بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
Иң Рәхимле һәм Рәхимле Аллаһ исеме белән.
اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَۙ
al-ḥamdu lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Барлык галәмнәрнең Раббысы Аллаһка мактаулар булсын,
قَالَتْ اِنِّيْٓ اَعُوْذُ بِالرَّحْمٰنِ مِنْكَ اِنْ كُنْتَ تَقِيًّا
qālat innī a‘ūżu bir-raḥmāni minka in kunta taqiyyā(n).
Мәрьям әйтте: "Әгәр син тәкъва кеше булсаң, мин сиңа сыену өчен иң рәхимле Аллаһка сыенам".
اِنَّ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمٰنُ وُدًّا
innal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti sayaj‘alu lahumur-raḥmānu wuddā(n).
Чыннан да, иман китереп изге гамәлләр кылганнарга соңрак (Аллаһ) Рәхмәтле (аларның күңелләренә) шәфкать урнаштырачак.
اَلرَّحْمٰنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوٰى
ar- raḥmānu ‘alal-‘arsyistawā.
(атап әйткәндә) Тәхет өстендә яшәүче Рәхмәтле Аллаһ.
يَوْمَىِٕذٍ يَّتَّبِعُوْنَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهٗ ۚوَخَشَعَتِ الْاَصْوَاتُ لِلرَّحْمٰنِ فَلَا تَسْمَعُ اِلَّا هَمْسًا
yauma'iżiy yattabi‘ūnad-dā‘iya lā ‘iwaja lah(ū), wa khasya‘atil-aṣwātu lir-raḥmāni falā tasma‘u illā hamsā(n).
Ул көнне алар (фәрештәнең) чакыруына иярделәр, артларына борылмыйча (каршылык белдермичә); һәм барлык тавышлар да Рәхмәтле Аллаһка баш ияләр, шуңа күрә сез бары тик пышылдау гына ишетәсез.
قٰلَ رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّۗ وَرَبُّنَا الرَّحْمٰنُ الْمُسْتَعَانُ عَلٰى مَا تَصِفُوْنَ ࣖ
qāla rabbiḥkum bil-ḥaqq(i), wa rabbunar-raḥmānul-musta‘ānu ‘alā mā taṣifūn(a).
Ул (Мөхәммәд галәйһиссәләм) әйтте: "Ий Раббым, гадел хөкем ит. Раббыбыз бик рәхимле, син әйткән һәр сүз өчен без аңардан ярдәм сорыйбыз".
قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
Әйт: "Ул – Рәхмәтле, без Аңа ышанабыз һәм Аңа гына ышанабыз. Соңра бер көнне кем ачык адашуда икәнен белерсез".