۞ لَيْسَ الْبِرَّاَنْ تُوَلُّوْا وُجُوْهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ اٰمَنَ بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَالْمَلٰۤىِٕكَةِ وَالْكِتٰبِ وَالنَّبِيّٖنَ ۚ وَاٰتَى الْمَالَ عَلٰى حُبِّهٖ ذَوِى الْقُرْبٰى وَالْيَتٰمٰى وَالْمَسٰكِيْنَ وَابْنَ السَّبِيْلِۙ وَالسَّاۤىِٕلِيْنَ وَفىِ الرِّقَابِۚ وَاَقَامَ الصَّلٰوةَ وَاٰتَى الزَّكٰوةَ ۚ وَالْمُوْفُوْنَ بِعَهْدِهِمْ اِذَا عَاهَدُوْا ۚ وَالصّٰبِرِيْنَ فِى الْبَأْسَاۤءِ وَالضَّرَّاۤءِ وَحِيْنَ الْبَأْسِۗ اُولٰۤىِٕكَ الَّذِيْنَ صَدَقُوْا ۗوَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُتَّقُوْنَ
laisal-birra an tuwallū wujūhakum qibalal-masyriqi wal-magribi wa lākinnal-birra man āmana billāhi wal-yaumil ākhiri wal-malā'ikati wal-kitābi wan-nabiyyīn(a), wa ātal-māla ‘alā ḥubbihī żawil-qurbā wal-yatāmā wal-masākīna wabnas-sabīl(i), was-sā'ilīna wa fir-riqāb(i), wa aqāmaṣ-ṣalāta wa ātaz-zakāh(ta), wal mūfūna bi‘ahdihim iżā ‘āhadū, waṣ-ṣābirīna fil-ba'sā'i waḍ-ḍarrā'i wa ḥīnal-ba's(i), ulā'ikal-lażīna ṣadaqū, wa ulā'ika humul-muttaqūn(a).
Առաքինությունը դեմքդ դեպի արևելք և արևմուտք շրջելը չէ, այլ առաքինությունը նրանց առաքինությունն է, ովքեր հավատում են Ալլահին, Վերջին Օրվան, հրեշտակներին, գրքերին և մարգարեներին և իրենց սիրելի հարստությունը տալիս են հարազատներին, որբերին, աղքատներին, ճանապարհորդության մեջ գտնվողներին (մուսաֆիր), մուրացկաններին և իրենց ծառաներին ազատելուն, ովքեր աղոթք են անում և զաքաթ են վճարում, ովքեր պահում են իրենց խոստումները, երբ խոստանում են, և ովքեր համբերատար են աղքատության, տառապանքի և պատերազմի ժամանակ: Նրանք են արդարները և նրանք են բարեպաշտները:
اَلصّٰبِرِيْنَ وَالصّٰدِقِيْنَ وَالْقٰنِتِيْنَ وَالْمُنْفِقِيْنَ وَالْمُسْتَغْفِرِيْنَ بِالْاَسْحَارِ
aṣ-ṣābirīna waṣ-ṣādiqīna wal-qāniṭīna wal-munfiqīna wal-mustagfirīna bil-asḥār(i).
(Նաև) համբերատար մարդը, արդար մարդը, հնազանդ մարդը, իր հարստությունը բաժանողը և լուսաբացից առաջ ներողություն խնդրողը։
الَّذِيْنَ يُنْفِقُوْنَ فِى السَّرَّۤاءِ وَالضَّرَّۤاءِ وَالْكٰظِمِيْنَ الْغَيْظَ وَالْعَافِيْنَ عَنِ النَّاسِۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِيْنَۚ
al-lażīna yunfiqūna fis-sarrā'i waḍ-ḍarrā'i wal-kāẓimīnal gaiẓa wal-‘āfīna ‘anin-nās(i), wallāhu yuḥibbul-muḥsinīn(a).
(Մասնավորապես) նրանք, ովքեր ողորմություն են տալիս՝ թե՛ հեշտության, թե՛ դժվարության ժամանակ, և նրանք, ովքեր զսպում են իրենց զայրույթը և ներում մարդկանց: Եվ Աստված սիրում է նրանց, ովքեր բարիք են գործում,
وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ اٰمَنُوْا بِاللّٰهِ وَالْيَوْمِ الْاٰخِرِ وَاَنْفَقُوْا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللّٰهُ ۗوَكَانَ اللّٰهُ بِهِمْ عَلِيْمًا
wa māżā ‘alaihim lau āmanū billāhi wal-yaumil-ākhiri wa anfaqū mimmā razaqahumullāh(u), wa kānallāhu bihim ‘alīmā(n).
Եվ ի՞նչ (առարկություն) կունենային նրանք, եթե հավատային Աստծուն և Վերջին Օրվան և ծախսեին Աստծո տված իրենց առատությունից մի մասը: Եվ Աստված Ամենագիտակն է նրանց վիճակի մասին:
وَاَعِدُّوْا لَهُمْ مَّا اسْتَطَعْتُمْ مِّنْ قُوَّةٍ وَّمِنْ رِّبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُوْنَ بِهٖ عَدُوَّ اللّٰهِ وَعَدُوَّكُمْ وَاٰخَرِيْنَ مِنْ دُوْنِهِمْۚ لَا تَعْلَمُوْنَهُمْۚ اَللّٰهُ يَعْلَمُهُمْۗ وَمَا تُنْفِقُوْا مِنْ شَيْءٍ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ يُوَفَّ اِلَيْكُمْ وَاَنْتُمْ لَا تُظْلَمُوْنَ
wa a‘iddū lahum mastaṭa‘tum min quwwatiw wa mir ribāṭil-khaili turhibūna bihī ‘aduwwallāhi wa ‘aduwwakum wa ākharīna min dūnihim, lā ta‘lamūnahum, allāhu ya‘lamuhum, wa mā tunfiqū min syai'in fī sabīlillāhi yuwaffa ilaikum wa antum lā tuẓlamūn(a).
Եվ պատրաստվեք ձեր ողջ կարողությամբ դիմակայելու նրանց՝ ձեր ունեցած ուժով և ձիավորներով, որոնք կարող են կանգնեցնել Ալլահի թշնամիներին, ձեր թշնամիներին և նրանցից բացի նրանց, ում դուք չգիտեք, բայց Աստված գիտի դա: Ինչ էլ որ ծախսեք Ալլահի ճանապարհին, անպայման կփոխհատուցվի ձեզ, և դուք չեք անարդարանա (վնասված չեք լինի):
قُلْ اِنَّ رَبِّيْ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖ وَيَقْدِرُ لَهٗ ۗوَمَآ اَنْفَقْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهٗ ۚوَهُوَ خَيْرُ الرّٰزِقِيْنَ
qul inna rabbī yabsuṭur-rizqa limay yasyā'u min ‘ibādihī wa yaqdiru lah(ū), wa mā anfaqtum min syai'in fahuwa yukhlifuh(ū), wa huwa khairur-rāziqīn(a).
Ասա. «Իրոք, իմ Տերը մեծացնում է սնունդը և սահմանափակում այն՝ Իր ծառաներից ում կամենա»: Եվ ինչ էլ որ ծախսեք, Աստված կփոխարինի այն, և Նա լավագույն սնունդ մատակարարն է:
وَفِيْٓ اَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّاۤىِٕلِ وَالْمَحْرُوْمِ
wa fī amwālihim ḥaqqul lis-sā'ili wal-maḥrūm(i).
Եվ նրանց ունեցվածքում իրավունքներ կան թե՛ խնդրող աղքատների, թե՛ չխնդրող աղքատների համար։
اَوْ اِطْعَامٌ فِيْ يَوْمٍ ذِيْ مَسْغَبَةٍۙ
au iṭ‘āmun fī yaumin żī masgabah(tin).
կամ կերակրվել սովի օրերին,
يَّتِيْمًا ذَا مَقْرَبَةٍۙ
yatīman żā maqrabah(tin).
որբերին, որոնք ազգականներ են,
اَوْ مِسْكِيْنًا ذَا مَتْرَبَةٍۗ
au miskīnan żā matrabah(tin).
կամ շատ աղքատ մարդիկ։
الَّذِيْ يُؤْتِيْ مَالَهٗ يَتَزَكّٰىۚ
allażī yu'tī mālahū yatazakkā.
ով իր հարստությունը ծախսում է (Ալլահի ճանապարհին)՝ (ինքն իրեն) մաքրելու համար,
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
և չի խրախուսում աղքատներին կերակրելը։