فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوْتُ بِالْجُنُوْدِ قَالَ اِنَّ اللّٰهَ مُبْتَلِيْكُمْ بِنَهَرٍۚ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّيْۚ وَمَنْ لَّمْ يَطْعَمْهُ فَاِنَّهٗ مِنِّيْٓ اِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً ۢبِيَدِهٖ ۚ فَشَرِبُوْا مِنْهُ اِلَّا قَلِيْلًا مِّنْهُمْ ۗ فَلَمَّا جَاوَزَهٗ هُوَ وَالَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مَعَهٗۙ قَالُوْا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ ۗ قَالَ الَّذِيْنَ يَظُنُّوْنَ اَنَّهُمْ مُّلٰقُوا اللّٰهِ ۙ كَمْ مِّنْ فِئَةٍ قَلِيْلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيْرَةً ۢبِاِذْنِ اللّٰهِ ۗ وَاللّٰهُ مَعَ الصّٰبِرِيْنَ
falammā faṣala ṭālūtu bil-junūd(i), qāla innallāha mubtalīkum binahar(in), faman syariba minhu falaisa minnī, wa mal lam yaṭ‘amhu fa innahū minnī illā manigtarafa gurfatam biyadih(ī), fa syaribū minhu illā qalīlam minhum, falammā jāwazahū huwa wal-lażīna āmanū ma‘ah(ū), qālū lā ṭāqata lanal-yauma bijālūta wa junūdih(ī), qālal-lażīna yaẓunnūna annahum mulāqullāh(i), kam min fi'atin qalīlatin galabat fi'atan kaṡīratam bi'iżnillāh(i), wallāhu ma‘aṣ-ṣābirīn(a).
इस करिए जदूं तालुत ने अपनी फौज लेई आया तां ओह् आखेआ, "अल्लाह तुसेंगी इक नदियें कन्नै परखग। इस करी जेह्ड़ा बी (उसदा पानी) पींदा ऐ, ओह् मेरा अनुयायी नेईं ऐ। ते जेह्ड़ा बी नेईं पींदा, तां ओह् मेरा अनुयायी ऐ, जदूं तकर ओह अपने हत्थें कन्नै थोड़ा-थोड़ा स्कूप नेईं करदा। पर उंदे चा किश-किश गी छोड़िये उनेंगी पीता हा। जदुं ओह़ (तलुत) ते उंदे कन् ने विश् वास करने आलें नदियें गी पार करी ओड़ेया, तां उनेंगी ग् लाया, "अस अज्ज जलूत ते उदी फौज दे खलाफ मजबूत नेई रेह़।" जो मनदे हन कि अल्लाह नाल मिलनगे, ओ आखदे ने कि "कतने छोटे-छोटे समूह ने अल्लाह दी इजाजत नाल वड्डे समूहां नू हराया।" ते अल्लाह उंदे कन्ने ऐ जेड़े धीरज रखदे न।
وَلَمَّا بَرَزُوْا لِجَالُوْتَ وَجُنُوْدِهٖ قَالُوْا رَبَّنَآ اَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَّثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ ۗ
wa lammā barazū lijālūta wa junūdihī qālū rabbanā afrig ‘alainā ṣabraw wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
ते जदूं जलूत ते उंदी फौज दे खलाफ अग्गें बधी गे तां उनेंगी प्रार्थना कीती, "साढ़े रब, असेंगी धीरज देओ, साढ़े कदमें गी मजबूत करो ते काफिरें दा सामना करने च साढ़ी मदद करो।"
رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوْبَنَا بَعْدَ اِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً ۚاِنَّكَ اَنْتَ الْوَهَّابُ
rabbanā lā tuzig qulūbanā ba‘da iż hadaitanā wa hab lanā mil ladunka raḥmah(tan), innaka antal-wahhāb(u).
(उन्हें प्रार्थना कीती), "साढ़े प्रभु, तुसें असेंगी मार्गदर्शन देने दे बाद साढ़े दिलें गी गुमराह करने आस्तै नेईं झुकाओ, ते तुंदे कोला असेंगी दया करो, सच्चें गै तुस दाता ओ।"
وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ ۗ اَفَا۟ىِٕنْ مَّاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْ ۗ وَمَنْ يَّنْقَلِبْ عَلٰى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَّضُرَّ اللّٰهَ شَيْـًٔا ۗوَسَيَجْزِى اللّٰهُ الشّٰكِرِيْنَ
wa mā muḥammadun illā rasūl(un), qad khalat min qablihir-rusul(u), afa'im māta au qutilanqalabtum ‘alā a‘qābikum, wa may yanqalib ‘alā ‘aqibaihi falay yaḍurrallāha syai'ā(n), wa sayajzillāhusy-syākirīn(a).
ते मुहम्मद सिर्फ इक रसूलुल्लाह हा; इस थमां पैह्ले केई प्रेरित बी गुजरी गेदे हे। जेकर ओह मरदा ऐ जां मारी दित्ता जंदा ऐ तां के तुस पिच्छें मुड़ी जाओ (धर्मत्यागी)? जो ऩीछे मुड़ जामे तो अल्लाह को जरा बी हानि नशीॊ शोगा। अल्लाह उनें गी इनाम देग जेड़े शुक्रगुजार होंदे न।
وَكَاَيِّنْ مِّنْ نَّبِيٍّ قٰتَلَۙ مَعَهٗ رِبِّيُّوْنَ كَثِيْرٌۚ فَمَا وَهَنُوْا لِمَآ اَصَابَهُمْ فِيْ سَبِيْلِ اللّٰهِ وَمَا ضَعُفُوْا وَمَا اسْتَكَانُوْا ۗ وَاللّٰهُ يُحِبُّ الصّٰبِرِيْنَ
wa ka'ayyim min nabiyyin qātal(a), ma‘ahū ribbiyyūna kaṡīr(un), famā wahanū limā aṣābahum fī sabīlillāhi wa mā ḍa‘ufū wa mastakānū, wallāhu yuḥibbuṣ-ṣābirīn(a).
ते कितने नबी अपने पुण्य अनुयायियों दी बड़ी संख्या दे कन्ने लड़दा रेहा। अल्लाह दे रास्ते च उंदे उप्पर आई दी मुसीबतें कन्नै ओह् कमजोर नेईं हे ते ना गै उनेंगी हिम्मत खोई गेई ते ना गै उनेंगी (दुश्मन दे सामने) आत्मसमर्पण कीता गेआ। ते अल्लाह मरीज कन्ने प्यार करदा ऐ।
وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ اِلَّآ اَنْ قَالُوْا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوْبَنَا وَاِسْرَافَنَا فِيْٓ اَمْرِنَا وَثَبِّتْ اَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكٰفِرِيْنَ
wa mā kāna qauluhum illā an qālū rabbanagfir lanā żunūbanā wa isrāfanā fī amrinā wa ṡabbit aqdāmanā wanṣurnā ‘alal-qaumil-kāfirīn(a).
ते उंदे शब्द दुआ दे सिवा होर किश नेई ऐ, "साढ़े प्रभु, साढ़े पाप ते साढ़े मते सारे कम्में गी माफ करो ते साढ़े कम्में च साढ़ा खड़ोना कायम करो, ते काफिरें दे खलाफ साढ़ी मदद करो।"
۞ اِذْ تُصْعِدُوْنَ وَلَا تَلْوٗنَ عَلٰٓى اَحَدٍ وَّالرَّسُوْلُ يَدْعُوْكُمْ فِيْٓ اُخْرٰىكُمْ فَاَثَابَكُمْ غَمًّا ۢبِغَمٍّ لِّكَيْلَا تَحْزَنُوْا عَلٰى مَا فَاتَكُمْ وَلَا مَآ اَصَابَكُمْ ۗ وَاللّٰهُ خَبِيْرٌ ۢبِمَا تَعْمَلُوْنَ
iż tuṣ‘idūna wa lā talwūna ‘alā aḥadiw war-rasūlu yad‘ūkum fī ukhrākum fa aṡābakum gammam bigammil likailā taḥzanū ‘alā mā fātakum wa lā mā aṣābakum, wallāhu khabīrum bimā taṣna‘ūn(a).
(याद रखो) जदों तुसीं दौड़े ते किसे नू नहीं वेखदे, जबकि रसूलुल्लाह (मुहम्मद) जो तुहाडे दूजे (दोस्तां) विचों सी, तुहानूं (उस समूह जो भाग गया) बुलाया, तां अल्लाह ने तुहानूं दुख दे बाद दुख पैदा कीता, तां कि तुसीं (अब) दुखी नहीं होवो जो तुहाडे कोल बच गया ते जो तुहाडे नाल होया। ते अल्लाह तुहाडे कम्म तों वाकिफ है।
وَلَا تَهِنُوْا فِى ابْتِغَاۤءِ الْقَوْمِ ۗ اِنْ تَكُوْنُوْا تَأْلَمُوْنَ فَاِنَّهُمْ يَأْلَمُوْنَ كَمَا تَأْلَمُوْنَ ۚوَتَرْجُوْنَ مِنَ اللّٰهِ مَا لَا يَرْجُوْنَ ۗوَكَانَ اللّٰهُ عَلِيْمًا حَكِيْمًا ࣖ
wa lā tahinū fibtigā'il-qaum(i), in takūnū ta'lamūna fa innahum ya'lamūna kamā ta'lamūn(a), wa tarjūna minallāhi mā lā yarjūn(a), wa kānallāhu ‘alīman ḥakīmā(n).
ते उंदे (अपने दुश्मनें) दा पीछा करने च कमजोर दिल नेईं बनो। जेकर तुसें गी दर्द होंदा ऐ तां एह् जानना ऐ जे उनेंगी बी दर्द होंदा ऐ (ओह् बी), जि'यां तुस करदे ओ, जिसलै के तुस अजें बी अल्लाह कोला उम्मीद करी सकदे ओ जेह्ड़ी उंदे कोला उम्मीद नेईं होई सकदी। अल्लाह सारे जानकार, सब ज्ञानी ऐ।
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْٓا اِذَا لَقِيْتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوْا وَاذْكُرُوا اللّٰهَ كَثِيْرًا لَّعَلَّكُمْ تُفْلِحُوْنَۚ
yā ayyuhal-lażīna āmanū iżā laqītum fi'atan faṡbutū ważkurullāha kaṡīral la‘allakum tufliḥūn(a).
हे विश्वास करने आले! जेकर तुसें गी फौज (दुश्मन) कन्नै मिलना ऐ तां मजबूत बनो ते अल्लाह दा (नाम) मता (अधिकार ते नमाज) आखना तां जे तुस खुशकिस्मत ओ।
قَالُوْا لَا ضَيْرَ ۖاِنَّآ اِلٰى رَبِّنَا مُنْقَلِبُوْنَ ۚ
qālū lā ḍair(a), innā ilā rabbinā munqalibūn(a).
उन् ने ग् लाया, “असें गी कोई डर नेई ऐ, कीजे अस अपने रब दे कश बापस औगे।
وَلَمَّا رَاَ الْمُؤْمِنُوْنَ الْاَحْزَابَۙ قَالُوْا هٰذَا مَا وَعَدَنَا اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ وَصَدَقَ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗ ۖوَمَا زَادَهُمْ اِلَّآ اِيْمَانًا وَّتَسْلِيْمًاۗ
wa lammā ra'al-mu'minūnal-aḥzāb(a), qālū hāżā mā wa‘adanallāhu wa rasūluhū wa ṣadaqallāhu wa rasūluh(ū), wa mā zādahum illā īmānaw wa taslīmā(n).
ते जदों मुसलमानें इन्हां (गठबंधन) समूहां नूं वेखया तां उहनां ने आख्या, "अल्लाह ते उहदे रसूले ने साडे नाल इह वादा कीता सी।" ते अल्लाह ते ओस दा रसूलुल्लाह सच्चे हन। ते इस कन्नै उंदी ईमान ते इस्लाम च बाद्दा होंदा ऐ।
فَلَا تَهِنُوْا وَتَدْعُوْٓا اِلَى السَّلْمِۖ وَاَنْتُمُ الْاَعْلَوْنَۗ وَاللّٰهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَّتِرَكُمْ اَعْمَالَكُمْ
falā tahinū wa tad‘ū ilas-salm(i), wa antumul-a‘laun(a), wallāhu ma‘akum wa lay yatirakum a‘mālakum.
इस करिए कमजोर नेईं बनो ते शांति दा न्योता देओ कीजे तुस श्रेष्ठ ओ ते अल्लाह तुंदे कन्ने ऐ ते ओह तुंदे किसे बी कम्म गी घट्ट नेईं करग।