قُلِ اللّٰهُ يُنَجِّيْكُمْ مِّنْهَا وَمِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ اَنْتُمْ تُشْرِكُوْنَ
qulillāhu yunajjīkum minhā wa min kulli karbin ṡumma antum tusyrikūn(a).
(मुहम्मद) भन्नुहोस्, "अल्लाह नै हुन् जसले तिमीहरूलाई विपत्ति र सबै प्रकारका समस्याहरूबाट बचाउँछन्, तर तिमीहरू (फर्केर) उहाँसँग साझेदार बनाउँछौ।"
وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنْۢبِهٖٓ اَوْ قَاعِدًا اَوْ قَاۤىِٕمًا ۚفَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهٗ مَرَّ كَاَنْ لَّمْ يَدْعُنَآ اِلٰى ضُرٍّ مَّسَّهٗۗ كَذٰلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِيْنَ مَا كَانُوْا يَعْمَلُوْنَ
wa iżā massal-insānaḍ-ḍurru da‘ānā lijambihī au qā‘idan au qā'imā(n), falammā kasyafnā ‘anhu ḍurrahū marra ka'allam yad‘unā ilā ḍurrim massah(ū), każālika zuyyina lil-musrifīna mā kānū ya‘malūn(a).
अनि जब कुनै व्यक्ति खतरामा पर्छ, उसले सुतेर, बसेर वा उभिएर हामीलाई प्रार्थना गर्छ, तर हामीले उसबाट खतरा हटाइसकेपछि, ऊ (भ्रमित बाटोमा) फर्कन्छ, मानौं उसले कहिल्यै आफूमाथि आइपरेको खतरा (हटाउन) हामीलाई प्रार्थना गरेको थिएन। यसरी यो ती मानिसहरूको लागि सुन्दर हुन्छ जो आफ्नो कामको सीमाभन्दा बाहिर जान्छन्।
۞ اِنَّ اللّٰهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْاۗ اِنَّ اللّٰهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُوْرٍ ࣖ
innallāha yudāfi‘u ‘anil-lażīna āmanū, innallāha lā yuḥibbu kulla khawwānin kafūr(in).
वास्तवमा, अल्लाहले विश्वास गर्नेहरूको रक्षा गर्नुहुन्छ। वास्तवमा, अल्लाहले आफ्नो वरदानमा विश्वासघात गर्ने र अविश्वास गर्ने कसैलाई पनि मन पराउँदैनन्।
وَهُوَ الَّذِيْٓ اَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيْتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيْكُمْۗ اِنَّ الْاِنْسَانَ لَكَفُوْرٌ
wa huwal-lażī aḥyākum, ṡumma yumītukum ṡumma yuḥyīkum, innal-insāna lakafūr(un).
अनि उनै हुन् जसले तिमीहरूलाई जीवन दिए, फेरि मृत्यु दिए, फेरि (पुनरुत्थानको दिन) जीवित पारे। वास्तवमा, मानिसहरू धेरै कृतघ्न छन्।
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
किताबको ज्ञान भएको एक जनाले भन्यो, "म तिम्रो आँखा झिम्काउनु अघि नै सिंहासन तिमीलाई ल्याउनेछु।" तब जब उनले (सुलेमान) आफ्नो अगाडि सिंहासन देखे, तब उनले भने, "यो मेरो पालनकर्ताको अनुग्रह हो जसले मलाई परीक्षा गर्नको लागि हो कि म कृतज्ञ छु वा अस्वीकार गर्छु। जसले कृतज्ञ हुन्छ, उसले वास्तवमा आफ्नै (भलाइको) लागि कृतज्ञ हुन्छ, र जसले अस्वीकृत गर्छ, मेरो पालनकर्ता वास्तवमै सबैभन्दा धनी र गौरवशाली छ।"
فَاِذَا رَكِبُوْا فِى الْفُلْكِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ اِذَا هُمْ يُشْرِكُوْنَۙ
fa'iżā rakibū fil-fulki da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri iżā hum yusyrikūn(a).
त्यसैले जब तिनीहरू डुङ्गामा चढे, तिनीहरूले अल्लाहलाई पूर्ण समर्पण (ईमानदारी)का साथ प्रार्थना गरे, तर जब अल्लाहले तिनीहरूलाई जमिनमा पुग्नबाट बचाउनुभयो, तब तिनीहरू (अल्लाहसँग साझेदार बनाउन) फर्किए,
لِيَكْفُرُوْا بِمَآ اٰتَيْنٰهُمْۙ وَلِيَتَمَتَّعُوْاۗ فَسَوْفَ يَعْلَمُوْنَ
liyakfurū bimā ātaināhum, fasaufa ya‘lamūn(a).
हामीले तिनीहरूलाई प्रदान गरेका वरदानहरूलाई तिनीहरूले अस्वीकार गरून् र (अविश्वासमा) रमाइलो गरून्। त्यसपछि तिनीहरूले (आफ्ना कर्महरूको परिणाम) पछि थाहा पाउनेछन्।
اَوَلَمْ يَرَوْا اَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا اٰمِنًا وَّيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْۗ اَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُوْنَ وَبِنِعْمَةِ اللّٰهِ يَكْفُرُوْنَ
awalam yarau annā ja‘alnā ḥaraman āminaw wa yutakhaṭṭafun-nāsu min ḥaulihim, afabil-bāṭili yu'minūna wa bini‘matillāhi yakfurūn(a).
के तिनीहरूले देखेनन् कि हामीले (उनीहरूको भूमिलाई) सुरक्षित पवित्रस्थान बनाएका छौं, जबकि यसको वरिपरि मानिसहरू एकअर्कालाई लुटिरहेका छन्? (सत्य स्पष्ट भइसकेपछि पनि) तिनीहरू किन अझै पनि झूटमा विश्वास गर्छन् र अल्लाहको उपकारलाई अस्वीकार गर्छन्?
وَاِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُّنِيْبِيْنَ اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَآ اَذَاقَهُمْ مِّنْهُ رَحْمَةً اِذَا فَرِيْقٌ مِّنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُوْنَۙ
wa iżā massan-nāsa ḍurrun da‘au rabbahum munībīna ilaihi ṡumma iżā ażāqahum minhu raḥmatan iżā farīqum minhum birabbihim yusyrikūn(a).
अनि जब मानिसहरूलाई कुनै खतरा आइपर्छ, तब तिनीहरूले आफ्नो पालनकर्तालाई उहाँतिर फर्कन (पश्चात्ताप गर्न) पुकार्छन्, अनि जब उहाँले तिनीहरूलाई आफ्नो अनुग्रहबाट थोरै मात्र दिनुहुन्छ, अचानक तिनीहरूमध्ये केहीले अल्लाहसँग साझेदार ठहराउँछन्।
وَلَقَدْ اٰتَيْنَا لُقْمٰنَ الْحِكْمَةَ اَنِ اشْكُرْ لِلّٰهِ ۗوَمَنْ يَّشْكُرْ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ اللّٰهَ غَنِيٌّ حَمِيْدٌ
wa laqad ātainā luqmānal-ḥikmata anisykur lillāh(i), wa may yasykur fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'innallāha ganiyyun ḥamīd(un).
अनि निस्सन्देह, हामीले लुकमानलाई बुद्धि प्रदान गरेका छौं, अर्थात्, "अल्लाहप्रति कृतज्ञ होऊ! र जो (अल्लाहप्रति) कृतज्ञ हुन्छ, उसले वास्तवमा आफ्नै लागि कृतज्ञ हुन्छ; र जो कृतज्ञ हुँदैन (बदनाम) हुन्छ, अल्लाह नै सबैभन्दा धनी र सबैभन्दा प्रशंसनीय हुनुहुन्छ।"
وَاِذَا غَشِيَهُمْ مَّوْجٌ كَالظُّلَلِ دَعَوُا اللّٰهَ مُخْلِصِيْنَ لَهُ الدِّيْنَ ەۚ فَلَمَّا نَجّٰىهُمْ اِلَى الْبَرِّ فَمِنْهُمْ مُّقْتَصِدٌۗ وَمَا يَجْحَدُ بِاٰيٰتِنَآ اِلَّا كُلُّ خَتَّارٍ كَفُوْرٍ
wa iżā gasyiyahum maujun kaẓ-ẓulali da‘awullāha mukhliṣīna lahud-dīn(a), falammā najjāhum ilal-barri faminhum muqtaṣid(un), wa mā yajḥadu bi'āyātinā illā kullu khattārin kafūr(in).
अनि जब तिनीहरूलाई पहाड जत्तिकै ठूला छालहरूले बेर्छन्, तिनीहरू अल्लाहलाई इमानदारीपूर्वक पुकार्छन् र उहाँमाथि इमानदारीपूर्वक विश्वास गर्छन्। तर जब अल्लाहले तिनीहरूलाई जमिनमा पुग्नबाट बचाउनुभयो, तिनीहरूमध्ये केहीले सोझो बाटोमा हिँडिरहे। हाम्रा आयतहरूलाई अस्वीकार गर्नेहरू कृतघ्न विश्वासघाती मात्र हुन्।
۞ وَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَا رَبَّهٗ مُنِيْبًا اِلَيْهِ ثُمَّ اِذَا خَوَّلَهٗ نِعْمَةً مِّنْهُ نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُوْٓا اِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ وَجَعَلَ لِلّٰهِ اَنْدَادًا لِّيُضِلَّ عَنْ سَبِيْلِهٖ ۗ قُلْ تَمَتَّعْ بِكُفْرِكَ قَلِيْلًا ۖاِنَّكَ مِنْ اَصْحٰبِ النَّارِ
wa iżā massal-insāna ḍurrun da‘ā rabbahū munīban ilaihi ṡumma iżā khawwalahū ni‘matan minhu nasiya mā kāna yad‘ū ilaihi min qablu wa ja‘ala lilllāhi andādal liyuḍilla ‘an sabīlih(ī), qul tamatta‘ bikufrika qalīlā(n), innaka min aṣḥābin-nār(i).
अनि जब मानिसमाथि कुनै विपत्ति आइपर्छ, उसले आफ्नो पालनकर्तासँग उहाँको आज्ञापालन गरेर (मद्दत) माग्छ; तर जब उसले उसलाई आशीर्वाद दिन्छ, उसले त्यो (विपत्ति) बिर्सन्छ जसको लागि उसले पहिले अल्लाहलाई प्रार्थना गरेको थियो, र अल्लाहको लागि सहयोगीहरू बनाउँछ ताकि (मानिसहरूलाई) उसको बाटोबाट विचलित गर्न सकियोस्। भन, "केही समयको लागि आफ्नो अविश्वासमा रमाइलो गर। निस्सन्देह, तिमी नर्कवासीहरू मध्ये हुनेछौ।"
فَاِذَا مَسَّ الْاِنْسَانَ ضُرٌّ دَعَانَاۖ ثُمَّ اِذَا خَوَّلْنٰهُ نِعْمَةً مِّنَّاۙ قَالَ اِنَّمَآ اُوْتِيْتُهٗ عَلٰى عِلْمٍ ۗبَلْ هِيَ فِتْنَةٌ وَّلٰكِنَّ اَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُوْنَ
fa'iżā massal-insāna ḍurrun da‘ānā ṡumma iżā khawwalnāhu ni‘matam minnā, qāla innamā ūtītuhū ‘alā ‘ilm(in), bal hiya fitnatuw wa lākinna akṡarahum lā ya‘lamūn(a).
त्यसैले जब कुनै व्यक्तिमाथि विपत्ति आइपर्छ, उसले हामीलाई पुकार्छ, अनि जब हामी उसलाई आफ्नो वरदान प्रदान गर्छौं, तब उसले भन्छ, "वास्तवमा, मलाई यो वरदान केवल मेरो बुद्धिमत्ताको कारणले दिइएको हो।" वास्तवमा, यो एक परीक्षा हो, तर तिनीहरूमध्ये धेरैजसोलाई थाहा छैन।
وَاِذَآ اَنْعَمْنَا عَلَى الْاِنْسَانِ اَعْرَضَ وَنَاٰ بِجَانِبِهٖۚ وَاِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُوْ دُعَاۤءٍ عَرِيْضٍ
wa iżā an‘amnā ‘alal-insāni a‘raḍa wa na'ā bijānibih(ī), wa iżā massahusy-syarru fażū du‘ā'in ‘arīḍ(in).
अनि जब हामी मानिसलाई उपकार गर्छौं, तब ऊ (अहंकार गर्दै) विमुख हुन्छ र टाढा हुन्छ; तर जब विपत्ति आइपर्छ, तब उसले धेरै प्रार्थना गर्छ।
فَاِنْ اَعْرَضُوْا فَمَآ اَرْسَلْنٰكَ عَلَيْهِمْ حَفِيْظًا ۗاِنْ عَلَيْكَ اِلَّا الْبَلٰغُ ۗوَاِنَّآ اِذَآ اَذَقْنَا الْاِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً فَرِحَ بِهَا ۚوَاِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ ۢبِمَا قَدَّمَتْ اَيْدِيْهِمْ فَاِنَّ الْاِنْسَانَ كَفُوْرٌ
fa in a‘raḍū famā arsalnāka ‘alaihim ḥafīẓā(n), in ‘alaika illal-balāg(u), wa innā iżā ażaqnal-insāna minnā raḥmatan fariḥa bihā, wa in tuṣibhum sayyi'atum bimā qaddamat aidīhim fa'innal-insāna kafūr(un).
यदि तिनीहरू विमुख हुन्छन् भने (याद राख्नुहोस्) हामीले तपाईंलाई तिनीहरूको लागि निरीक्षक बनाएर पठाएका छैनौं। तपाईंको कर्तव्य (मिनेटहरू) पुर्याउनु बाहेक अरू केही होइन। र वास्तवमा, जब हामी मानिसलाई हामीबाट दया महसुस गर्छौं, उसले खुशीसाथ यसलाई स्वागत गर्दछ; तर यदि तिनीहरू आफ्नै हातको कर्मको कारणले गर्दा कष्टमा परेका छन् (तिनीहरूले अवश्य पनि यसलाई अस्वीकार गर्नेछन्), वास्तवमा मानिसहरू धेरै इन्कार गर्नेहरू हुन्।
اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًاۙ
inna yaumal-faṣli kāna mīqātā(n).
साँच्चै, न्यायको दिन एक तोकिएको समय हो,