اِذْ هَمَّتْ طَّۤاىِٕفَتٰنِ مِنْكُمْ اَنْ تَفْشَلَاۙ وَاللّٰهُ وَلِيُّهُمَا ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iż hammat-ṭā'ifatāni minkum an tafsyalā, wallāhu waliyyuhumā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Nígbà tí ẹgbẹ́ méjì nínú yín bá fẹ́ sá kúrò nítorí ìbẹ̀rù, nígbà tí Allāhu jẹ́ Olùrànlọ́wọ́ wọn, kí àwọn onígbàgbọ́ fi ìgbẹ́kẹ̀lé wọn lé Allāhu.
فَبِمَا رَحْمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ لِنْتَ لَهُمْ ۚ وَلَوْ كُنْتَ فَظًّا غَلِيْظَ الْقَلْبِ لَانْفَضُّوْا مِنْ حَوْلِكَ ۖ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمْ وَشَاوِرْهُمْ فِى الْاَمْرِۚ فَاِذَا عَزَمْتَ فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِيْنَ
fabimā raḥmatim minallāhi linta lahum, wa lau kunta faẓẓan galīẓal-qalbi lanfaḍḍū min ḥaulik(a), fa‘fu ‘anhum wastagfir lahum wa syāwirhum fil-amr(i), fa iżā ‘azamta fa tawakkal ‘alallāh(i), innallāha yuḥibbul-mutawakkilīn(a).
Nítorí náà, pẹ̀lú oore-ọ̀fẹ́ Allāhu, ìwọ (Muhammad) jẹ́ onínúure sí wọn. Tí o bá ṣe iṣẹ́ líle tí o sì ní ọkàn líle, dájúdájú wọn yóò yà ara wọn kúrò lọ́dọ̀ àwọn tí ó yí ọ ká. Nítorí náà, dáríjì wọ́n kí o sì tọrọ àforíjì fún wọn, kí o sì bá wọn ṣe àmọ̀ràn nípa ọ̀rọ̀ yìí. Nígbà tí o bá ti pinnu, lẹ́yìn náà, gbé ara rẹ lé Allāhu. Dájúdájú Allāhu nífẹ̀ẹ́ àwọn tí ó gbẹ́kẹ̀lé e.
اِنْ يَّنْصُرْكُمُ اللّٰهُ فَلَا غَالِبَ لَكُمْ ۚ وَاِنْ يَّخْذُلْكُمْ فَمَنْ ذَا الَّذِيْ يَنْصُرُكُمْ مِّنْۢ بَعْدِهٖ ۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
iy yanṣurkumullāhu falā gāliba lakum, wa iy yakhżulkum faman żal-lażī yanṣurukum mim ba‘dih(ī), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Tí Allāhu bá ràn ọ́ lọ́wọ́, kò sí ẹni tó lè borí rẹ; ṣùgbọ́n tí Allāhu bá kọ̀ ọ́ sílẹ̀, ta ló lè ràn ọ́ lọ́wọ́ lẹ́yìn èyí? Nítorí náà, jẹ́ kí àwọn onígbàgbọ́ gbẹ́kẹ̀lé Allāhu nìkan.
اَلَّذِيْنَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ اِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوْا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ اِيْمَانًاۖ وَّقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكِيْلُ
al-lażīna qāla lahumun-nāsu innan-nāsa qad jama‘ū lakum fakhsyauhum fa zādahum īmānā(n), wa qālū ḥasbunallāhu wa ni‘mal-wakīl(u).
(Èyí ni) àwọn (tí wọ́n tẹ̀lé Allah àti Òjíṣẹ́) tí, nígbà tí àwọn ènìyàn bá sọ fún wọn pé, “Àwọn ènìyàn (àwọn ará Quraysh) ti kó ẹgbẹ́ ogun jọ sí yín, nítorí náà ẹ bẹ̀rù wọn,” ó ń mú ìgbàgbọ́ wọn pọ̀ sí i, wọ́n sì ń wí pé, “Allah tó fún wa, Òun sì ni olùdáàbòbò jùlọ.”
وَيَقُوْلُوْنَ طَاعَةٌ ۖ فَاِذَا بَرَزُوْا مِنْ عِنْدِكَ بَيَّتَ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِيْ تَقُوْلُ ۗ وَاللّٰهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُوْنَ ۚ فَاَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗ وَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa yaqūlūna ṭā‘ah(tun), fa iżā barazū min ‘indika bayyata ṭā'ifatum minhum gairal-lażī taqūl(u), wallāhu yaktubu mā yubayyitūn(a), fa a‘riḍ ‘anhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Wọ́n sì (àwọn alágàbàgebè) wí pé, “(Ojúṣe wa nìkan ni láti gbọ́ràn.” Ṣùgbọ́n, nígbà tí wọ́n fi ẹgbẹ́ rẹ sílẹ̀ (Muhammad), àwọn kan lára wọn gbèrò àwọn ọgbọ́n ní òru (ṣe ìpinnu) yàtọ̀ sí ohun tí wọ́n ti sọ tẹ́lẹ̀. Allāhu kọ àwọn ọgbọ́n tí wọ́n gbé kalẹ̀ ní alẹ́ yẹn sílẹ̀, nítorí náà, yípadà kúrò lọ́dọ̀ wọn kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Allāhu tó gẹ́gẹ́ bí olùdáàbòbò.
يٰٓاَيُّهَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوا اذْكُرُوْا نِعْمَتَ اللّٰهِ عَلَيْكُمْ اِذْ هَمَّ قَوْمٌ اَنْ يَّبْسُطُوْٓا اِلَيْكُمْ اَيْدِيَهُمْ فَكَفَّ اَيْدِيَهُمْ عَنْكُمْۚ وَاتَّقُوا اللّٰهَ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ ࣖ
yā ayyuhal-lażīna āmanużkurū ni‘matallāhi ‘alaikum iż hamma qaumun ay yabsuṭū ilaikum aidiyahum fa kaffa aidiyahum ‘ankum, wattaqullāh(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Ẹ̀yin onígbàgbọ́! Ẹ rántí oore-ọ̀fẹ́ Allāhu (tí a fi fún yín) nígbà tí àwọn ènìyàn kan fẹ́ fi ọwọ́ wọn kọlù yín, nígbà náà ni Allāhu dí ọwọ́ wọn lọ́wọ́ yín. Ẹ sì bẹ̀rù Allāhu, àti pé Allāhu nìkan ni àwọn onígbàgbọ́ gbọ́dọ̀ gbẹ́kẹ̀lé.
قَالَ رَجُلَانِ مِنَ الَّذِيْنَ يَخَافُوْنَ اَنْعَمَ اللّٰهُ عَلَيْهِمَا ادْخُلُوْا عَلَيْهِمُ الْبَابَۚ فَاِذَا دَخَلْتُمُوْهُ فَاِنَّكُمْ غٰلِبُوْنَ ەۙ وَعَلَى اللّٰهِ فَتَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّؤْمِنِيْنَ
qāla rajulāni minal-lażīna yakhāfūna an‘amallāhu ‘alaihimadkhulū ‘alaihimul-bāb(a), fa iżā dakhaltumūhu fa innakum gālibūn(a), wa ‘alallāhi fa tawakkalū in kuntum mu'minīn(a).
Àwọn ọkùnrin méjì lára àwọn olùfọkànsìn, tí Allah ti fún ní ojúrere, wí pé, “Ẹ kọlù wọ́n nípasẹ̀ ẹnu ọ̀nà (ìlú náà). Tí ẹ bá wọlé, dájúdájú ẹ ó ṣẹ́gun. Kí ẹ sì gbẹ́kẹ̀lé Allah nìkan, tí ẹ bá jẹ́ onígbàgbọ́.”
قَدِ افْتَرَيْنَا عَلَى اللّٰهِ كَذِبًا اِنْ عُدْنَا فِيْ مِلَّتِكُمْ بَعْدَ اِذْ نَجّٰىنَا اللّٰهُ مِنْهَاۗ وَمَا يَكُوْنُ لَنَآ اَنْ نَّعُوْدَ فِيْهَآ اِلَّآ اَنْ يَّشَاۤءَ اللّٰهُ رَبُّنَاۗ وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًاۗ عَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْنَاۗ رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنَا وَبَيْنَ قَوْمِنَا بِالْحَقِّ وَاَنْتَ خَيْرُ الْفٰتِحِيْنَ
qadiftarainā ‘alallāhi każiban in ‘udnā fī millatikum ba‘da iż najjānallāhu minhā, wa mā yakūnu lanā an na‘ūda fīhā illā ay yasyā'allāhu rabbunā, wasi‘a rabbunā kulla syai'in ‘ilmā(n), ‘alallāhi tawakkalnā, rabbanaftaḥ bainanā wa baina qauminā bil-ḥaqqi wa anta khairul-fātiḥīn(a).
Dájúdájú, àwa ìbá ti pa irọ́ ńlá kan sí Allah, tí a bá padà sí ẹ̀sìn yín lẹ́yìn tí Allah ti gbà wá kúrò nínú rẹ̀. Kò sì yẹ kí a padà sí ọ̀dọ̀ rẹ̀, àyàfi tí Allah, Olúwa wa bá fẹ́. Ìmọ̀ Olúwa wa ká gbogbo nǹkan mọ́. Àwa nìkan ni a gbẹ́kẹ̀lé. Olúwa wa, ṣe ìdájọ́ láàrín àwa àti àwọn ènìyàn wa pẹ̀lú òdodo (òdodo). Ìwọ ni olùṣe ìpinnu tó dára jùlọ.”
اِنَّمَا الْمُؤْمِنُوْنَ الَّذِيْنَ اِذَا ذُكِرَ اللّٰهُ وَجِلَتْ قُلُوْبُهُمْ وَاِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ اٰيٰتُهٗ زَادَتْهُمْ اِيْمَانًا وَّعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۙ
innamal-mu'minūnal-lażīna iżā żukirallāhu wajilat qulūbuhum wa iżā tuliyat ‘alaihim āyātuhū zādathum īmānaw wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
Dájúdájú àwọn tó gbàgbọ́ ni àwọn tí ọkàn wọn ń wárìrì nígbà tí wọ́n bá ń sọ̀rọ̀ nípa orúkọ Allāhu, nígbà tí wọ́n bá sì ń ka àwọn āyah Rẹ̀ fún wọn, ìgbàgbọ́ wọn a máa pọ̀ sí i (agbára) wọn a sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu nìkan ṣoṣo.
اِذْ يَقُوْلُ الْمُنٰفِقُوْنَ وَالَّذِيْنَ فِيْ قُلُوْبِهِمْ مَّرَضٌ غَرَّ هٰٓؤُلَاۤءِ دِيْنُهُمْۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَاِنَّ اللّٰهَ عَزِيْزٌ حَكِيْمٌ
iż yaqūlul-munāfiqūna wal-lażīna fī qulūbihim maraḍun garra hā'ulā'i dīnuhum, wa may yatawakkal ‘alallāhi fa innallāha ‘azīzun ḥakīm(un).
(Ẹ rántí), nígbà tí àwọn alágàbàgebè àti àwọn tí wọ́n ní àrùn nínú ọkàn wọn bá wí pé, “A ti tàn wọ́n (àwọn onígbàgbọ́) jẹ nínú ẹ̀sìn wọn.” (Allāhu sọ pé), “Ẹnikẹ́ni tí ó bá gbẹ́kẹ̀lé Allah, mọ̀ pé Allāhu ni Alágbára, Ọlọ́gbọ́n.”
۞ وَاِنْ جَنَحُوْا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّهٗ هُوَ السَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ
wa in janaḥū lis-salmi fajnaḥ lahā wa tawakkal ‘alallāh(i), innahū huwas-samī‘ul-‘alīm(u).
Ṣùgbọ́n tí wọ́n bá fẹ́ sí àlàáfíà, gbà á, kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Dájúdájú, Òun ni Olùgbọ́ gbogbo nǹkan, Olùmọ̀ gbogbo nǹkan.
قُلْ لَّنْ يُّصِيْبَنَآ اِلَّا مَا كَتَبَ اللّٰهُ لَنَاۚ هُوَ مَوْلٰىنَا وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qul lay yuṣībanā illā mā kataballāhu lanā, huwa maulānā wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Sọ (Muhammad), “Kò sí ohun tí yóò ṣẹlẹ̀ sí wa àyàfi ohun tí Allah ti pàṣẹ fún wa. Òun ni olùdáàbòbò wa, àti pé nínú Allah nìkan ni àwọn onígbàgbọ́ gbẹ́kẹ̀lé.”
وَلَوْ اَنَّهُمْ رَضُوْا مَآ اٰتٰىهُمُ اللّٰهُ وَرَسُوْلُهٗۙ وَقَالُوْا حَسْبُنَا اللّٰهُ سَيُؤْتِيْنَا اللّٰهُ مِنْ فَضْلِهٖ وَرَسُوْلُهٗٓ اِنَّآ اِلَى اللّٰهِ رٰغِبُوْنَ ࣖ
wa lau annahum raḍū mā ātāhumullāhu wa rasūluh(ū), wa qālū ḥasbunallāhu sayu'tīnallāhu min faḍlihī wa rasūluhū innā ilallāhi rāgibūn(a).
Tí wọ́n bá sì ní ìtẹ́lọ́rùn pẹ̀lú ohun tí Allah àti Ojiṣẹ Rẹ̀ fún wọn ní tòótọ́, tí wọ́n sì wí pé, “Allah tó fún wa, Allah àti Ojiṣẹ Rẹ̀ yóò fún wa ní díẹ̀ nínú oore Rẹ̀. Dájúdájú, àwa ni àwọn tí ó ń retí nínú Allah.”
فَاِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ ۗ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيْمِ ࣖ
fa in tawallau faqul ḥasbiyallāhu lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa huwa rabbul-‘arsyil-‘aẓīm(i).
Nítorí náà, tí wọ́n bá yípadà (láti inú ìgbàgbọ́), sọ (Muhammad), “Allah tó fún mi; kò sí ọlọ́run kan àyàfi Rẹ̀. Mo gbẹ́kẹ̀lé Rẹ̀, Òun sì ni Olúwa Ìtẹ́ Ńlá.”
۞ وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَاَ نُوْحٍۘ اِذْ قَالَ لِقَوْمِهٖ يٰقَوْمِ اِنْ كَانَ كَبُرَ عَلَيْكُمْ مَّقَامِيْ وَتَذْكِيْرِيْ بِاٰيٰتِ اللّٰهِ فَعَلَى اللّٰهِ تَوَكَّلْتُ فَاَجْمِعُوْٓا اَمْرَكُمْ وَشُرَكَاۤءَكُمْ ثُمَّ لَا يَكُنْ اَمْرُكُمْ عَلَيْكُمْ غُمَّةً ثُمَّ اقْضُوْٓا اِلَيَّ وَلَا تُنْظِرُوْنِ
watlu ‘alaihim naba'a nūḥ(in), iż qāla liqaumihī yā qaumi in kāna kabura ‘alaikum maqāmī wa tażkīrī bi'āyātillāhi fa ‘alallāhi tawakkaltu fa ajmi‘ū amrakum wa syurakā'akum ṡumma lā yakun amrukum ‘alaikum gummatan ṡummaqḍū ilayya wa lā tunẓirūn(i).
Kí o sì ka ìròyìn pàtàkì (nípa) Nóàh fún wọn nígbà tí (ó) sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Tí ó bá ṣòro fún yín láti dúró (pẹ̀lú yín) tí ìkìlọ̀ mi sì wà pẹ̀lú àwọn àmì Allāhu, nígbà náà mo gbẹ́kẹ̀lé Allāhu. Nítorí náà, ẹ pinnu ọkàn yín kí ẹ sì kó àwọn ọ̀rẹ́ yín jọ (láti pa mí run), ẹ má sì ṣe fi ìpinnu yín pamọ́. Lẹ́yìn náà, ẹ gbé ìgbésẹ̀ lòdì sí mi, ẹ má sì ṣe pẹ́ mọ́.
وَقَالَ مُوْسٰى يٰقَوْمِ اِنْ كُنْتُمْ اٰمَنْتُمْ بِاللّٰهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُوْٓا اِنْ كُنْتُمْ مُّسْلِمِيْنَ
wa qāla mūsā yā qaumi in kuntum āmantum billāhi fa ‘alaihi tawakkalū in kuntum muslimīn(a).
Musa sì wí pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Tí ẹ bá gbàgbọ́ nínú Allah, ẹ gbẹ́kẹ̀lé E, tí ẹ bá jẹ́ Musulumi ní tòótọ́ (ẹ jọ́wọ́).
اِنِّيْ تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰهِ رَبِّيْ وَرَبِّكُمْ ۗمَا مِنْ دَاۤبَّةٍ اِلَّا هُوَ اٰخِذٌۢ بِنَاصِيَتِهَا ۗاِنَّ رَبِّيْ عَلٰى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيْمٍ
innī tawakkaltu ‘alallāhi rabbī wa rabbikum, mā min dābbatin illā huwa ākhiżum bināṣiyatihā, inna rabbī ‘alā ṣirāṭim mustaqīm(in).
Dájúdájú, mo gbẹ́kẹ̀lé Allah, Olúwa mi àti Olúwa rẹ. Kò sí ẹ̀dá kan tí ń rìn kiri tí ó ní ìyè bí kò ṣe Òun ni ẹni tí ó di iwájú orí rẹ̀ mú (ó ń ṣe àkóso rẹ̀). Dájúdájú Olúwa mi wà ní ojú ọ̀nà títọ́ (òdodo).
قَالَ يٰقَوْمِ اَرَءَيْتُمْ اِنْ كُنْتُ عَلٰى بَيِّنَةٍ مِّنْ رَّبِّيْ وَرَزَقَنِيْ مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا وَّمَآ اُرِيْدُ اَنْ اُخَالِفَكُمْ اِلٰى مَآ اَنْهٰىكُمْ عَنْهُ ۗاِنْ اُرِيْدُ اِلَّا الْاِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُۗ وَمَا تَوْفِيْقِيْٓ اِلَّا بِاللّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
qāla yā qaumi ara'aitum in kuntu ‘alā bayyinatim mir rabbī wa razaqanī minhu rizqan ḥasanaw wa mā urīdu an ukhālifakum ila mā anhākum ‘anh(u), in urīdu illal-iṣlāḥa mastaṭa‘t(u), wa mā taufīqī illā billāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Ó (Súáíbù) sọ pé, “Ẹ̀yin ènìyàn mi! Ẹ ṣàlàyé fún mi tí mo bá ní ẹ̀rí tó dájú láti ọ̀dọ̀ Olúwa mi, tí Ó sì ti fún mi ní oríire (ṣé ó yẹ kí n rú òfin Rẹ̀)? Èmi kò ní èrò láti rú yín nínú ohun tí mo ti kọ̀ fún yín. Mo kàn ní èrò láti mú ìdàgbàsókè wá níwọ̀n ìgbà tí mo bá ṣì lè ṣe é. Ìtọ́sọ́nà tí mo ń tẹ̀lé sì jẹ́ ti Allāhu nìkan. Ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni mo gbẹ́kẹ̀lé, ọ̀dọ̀ Rẹ̀ sì ni mo ń padà sí.”
وَلِلّٰهِ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَاِلَيْهِ يُرْجَعُ الْاَمْرُ كُلُّهٗ فَاعْبُدْهُ وَتَوَكَّلْ عَلَيْهِۗ وَمَا رَبُّكَ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُوْنَ ࣖ
wa lillāhi gaibus-samāwāti wal-arḍi wa ilaihi yurja‘ul-amru kulluhū fa‘budhu wa tawakkal ‘alaih(i), wa mā rabbuka bigāfilin ‘ammā ta‘malūn(a).
Àti pé ti Allāhu ni àṣírí àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé, àti ti Rẹ̀ ni gbogbo nǹkan padà wá. Nítorí náà, jọ́sìn fún Un kí o sì gbẹ́kẹ̀lé E. Olúwa rẹ kò ní gbàgbé ohun tí o ń ṣe.
وَقَالَ يٰبَنِيَّ لَا تَدْخُلُوْا مِنْۢ بَابٍ وَّاحِدٍ وَّادْخُلُوْا مِنْ اَبْوَابٍ مُّتَفَرِّقَةٍۗ وَمَآ اُغْنِيْ عَنْكُمْ مِّنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ اِنِ الْحُكْمُ اِلَّا لِلّٰهِ ۗعَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَعَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa qāla yā baniyya lā tadkhulū mim bābiw wāḥidiw wadkhulū min abwābim mutafarriqah(tin), wa mā ugnī ‘ankum minallāhi min syai'(in), inil-ḥukmu illā lillāh(i), ‘alaihi tawakkaltu wa ‘alaihi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Ó sì (Jákọ́bù) wí pé, “Ẹ̀yin ọmọ mi! Ẹ má ṣe wọlé láti ẹnu ọ̀nà kan, kí ẹ sì wọlé láti ẹnu ọ̀nà ọ̀tọ̀ọ̀tọ̀; ṣùgbọ́n, èmi kò le dáàbòbò yín rárá kúrò lọ́wọ́ (àyànmọ́) Allāhu. Ìpinnu yẹn wà fún Allāhu nìkan. Mo gbẹ́kẹ̀lé e, mo sì tún fi àwọn tí wọ́n gbẹ́kẹ̀lé e sí i.”
كَذٰلِكَ اَرْسَلْنٰكَ فِيْٓ اُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهَآ اُمَمٌ لِّتَتْلُوَا۟ عَلَيْهِمُ الَّذِيْٓ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ وَهُمْ يَكْفُرُوْنَ بِالرَّحْمٰنِۗ قُلْ هُوَ رَبِّيْ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَاِلَيْهِ مَتَابِ
każālika arsalnāka fī ummatin qad khalat min qablihā umamul litatluwa ‘alaihimul-lażī auḥainā ilaika wa hum yakfurūna bir-raḥmān(i), qul huwa rabbī lā ilāha illā huw(a), ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi matāb(i).
Báyìí ni A ṣe rán ọ (Muhammad) sí àwọn ènìyàn kan tí ọ̀pọ̀lọpọ̀ ènìyàn ti kọjá láti ọ̀dọ̀ wọn, kí o lè máa ka ìwé (Al-Qur’an) tí A ti fihàn ọ́ fún wọn, bó tilẹ̀ jẹ́ pé wọ́n gbàgbọ́ nínú Ọlọ́run Aláàánú jùlọ. Sọ pé, “Òun ni Olúwa mi, kò sí ọlọ́run kan àyàfi Rẹ̀; nínú Rẹ̀ nìkan ṣoṣo ni mo gbẹ́kẹ̀lé, nínú Rẹ̀ nìkan ṣoṣo ni mo sì ronúpìwàdà.”
قَالَتْ لَهُمْ رُسُلُهُمْ اِنْ نَّحْنُ اِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُكُمْ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ يَمُنُّ عَلٰى مَنْ يَّشَاۤءُ مِنْ عِبَادِهٖۗ وَمَا كَانَ لَنَآ اَنْ نَّأْتِيَكُمْ بِسُلْطٰنٍ اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
qālat lahum rusuluhum in naḥnu illā basyarum miṡlukum wa lākinnallāha yamunnu ‘alā may yasyā'u min ‘ibādih(ī), wa mā kāna lanā an na'tiyakum bisulṭānin illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Àwọn ìránṣẹ́ wọn sọ fún wọn pé, “Àwa jẹ́ ènìyàn bí ẹ̀yin nìkan, ṣùgbọ́n Allāhu ń fún ẹni tí Ó bá fẹ́ ní oore-ọ̀fẹ́ láàrín àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀. Kò yẹ kí a mú ẹ̀rí kankan wá fún yín àyàfi pẹ̀lú àṣẹ Allāhu. Àti pé Allāhu nìkan ni kí àwọn onígbàgbọ́ gbẹ́kẹ̀lé.”
وَمَا لَنَآ اَلَّا نَتَوَكَّلَ عَلَى اللّٰهِ وَقَدْ هَدٰىنَا سُبُلَنَاۗ وَلَنَصْبِرَنَّ عَلٰى مَآ اٰذَيْتُمُوْنَاۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُوْنَ ࣖ
wa mā lanā allā natawakkala ‘alallāhi wa qad hadānā subulanā, wa lanaṣbiranna ‘alā mā āżaitumūnā, wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mutawakkilūn(a).
Kí ló dé tí a kò fi ní gbẹ́kẹ̀lé Allah, nígbà tí Ó ti fi ọ̀nà hàn wá, àwa náà yóò sì máa ní sùúrù pẹ̀lú àwọn ìdààmú tí ẹ ń ṣe sí wa. Àti pé fún Allah nìkan ni àwọn tí wọ́n gbẹ́kẹ̀lé wọn yóò fi ara wọn sílẹ̀.”
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
allażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(èyí ni) àwọn tí wọ́n ní sùúrù àti pé Ọlọ́run nìkan ni wọ́n gbẹ́kẹ̀lé.
اِنَّهٗ لَيْسَ لَهٗ سُلْطٰنٌ عَلَى الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
innahū laisa lahū sulṭānun ‘alal-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
Ní tòótọ́, Sátánì kò ní ní ipa kankan lórí àwọn ènìyàn tí wọ́n gbàgbọ́ tí wọ́n sì gbẹ́kẹ̀lé Ọlọ́run.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِيْ لَا يَمُوْتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهٖۗ وَكَفٰى بِهٖ بِذُنُوْبِ عِبَادِهٖ خَبِيْرًا ۚ
wa tawakkal ‘alal-ḥayyil-lażī lā yamūtu wa sabbiḥ biḥamdih(ī), wa kafā bihī biżunūbi ‘ibādihī khabīrā(n).
Kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allah, Alààyè, Ẹni tí kì í kú, kí o sì fi ògo fún un nípa fífi ìyìn fún un. Ó sì tó láti jẹ́ pé Ó mọ gbogbo ẹ̀ṣẹ̀ àwọn ìránṣẹ́ Rẹ̀.
وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيْزِ الرَّحِيْمِ ۙ
wa tawakkal ‘alal-‘azīzir-raḥīm(i).
Kí o sì gbẹ́kẹ̀lé (Allah) Olódùmarè, Àánú jùlọ.
فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗاِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِيْنِ
fatawakkal ‘alallāh(i), innaka ‘alal-ḥaqqil mubīn(i).
Nítorí náà, gbẹ́kẹ̀lé Allah, dájúdájú ìwọ (Muhammad) wà lórí òtítọ́ gidi.
الَّذِيْنَ صَبَرُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَ
al-lażīna ṣabarū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
(èyí ni) àwọn tí wọ́n ní sùúrù tí wọ́n sì gbẹ́kẹ̀lé Olúwa wọn.
وَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allah. Allāhu sì tó gẹ́gẹ́ bí olùtọ́jú.
وَلَا تُطِعِ الْكٰفِرِيْنَ وَالْمُنٰفِقِيْنَ وَدَعْ اَذٰىهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ ۗوَكَفٰى بِاللّٰهِ وَكِيْلًا
wa lā tuṭi‘il-kāfirīna wal-munāfiqīna wa da‘ ażāhum wa tawakkal ‘alallāh(i), wa kafā billāhi wakīlā(n).
Má sì ṣe (Muhammad) tẹ̀lé àwọn aláìgbàgbọ́ àti àwọn alágàbàgebè wọ̀nyẹn, má ṣe kíyèsí ìdààmú wọn, kí o sì gbẹ́kẹ̀lé Allah. Allāhu sì tó gẹ́gẹ́ bí olùdáàbòbò.
وَلَىِٕنْ سَاَلْتَهُمْ مَّنْ خَلَقَ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضَ لَيَقُوْلُنَّ اللّٰهُ ۗ قُلْ اَفَرَءَيْتُمْ مَّا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ اِنْ اَرَادَنِيَ اللّٰهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كٰشِفٰتُ ضُرِّهٖٓ اَوْ اَرَادَنِيْ بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكٰتُ رَحْمَتِهٖۗ قُلْ حَسْبِيَ اللّٰهُ ۗعَلَيْهِ يَتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُوْنَ
wa la'in sa'altahum man khalaqas-samāwāti wal-arḍa layaqūlunnallāh(u), qul afara'aitum mā tad‘ūna min dūnillāhi in arādaniyallāhu biḍurrin hal hunna kāsyifātu ḍurrihī au arādanī biraḥmatin hal hunna mumsikātu raḥmatih(ī), qul ḥasbiyallāh(u), ‘alaihi yatawakkalul-mutawakkilūn(a).
Àti pé dájúdájú, tí o bá bi wọ́n pé, “Ta ni ó dá àwọn ọ̀run àti ilẹ̀ ayé?” Dájúdájú wọn yóò dáhùn pé, “Allah.” Sọ pé, “Ǹjẹ́ ẹ mọ ohun tí ẹ̀ ń jọ́sìn yàtọ̀ sí Allah, tí Allah bá fẹ́ mú ìpalára wá bá mi, ṣé wọ́n lè mú ìpalára kúrò, tàbí tí Allah bá fẹ́ fún mi ní àánú, ṣé wọ́n lè dí àánú Rẹ̀ lọ́wọ́?” Sọ pé, “Allah tó fún mi. Dájúdájú àwọn tí wọ́n gbẹ́kẹ̀lé ara wọn tẹrí ba fún un.”
وَمَا اخْتَلَفْتُمْ فِيْهِ مِنْ شَيْءٍ فَحُكْمُهٗٓ اِلَى اللّٰهِ ۗذٰلِكُمُ اللّٰهُ رَبِّيْ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُۖ وَاِلَيْهِ اُنِيْبُ
wa makhtalaftum fīhi min syai'in faḥukmuhū ilallāh(i), żālikumullāhu rabbī ‘alaihi tawakkaltu wa ilaihi unīb(u).
Ohunkóhun tí ẹ bá ń jiyàn nípa nǹkan kan, ìpinnu náà (wà lọ́wọ́) Allāhu. (Ẹni tí ó ní irú ànímọ́ bẹ́ẹ̀) ni Allāhu Olúwa mi. Nínú Rẹ̀ ni mo gbẹ́kẹ̀lé, ọ̀dọ̀ Rẹ̀ ni mo sì máa padà sí.
فَمَآ اُوْتِيْتُمْ مِّنْ شَيْءٍ فَمَتَاعُ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا ۚوَمَا عِنْدَ اللّٰهِ خَيْرٌ وَّاَبْقٰى لِلَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَلٰى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُوْنَۚ
famā ūtītum min syai'in fa matā‘ul-ḥayātid-dun-yā, wa mā ‘indallāhi khairuw wa abqā lil-lażīna āmanū wa ‘alā rabbihim yatawakkalūn(a).
Ohunkóhun tí a bá fún ọ, ó jẹ́ ìgbádùn ìgbésí ayé ní ayé yìí. Nígbà tí ohun tí ó wà lọ́dọ̀ Allāhu dára jù, ó sì tún wà títí láéláé fún àwọn tí ó gbàgbọ́, àti pé nínú Allāhu nìkan ni wọ́n gbẹ́kẹ̀lé.
اِنَّمَا النَّجْوٰى مِنَ الشَّيْطٰنِ لِيَحْزُنَ الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَلَيْسَ بِضَاۤرِّهِمْ شَيْـًٔا اِلَّا بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
innaman-najwā minasy-syaiṭāni liyaḥzunal-lażīna āmanū wa laisa biḍārrihim syai'an illā bi'iżnillāh(i), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
Dájúdájú, ìjíròrò ìkọ̀kọ̀ wà lára iṣẹ́ Sàtánì, kí àwọn onígbàgbọ́ lè banújẹ́, ṣùgbọ́n wọn kò ní ṣe wọ́n ní ibi rárá àyàfi nípasẹ̀ àṣẹ Allāhu. Àti pé kí àwọn onígbàgbọ́ gbẹ́kẹ̀lé Allāhu.
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Dájúdájú, àpẹẹrẹ rere kan wà fún yín nínú Ábúráhámù àti àwọn tí ó wà pẹ̀lú rẹ̀, nígbà tí wọ́n sọ fún àwọn ènìyàn rẹ̀ pé, “Dájúdájú, a yà wá sọ́tọ̀ kúrò lọ́dọ̀ yín àti kúrò nínú ohun tí ẹ ń jọ́sìn lẹ́yìn Allāhu, a sẹ́ (àìgbàgbọ́) yín, ìkórìíra àti ìkórìíra sì wà láàrín àwa àti ẹ̀yin títí láéláé títí ẹ ó fi gbàgbọ́ nínú Allāhu nìkan,” àyàfi ọ̀rọ̀ Ibrahim sí baba rẹ̀ pé, “Dájúdájú, èmi yóò tọrọ àforíjì fún yín, ṣùgbọ́n èmi kò lè kojú ìyà Allāhu lórí yín rárá.” (Ibrahim sọ pé), “Olúwa wa, ọ̀dọ̀ rẹ nìkan ṣoṣo ni a gbẹ́kẹ̀lé, àti sí ọ̀dọ̀ rẹ nìkan ṣoṣo ni a yípadà sí,
اَللّٰهُ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَۗ وَعَلَى اللّٰهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُوْنَ
allāhu lā ilāha illā huw(a), wa ‘alallāhi falyatawakkalil-mu'minūn(a).
(Òun ni) Allāhu, kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Òun. Kí àwọn onígbàgbọ́ sì gbẹ́kẹ̀lé Allāhu.
وَّيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لَا يَحْتَسِبُۗ وَمَنْ يَّتَوَكَّلْ عَلَى اللّٰهِ فَهُوَ حَسْبُهٗ ۗاِنَّ اللّٰهَ بَالِغُ اَمْرِهٖۗ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْرًا
wa yarzuqhu min ḥaiṡu lā yaḥtasib(u), wa may yatawakkal ‘alallāhi fa huwa ḥasbuh(ū), innallāha bāligu amrih(ī), qad ja‘alallāhu likulli syai'in qadrā(n).
Ó sì fún un ní oúnjẹ láti ibi tí kò retí. Ẹnikẹ́ni tí ó bá sì gbẹ́kẹ̀lé Allah, dájúdájú Allah yóò mú àwọn àìní rẹ̀ ṣẹ. Dájúdájú Allah yóò mú àwọn ọ̀ràn Rẹ̀ ṣẹ. Dájúdájú Allah ti ṣe àwọn ohun gbogbo.
قُلْ هُوَ الرَّحْمٰنُ اٰمَنَّا بِهٖ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَاۚ فَسَتَعْلَمُوْنَ مَنْ هُوَ فِيْ ضَلٰلٍ مُّبِيْنٍ
qul huwar-raḥmānu āmannā bihī wa ‘alaihi tawakkalnā, fasata‘lamūna man huwa fī ḍalālim mubīn(in).
Sọ pé, “Òun ni Àánú jùlọ, a gbàgbọ́ nínú Rẹ̀, a sì gbẹ́kẹ̀lé Rẹ̀. Nígbà náà ní ọjọ́ kan ẹ ó mọ ẹni tí ó wà nínú àṣìṣe tí ó hàn gbangba.”
رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ لَآ اِلٰهَ اِلَّا هُوَ فَاتَّخِذْهُ وَكِيْلًا
rabbul-masyriqi wal-magribi lā ilāha illā huwa fattakhiżhu wakīlā(n).
(Òun ni) Olúwa ìlà-oòrùn àti ìwọ̀-oòrùn, kò sí ọlọ́run mìíràn àfi Òun, nítorí náà, jẹ́ kí ó jẹ́ olùdáàbòbò rẹ.