ნათელი განმარტება, ხელმძღვანელობა და წყალობა თქვენი უფლისგან. ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც უარყოფს ალლაჰის აიათებს და ზურგს აქცევს მათ? მომავალში ჩვენ დავაჯილდოებთ მათ, ვინც ზურგს აქცევს ჩვენს აიათებს, მკაცრი სასჯელით, რადგან ისინი ყოველთვის ზურგს აქცევენ.
اِنَّ وَلِيِّ َۧ اللّٰهُ الَّذِيْ نَزَّلَ الْكِتٰبَۖ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصّٰلِحِيْنَ
inna waliyyiyallāhul-lażī nazzalal-kitāb(a), wa huwa yatawallaṣ-ṣāliḥīn(a).
ჭეშმარიტად, ჩემი მფარველია ალაჰი, რომელმაც წიგნი (ყურანი) მოავლინა. ის იცავს ღვთისმოსავებს.
وَاِذَا تُتْلٰى عَلَيْهِمْ اٰيَاتُنَا بَيِّنٰتٍۙ قَالَ الَّذِيْنَ لَا يَرْجُوْنَ لِقَاۤءَنَا ائْتِ بِقُرْاٰنٍ غَيْرِ هٰذَآ اَوْ بَدِّلْهُ ۗ قُلْ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اُبَدِّلَهٗ مِنْ تِلْقَاۤئِ نَفْسِيْ ۚاِنْ اَتَّبِعُ اِلَّا مَا يُوْحٰٓى اِلَيَّ ۚ اِنِّيْٓ اَخَافُ اِنْ عَصَيْتُ رَبِّيْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيْمٍ
wa iżā tutlā ‘alaihim āyātunā bayyināt(in), qālal-lażīna lā yarjūna liqā'ana'ti biqur'ānin gairi hāżā au baddilh(u), qul mā yakūnu lī an ubaddilahū min tilqā'i nafsī, in attabi‘u illā mā yūḥā ilayy(a), innī akhāfu in ‘aṣaitu rabbī ‘ażāba yaumin ‘aẓīm(in).
და როდესაც ჩვენი აიათები ნათლად წაუკითხეს მათ, ვინც ჩვენთან შეხვედრას არ ელოდა, თქვეს: „მოიტანეთ ამ ყურანის გარდა სხვა წიგნი ან შეცვალეთ იგი!“ უთხარი (მუჰამედს): „ჩემთვის არ არის შესაფერისი მისი შეცვლა ჩემი ნებით. მე მხოლოდ იმას მივყვები, რაც მე მომევლინა. ჭეშმარიტად, მეშინია დიდი დღის (განკითხვის დღის) სასჯელის, თუ ჩემს უფალს არ დავემორჩილები.“
وَمَا كَانَ هٰذَا الْقُرْاٰنُ اَنْ يُّفْتَرٰى مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَلٰكِنْ تَصْدِيْقَ الَّذِيْ بَيْنَ يَدَيْهِ وَتَفْصِيْلَ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
wa mā kāna hāżal-qur'ānu ay yuftarā min dūnillāhi wa lākin taṣdīqal-lażī baina yadaihi wa tafṣīlal-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
და შეუძლებელია, რომ ეს ყურანი ალლაჰის გარდა სხვამ შექმნას, მაგრამ (ყურანი) ადასტურებს წინა (წიგნებს) და განმარტავს კანონებს, რომლებიც მან დაადგინა, ეჭვი არ ეპარება, რომ ისინი (გამოცხადებულია) ყველა სამყაროს უფლისგან.
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ اَحْسَنَ الْقَصَصِ بِمَآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ هٰذَا الْقُرْاٰنَۖ وَاِنْ كُنْتَ مِنْ قَبْلِهٖ لَمِنَ الْغٰفِلِيْنَ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika aḥsanal-qaṣaṣi bimā auḥainā ilaika hāżal-qur'ān(a), wa in kunta min qablihī laminal-gāfilīn(a).
ჩვენ გიამბეთ შენ (მუჰამედ) საუკეთესო ამბავი ამ ყურანის გამოვლენით და ჭეშმარიტად, შენ მანამდეც ერთ-ერთი იყავი, ვინც არ იცოდა.
الۤمّۤرٰۗ تِلْكَ اٰيٰتُ الْكِتٰبِۗ وَالَّذِيْٓ اُنْزِلَ اِلَيْكَ مِنْ رَّبِّكَ الْحَقُّ وَلٰكِنَّ اَكْثَرَ النَّاسِ لَا يُؤْمِنُوْنَ
alif lām mīm rā, tilka āyātul-kitāb(i), wal-lażī unzila ilaika mir rabbikal-ḥaqqu wa lākinna akṡaran-nāsi lā yu'minūn(a).
ალიფ ლამ მიმ რა. ეს არის წიგნის (ყურანის) აიათი. და (წიგნი), რომელიც შენთვის (მუჰამედ) შენი უფლისგან მოვლენილია, ჭეშმარიტია, მაგრამ ადამიანების უმეტესობა არ სწამს (მისი).
اِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
innā naḥnu nazzalnaż-żikra wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ ისინი, ვინც ყურანი გამოაგზავნა და ჩვენ, უეჭველად, ვიცავთ მას.
قُلْ لَّىِٕنِ اجْتَمَعَتِ الْاِنْسُ وَالْجِنُّ عَلٰٓى اَنْ يَّأْتُوْا بِمِثْلِ هٰذَا الْقُرْاٰنِ لَا يَأْتُوْنَ بِمِثْلِهٖ وَلَوْ كَانَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ ظَهِيْرًا
qul la'inijtama‘atil-insu wal-jinnu ‘alā ay ya'tū bimiṡli hāżal-qur'āni lā ya'tūna bimiṡlihī wa lau kāna ba‘ḍuhum liba‘ḍin ẓahīrā(n).
უთხარი: „ჭეშმარიტად, თუ ადამიანები და ჯინები გაერთიანდებიან ამ ყურანის მსგავსი რამის შესაქმნელად, ისინი ვერ შეძლებენ მის მსგავს რამეს შექმნას, თუნდაც ერთმანეთს დახმარებოდნენ“.
وَبِالْحَقِّ اَنْزَلْنٰهُ وَبِالْحَقِّ نَزَلَۗ وَمَآ اَرْسَلْنٰكَ اِلَّا مُبَشِّرًا وَّنَذِيْرًاۘ
wa bil-ḥaqqi anzalnāhu wa bil-ḥaqqi nazal(a), wa mā arsalnāka illā mubasysyiraw wa nażīrā(n).
და ჩვენ (ყურანი) ჭეშმარიტებით მოვავლინეთ და (ყურანი) ჭეშმარიტებით (მოიტანა) მოვიდა. და შენ (მუჰამედ) მხოლოდ სასიხარულო ცნობის მატარებლად და გამაფრთხილებლად გამოგგზავნეთ.
قُلْ اٰمِنُوْا بِهٖٓ اَوْ لَا تُؤْمِنُوْاۗ اِنَّ الَّذِيْنَ اُوْتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهٖٓ اِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ يَخِرُّوْنَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًاۙ
qul āminū bihī au lā tu'minū, innal-lażīna ūtul-‘ilma min qablihī iżā yutlā ‘alaihim yakhirrūna lil-ażqāni sujjadā(n).
უთხარი (მუჰამედ): „იწამეთ (ყურანის), თორემ არ მოგიწევთ მისი (რწმენა) (ასეა ალლაჰისთვისაც). მართლაც, მათ, ვისაც წინასწარ ცოდნა მიეცათ, როდესაც (ყურანს) უკითხავენ, სახეს დახრიან და თაყვანს სცემენ“.
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِيْٓ اَنْزَلَ عَلٰى عَبْدِهِ الْكِتٰبَ وَلَمْ يَجْعَلْ لَّهٗ عِوَجًا ۜ
al-ḥamdu lillāhil-lażī anzala ‘alā ‘abdihil-kitāba wa lam yaj‘al lahū ‘iwajā(n).
დიდება ალლაჰს, რომელმაც წიგნი (ყურანი) მოავლინა თავის მსახურთათვის და არ დაუმრუდა იგი;
تَنْزِيْلًا مِّمَّنْ خَلَقَ الْاَرْضَ وَالسَّمٰوٰتِ الْعُلٰى ۗ
tanzīlam mimman khalaqal-arḍa was-samāwātil-‘ulā.
(ალაჰისგან) მოვლენილი, რომელმაც შექმნა დედამიწა და ცათა მაღლა,
الَّذِيْنَ هُمْ فِيْ صَلَاتِهِمْ خٰشِعُوْنَ
allażīna hum fī ṣalātihim khāsyi‘ūn(a).
(კერძოდ) ადამიანი, რომელიც ლოცვებში ერთგულია,
قُلْ اَنْزَلَهُ الَّذِيْ يَعْلَمُ السِّرَّ فِى السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اِنَّهٗ كَانَ غَفُوْرًا رَّحِيْمًا
qul anzalahul-lażī ya‘lamus-sirra fis-samāwāti wal-arḍ(i), innahū kāna gafūrar raḥīmā(n).
უთხარი (მუჰამედ): „(ყურანი) მოვლენილია (ალაჰის) მიერ, რომელმაც იცის ცათა და მიწის საიდუმლოებები. ჭეშმარიტად, იგი შემწყნარებელია, მოწყალეა“.
وَاِنَّهٗ لَتَنْزِيْلُ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ۗ
wa innahū latanzīlu rabbil-‘ālamīn(a).
და ჭეშმარიტად, ეს (ყურანი) ჭეშმარიტად ყველა სამყაროს უფლისგან იყო გამოგზავნილი,
نَزَلَ بِهِ الرُّوْحُ الْاَمِيْنُ ۙ
nazala bihir rūḥul-amīn(u).
რომელიც ჩამოაგდო არ-რუჰ ალ-ამინმა (ჯიბრილმა),
عَلٰى قَلْبِكَ لِتَكُوْنَ مِنَ الْمُنْذِرِيْنَ ۙ
‘alā qalbika litakūna minal-munżirīn(a).
შენს გულში (მუჰამედ), რათა იყო მათ შორის, ვინც გააფრთხილებს,
وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيٰطِيْنُ
wa mā tanazzalat bihisy-syayāṭīn(u).
და (ყურანი) ეშმაკებმა არ ჩამოიტანეს.
وَمَا يَنْۢبَغِيْ لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيْعُوْنَ ۗ
wa mā yambagī lahum wa mā yastaṭī‘ūn(a).
და ეს (ყურანი) მათთვის შესაფერისი არ არის და ვერც შეძლებენ.
وَاِنَّكَ لَتُلَقَّى الْقُرْاٰنَ مِنْ لَّدُنْ حَكِيْمٍ عَلِيْمٍ
wa innaka latulaqqal-qur'āna mil ladun ḥakīmin ‘alīm(in).
და ჭეშმარიტად, შენ (მუჰამედ) ყურანი მოგეცა (ალაჰისგან), ყოვლისმცოდნისა და ყოვლისმცოდნისა.
نَتْلُوْا عَلَيْكَ مِنْ نَّبَاِ مُوْسٰى وَفِرْعَوْنَ بِالْحَقِّ لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
natlū ‘alaika min naba'i mūsā wa fir‘auna bil-ḥaqqi liqaumiy yu'minūn(a).
ჩვენ გიყვებით შენ მოსესა და ფარაონის ამბავს ჭეშმარიტად მორწმუნე ხალხისთვის.
وَمَا كُنْتَ بِجَانِبِ الْغَرْبِيِّ اِذْ قَضَيْنَآ اِلٰى مُوْسَى الْاَمْرَ وَمَا كُنْتَ مِنَ الشّٰهِدِيْنَ ۙ
wa mā kunta bijānibil-garbiyyi iż qaḍainā ilā mūsal-amra wa mā kunta minasy-syāhidīn(a).
და შენ (მუჰამედ) არ იყავი დასავლეთში (ტუვას წმინდა ველის), როდესაც ჩვენ გადავეცით ბრძანება მოსეს და არც შენ იყავი იმ ხალხთა შორის, ვინც (ამ მოვლენას) იხილა.
وَلٰكِنَّآ اَنْشَأْنَا قُرُوْنًا فَتَطَاوَلَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُۚ وَمَا كُنْتَ ثَاوِيًا فِيْٓ اَهْلِ مَدْيَنَ تَتْلُوْا عَلَيْهِمْ اٰيٰتِنَاۙ وَلٰكِنَّا كُنَّا مُرْسِلِيْنَ
wa lākinnā ansya'nā qurūnan fataṭāwala ‘alaihimul-‘umur(u), wa mā kunta ṡāwiyan fī ahli madyana tatlū ‘alaihim āyātinā, wa lākinnā kunnā mursilīn(a).
მაგრამ ჩვენ შევქმენით რამდენიმე ხალხი და დიდი დრო გავიდა მათ შემდეგ და შენ (მუჰამედ) არ დარჩენილხარ მადიანის ხალხთან და არ უკითხავდი მათ ჩვენს აიათებს, არამედ ჩვენ გამოვგზავნეთ მაცნეები.
وَاِذَا يُتْلٰى عَلَيْهِمْ قَالُوْٓا اٰمَنَّا بِهٖٓ اِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَّبِّنَآ اِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهٖ مُسْلِمِيْنَ
wa iżā yutlā ‘alaihim qālū āmannā bihī innahul-ḥaqqu mir rabbinā innā kunnā min qablihī muslimīn(a).
და როდესაც მათ (ყურანი) წაუკითხეს, თქვეს: „ჩვენ გვწამს იგი, ჭეშმარიტად (ყურანი) ჩვენი უფლის ჭეშმარიტებაა. ჭეშმარიტად, სანამ მუსლიმები გავხდებოდით“.
اِنَّ الَّذِيْ فَرَضَ عَلَيْكَ الْقُرْاٰنَ لَرَاۤدُّكَ اِلٰى مَعَادٍ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ مَنْ جَاۤءَ بِالْهُدٰى وَمَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
innal-lażī faraḍa ‘alaikal-qur'āna larādduka ilā ma‘ād(in), qur rabbī a‘lamu man jā'a bil-hudā wa man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
ჭეშმარიტად, (ალაჰი), რომელიც შენგან (მუჰამედ) ყურანის კანონების აღსრულებას მოითხოვს, ჭეშმარიტად დაგაბრუნებს შენს დაბრუნების ადგილას. უთხარი (მუჰამედ): „ჩემი უფალი იცნობს მათ, ვინც გზას უჩვენებს და მათ, ვინც აშკარა შეცდომაში არიან“.
وَمَا كُنْتَ تَرْجُوْٓا اَنْ يُّلْقٰٓى اِلَيْكَ الْكِتٰبُ اِلَّا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَ فَلَا تَكُوْنَنَّ ظَهِيْرًا لِّلْكٰفِرِيْنَ ۖ
wa mā kunta tarjū ay yulqā ilaikal-kitābu illā raḥmatam mir rabbika falā takūnanna ẓahīral lil-kāfirīn(a).
და შენ (მუჰამედ) არასდროს გქონია იმედი, რომ წიგნი (ყურანი) მოგივიდოდა, მაგრამ ის (გამოცხადდა) როგორც წყალობა შენი უფლისგან, ამიტომ არასდროს უნდა იყო ურწმუნოების შემწე.
وَمَا كُنْتَ تَتْلُوْا مِنْ قَبْلِهٖ مِنْ كِتٰبٍ وَّلَا تَخُطُّهٗ بِيَمِيْنِكَ اِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُوْنَ
wa mā kunta tatlū min qablihī min kitābiw wa lā takhuṭṭuhū biyamīnika iżal lartābal-mubṭilūn(a).
და შენ (მუჰამედ) არასდროს წაგიკითხავს წიგნი (ყურანი) და არასდროს დაგიწერია წიგნი შენი მარჯვენა ხელით; რომც წაგეკითხა და გეწერა, ხალხი ეჭვის ქვეშ დააყენებდა.
اَوَلَمْ يَكْفِهِمْ اَنَّآ اَنْزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتٰبَ يُتْلٰى عَلَيْهِمْ ۗاِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَرَحْمَةً وَّذِكْرٰى لِقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ ࣖ
awalam yakfihim annā anzalnā ‘alaikal-kitāba yutlā ‘alaihim, inna fī żālika laraḥmataw wa żikrā liqaumiy yu'minūn(a).
განა მათთვის საკმარისი არ არის, რომ ჩვენ გამოგიგზავნეთ წიგნი (ყურანი), რომელიც წაუკითხეთ მათ? მართლაც, (ყურანში) დიდი წყალობა და გაკვეთილებია მორწმუნეებისთვის.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ لَا رَيْبَ فِيْهِ مِنْ رَّبِّ الْعٰلَمِيْنَۗ
tanzīlul-kitābi lā raiba fīhi mir rabbil-‘ālamīn(a).
ყურანის გამოცხადებაში ეჭვი არ არის, სამყაროთა უფლისგან.
وَالَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ مِنَ الْكِتٰبِ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِۗ اِنَّ اللّٰهَ بِعِبَادِهٖ لَخَبِيْرٌۢ بَصِيْرٌ
wal-lażī auḥainā ilaika minal-kitābi huwal-ḥaqqu muṣaddiqal limā baina yadaih(i), innallāha bi‘ibādihī lakhabīrum baṣīr(un).
და რაც შენ (მუჰამმედ) გამოგიცხადეთ, კერძოდ, წიგნი (ყურანი), ჭეშმარიტია, რომელიც ადასტურებს წინა წიგნებს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა, ყოვლისმხედველია თავისი მსახურთა მდგომარეობისა.
تَنْزِيْلَ الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِۙ
tanzīlal-‘azīzir-raḥīm(i).
(როგორც გამოცხადება) ყოვლისშემძლე, მოწყალე (ალაჰის) მიერ მოვლენილი,
بَلْ جَاۤءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِيْنَ
bal jā'a bil-ḥaqqi wa ṣaddaqal-mursalīn(a).
მიუხედავად იმისა, რომ ის (მუჰამედი) ჭეშმარიტებით მოვიდა და (წინა) მოციქულები გაამართლა.
اَؤُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْۢ بَيْنِنَا ۗبَلْ هُمْ فِيْ شَكٍّ مِّنْ ذِكْرِيْۚ بَلْ لَّمَّا يَذُوْقُوْا عَذَابِ ۗ
a'unzila ‘alaihiż-żikru mim baininā, bal hum fī syakkim min żikrī, bal lammā yażūqū ‘ażāb(i).
რატომ მოევლინა მას ყურანი ჩვენს შორის?“ სინამდვილეში, ისინი ეჭვქვეშ აყენებენ ჩემს ყურანს, მაგრამ არ იგრძნეს (ჩემი) სასჯელი.
وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَاَهٗ بَعْدَ حِيْنٍ ࣖ
wa lata‘lamunna naba'ahū ba‘da ḥīn(in).
და ჭეშმარიტად, გარკვეული დროის შემდეგ გაიგებთ მის (ყურანის) ამბებს.
تَنْزِيْلُ الْكِتٰبِ مِنَ اللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَكِيْمِ
tanzīlul-kitābi minallāhil-‘azīzil-ḥakīm(i).
ეს წიგნი (ყურანი) გამოავლინა ალაჰმა, ყველაზე კეთილშობილმა, ყველაზე ბრძენმა.
اَللّٰهُ نَزَّلَ اَحْسَنَ الْحَدِيْثِ كِتٰبًا مُّتَشَابِهًا مَّثَانِيَۙ تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُوْدُ الَّذِيْنَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ۚ ثُمَّ تَلِيْنُ جُلُوْدُهُمْ وَقُلُوْبُهُمْ اِلٰى ذِكْرِ اللّٰهِ ۗذٰلِكَ هُدَى اللّٰهِ يَهْدِيْ بِهٖ مَنْ يَّشَاۤءُ ۗوَمَنْ يُّضْلِلِ اللّٰهُ فَمَا لَهٗ مِنْ هَادٍ
allāhu nazzala aḥsanal-ḥadīṡi kitābam mutasyābiham maṡāniy(a), taqsya‘irru minhu julūdul-lażīna yakhsyauna rabbahum, ṡumma talīnu julūduhum wa qulūbuhum ilā żikrillāh(i), żālika hudallāhi yahdī bihī may yasyā'(u), wa may yuḍlilillāhu famā lahū min hād(in).
ალაჰმა საუკეთესო სიტყვები (კერძოდ) ერთი და იგივე ყურანი (მისი აიათები) არაერთხელ მოავლინა, რის გამოც კანკალებს მათი უფლის მოშიშების კანი, შემდეგ კი მათი კანი და გულები მშვიდდება, როდესაც ალაჰს იხსენებენ. ეს არის ალაჰის გზამკვლევი, ამ წიგნით ის გზას ადგას ვისაც სურს. ხოლო ვისაც ალაჰი გზას აცდენს, ვერავინ წაიყვანს მას.