اَلشَّيْطٰنُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاۤءِ ۚ وَاللّٰهُ يَعِدُكُمْ مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللّٰهُ وَاسِعٌ عَلِيْمٌ ۖ
asy-syaiṭānu ya‘idukumul-faqra wa ya'murukum bil-faḥsyā'(i), wallāhu ya‘idukum magfiratam minhu wa faḍlā(n), wallāhu wāsi'un ‘alīm(un).
شیطان تاسو ته د فقر وعدې (ویروي) او تاسو ته د بدۍ (بخل) کولو امر کوي، په داسې حال کې چې الله تاسو ته د بخښنې او فضل ژمنه کوي. او الله پراخ او پوه دی.
وَلَا يَحْسَبَنَّ الَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ بِمَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ ۗ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ ۗ سَيُطَوَّقُوْنَ مَا بَخِلُوْا بِهٖ يَوْمَ الْقِيٰمَةِ ۗ وَلِلّٰهِ مِيْرَاثُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ وَاللّٰهُ بِمَا تَعْمَلُوْنَ خَبِيْرٌ ࣖ
wa lā yaḥsabannal-lażīna yabkhalūna bimā ātāhumullāhu min faḍlihī huwa khairal lahum, bal huwa syarrul lahum, sayuṭawwaqūna mā bakhilū bihī yaumal-qiyāmah(ti), wa lillāhi mīrāṡus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu bimā ta‘malūna khabīr(un).
او هغه کسان چې په هغه څه کې بخل کوي چې الله تعالی ورته له خپل فضل څخه ورکړي دي، هیڅکله باید دا فکر ونکړي چې (بخل) د دوی لپاره ښه دی، که څه هم (بخل) د دوی لپاره بد دی. هغه (خزانې) چې دوی یې په اړه فکر کوي د قیامت په ورځ به د دوی په غاړه کې ځړول شي. د اسمانونو او ځمکې میراث د الله تعالی دی. الله تعالی په هغه څه کې محتاط دی چې تاسو یې کوئ.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُوْنَ مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖۗ وَاَعْتَدْنَا لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًاۚ
al-lażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhli wa yaktumūna mā ātāhumullāhu min faḍlih(ī), wa a‘tadnā lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
(یعنې) هغه کسان چې بخل کوي او نورو ته د بخل امر کوي او هغه نعمت پټوي چې الله تعالی ورکړی دی، موږ د کافرانو لپاره سپکوونکی عذاب چمتو کړی دی.
اَلْمُنٰفِقُوْنَ وَالْمُنٰفِقٰتُ بَعْضُهُمْ مِّنْۢ بَعْضٍۘ يَأْمُرُوْنَ بِالْمُنْكَرِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمَعْرُوْفِ وَيَقْبِضُوْنَ اَيْدِيَهُمْۗ نَسُوا اللّٰهَ فَنَسِيَهُمْ ۗ اِنَّ الْمُنٰفِقِيْنَ هُمُ الْفٰسِقُوْنَ
al-munāfiqūna wal-munāfiqātu ba‘ḍuhum mim ba‘ḍ(in), ya'murūna bil-munkari wa yanhauna ‘anil-ma‘rūfi wa yaqbiḍūna aidiyahum, nasullāha fa nasiyahum, innal-munāfiqīna humul-fāsiqūn(a).
منافقان، نارینه او ښځینه، یو بل ته ورته دي، دوی د بدۍ امر کوي او له نیکۍ څخه منع کوي او لاسونه (بخل) کوي. دوی الله هېر کړی دی، نو الله هم دوی هېر کړي دي. په حقیقت کې منافقان فاسقان دي.
فَلَمَّآ اٰتٰىهُمْ مِّنْ فَضْلِهٖ بَخِلُوْا بِهٖ وَتَوَلَّوْا وَّهُمْ مُّعْرِضُوْنَ
falammā ātāhum min faḍlihī bakhilū bihī wa tawallau wa hum mu‘riḍūn(a).
کله چې الله تعالی دوی ته له خپل فضل څخه ورکړه، نو دوی بخل وکړ او مخ یې واړاوه، او تل (د حق) مخالف وو.
وَلَا تَجْعَلْ يَدَكَ مَغْلُوْلَةً اِلٰى عُنُقِكَ وَلَا تَبْسُطْهَا كُلَّ الْبَسْطِ فَتَقْعُدَ مَلُوْمًا مَّحْسُوْرًا
wa lā taj‘al yadaka maglūlatan ilā ‘unuqika wa lā tabsuṭhā kullal-basṭi fa taq‘uda malūmam maḥsūrā(n).
او خپل لاسونه په غاړه کې مه تړلئ او ډېر (ډېر) مه غځوئ (ډېر سخي) که نه نو ذلیل او پښیمانه به شئ.
قُلْ لَّوْ اَنْتُمْ تَمْلِكُوْنَ خَزَاۤىِٕنَ رَحْمَةِ رَبِّيْٓ اِذًا لَّاَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْاِنْفَاقِۗ وَكَانَ الْاِنْسَانُ قَتُوْرًا ࣖ
qul lau antum tamlikūna khazā'ina raḥmati rabbī iżal la'amsaktum khasy-yatal-infāq(i), wa kānal-insānu qatūrā(n).
(محمد صلی الله علیه وسلم) ته ووایه، "که زما د رب د فضل خزانې ستاسو په واک کې وای، نو تاسو به یې (خزانه) ساتلې وای، د دې له وېرې چې مصرف به یې کړئ." او انسانان ډېر بخیل دي.
وَالَّذِيْنَ اِذَآ اَنْفَقُوْا لَمْ يُسْرِفُوْا وَلَمْ يَقْتُرُوْا وَكَانَ بَيْنَ ذٰلِكَ قَوَامًا
wal-lażīna iżā anfaqū lam yusrifū wa lam yaqturū wa kāna baina żālika qawāmā(n).
او (د رحمن خدای بندګان هم پکې شامل دي) هغه کسان چې کله (مال) لګوي، نه اسراف کوي او نه هم بخل کوي، چې دواړه معقول دي.
وَاِذَا قِيْلَ لَهُمْ اَنْفِقُوْا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّٰهُ ۙقَالَ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اَنُطْعِمُ مَنْ لَّوْ يَشَاۤءُ اللّٰهُ اَطْعَمَهٗٓ ۖاِنْ اَنْتُمْ اِلَّا فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
wa iżā qīla lahum anfiqū mimmā razaqakumullāh(u), qālal-lażīna kafarū lil-lażīna āmanū anuṭ‘imu mal lau yasyā'ullāhu aṭ‘amah(ū), in antum illā fī ḍalālim mubīn(in).
او کله چې هغوی ته وویل شي چې د الله له ورکړې رزق څخه یو څه مصرف کړئ، نو کافران د مؤمنانو په اړه وايي: ایا دا مناسبه ده چې موږ هغو کسانو ته خواړه ورکړو چې که الله غوښتلی وای نو هغوی ته به یې خواړه ورکړي وای؟ په حقیقت کې تاسو په څرګنده ګمراهۍ کې یاست.
اِنْ يَّسْـَٔلْكُمُوْهَا فَيُحْفِكُمْ تَبْخَلُوْا وَيُخْرِجْ اَضْغَانَكُمْ
iy yas'alkumūhā fa yuḥfikum tabkhalū wa yukhrij aḍgānakum.
که هغه له تا څخه شتمني وغواړي او بیا پر تا فشار راوړي (چې دا ټول درکړي) نو ته به خامخا بخل کوې او هغه به ستا حسد ښکاره کړي.
هٰٓاَنْتُمْ هٰٓؤُلَاۤءِ تُدْعَوْنَ لِتُنْفِقُوْا فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِۚ فَمِنْكُمْ مَّنْ يَّبْخَلُ ۚوَمَنْ يَّبْخَلْ فَاِنَّمَا يَبْخَلُ عَنْ نَّفْسِهٖ ۗوَاللّٰهُ الْغَنِيُّ وَاَنْتُمُ الْفُقَرَاۤءُ ۗوَاِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْۙ ثُمَّ لَا يَكُوْنُوْٓا اَمْثَالَكُمْ ࣖ
hā antum hā'ulā'i tud‘auna litunfiqū fī sabīlillāh(i), fa minkum may yabkhal(u), wa may yabkhal fa innamā yabkhalu ‘an nafsih(ī), wallāhul-ganiyyu wa antumul-fuqarā'(u), wa in tatawallau yastabdil qauman gairakum, ṡumma lā yakūnū amṡālakum.
په یاد ولرئ، تاسو هغه کسان یاست چې د الله په لاره کې د (خپلو شتمنیو) د لګولو لپاره بلل شوي یاست. بیا ستاسو په مینځ کې ځینې کسان بخل کوي، او څوک چې بخل کوي هغه په حقیقت کې د ځان سره بخل کوي. او الله تر ټولو شتمن دی او تاسو هغه څوک یاست چې (د هغه فضل ته) اړتیا لرئ. او که تاسو (له سمې لارې څخه) مخ واړوئ، هغه به (ستاسو) پر ځای بل قوم راولي، او دوی به ستاسو (د دې) په څیر (نافرمان) نه وي.
وَاَعْطٰى قَلِيْلًا وَّاَكْدٰى
wa a‘ṭā qalīlaw wa akdā.
او لږ څه (د هغه څه څخه چې ژمنه شوې وه) ورکوي او پاتې نور یې نه ورکوي.
ۨالَّذِيْنَ يَبْخَلُوْنَ وَيَأْمُرُوْنَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ ۗوَمَنْ يَّتَوَلَّ فَاِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيْدُ
allażīna yabkhalūna wa ya'murūnan-nāsa bil-bukhl(i), wa may yatawalla fa'innallāha huwal-ganiyyul-ḥamīd(u).
یعنې هغه خلک چې بخل کوي او نورو ته هم د بخل امر کوي. څوک چې (د الله له حکمونو څخه) مخ واړوي، نو یقینا الله تعالی تر ټولو غني او ستاینې وړ دی.
وَالَّذِيْنَ تَبَوَّءُو الدَّارَ وَالْاِيْمَانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّوْنَ مَنْ هَاجَرَ اِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُوْنَ فِيْ صُدُوْرِهِمْ حَاجَةً مِّمَّآ اُوْتُوْا وَيُؤْثِرُوْنَ عَلٰٓى اَنْفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۗوَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَۚ
wal-lażīna tabawwa'ud-dāra wal-īmāna min qablihim yuḥibbūna man hājara ilaihim wa lā yajidūna fī ṣudūrihim ḥājatam mimmā ūtū wa yu'ṡirūna ‘alā anfusihim wa lau kāna bihim khaṣāṣah(tun), wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
او هغه خلک (انصار) چې د مدینې ښار یې نیولی و او د دوی (مهاجرینو) له راتګ څخه مخکې یې ایمان راوړی و، دوی له هغو کسانو سره مینه درلوده چې د دوی ځای ته هجرت کړی و. او دوی په خپلو زړونو کې د هغه څه لپاره خواهشات نه اچول چې دوی (مهاجرینو) ته ورکړل شوي وو؛ او دوی (مهاجرینو) ته تر ځانونو لومړیتوب ورکوي، که څه هم دوی هم اړ دي. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، نو دوی بختور خلک دي.
فَاتَّقُوا اللّٰهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ وَاسْمَعُوْا وَاَطِيْعُوْا وَاَنْفِقُوْا خَيْرًا لِّاَنْفُسِكُمْۗ وَمَنْ يُّوْقَ شُحَّ نَفْسِهٖ فَاُولٰۤىِٕكَ هُمُ الْمُفْلِحُوْنَ
fattaqullāha mastaṭa‘tum wasma‘ū wa aṭī‘ū wa anfiqū khairal li'anfusikum, wa may yūqa syuḥḥa nafsihī fa ulā'ika humul-mufliḥūn(a).
نو د خپل توان سره سم له الله څخه ووېرېږئ او واورئ او اطاعت وکړئ؛ او د ځان لپاره ښه شتمني پانګونه وکړئ. او څوک چې ځان له بخل څخه وساتي، هغوی بختور دي.
اَنْ لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُمْ مِّسْكِيْنٌۙ
allā yadkhulannahal-yauma ‘alaikum miskīn(un).
"په دې ورځ، هیڅ فقیر خپل باغ ته مه ننوځئ.
وَّاِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوْعًاۙ
wa iżā massahul-khairu manū‘ā(n).
او کله چې هغه ښه (شتمني) ترلاسه کړي نو بخل کوي،
كَلَّا بَلْ لَّا تُكْرِمُوْنَ الْيَتِيْمَۙ
kallā bal lā tukrimūnal-yatīm(a).
هیڅکله نه! تاسو حتی د یتیمانو درناوی نه کوئ،
وَلَا تَحٰۤضُّوْنَ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۙ
wa lā taḥāḍḍūna ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
او تاسو یو بل د مسکینانو د خوړو ورکولو ته نه هڅوئ،
وَاَمَّا مَنْۢ بَخِلَ وَاسْتَغْنٰىۙ
wa ammā man bakhila wastagnā.
او هغه خلک چې بخل کوي او احساس کوي چې دوی کافي دي (د خدای مرستې ته اړتیا نلري)،
وَلَا يَحُضُّ عَلٰى طَعَامِ الْمِسْكِيْنِۗ
wa lā yaḥuḍḍu ‘alā ṭa‘āmil-miskīn(i).
او مسکینانو ته د خوړو ورکولو ته هڅونه نه کوي.
وَيَمْنَعُوْنَ الْمَاعُوْنَ ࣖ
wa yamna‘ūnal-mā‘ūn(a).
او د مرستې (وړاندې کولو) څخه ډډه کوي.